Cold Enough for Snow
Jessica AuYazar:
Jessica Au
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 48 dk.
Sayfa Sayısı:
99
Basım Tarihi:
23 Şubat 2022
Yayınevi:
Fitzcarraldo Editions
ISBN:
9781913097769
Ülke:
Türkiye
Dil:
İngilizce
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
bir anne-kız ikilisinin japonya gezisini anlatan, aynı zamanda geçmişten bugüne hissettikleri duygulara ve yaşadıkları anılara bir "yolculuk" yapan kısa, iç ısıtan bir okumaydı.
Anne ve kızı Tokyo’ya gider. Gösterişsiz ama planlı bir seyahattir bu. Gitmek istedikleri yerler bellidir ama anlık gelişmelere de ayak uydurmayı becerirler. Örneğin yağmur hızını giderek arttırıyor mu? Hemen ufak bir rota değişikliği yapılır.
Gittikleri her yer onlarda bir şeyleri harekete geçirir, geçmişe ve bugüne dair.
.
Yol ve hafızanın birleştiği bir hikaye bu.
Jessica Au yormadan, düşünmeden duramadığımız bir seyahati anlatıyor.
Sayfaları çevirdikçe yola çıkma isteği de uyandırıyor.
Bolca yürümek istedim kitabı bitirdiğimde, anıların ve olasılıkların eşliğinde. Sıcacık oluşunu sevdim Kar Havası’nın.
.
Kübra Bodur çevirisi, Barış Şehri kapak tasarımıyla ~
Sade bir dille yazılmış derin bir hikayeKitap Yorumu
(Tüm yazı spoiler içerir)
Bir genç kadının, annesini de davet ederek beraber çıktıkları bir Japonya yolculuğuna dair bir hikaye bu. Havaalanında buluşarak başlayan gezileri, sonbahar mevsiminin tüm dinginliğiyle yağmurlu sokaklarda, küçük cafelerde, müze ve sergilerde geçiyor. Genç kadının anlatıcı olduğu sayfaları okudukça fark ediyorum ki bu gezi aslında görmek veya keşfetmek için değil, hatırlamak için çıkılmış bir yolculuk.
Gezdikleri bir evin odası, müzedeki bir tablo ya da yemek yedikleri bir kase genç kadını hep geçmişe döndürüyor; hem kendi anılarına hem de ailesinden duyduğu hikayelere dalıyor. Hatta zaman zaman geçmişe öyle bir dalıyor ki anı içindeki başka anılara dalıyor. Yazar bizi anı içindeki anılara sokarak, şimdiki zamandan ayırmış ve tam üç kez arka arkaya zamanda geriye götürüyor. Ancak yazar bunu o kadar usulca yapıyor ki okurken ne kafa karışıklığına ne da anlam kaybına sebebiyet veriyor.
Kitapta yoğun olarak kendini ifade etmeme/ edememe hali var. Günlük diyaloglarda, bir fikir üzerine olan tartışmalarda, yeni kurulan tanışıklıklarda…hep kendini saklama, fikrini açıkça beyan etmeme hali hakim. O hal, farklı kadınlar tarafından o kadar sık tekrarlanıyor ki, yazarın bunu özellikle gözümüze sokmaya çalıştığını düşündüm. Karşıdakini memnun etmek için mi yoksa fikriyle onu üzmemek için mi? Yazar bunun Uzak Doğu kökenli kadınlara özgü bir tavır olarak mı anlatmak istemiş yoksa bunu tüm kadınlara mı mal ediyor emin değilim. Kitapta bahsi geçen kadınlar belli bir etnik kökenli olduğu için genelleme yapmak zor. Ancak karakterlerin bunu çok da bilinçli olarak yapmadığını, genel tavırlarının bu yönde olduğunu düşünüyorum. Belki de sebebi kendinilerini tam açacak kadar karşılarındakiyle bağ kuramamalarıdır.
Kitapta hiç kimsenin ismini bilmiyoruz. Ne
“Ben de bu yönüyle, yazmanın da resim yapmak gibi olduğunu söyledim. Biri ancak bu şekilde geriye gidip geçmişi değiştirebilir, bir şeyi olduğu gibi değil de olmasını istediğimiz gibi, daha doğrusu bizim gördüğümüz gibi yapabilirdi. Bu nedenle okuduğu hiçbir şeye güvenmemesinin daha iyi olacağını söyledim.”
Kitap ne yazık ki bana hitap etmedi ve bitirmek için gerçekten çaba harcadım. Bilinç akışı söz konusu evet, ama sanki beceriksiz bir çocuk yazmışçasına yazım hataları/cümle bozuklukları doluydu (belki de çeviriden kaynaklı). Başından beri içine çekmediği ve vaktimi bu kitaptan yana kullandığım için üzgünüm.
bu kitap beni o kadar baydı ki. ve çok üzgünüm ismi kar havası olup anne ve kızın japonya sehayatini anlatan bir kitap beni bu kadar baydığı için. kitabı okuma deneyimimi şu şekilde özetlebilirim: rollercoastera binen insanlar nasıl bayılıp iki saniyeliğine ayılıp geri bayılıyorlarsa kitap da beni ancak o iki saniyelik ayılmalarla kendisinde tutabildi. bir de kısaydı diye bitireyim bari dedim, yoksa yarım bırakırdım sanırım.
