Cemal Süreya' nın, "özlemek erken saatlere alınsın, sonra uykusuz kalıyor insan." dediği dönemdeyim...
Bazen inancın bittiği yerden doğar tüm umutlar, ölen bir şeyi değil öldüğüne inandıklarınızdır aslında kül olanlar.
Sayfa 309
"Sevgim, kalbimden daha büyük. Eğer bu his seni iyi edecekse kalbim seninle. Ellerini tuttum, gözlerine baktım say. Sarılamadım ama sarıldım say. Sana hep aşık kalacağım say."
Sayfa 273 - Melih Şahiner
Ağladım. Meğer insanın elinde değilmiş bunu durdurmak, dil yarası gibi o da geçmeyi bilmiyormuş.
Sayfa 272
Anladım ki insan güneşe bakarken de üşüyormuş.
Anladım ki insan ağlamadan gülmeyi öğrenemiyormuş.
Anladım ki insan kalabalığın içinde yalnız kalabiliyormuş.
Keşke anlamasam ama.
Keşke yara almadan yürümeyi öğrense ayaklarım ve ben korkmasam ileriye gitmekten.
Keşke...
Sayfa 267