Yazar:
Carolina Maria de Jesus
Çevirmen:
Betül Öztoprak
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 3 dk.
Sayfa Sayısı:
143
Basım Tarihi:
1981
İlk Yayın Tarihi:
1964
Yayınevi:
Nil Yayınevi
ISBN:
---
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Eski basım kitapları seviyorum. Sadece eski basım diye aldım ve baktım ki 14 dile çevrilmiş hemen okumaya başladım. Edebi olarak hiç bir özelliği yok. Ama kitabın hikayesi muhteşem. Brezilya'nın en kötü ve pis bir mahallesinde, sefalet içinde yaşayan ve çocuklarına sahip çıkmak istiyen bir annenin günlükleri. Günlükler tesadüfen bulunup yayınlanır ve fevela dedikleri bu gecekondu mahallesini bütün çıplaklığı ile gözler önüne seriyor. Sırada bir günlük gibi gözükse de aslında bir çaresizlik içindeki kadının, annelik duygusu, politik bakışı, hayata karşı duruşu, yoksulluk, sefalet, ezilmişlik... her duygu ve düşünmesinin kağıda dökülmesi. Günlükler sayesinde kurtuluşu...
Ben severek okudum.
9/10
2019 9. kitabı
Eser yayınlandığı yıllarda olay olmuş, 14 dile çevrilmiş, ülkemizde de basıldığı yıllarda oldukça popülermiş. Carolina Maria de Jesus 3 çocuğuyla birlikte Faleva'da (Brezilya’da gecekondu mahallelerine verilen isim) yaşayan, kendisini ve çocuklarını hayatta tutabilmek için çırpınan bir kadın. Derme çatma plakalardan kondurulmuş bir evde, yarı aç yarı tok, kağıt, metal, şişe ne bulursa toplayıp satarak yaşayan Carolina, yaşadıklarını günlük şeklinde yazmış. Faleva’da insanların hayatlarına hakim olan şeyler, inanılmaz bir sefalet, açlık, pislik, ölüm, cehalet ve çaresizliğin getirisi alkolizm. Carolina Faleva’daki yüzlerce insanın aksine, ikinci sınıfa kadar okumuş, şartlar onu buraya sürükleyinceye kadar ortalama bir hayat yaşamış. En büyük tutkusu okumak ve yazmak. Günlük iş gibi her gün aksatmadan okuyor ve yazıyor. Bu durum bölgenin habitatına aykırı olduğu için genel olarak bir dışlanma durumu da mevcut. En büyük hayali yazdıklarını basılmış olarak görmek ve kazandığı parayla tuğlalı bir eve geçip, bu sefil hayata son vermek. Şans eseri karşılaştığı bir gazetecinin yazdıklarını ciddiye almasıyla Carolina’nın hayatı tamamıyla değişmiş. Yokluğu iliklerinize kadar hissedeceğiniz bir eser.
Puan vermedi·185 syf.··
Beğendi
·2020 42. kitabı
·27 saatte okudu
·Okunma: 20 Mart 2020 15:26
Bu muhteşem günlüğü okumak ancak nasip oldu. Normalde günlükler insanlara sıkıcı gelebilir. Ancak zor yaşam koşullarının içindeki Carolina Maria De Jesus, üç çocuğuna bakmaya çalışırken, hayatındaki olayları öyle sade ve doğal bir şekilde yazmış ki hayran olmamak elde değil.
Brezilya "Favela"sında bekar bir annedir Carolina. Üç çocuğunu doyurabilmek için, çöp toplayıp üç beş cruzeiros kazanmaya çalışmaktadır. Zaman zaman isyan etse de, annelik duyguları öyle yoğundur ki, çocuklarını bir de annesiz bırakmamak için, günlük yazarak hayata tutunmaktadır. Sonunda bir gazeteci onu keşfeder ve gazeteye çıkar. Sonra da bu muhteşem kitap basılır, hatta 14 dile çevrilir ve dünya basınında yankılanır.
Yıllar önce okumuştum karşıma çıkınca paylaşmak istedim. Edebi olarak çok kısır ama hissiyatı fazlasıyla derin bi kitap. Brezilya' nın Favela isimli bi bölgesinde hayatta kalmaya çalışırken, insanların ne kadar acımasız olabileceğini bana hatırlatan, yürek burkan anılarla dolu bir günlük.
Dünyanın en feci şeyi hayatın ta kendisidir.
Caroline Maria de Jesus, 1914 yılında Brezilya'nın Minas Gerais kentinde doğmuştur. Henüz ikinci sınıftayken okulu bırakır. Büyüyünce Sao Paulo'ya göç eder. Kentin "çöplük" ü olarak kullanılan Favela' da 3 çocuğu ile yaşam savaşı verir.
15 Temmuz 1955'te kızının doğumuyla günlük tutmaya karar verir. 19 Mayıs' ta şöyle yazar: "Burada Favela'da herkes binbir zorlukla çırpınır durur. Ama bunu benden başkası anlatamaz. Bunu başkalarına faydalı olabilmek amacı ile yapıyorum." İçinde bulunduğu sefaleti gayet yalın bir dille anlatır. Bu sefaletten kurtulmak için elinden geleni yapar. Durmadan çalışır. Çoğu zaman bu duruma dayanamaz ve isyan eder. "Hâlâ kâğıt topluyorum, sevmiyorum bu işi. O zaman kendi kendime 'Rüya görüyormuş gibi yap.' diyorum." Anılarında "Yedirdim." diye yazıyor. "Tavada kızaran yağın sesi ne kadar güzel gelir kulağa ve görüntüsü. Çocuklar ona baktıkça gülümsüyorlar. Hele kuru fasulye ile pilav olunca bayram ediyorlar."
