Çalışkan Çocuk
Fatmanur DereköylüYazar:
Fatmanur Dereköylü
Yorumlar ve İncelemeler
Tek kelime ile "HARİKA" bir kitaptı. İçten samimi ve anlaşılır bir dili olan kitabımız tembel kız olarak bilinen Yıldız Gece Korkut ile başlıyor ve onun Ali Levent'e olan sevgisi ile devam ederken okuduğumuz sadece Ali Levent ve Yıldız Gece Korkut hikayesi değildi. Ayı yogi ve Kızılımızı asla unutmam. Bir kitap, birden fazla kalp. Kitabı okurken o kadar çok güldüm ki güldüğüm kadar gözlerimin dolduğu anlarda oldu. Yıldız'ın hayatı ve hayata karşı olan güçlü duruşu, duygularını saklayabilmesi, Ayı yogi, kızıl ve tembel üçlüsünün kardeşliği, Ali'nin şiirleri beni kitaba o kadar çok bağladı ki kitap bitmesin istedim. Kitap bittiği için ağlamak istedim. Bitirdiğim ve geç kaldığım için pişman olduğum nadir kitaplardandı. Belki sizlere sevgimi gösteremiyorum ama sizlere papatyalarım diyebilirim.
Samimi, hızlıca akan boş zamanda okunabilecek çerezlik bir kitap. Masum bir lise aşkı ile küçük yaş kitlesine uygun bir kitap. Kitabı okurken masumca bir sevgi hissettim. Hepimizin ilk aşkı olmuştur ve heyecan yaşamışızdır. İşte kitap da lisede birbirini masumca seven gençlerin hikayesi :)
Yıldız + Ali = Papatya
Deli dolu, biraz fazlaca kaçık ama bir o kadarda meraklı bir kız olan Yıldız Gece Korkut, okulun ilk günü Ali Levent ile çarpışmasıyla başladı onların hikayesi.
Ali Levent, okulun birincisi, utangaç, kimseye güvenemeyen, yalnız ve heyecanlanınca ne diyeceğini bilemeyen biri. Yıldızla çarpıştığında nereden bilecekti ki onun radarına girdiğini.
Yıldız'ın Ali'nin şiir defterini okumasıyla ona merakı gitgide artar. Onunla arkadaş olmak ister. Diğer taraftan Ali ise hem annesi ile hem de hayatına bir anda giren Yıldız 'ın onu kullanacağını düşünür ve ondan kaçmaya çalışır. Yıldız, bir yanda Aliyle uğraşırken bir yanda da ailevi bir meseleyle uğraşmaktadır.
[Benim minnak görüşüm;
Yer yer güleceğinizi bazende gözlerinizin dolacağını düşünüyorum. Ben şarkılara bayıldım. Hepsi çok güzel di bence. Aslında bu kitabı ilk kez, 2-3 sene önce ortaokulda, wattpad üzerinden okumuştum. Kayıtlı 100. kitabımın bende anısı olan bu kitapla yapmak istedim.:) ]
Küçük bir eleştiri;
Bazı yerler okurken sıkıntı yaratmasa da yetersiz kalmıştı.
Okumak isteyenlere tavsiye ederim. Kafa dağıtmalık güzel bir kitap.:)
Uyarı: Papatyaya aşık olabilirsiniz!
Her şeye önyargılıyız. Kitabın kapağına, ismine, tanıtımına... Biz-in içinde ben de varım elbette. Böyle tatlı bir hikaye, küçük bir hayat dersi beklemiyordum. İtiraf etmeliyim ki, ezik kız ve yakışıklı oğlan hikayesi bekliyordum. Ama öyle değilmiş. (:
.
Güzel ince detaylar, şiirden pek anlamayan benim için harika anlamlı şiirler vardı. Ki bu beni baya şaşırttı. Okurken keyif aldım ve pişman olmadım. Bence gençlik böyle güzel dostluk hikayeleri de okumalı. İsme aldanmayıp şans vermeli.
.
Okumak için bir yaş sınırı yok. Yani her yaşa uyumlu bir minnoş hikaye :)
7/10
2019 24. kitabı
Önce kötü tarafları sıralayayım sonra da sevdiğim yerlere geçeyim. İlk olarak kitabın konusunu gerçekten sevdim fakat yeterli akıcılıkla anlatılmadığını düşünüyorum. Çok fazla kişinin gözünden anlatılması hoşuma gitmedi. Gece ve Ali esas çiftimiz olarak tamam ama Ferhat'ın, Sevgi'nin, Uzay'ın ve bir de yazarın bakış açısı vardı. Yani yoldan geçen biri merhaba biraz da ben anlatıyorum bu hikayeyi dese şaşırmayacaktım. Tabi birde neredeyse her bölümün sonunda Ali ve Gece'nin tutukları günlük vardı. Bence bu kadar bölünmüş olması hikayenin akıcılığını baya etkilemişti.
