Yazar:
Murat Yalçın (Editör)
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 38 dk.
Sayfa Sayısı:
128
Basım Tarihi:
8 Ocak 2020
Yayınevi:
Can Yayınları
ISBN:
9789750741906
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Dayı Parçası'ndaki dayı, kitabı okuduktan sonra bir aracı mı, ana unsur mu diye düşününce her ikisi de olabilir sonucuna ulaşıyor insan.
Ölüme yazılı bir Dayı'nın; hastalık, tedavi süreci, cenaze işleri ve ölümünün ardından onun hatırası ile yeniden var oluşu sürecinde, anlatıcının dayısına ek olarak hem kendisini, hem dayısıyla ilişkili olan kişileri hem de çevreyi, edindiği duygusal haliyle aktarmasını okuyoruz. Dayı'nın bir ideolojik geçiş sürecini de bu hastalığı ile ölümü arasında görüyoruz. Eski bir solcudan milliyetçiliğe ve kaderciliğe uzanan yaşamıdır bu süreç.
Murat Yalçın’ın Dayı Parçası kitabı 2020 yılında yayınlanmış. Kitap 39 kısa hikayeden oluşuyor lakin bu hikayeler, bütün bir romanın alıntılarıymış hissi veriyor okuyucuya. Karakterimiz, dayısının hastaneye yatışından ölümüne kadar yaşadığı süreci biraz sarkastik biraz da hüzünlü şekilde bizlere anlatıyor. Bu olaylar dizisini anlatırken sisteme karşı bazı eleştiriler yapmaktan da çekinmiyor. Örneğin dayısının yattığı hastanedeki koşullar, sağlık sektörü ve toplum hakkındaki düşüncelerini söylerken anlatmak istediği alt metni kolayca anlayabiliyoruz. Kitap dayı ve yeğen figürleri üzerinde yoğunlaşmış. Ama tipik bir dayı-yeğen ilişkisinden bahsedilmiyor, anladığımız kadarıyla karakterimizin ailesiyle arası çok iyi değil bu sebeple dayısını babası yerine koymuş, aralarında farklı bir bağ var. Doğal olarak dayısının yaşadığı sağlık sorunları onu derinden etkiliyor. Karakterin yaşadığı duygular, başarılı bir şekilde okuyucuya hissettirilmiş.
Kitabı büyük beklentilerle açtım, maalesef ki bu beklentilerimin karşılığını alamadım. Kısa bir eser olmasına rağmen bir solukta bitirilecek kadar akıcı bir dile sahip değil. Okuyucuyu bazı kısımlarında tıkıyor ve yoruyor. Yazarın üslubunu çok beğendiğimi söyleyemem. Bazı cümlelerinin zorlama ve doğallıktan uzak olduğunu düşünüyorum. Buna karşın; yaptığı betimlemeler, özellikle hastane betimlemeleri hoşuma gitti. Bu sayede okurken ortamı ve mekanı kafamda kolayca canlandırabildim. Karşılaştığı hemşireler ve sağlık çalışanlarına karşı yaptığı benzetmeleri doğru ve yerinde buldum. Günlük hayatta sağlık sektöründe karşılaştığımız küçük ayrıntılara değinmesi hoş olmuş. En çok ilgimi çeken kısım ise, İki Uyku, Bir Kuyu” bölümü oldu. Bu bölümde Kaptan, İmam ve karakterimiz arasında geçen diyaloglar bir hayli ilginçti. Kesintisiz okuduğum tek
Herkese hitap etmeyen güzel bir kitap. Yazarın psikolog olduğunu bilince kahramanın aklından geçen otomatik düşünceleri, imgeleri, kitapta yer alan rüyaları farklı bir boyutta ele almak daha doğru olur diye düşünüyorum. Meraklısı değilseniz yüksek ihtimalle sadece olay örgüsüne odaklanacak ve sıkılacaksınız.
Neden 4.8 puan aldığını anladım. Çünkü bu kitap herkese göre değil. Ben şahsen yazarın dilini, mizahını çok beğendim. Muhtemelen okuyanların çoğu, ne okuduğunu anlayamadığı için düşük puanlar vermiştir. Fakat yakın zamanda babasını kaybetmiş bir olarak bu kitaptan çok etkilendiğimi belirtmeliyim.
"Bir parça bağırsak, kabın içinde sırıtıyordu.
Bir zamanlar babamın iğneli dilindeki lakırdı ağzımdan dökülüverdi: Dayı parçası."
Derin bir bağla bağlı olduğu dayısının son günlerinde dayısına yardımcı olmaya çalışan anlatıcımız bizi ölüm ve yaşam üzerine sorgulamalara itiyor.
Kitap tanıtımında 39 kısa öyküden oluşan dese de şöyle demek daha doğru olur: 39 başlıktan oluşan roman. Romandan beklentim yüksekti zira son günlerini yaşayan bir sevdiğimiz ile olan tecrübelere dair her roman beklenti yükseltir. Ama anlatıcımız yersiz bir mizaha o kadar sık başvuruyor ki başlarda keyifli gelse de bir süre sonra sıkıyor. Çiğ ve boğucu bir mizah sayfalardan akmaya başlıyor. Yazarın neredeyse her cümlede bir gönderme yapması (bir şarkı sözüne, bir deyime, bir repliğe vs) ise işi iyice çığrından çıkarıyor.
Bu olumsuzluklara rağmen yazarın yerinde tespitleri, sağlam gözlemleri, vurucu cümleleri kitabı okutuyor. Ben arafta kaldım. Okuyanlara keyifli okumalar dilerim.
Kitapta hoşuma giden cümlelerden birkaçını paylaşıyorum.
Her yer bana kaygı her davranış bana tasa. Sy14
Mümkün atına binmiş imkânsızı kovalıyorum. Sy19
Gençtik, canımız sıkılırdı boyuna, hayatını uzunluğunu düşündükçe can sıkıntısı büyürdü. Cahillik işte. Sy25
Belirsizlik zaman duygumu silmişti. Sy33
Geçmişimden soğudum. Şimdim donuktu, geleceğimse buz çağı. Sy46
Korkulu rüya görmektense uyanık kalmak evladır. Sy56
Dile döksem kim duyar, ne işe yarardı? Ölümün gölgesi altında koşturup söylenmeler, delice yapıp etmeler. Gülünç bir zavallılığı sürdürmeyi umut, kuru bir soluğu sevinç saymaktan başka ne geliyor elden? Hiç. Sy70
Neredeyse otuz yıl önce okuduğum romanın, "Anam ölmüş bugün. Belki de dün, bilmiyorum." girişini bu merdivenlerden inip çıkarken yineleyip eğlendiğim gözü kara zamanları özledim.
Dayım
Reklam
Yazar Hakkında
Murat Yalçın (Editör)Yazar · 17 kitap
Murat Yalçın (d. 1970, İstanbul), öykücü ve Kitap-lık dergisinin editörü.
İstanbul Üniversitesi Psikoloji Bölümü'nü bitirdi. 1997 yılından beri Yapı Kredi Yayınlarında çalışıyor, 2000 yılından beri Kitap-lık Dergisi editörü.
Aşkımumya (1995), Hafif Metro Günleri (1998), İma Kılavuzu (2003), Şen Saat (2006), Kesik Hava (2009), Kontrol Kalemi (2011), Karga Zarif (2012) yayımlanmış kitaplarıdır.