evet roman tamamen zihin akışı olarak yazılmış ama benim canımı sıkan durum bu değildi. canımı tam olarak ne sıktı onu da anlayamadım gerçi.
anne ve kızın arasındaki ilişkiye daha fazla odaklanılsaymış keşke. çok kötü bir ilişkileri yok ama yakın da sayılmazlar, bu yüzden roman, onların yolculukları sırasında birbirlerine içlerini açtıkları, ve hem kendilerinde hem de ilişkilerinde bir değişim yaşadıkları bir hikayeyi anlatsaymış çok güzel olurmuş bence. bunun yerine ikisinin iletişim kurduğu kısımlar az, bu kısımların çoğu da günlük muhabbetleri ve soru cevapları gibi yüzeysel kalıyor, herhangi bir durumla alakalı bir yüzleşme yaşanmıyor. sürekli karakterin kafasının içindeyiz. yolculuklarında gördükleri şeylerle birlikte geçmişi veya insanlarla olan ilişkileri hakkında düşünüyor. bilinç akışı olması korkutmamalı. çok sade bir dille yazılmış çünkü. dediğim gibi, keşke sevebilseydim.
sen yine de bana bakma, aradığın kitap budur belki de.
Hayat Düşünceden İbaret İlerleyemeyen Bir YolEdebiyat
Kar Havası için, bir duygular kitabı diyebiliriz. Neredeyse bütün kitap bilinç akışı yöntemiyle yazılmış. Sadece bir kaç noktada ana dönüyoruz anne kızın seyahatinden bir kaç cümle malumat alıyoruz. Onu da yeni bir geçmişe yolcuğunun başlangıç noktasını ateşleyen anı görmek için yapıyoruz.
Kitapta aksiyon yok, hareket yok, takip edilmesi gereken bir olay yok. Kızın geçmişle hesaplaşmasını takip ettiğimiz bir süreç var.
Bir de Japonya'dan enstantaneler var. Kıpırtısız bir nehri andıran romanı türü sevenler okuyabilir.
8/10
2024 8. kitabı
minimalist bir dil harika bir çeviriyle çok buruk bir kitap. böylesine kısa bir kitaba bu kadar anlam yüklenebilirdi. ben mi yanlış anladım acaba bazı şeyleri diye biraz inceleme okumak istedim ama kitabı okuyanların da üzerine pek düşünmediğini fark ettim. ismi bile olmayan bir kadının başka hayatların içinden değil ismini izini bile bırakmadan geçişini okudum. her sayfada ilmek ilmek işlenmiş bir yolculuk,, sonuna geldiğimde yakalayabildiğim detaylar geriye dönüp bazı yerleri tekrar okumamı sağladı. iyi ki okumuşum dedirtti, çevremdekilere de mutlaka önereceğim. üstüne konuşmak harika olur,,,
Anne ve kız yurt dışından Tokyo’da buluşmak üzere yola çıkarlar.
Burada sonbahar mevsiminde; insanları gözlemleyerek, gezerler, müzeleri, galerileri, ziyaret ederler. Bu sırada şehrin; hava durumu, insanları, giysileri, burçlar hakkında konuşurlar.Yer yer anne ve kızın konuşmaları kitapta birbirine karışır gibi oluyor. Yazar burada farklı bir stil uygulamaya çalışmış. Fakat ben kitaba çok ısınamadım. Okuyanlar olursa, yorumlarını bana da yazarsa, ya da bu yorumun altına yazarsa sevinirim.Kitaplarla kalın, iyi okumalar dilerim.
| Aişe Bozdemir
17/10/2025 
Kar Havası
Kar Havası
8/10
2024 300. kitabı
Çok naif bir kitaptı. Çok hüzünlendirdi. Kitap anne kızın Japonya seyahatini anlatıyor gibiydi evet tema yolculuktu fakat bu yolculuk anılara doğruydu. Kitapta sadece tek bir kişinin adı var o da erkek arkadaşı ama ailesinin ve kendisinin adı yok yalnızlaşmış birbirine ait olamamış bir ailede büyüyen bir kadının öyküsü. Zannımca yakın zamanda annesini kaybetmiş ve bir zamanlar annesiyle yaptıkları Japonya seyahatini yeniden anmak adına yolculuğa çıkmış. Fakat o kadar bir olamamış bir aile ki hayalindeki annesiyle olan seyahatinde bile kadın annesiyle bir türlü bağ kuramıyor beni en çok duygulandıran şey de annesinden geriye kalanları saklamayacağını ifade etmesiydi yakınlarımızı kaybettiğimizde bize anlam ifade eden şeyleri gözümüz gibi saklarız ama burda o yoktu. İçim acıdı.
"Kar Havası", Jessica Au'nun sakin ve derin bir anlatıma sahip, kısa ama etkileyici bir romanı. Bu kitap, bir anne ve kızın Japonya'ya yaptıkları yolculuğu merkeze alırken, sessiz diyalogların ve dolaylı anlatımların yardımıyla insan ilişkilerinin derinliklerine inmeye çalışır. Hikâye, fazla söze başvurmadan duygusal yoğunluk yaratmayı başaran, dikkatli bir okuma gerektiren bir eser olduğunu düşünüyorum.