İkinci eleştireceğim nokta ise şu şarkı sözleriydi. Üşenmedim saydım 13 şarkı sözü vardı. Belki bir dizi izliyor olsaydım yürüme sahneleri ya da önemli sahnelerin arkasında bu şarkılar sırıtmazdı ama kitap okurken aynı hissi vermiyor bence. Şiir gibi okuyoruz sonuçta. Ayrıca Ali'nın yazmış olduğu yanlış saymadıysam 19 şiir vardı. Yani 397 sayfalık bir roman; 13 şarkı sözü ve 19 şiir. Bu benim için olumsuz olabilir ama sizin için olumludur belki bilmiyorum.
Kitabımızın da konsepti olan papatya benim en sevdiğim çiçektir. Bir kaç yıl önce papatyalarla dolu bir düğün hayal ediyordum ve buna rağmen papatyanın üstüne kurulan romantizm bana biraz zorlama geldi.Yani Bunu nasıl tarif edebilirim bilmiyorum ama kitabı kapattığımda bir süre papatya görmesem iyi olabilir diye düşündüm.
Ve gelelim olumlu tarafa. Rap dinlemeyi severim, hatta ortaokul-lise dönemimde baya dinlerdim. Bu yüzden “rock dinliyoruz baby” kafasından çıkıp da başka bir şey dinliyor olmaları baya hoşuma gitti. Kitapta geçen bir şarkının benim için ayrı bir yeri vardı. Yazarla müzik zevklerimiz baya yakınmış sanırım.
Bahsetmeden olmaz en sevdiğim karakter Ali'nin annesiydi. Bazı yerlerde beni baya güldürdü.Her ne kadar çok iyi işlendiğini
Haramiler_mavi duvar dinledikçe aklıma gelen bir roman .umarım bir gün Ali gibi sevenimiz olur. Şarkının neden yazıldığını bu kitapta okuyup, Anıl Bektaş' tan dinlemiştim. Üzücü ama etkileyici bir şarkı.
“Nasıl bir histi içimdeki? Neden hem kazanmış hem de kaybetmiş gibi hissediyordum? Neydi bu? Küçük bir kızın yitik zaferi miydi? Yoksa zafer çığlığından doğan bir kaybediş mi?” (syf. 285)
Selamlar! Uzun bir süredir kitap okuyamadığımdan dolayı uzun süredir inceleme yapmadığım için bu satırları yazmak zorunda gibi hissettim kendimi. Bu yüzden üç saat kadar önce bitirdiğim kitabı tekrardan elime alıp eleştirilecek ayrıntıları tek tek yazmaya karar verdim.
Kitabımız, Yıldız Gece Korkut'un sıradanlaşmış hayatına Ali Levent'in girmesini konu alıyor. Karakterlerin isimleri dışındaki tüm lakapları kitap boyunca çok gereksiz buldum, öncelikle bunu söylemek istiyorum. Kız karakterimiz hakkında sürekli “tembel, okul sonuncusu, haylaz” gibi laflar, erkek karakterimiz içinse -kitabın isminden bile anlaşılacağı üzerine- “çalışkan, okul birincisi, inek, saçları tas koyulup da kesilmiş, babaanne gözlüklü” gibi sözler dolanıyor. Kitabın arka kapağında bile karakterleri böyle tanımlıyor yazar ve bu beni çok rahatsız etti. İki insanın konuşabilmesi, anlaşabilmesi ve hatta sevebilmesi için fiziksel özelliklerin hiçbir önemi yoktur. Başta yazar olmak üzere -çünkü kitap boyunca üstüne basa basa bu lakapları kullanıyor- herkese lafımdır bu.
Bunların dışında, artık ezilen ya da küçük düşürülen kadın karakterlerinden sıkıldığım, daha çok, özellikle de bu zamanlarda, güçlü kadın karakterleri okumak istediğim için başlarda kitaba karşı fazla önyargılıydım. En ufak bir detaya bile takılıp kitabı gömmeye çalışıyordum. Fakat yazarımız sağ olsun ki bu tezimi çürüttü ve ilerleyen bölümlerde kız karakterimizin aslında yaşadıklarına karşı ne kadar güçlü durabildiğini bize gösterdi.
Kitapta anlatılmak istenenleri klişe bulmadım, gerçekten özgündü lâkin, her şeye bir kötü eleştiri yapıyormuş gibi
Reklam
Yazar Hakkında
Fatmanur DereköylüYazar · 2 kitap
21 Mart 1998 doğumlu. İzmirli ve İzmir'de yaşıyor. Epsilon Yayınevi'nden çıkan Çalışkan Çocuk ilk romanıdır.
