Boş Gardıroplar
Maria Judite de CarvalhoYazar:
Maria Judite de Carvalho
Çevirmen:
Emrah İmre
Yorumlar ve İncelemeler
Dora Rosario evlendikten sonra hayatını tamamen kocasına adayan, kendisini onunla var halde gören, o ne derse doğrudur, kocam en iyisini bilir düşüncesine bürünen bir kadın. Halbuki bekarken hayalleri, hedefleri, amaçları olan bir kadındı. Evlendiğinden bir süre sonra kocasını kaybeder. Kızı Lisa ile bir başına kalır. Durumları kötüdür, el açıp dolaşmaya, bir iş bulmak için kapı kapı gezmeye başlar Dora. Bu süre zarfında kafasındaki “koca” profilinden bir türlü kurtulamaz. Sanki hep kocası bir yerlerde onu izliyor ve o buna dikkat etmeliymiş gibi gelir her şey kendisine. Kocasının ölümü onu mahveder. Bakımsız, düzensiz, amaçsız, bomboş bir kadın haline gelir. Kızı bile bu durumdan annesi adına çekinmektedir. Bir süre bu böyle devam eder. Ta ki bir gün kayınvalidesinden bir itiraf duyana kadar. O itirafla Dora sarsılır ve silkelenir. Artık kendine gelmeli, ölmüş kocasına bağlı kalmamalı, eski zamanlardaki gibi bir amaca bağlanmalı ve eski Dora’yı bulma kararı alır. Bu süreçte Ernesto isimli bir adamla da tanışma fırsatı bulur ve ondan yavaş yavaş hoşlanır. Aslında Ernesto da ondan hoşlanmaktadır fakat işler bir anda kötüye gidecek bu sevgi karmaşası Dora’yı hüsrana sürükleyecektir. (ki belirtmek isterim ki Ernesto’ya aşırı kinliyim ne yaptığını bilseniz keşke! ps: bunun için kirabı okuyunuz spoi veremeyeceğim.)
Kadın olmanın, yaşamın, bireysel psikolojinin görünmez sınırlarına değinen bu eseri ben beğendim. Yer yer aynı şeyleri tekrar ediyormuş gibi görünse de altında yatan derin anlam ve bir kadının kendini bulma hikayesi..
Kıyafetlerini eskiterek yüreğini boş bir gardropa çeviren bir kadının hikayesi.
"Boş Gardıroplar" söz öbeği bir metafor elbette. Yazar Carvalho'nun insanın yalnızlığına ve tükenmişliğini dile getirmiş olduğu da bir kitap.
Eşini genç yaşta kaybeden Dora Rosario'nun hayatını bu kitapta okuruz. Küçük kızıyla münzevi bir yaşama devam eden Dora, bu süreçte yaşadıklarıyla giyimini değiştire değiştire kalbinin geldiği noktayla son bulur.
Eşine adadığı ömrü, bir sırla yıkılacaktır. Seneler sonra kızından da darbe yiyen Dora için hayatın pek anlamı da kalmayacaktır.
Bu kadar çarpıcı olay örgüsüyle kitabı okurken size verilen dinamizm örtüşmüyor maalesef. Fakat bu yazarın edebi kaleminin bir özelliği. Yer yer sizi sıksa da kitabın kapağını kapattığınızda farklı bir şey okudum hissi benim hoşuma gitti. Edebiyatın tekrarından uzak bir eser olarak oldukça da başarılıydı.
Öncelikle çok kolay okunan bir kitaptı kendisi. Yazarın kalemini çok beğendim. Eşini kaybetmiş bir annenin hikayesini anlatıyor. Üstelik seneler sonra öğreniyor ki eşi hasta olmadan önce onu bir başkası için bırakıp gidecek. O zamana kadar hiç değişmeyen kadın bir hayatı yaşamaya karar veriyor ancak karar verdiği kişi sonradan kendi öz kızıyla evleniyor. Şahsen ben kitabın kısmına çok şaşırarak okudum. Ama genel olarak kadın umutsuzluğunu, dönemin verdiği o düzeni sonuna kadar hissederek okuyorsunuz. Klasik okumayı özlemişim benim için güzel bir dönüş kitabı oldu.
Tabuları yıkan o muhteşem eser!Maria Judite de Carvalho Bu kitabı okuduktan sonra, bir daha asla eskisi gibi hissetmeyeceksin! demişti kitap fuarında ki hanımefendi. Seçtiğim kitaplara bakınca 'hanımefendi siz başlangıç, ara sıcak ve ana yemeği almışsınız ama tatlıyı unutmuşsunuz' diyip önüme bu kitabı verdi. Ve iyi ki vermiş. Kitabı bitirdikten sonra aynaya bakarken, gerçekten ben kimim? diye sorguladım. Derin bir nefes aldım ve bir hafta boyunca bu kitap ile yaşadım. Çok çok harika bir kitap, kendisi ince fakat etkisi büyük.
