Puan
810 üzerinden
VoltaireEdebiyat
Basit hatlarıyla Westfalya kalesinde başlayıp İstanbul da biten maceralar zinciri olarak görünüyor bu eser. Fakat bunun yanı sıra eserde çok büyük eleştiriler mevcut. Voltaire in en büyük eleştirisi aynı zamanda kendi hocası olan felsefeci Leibnize karşı. Eserde Leibnizin fikirlerine Pangloss karakteri ile can vermiş. Buna karşın eleştirilerini ise Martin adındaki Mani dinine inanan bir felsefecinin ağzından dile getirmiş. Felfesi olarak büyük bir derinliğe sahip olan eserde yaşamın ve insanların her türlüsününe hatta yeri geldiğinde hayvanlara bile yer verilmiş. Eser dil ve akış olarak çok güzel ilerliyor. Zaten bu eser başyapıtlardan biri olarak kabul edilir. Okumanızı tavsiye ederim...
Hem güldüm hem düşündüm :)Felsefe
İyimserliğin sorgulandığı bir yolculuk aracılığıyla felsefi düşünceyi hicivle harmanlayarak bize unutulmaz bir deneyim sunuyor desem yeridir. Her trajik olayda bile mantığın ve sorgulamanın gücünü öne çıkarma hasebiyle, dönemin düşünsel yapısına sert ama zekice eleştiriler yöneltiyor diyebilirim :)
Reklam
Voltaire “Candide”. İkinci okumamı yaptığım eser, aslında yine bir ustaya, saygı duruşumdur. Aynı kitabı kolay kolay tekrar etmek gibi bi alışkanlığım yok, fakat; başka eserlerini de okuyup paylaşmakta geç kaldığımdan, maalesef kısım kısım unuttuğumu farkedince, geçtiğimiz ay yine okuma listeme aldım. Kitaptan ve yazarından bahsederken, hem arka kapak yazısından, hem de yazarın hayatından alıntı yapmaktan çekinmeyeceğim, zira zaten içeriğe dair fazla bilgi vermek istemiyorum.
Alman filozofu Leibniz’in (ki ondan da alıntıları hikaye kısmında paylaşmıştım) “Yaşadığımız dünya dünyaların en iyisidir” mantığına karşı çıkarak yazılan 1759 tarihli Candide, Voltaire’in en önemli yapıtlarından biridir. Candide adlı iyi niyetli bir genç Almanya’da yaşadığı şatodan kovulduktan sonra Avrupa, Afrika ve Asya’da büyük felaketlerin tam ortasına düşer. Mümkün dünyaların en iyisinde yaşadığımızı söyleyen hocası Pangloss’un öğretilerini bu macerada hiç aklından çıkartmayacaktır, ama dünyanın halini, insanların kötülüğünü gördükçe de umutsuzluğa kapılmadan edemez. İyimserliği hicveden ve bu sırada hayatı, hayatın amacını sorgulayan bir yapıt.
Voltaire, Fransız Aydınlanma Çağı yazarı, tarihçisi ve düşünürü. Hiciv tarzında yazdığı yazılarla kilisenin dogmalarını eleştirir. Dolayısıyla sürgün edilir. Sonrasında da amacı hoşgörünün yerleşmesi olur. Fransız devrimi ve Aydınlanma hareketine büyük katkı sağlar.
Hem kitabın, aynı zamanda da başkarakterin adı olarak geçen “Candide” aslında özel isim değildir. Voltaire iyimserliği en iyi temsil eden isim ve sıfat olması bakımından bu adlandırmayı seçmiştir. Kelime anlamı “temiz yürekli, aşırı saf”.
Tavsiye listeme aldığım eser, okuyanını biraz bunaltıp, arka
Voltaire de olsanız Fransızlığınız ağır basıyormuş
Araya girip bölmeler de olsa tam bir romantizm eseri diyecektim. Ama bana kalırsa romanın bu kadar tesadüflerle dolu olması ironi amaçlı. Voltaire o dönemdeki başta Leibniz olmak üzere aşırı iyimser filozoflara verip veriştirmiş. Hatta Leibniz’in bir teziyle dalga geçmek için özel karakter oluşturmuş.
Candide ana karakterimiz, başına gelmeyen kalmıyor. Bu durumdaki felsefik değerlendirmelere bakıyoruz aslında. Kitabı alt metniyle okuduğunuz zaman o kadar zevk alıyorsunuz ki... Ayrıca Candide’nin çocuksu masumluğunun yanında aklı başında biri olduğunu görmek de keyifliydi. Candide’ le tanışmayı isterdim
Voltaire’ in okuduğum ilk kitabıydı ve devamını da getirmeyi planlıyorum.
Öncelikle iki sene önce kendimi yoğun bir şekilde Leibniz’e verdiğim için mutluyum. Anlatının tümü Leibniz’in felsefesi üzerinden işliyor. Nüktedan bir dille yererek bunu yapan Voltaire, beni güldürmeyi başardı. Candide, büyük filozof olarak gördüğü Pangloss’un “olası dünyaların en iyisinde yaşıyoruz” felsefesini yaşam biçimi hâline getirmeye çalışıyor. İyi bir şey yaşanacak dediğimiz an kötü bir olay oluyor; fakat peşi sıra rahata eriliyor. Tabii ardından tekrar kötü bir olay… Kitabın sonuna kadar bu döngünün içinde oluyoruz. Hâliyle Leibniz’in felsefesi sorgulanmaya başlanıyor.
Martin’in nihilist ve kötücül söylemlerinin bize el sallamaya başladığı yerler, en keyif aldığım kısımlar diyebilirim. Ahlaki bir sorgulamaya götürüyor insanı. Bu sorgulama içerisinde doğanın nasıl işlediği ve insan doğasının niteliğine dair düşünüşler de yer alıyor. Okuması kolay değildi, hatta yorucu diyebilirim. Sadece Leibniz değil; Platon’un, Aristoteles’in ve Descartes’ın da adı geçiyor. Felsefe öğrencisi olarak okuduğum için kendimi şanslı hissettim. Voltaire’in kimin hangi fikirlerini alaya aldığını rahatça görebilmek hoşuma gitti.
Kitabı bitirdiğinizde Voltaire’in iğneleyici dilini özleyeceğinizi fark ediyorsunuz!
Reklam
Reklam