Puan
8.110 üzerinden
Nice insanlar gördüm, üzerinde elbisesi yok;
Nice elbiseler gördüm, içinde insan yok." Hz.Mevlânâ
Süslü elbiseleri olmayan Mihailin kitabı… İnsanın içini ısıtan, dumanı tüten, isi tozu bulaşan bi hikaye… Bu cümleyle başlamak istedim yorumuma. Öyle güzel anımsattı ki dostluğu, koşulsuz sevgiyi . Bu konuda Mihail kadar Adrien’ inde hakkını vermek gerek… Adrien’ın kitap okuyan birini(Mihail) görünce başlayan hikayeleri. Kararlı , vazgeçmeyen, hisseden , birbirini anlamak isteyen , sevmeyi bilen bi hikaye… Son satırları okurken keşke devam etseydi birazda eksik kalmış gibi dediğim , sonrasında belki de birini tanımak için soyunu, nereden geldiğini bilmenin anlamsızlığını anlatmak istediğini düşündürdü… Keyifle okuduğum 7 den 70 e herkese önerebiliceğim bi kitap okumanın keyfiyle sonlansın sözcükler madem :)
Sevgi, gerçekten anlamaya dayanmadıkça iyileştirici olmaz.İnsan ve Duygular
Mihail, yoksulluğun ve aşağılanmanın bir insanda açtığı iç yarayı anlatan bir kitap. Açlıktan çok, anlaşılmadan yaşamanın insanı nasıl yorduğunu gösteriyor.
Mihail acıya alışmış ama sevgiye alışamamış biri bu yüzden iyilik bile ona tehdit gibi geliyor. Okurken yer yer Mihail’e kızdım kendini sabote ettiğini düşündüm ama empati kurunca anladım ki toplum tarafından anlaşılmamış ve aşağılanmış bu yüzden Adrien’in sevgisine direniyor. Acıma duygusunun getirdiği bir sevgiyi istemiyor bu ona borç gibi geliyor.
Kitabın başlarında beni rahatsız eden şey ise Adrien’in neredeyse kendini Mihail’e adaması ve bunu onu gördüğü andan itibaren yapması. Bu orantısız sevgisi Mihail’i rahatsız eden o “acıma” hissini besledi.
Okurken düşündürdü, bitirdikten sonra ise duvarı izletti.
Ben genel olarak kitabı çok sevdim, birçok yerin altını çizdim yazarla tanıştığım kitaptı diğer eserlerini de mutlaka okuyacağım.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Annesinin ve mahallelinin, hayatta iyi bir yer edinmesi yönündeki baskılarına baş kaldıran; okumaya, gezmeye ve düşlerine tutkuyla bağlı olan genç Adrien, hiç tanımadığı yoksul bir adamın ruhunun güzelliğini görerek ona derin bir dostluk ile bağlanır. Pastanede çırak olan Mihail, başkalarına muhtaç olmadan yaşamayı seçmiş olan ve dostluğuna ortak olmak isteyenlere kalbini hemen açmayı reddeden gizemli bir adamdır. Dostluk üzerine yazılmış güzel bir kitaptı benim için.
Yalnızlığın yalınlığı...İnsan
İnsanın çoğullukları ile çıktığı yaşam yolculuğundaki aldatmacalı çokluklarından arınışının beden bulmuş hali Mihail...Yoksulluk mu, yoksa yoksunluk mu getirir bu bilgeliği bilinmez ama yalnızlığındaki yalınlığı keşfetmiş bu adamın esrarengizliğine kapılan Adrien in yolculuğu ise dostluk tanımlamasına ışık tutacak nitelikte der arınmalı okumalar dilerim :)
Anlamını yitirmişliğin, hiçliğin ortasında salınan bir kelime; arkadaş!Edebiyat
"Çünkü o bir hiçle yetinen ebediyetten bir parçadır...."
Panait Istrati'nin adını ilk kez, Cüneyt Arkın'ın Radikal'de yayınlanan söyleşisinde duydum.Şöyle diyordu Cüneyt Arkın:"Eskişehir ortaokulunda hep pencere kenarında oturup uzak dağlara baktım. Eskişehir Lisesinde başka bir dünya bulmuştum. Kitaplar, kitaplar... Sait Faik, Orhan Veli, Panait Istrati. Ara sıra yazıyor, dergilere gönderiyor ve boyumdan büyük hayaller kuruyordum. " diyerek dikkatimi çekip okuyup başlamıştım. Anlamını yitirmişliğin, hiçliğin ortasında salınan bir kelime; arkadaş! Fedakarlığın, iyi niyetin, samimiyetin ortasında olması gerekirken, tüm çıkarların ve kaypaklığın kanına bulanmamış birkaç anlam; arkadaş kelimesi benim anlattıklarım günümüzde olanken kitaptaki olması gereken şekli. Ön yargılardan uzak, olduğu gibi kabul eden ve koşulsuz kabulün anlamını bulduğu bir şekli... Toplumun sınırlarına karşı bile dik durabilen bir dostluk ile birine bağlanmak...Hangi arkadaşımızı gerçekten tanıyoruz? Kaç arkadaşımızın geçmişini, yaşadıklarının ona olan etkisini, tam anlamıyla biliyoruz? Kayıpları, korkuları, sevinçleri neler? Onuruna, gururuna dokunmadan sevebiliyor muyuz? Bencilliklerimiz içinden sıyrılıp gerçek bir arkadaş olabiliyor muyuz? okuduktan sonra yukarıdaki sorular kafanızın içinde dönüp duracak ve hatta telefona sarılıp (gerçekten gerçekleri varsa ve ihmal etmişseniz) arkadaşlarınızı arayasınız gelecek ama en önemlisi şuna cevap bulmaya çalışın; " Hayatta hangisi olarak yaşıyorum? Adrien mi, Mihail mi? Ve buna değer mi?" :))
size çok şey katacağını düşündüğüm güzel kitap yolculuk esnasında okuyacağınız bir e-kitap olabilir diye düşünüyorum.keyifli okumalar dilerim ... #okudumbitti.
NOT: Cüneyt Arkın'ın ilgili söyleşisi aşağıdaki linkte