Kısaca konusu şöyle;
geçmişin izlerini taşıyan karakterlerin, içlerindeki boşluklarla yüzleşme hikayesini anlatır. Karakterimizin adı ; Dora Rosario, romanın merkezinde yer alan ana karakter. Orta yaşlı, içine kapanık biri. Kocasının ölümünden sonra varlığını, duygularını sorgulamaya başlar.
Roman boyunca hep kendisiyle ve geçmişiyle yüzleşecek. Kitabın adı sembolik olarak saklanan duyguları ifade eder. Yazar bu yüzleşmeleri sade bir dille dile getirmiş. İnsanın içinde sakladığı duygusal boşlukları ve geçmişten gelen izleri sembolik bir anlatımla ele alan etkileyici bir kitap
Okunması gereken bir kitap! bir başyapıt.
Herkese iyi okumalar dilerim. İyi geceler 
Boş Gardıroplar1K
Maria Judite de Carvalho Bu kitabı okuduktan sonra, bir daha asla eskisi gibi hissetmeyeceksin! demişti kitap fuarında ki hanımefendi. Seçtiğim kitaplara bakınca 'hanımefendi siz başlangıç, ara sıcak ve ana yemeği almışsınız ama tatlıyı unutmuşsunuz' diyip önüme bu kitabı verdi. Ve iyi ki vermiş. Kitabı bitirdikten sonra aynaya bakarken, gerçekten ben kimim? diye sorguladım. Derin bir nefes aldım ve bir hafta boyunca bu kitap ile yaşadım. Çok çok harika bir kitap, kendisi ince fakat etkisi büyük.
Kısaca konusu şöyle;
geçmişin izlerini taşıyan karakterlerin, içlerindeki boşluklarla yüzleşme hikayesini anlatır. Karakterimizin adı ; Dora Rosario, romanın merkezinde yer alan ana karakter. Orta yaşlı, içine kapanık biri. Kocasının ölümünden sonra varlığını, duygularını sorgulamaya başlar.
Roman boyunca hep kendisiyle ve geçmişiyle yüzleşecek. Kitabın adı sembolik olarak saklanan duyguları ifade eder. Yazar bu yüzleşmeleri sade bir dille dile getirmiş. İnsanın içinde sakladığı duygusal boşlukları ve geçmişten gelen izleri sembolik bir anlatımla ele alan etkileyici bir kitap
Okunması gereken bir kitap! bir başyapıt.
Herkese iyi okumalar dilerim. İyi geceler Boş Gardıroplar
Boş Gardıroplar Rosa'nın iç dünyasına girdiğimiz onun kocasına olan bağlılığı, dul kalışı, ihanete uğrayışı, yıllar sonra değişmeye çalışması, hayal kırıklığı ve umutsuzluk arasında giden hayatını okuduğumuz bir kitap. Yazar gerçekten "suskunluğun ve yalnızlığın yazarı" lakabının hakkını vererek kitapta bu duyguları hisettirmiş. Kitapta okurken Rosa'yı da kızı Lisa'yı da anlayabildiğimiz bir kitap okuması kolay çerez diye niteleyebileceğimiz bir oturuşta okunacak ve bitecek bir kitap.
Varoluşçuluk ve Yeni Roman akımın Portekizli temsilcisi #marıajudıtecarvalho nın kaleme aldığı #boşgardıroplar sessiz ve derinden kurgusu,ters köşe finali ve yazarın gerçekçi tavrı ile müthiş güzel bir kitaptı…
İyi kadınların kaybettiği,bencil ve sorumsuz adamların elinde harcandığını gündelik olaylar silsilesinde veren yazar nesnel ve soğukkanlı tavrı ile kaybeden kadınların iç dünyasına okuyucuyu götürerek ilişkileri sorgulatır…
Kısa ve derin olan bu güzel novellayı tüm kalbimle tavsiye ederim…
“ölüm ancak anılar öldüğünde tamamlanır.”
