Birçoklarına göre uzun sayılacak bir zaman önce Namık Kemal in Cezmi adlı romanını ilk tarihi romanımız olması hasebiyle birkaç defa okudum. (1999) Namık Kemal’in erken sayılacak ölümü üzerine kitabın devamını yazamadığını öğrendiğimde bu kitaba bir devam kitap yazma düşüncesi belirdi. Yaklaşık beş yıllık bir süre sonunda kitabı bitirdiğimde (2005) onu uzak bir unutulma köşesine ittim. Diğer tüm yazdıklarım gibi. 2020 yılında yazdığım kitabı tekrar elime aldım. Yaklaşık iki yıl boyunca imla ve benzeri düzeltmeleri yapmama rağmen ona ne bir satır ekleyebildim ne de çıkarabildim. Sonunda olduğu gibi yayımladım. Kötülük ve Cezmi Kitap yayımlandıktan yaklaşık beş ay sonra Nevşehir Avanos’ta Şairler Sokağı diye dar bir sokağa girdim. O yazar bu şair diye gezerken Namık Kemal’in heykelini gördüğümde sanki uzun zamandır göremediğim bir dostla karşılaşmış gibi sevinmiştim. İşte o kare.
Adil Giray'ın Perihan'ı sevdiği gibi sevmek lazım,Şehniyar'ın Adil Giray'a bağlandığı gibi bağlanmak, Cezmini'nin vatan aşkı gibi bir aşk yaşamalı insan..
Namık KemalCezmi