Başka bir yerde şöyle diyor: "Bir zaman sonra sadaka ile aldıkları bu yırtık pırtık paltoların yerine, politikacıların dağıtacağı yenileri gelecekti. Ben de payımı alacağım, ben de onlardanım, istenmeyen şeyleri giyiyorum."
Ne kadar büyük bir acı! Bir insan! Şımarık, elindekine şükretmeyi bilmeyen, önüne konan yemeğe burun kıvıran insanın yemeyip çöpe attığı yemeği alıp yiyen bir insan! Giyecek başka bir şeyi olmadığı için istemediği kiyafetleri giyen bir insan! Caroline bu insanlardan sadece biri. Sesini duyurabilmek için yazmış. Peki yazdıkları ses getirmiş mi? Kitabın arkasında 1960'lardan günümüze milyonlarca baskısı yapıldı, dünyanın hemen hemen bütün dillerine çevrildi yazıyor. Hayatını araştırdığımızda karşımıza şu bilgi çıkıyor: Kitap basıldıktan sonra bu sefaletten kurtulmuş.
Carolina Maria de Jesus Brezilya’da favela denilen gecekondu mahallesinde üç çocuğu ile yaşam savaşı veren bekar bir kadındır. Sokaklardan kağıt, demir toplayıp satarak karnını doyurmaya çalışır. Bazen de çöp karıştırarak... Her gün ki yaşam mücadelesini, çocuklarını, yaşadığı yerdeki insanları, kavgaları, ikili ilişkileri ve hatta politikacıları eleştirel bir tavırla bir günlük gibi defterlerine yazmıştır. Bir gün bir gazeteci tarafından keşfedilen defterleri yayınlanınca sefaletten kurtulur.
Carolina: “ Favela şehrin çöplüğüdür” diyor. “İşe yaramayan, kullanılmayacak eşyaları, çöpleri ve insanları bir arada oraya atarlar. Şehrin pisliğidir Favela.”
Kitabın adı:Çöplük
Yazarın adı:Carolina Maria De Jesus
Sayfa sayısı:224
Brezilya'nın Favelalarında üç çocuğuyla yoksul bir yaşam süren geçimini çöplükten kâğıt, demir,tencere, tava toplayıp satarak sağlayan Carolina kızının doğumundan sonra günlük tutmaya başlamıştır.
Carolina 'nın tek amacı ünlü bir yazar olmak ister amacına tuttuğu günlükleri kitaplaştırmaktır. Kitabımız bu günlüklerden oluşuyor.
Favela'da yaşayan insanların günlük yaşamları çekilen zorluklar ve sefaletin kurtulma çabaları var.
FAVELA: Brezilya'daki Gecekondu mahallelerine verilen isim. Daha çok Kentsel bölgelerde olur.
"En güzel günlük."Duygu ve Düşünce
Bu kitap gerçekten okuduğum en güzel günlüklerden birisiydi. İçerisinde yer alan resimler de bir hayli hoştu. Kalın ama oldukça sürükleyiciydi. Herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum...
10/10
2018 51. kitabı
Carolina üç çocuğu ile yalnız kalmış, fakir bir mahallede ,bakımsız bir barakada yaşam mücadelesi veriyordu... Her türlü açlığa ve sefalete çalışararak göğüs gerdi. Onu, en umutsuz anlarında ise hayata bağlayan okuduğu KİTAPLAR ve yazdığı GÜNLÜKLER oldu... Peki bu günlükler nasıl oldu da bir kitap oldu? Bu kimsesiz kadının sessiz çığlıklarını kim duydu, onun o çöplük diye nitelendirdiği yerden kurtulmasına kim vesile oldu?
Önsözde yazdığına göre onun da hikayesi şöyle:
Bir gün Carolina küçük çocuklarını parka götürdü. O sırada orada salıncaklarda sallanan alkollü koca koca adamlar gördü. Onlara şöyle seslendi :
'Utanmıyor musunuz? İnin biraz daha çocuklar sallansın !'
Adamlar :' Hadi ordan sen de kimsin? ' dedi
Carolina: ' Terbiyesizler, sizi kitabımda anlatayım da görün !'dedi.
O sırada orada bulunan bir gazeteci bu sözü duyunca, Carolina ile tanıştı ve ona kitabı hakkında sorular sordu. Carolina da ona yıllarca yazıp biriktirdiği defterleri anlattı...
Sonra sonra işte bu güçlü kadın hayallerine ulaştı.
Sesini dünyaya bu kitapla duyurdu...
Selam. Uzun zamandır okumak istediğim kitaplardan biri idi #copluk
Kitap günlük şeklinde ve bir gazeteci tarafından olduğu gibi basılmış.
#carolinamariadejesus Brezilya'da 3 çocuğu yaşayan, hayatını kağıt toplayarak, çöp karıştırarak kazanan zenci bir kadın.
Çöp tenekesin de bulduğu kullanılmış ajandayı her gün yazarak kullanıyor...
Okurken içim cız etti. Sefalet, açlık, kavga, itiş kakış hepsi var.
Eser 14 dile çevrilmiş.
Yaşadığı bölge fakir bir bölge olsa her akşam yazmaya çalışan bulduğu her şeyi okuyan ve çocuklarının karnını doyurmaya çalışma bir kadın anne Coralina.....
Yazarın en çok kullandığı cümlelerden biri de " hayatta yaşamaktan dah zor bir şey yoktur" cümlesidir.
Her ne kadar gece kondu Edebiyatı denilse de içi acı, açlık, gerçekler, drama doku ve en önemlisi bir kadının dik durması ile ilgili.
