"Bazen sorunlarımız gözümüze öyle büyük görünür ki nasıl alçakgönüllü olacağımızı unutur, ayaklarımızı yere basamayız."
"Kalp bazen aklın hayır dediği şeyleri ister."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Senin sevildiğini bilmem gerek. Eğer ben burada olmazsam seni koruyacak birinin olduğunu bilmem gerek."
Beklemek acı veriyordu. Beklemek berbattı. Sanki hepimizin tek yaptığı şey beklemekten ibaretti.
Sayfa 83
"Bu sesi seviyorum," dedi sanki aklından bir şey geçmiş gibi.
"Ne?"
Bana yaklaşıp saçımı okşadı. "Gülüşünün sesini. Onu geri getirmek epey zaman aldı."
Ağzım hayretle açıldı. Gözlerine baktım. Beni geri getirmişti... Neredeyse tamamen. Bana gülüşümü geri kazandırmıştı ve ben bunu anlamamıştım bile. Liam benimle kalıp eskiden olduğum kadının ortaya çıkmasını sağlamıştı.
"Ah, Natalie, hayatımın aşkı... Seninle aynı havayı soluyana dek nefesimi tutacağım, fakat bu bile işe yaramayacak çünkü o zamana dek ciğerlerim solacak."
Bir kahkaha attım ve ona iyice sarıldım. "Seni şapşal,"
"Seni seviyorum."
"Ben daha çok seviyorum," dedim ve parmak uçlarıma yükselerek onu öptüm. "Çabuk dön."
Başka bir şey söylemeden beni bıraktı. Orada durmuş arabasına binmesini izliyordum. Motorun sesiyle yerimden sıçradım. Ağlamamak için direndim. Beni ağlarken görmesine izin vermeyecektim. El sallayışına karşılık verdim ve gözden kayboldu.
Bunu yapabilirim. Geri dönecek. Üstesinden gelebilirim.