Çok ama çok özlemişim..
Ah Derim ahh..
Yazar, yaşananları öyle güzel okuyucuya hissettiriyor ki; sözün bittiği yerde olduğumuzu çok güzel anlatıyor.. Sanki ne desem, nasıl anlatsam kelimeler eksik kalacak gibi..
Özellikle de kitapta Derim’in ağzından okunan bölümler vardı ki, Derim’in pusulası Aşil’den beş yıl uzakta neler yaşadığını okuyoruz.
Yazarın kitaplarının her birinin yeri ayrı olsa da Derim’in yeri bir başka bende..
Derim’in kendi içindeki benlik savaşını okurken çok etkilendim.
Anka’nın “cehennem çocuğum” demesine sebep olan iblis Derim’i de çok sevdim ben, her ne yapmış olursa olsun..