Merhaba. Bu ayın bir diğer okuduğum kitabı Brenda Lozano'un Cadılar'ı oldu.
Yazarın bir önceki kitabı çok beğensem de bu defa bu kitabı sevemedim. Bazı kısımlarına katılsam da sevmediğim kısımları daha çoktu.
Kadınların yaşadığı şiddeti ve tacizi anlatıcının kız kardeş karakteri üzerinden kadının yaşadığı o duygusal çöküşü etkileyici bir biçimde anlatır. Bu kısım çok iyi anlatılmış.
Yazarın bazı şeyleri meşrulaştırma çabaları zorlama olmuş. Detaya girmeyeceğim.
Felicananın, atalarından kalan mirasla insanları iyileştiren, şifa dağıtan bir kadın olduğunu keşfetmesini, bu uğurda önce sevilip hayran olunası yeteneği konuşulur. Sonrasında bir takım kıskançlıkların doğmasıyla başına gelen felaketler anlatılır.
#kitapalıntıları :
Anladım ki bir kadını iyi tanımak kendinle tanışmaktı.
Aşağılık herifler vardır, bu aşağılık heriflerin ismi yoktur, İncil'de, kasabalarda, tüm dillerde ve tüm zamanlarda vardır. Bu aşağılık herifler, kadınlara aşağılık herifler doğurmaya devam edecek ama benim için hiçbirinin adı olmayacak, çünkü hepsinin ismi suçuyla anılacak.
Biz ne değilsek kardeşlerimiz o.
İnsan düşme noktasına gelene dek yola koyulmuyor, çünkü gecenin en karanlık saati güneşin tepenin ardından yükseleceği saattir.