Puan
6.910 üzerinden
Aleksandr bir Rus olarak üç şiirini yazdığı bu kitapta İngiliz şiirleri esintisini yaşatmış. Şiirleri ben geç saatlerde okuduğum için mi bilmem ama çok etkilenemedim. Belki de uyku mahmurluğu ile tam olarak anlayamadım ama kötü direkt değildi vaktiniz varsa okunulabilir
10/10
2019 24. kitabı
Kitapta 3 şiir vardı. 3 şiir 3 yazgı, 3 şiirde ölüm. Puşkin'in şiirleri alışıldık yoğunlukta, ustalığını gösterecek şekilde akıp gidiyor.
Önce Bahçesaray Çeşmesi'yle başlıyor kitap. Çeşmenin öyküsü anlatılıyor. Kırım hanı Giray'ın Leh bir kıza olan sevdası ve Leh kız, Mariya'nın mutsuz hallerini. Sonra Puşkin dağlıyor yürekleri.
Sonra Çingeneler'i çevirmeye başlıyorsunuz. Yasalardan kaçan Aleko, bir çingeneyle gönlünü birleştiriyor. Ama çingeneler özgürlüklerine düşkündür. Yine dağlıyor Puşkin.
En sonda, Bakır Atlı şiiri bulunuyor. Evlilik hayali kuran Yevgeni'nin Neva'nın sularına gömülen usunu anlatıyor. Sonra yine dağlanıyorsunuz tabi.
Puşkin bu üç şiirsel öyküde yasa boğuyor bizleri. 3 şiirde 6 ölüm. 3 şiir, 1000 vah.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yalnız Çingeneler için okumaya değer, akıp gidiyor kelimeler insanın canını acıtarak, sonu belli iken bile bir umut besleterek.
Kim mi haklı?
O yok işte...
"Sen ıstıraplı ve çetin seviyorsun,
Kadın yüreğiyse, eğlenerek."
Tam 4 koca yıl aradan sonra Erzurumlu bir tanıdığımın aklıma gelmesiyle Erzurum Yolculuğu kitabıyla başlayan yolculuğumuz Bakır Atlı isimli şiir kitabıyla devam ediyor. İçerisinde Bahçesaray Çeşmesi, Çingeneler ve kitaba da adını veren Bakır Atlı şiirlerini okuduk.
Kısa kısa ilerleyecek olursak, Bahçesaray Çeşmesi şiirinde Giray Han’ın bir Gürcü prensesine aşık olmasını; hüzünlü bir son ile biten Çingeneler şiirinde Zemfira ile Aleko’nun öyküsü; son olarak da Bakır Atlı şiirinde felaket (sel) sonucu yaşam mücadelesi veren insanlar anlatılır.
Hepimize iyi okumalar dilerim..
4/10
2022 168. kitabı
Bakır Atlı 
Aleksandr Puşkin
Aleksandr Sergeyeviç Puşkin (1799-1837) Rus edebiyatının kurucusu, Rus edebiyat dilinin yaratıcısı kabul edilir. 19.yüzyıl Rus düşünürü ve eleştirmeni Belinski, Puşkin'in, "şiiri, Rus yaşamıyla ve Rus çağdaş zamanıyla dost kıldığını" belirtiyordu. Puşkin'in yaratıcılığı erken dönemde yazdığı liriklerinden ve Güney sürgünlüğü döneminin ürünü destanlarının romantizminden gerçekçiliğe doğru evrim geçirdi. Şair, Dekabristlere yakındı ve iki kez sürgün yaşadı. Lise yıllarında yazdığı ilk epik ürünü, büyüleyici bir masal olan "Rusları ve Ludmila" eleştiri çevrelerinin övgüsünü toplamıştı. Liseyi bitirdiği sıralarda yazdığı özgür şiirleri ve epigrâmları ÇarI Aleksandr'a sunulunca, genç şairin üzerinde zindan ya da Sibirya sürgünü tehdidi belirdi. Puşkin'de Rus edebiyatının bir umudunu gören şair Jukovski'nin ve tarihçi yazar Karamzin'in çabalarıyla genç şairin yazgısı değiştirildi. Böylece ona Güney sürgünlüğü-Kafkasya, Kırım, Moldavya yolculukları göründü. Sürgünlük döneminde "Kafkasya Tutsağı" ve "Bahçe saray Çeşmesi" şiirlerini, sürgünden hemen sonra, 1824 yılındaysa "Çingeneler"i yazdı. Şairin daha sonraki yıllarda verdiği başlıca yapıtları; yaşamın gülünç yanlarını işlediği "Kont Nulin", tarihsel süreçte halk kitlesinin öne çıkarıldığı bir dram olan "Boris Godunov", tarihsel konulu bir trajedi olan "Poltava", güldürürü yalın bir öykü olan "Kolomna'daki Ev", toplumsal koşulların ürünü kişilikle toplum arasındaki ilişkilerin yansıtıldığı bir şiir-roman olan" Yevgeni Onegin", bireyin ve devletin karşılıklı duruşlarını işleyen "Bakır Atlı", "Byelkin'in Öyküleri"vs "Küçük Tragedyalar" olarak sayılabilir.