Dora ve kızı Lisa…
Eşini çok seven ve her zaman saygı duyan bir kadının eşini kaybettikten sonra yaşadıklarını okuyoruz. Eşinin ölümünde sonra yavaş yavaş kaybettiği hayatının, hayallerinin ve kendinin farkına varıyor. Son aydınlanması da kayınvalidesi tarafından sağlanıyor. Sonrası Lisa…
Anne ve kız arasında geçen o çetin mücadele , “senin gibi olmayacağım” , “senin gibi düşünmüyorum.” ifadeleriyle annesine meydan okuyor gibi duran ama aslında hata yapmamaya çalışan Lisa… Doğru hangisinin yaptığı? Bilemeyiz… Kadınlar… Biz işe kalkışırken hep çevreden sesler duyarız. Yönlendirmeler, eleştiriler vs vs… Asıl dinlememiz gereken kim? Ne kadar kulak tıkayabiliyor bir kadın bunlara? Dora , canım Dora…
Maria Judite de Carvalho Boş Gardıroplar
Maria Judite de Carvalho Boş Gardıroplar
Hayatını kocasına adayan bir kadının hikayesi Boş Gardıroplar. Kocasının ölümünden sonra bile kocasının düşüncelerini, yaşam tarzını kendi düşünceleriymiş kendi yaşam tarzıymış gibi yaşayan bir kadını anlatıyor. Sonrasında hangi olaylarla değiştiğini okuyoruz. Niye 10 yıl boyunca böyle yaşamayı tercih etti 10 yıl sonrasında hangi olayla değişmek istediğine anlam vermek zordu. Okuması keyifli bir kitaptı.
Bu kitap,
bana en çok “sessiz çığlık” hissini yaşattı. Dora Rosário’nun hikâyesinde yalnızlık, geçmişin yükü ve toplumsal rollerin ağırlığı öylesine güçlü işlenmiş ki, olay örgüsü sakin kalsa da duygusal yoğunluk hep çok derin. Gardırop metaforu, içi boşalmış ama hâlâ var olan hayallerin ve kimliklerin sembolü gibi; insanın yaşam boyu taşıdığı ama zamanla anlamını yitiren rollerini düşündürüyor. Okurken sık sık kendime döndüm: sahip olduğum kimlikleri gerçekten ben mi seçtim, yoksa bana biçilen rolleri mi sürüklüyorum? Kitabın en güçlü yanı, kısa ama yoğun diliyle okuru bu sorgulamaya çekmesi; zayıf yanı ise yer yer durağan yapısıyla “beklenen değişim”in tam gelmemesi. Yine de, belirsizliğiyle bitişi bana yaşamın kendisini hatırlattı: bazı sorular yanıtsız kalır, ama izleri kalır. Bu yüzden kitap, bende hüzünlü ama aynı zamanda düşündürücü bir yankı bıraktı.
Boş Gardıroplar’ı okurken sanki sessiz bir eve misafir olmuş gibi hissettim. Maria Judite de Carvalho’nun dili çok sade ama bu sadeliğin altında insanın içini acıtan bir yalnızlık var. Bu duygu metnin her yerine sinmiş. Büyük olaylar olmuyor, yüksek sesler yok; ama tam da bu yüzden okurken durup kendi hayatını düşünüyorsun. Susulan şeylerin, ertelenen duyguların ağırlığını fark ediyorsun. Kitap bittiğinde aklında cümlelerden çok bir his kalıyor: Dışarıdan düzenli görünen hayatların içinde ne kadar çok eksik parça olabileceği. Bana göre Boş Gardıroplar, sessizliği seven ve satır aralarında kendini arayan okurlar için çok özel bir kitap.
Reklam
Yazar Hakkında
Maria Judite de CarvalhoYazar · 0 kitap
Maria Judite de Carvalho, Yirminci yüzyılın ikinci yarısında Portekiz edebiyatına damgasını vuran Carvalho, Varoluşçuluk ve Yeni Roman akımlarının Portekiz’deki temsilcisi olarak
kabul edilir. Yirminci yüzyılda bazı Fransız yazarlar arasında ortaya çıkan; olay örgüsü, dramatik yapı gibi geleneksel roman öğelerine karşı çıkan Yeni Roman akımının uzlaşımlarını yapıtlarında görebiliriz. Lizbon’da dünyaya gelen Carvalho, Lizbon Üniversitesi’nde Alman edebiyatı okuduğu sırada daha sonra kendisi gibi ünlü bir yazar olan Urbano Tavares Rodrigues ile tanıştı. 1949’da evlenerek Fransa’nın Montpellier kentine yerleştiler. Daha sonra Paris’e geçen çift 1955’te Lizbon’a döndü. Özellikle öykü ve novella türlerinde kalem oynatan Carvalho, Grand Camilo Castelo Branco Ödülü’ne, Portekiz Edebiyat Eleştirmenleri Derneği’nin Eleştirmenler Ödülü’ne, Portekiz PEN Kulübü’nün Roman Ödülü’ne ve toplu yapıtları için Vergilio Ferreira Ödülü’ne değer görüldü.
