Puan
7.810 üzerinden
"hayatta her insanın kendini gregor samsa gibi hissettiği zamanları olmuştur"
kafka'nın sembolizmin ve soyut düşüncenin dibine vurduğu hikaye. fiziki bir değişiklikten yola çıkarak, belki de duygu dünyamızda bunun binlerce katı ters değişiklikleri ne kadarda doğal karşıladığımızı yüzümüze vurur. düşünülenin aksine değişen gregor samsa değil, ailesi ve çevresindekilerdir bana göre.
yazarın tam olarak ne anlattığından çok sizin ne anladığınıza bağlı bir kitap.hayatınızın her döneminde, her her okuyuşunuzda, yeni bir şey bulursunuz içinde, hayatınızdaki her dönüm noktasında, ilkokuldan liseye, liseden üniversiteye, her dönemde bir şeyler katar bu kitap size. hep kendinizden bir parça bulursunuz.
bir insanın böceğe dönüşmesiyle bir böceğin insana dönüşmesi arasındaki ayrımı düşündürür ilk başta.
sistemin çarklarından biri olursan, yaşarsın. Ama özgürlüğünü, sistemin belirlediği sınırlar dahilinde yaşamak zorundasındır. eğer çarktan ayrılmayı seçersen asıl özgürlüğü yakalamışsın demektir. ama bu sefer de toplum tarafından dışlanırsın. insanlar, onlara yük olduğunu sana hissettirmekten kaçınmazlar. psikolojin dağılır, yalnızlaşırsın ve sonunda ölürsün. en acısı da, kimse pek üzülmemiştir ölümüne. kurtulmuşlardır senden çünkü…
insanlara faydan dokunuyorsa onların herhangi bir ihtiyacını karşılıyorsan, sevilirsin, sayılırsın. eğer bir faydan dokunmuyorsa ve hatta zararın dokunuyorsa insanlar tarafından yavaş yavaş dışlanırsın. ilişki bu duruma geldiğinde artık onların umrunda olmuyorsun ve gözlerinde bir böcek olarak görünüyorsun sadece.
bunu hayatınıza da uygulayabilirsiniz. siz insanlara iyilik yapsanız da bu iyiliği kestiğiniz vakit karşı tarafın takındığı tavrın bir anda nasıl değiştiğini görebilirsiniz rahatlıkla. iyilik artık mesuliyete dönüşür…
6/10
2024 14. kitabı
Sanki 100 yıl önceden bu günleri anlatıyor, ya da eserin idesinin dönemden bağımsız olmasının sonucu da olabilir. Düzenin çarklarından biri olarak yaşamaya zorlanan toplum ve bir şekilde o çarkın dışında kalan birinin en yakınları tarafından dahi nasıl dışlandığının hikayesi...
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Hayat Bir AfyondurEdebiyat
"Gregor Samsa bir sabah huzursuz düşlerinden uyandığında kendini yatağında kocaman bir böceğe dönüşmüş buldu." Franz Kafka'nın en çok okunan eseri Dönüşüm, bu, son derece etkili cümle ile başlar. Kitap reyonlarında, Dönüşüm'ün ününden bihaber dolaşan bir okur, eminim onu eline alıp bu cümleyi okuduğunda şaşıracak ve bu hikayenin devamını merak edecektir. Bu açıdan ilk cümleler çok önemlidir, insana, bambaşka bir dünyanın kapılarının açılacağı hissini vererek, "hadi, ne duruyorsun, beni al ve hemen oku," diye seslenir. O halde, bu sese kulak verip, onun bize açtığı dünyanın kapısından birlikte girelim.
Gregor Samsa, anne babası ve kız kardeşiyle birlikte yaşar. Pazarlama işindedir ve sıradan, göz önünde olmayan bir işi vardır. Evde çalışan tek kişidir ve haliyle evin geçimi onun eline bakmaktadır. İşinden memnun değildir ama maaşını alıp, bundan ailesine ihtiyaçları için paralar verdiği anlarda, onların gözünde gördüğü minnet duygusu onu mutlu edip hayata tutunmasına vesile olmaktadır. Ancak, bu da bir noktada alışkanlığın soğuk yüzünde donup kalmaktadır. Neticede Samsa, beş-altı sene daha bu işte çalışıp ailesinden ayrılmayı düşünmektedir. Bu ve benzeri düşüncelerin stresiyle yattığı bir gecenin sabahındaysa bir böcek olarak gözlerini açar.
Bu sarsıcı başlangıçta, ilk dikkatimizi çeken nokta, Samsa'nın bu acayip durumuna odaklanmayıp, tüm dikkatini işine geç kalmasına vermesidir. Büyük bir endişe duymaktadır. Saate bakar, ardından aceleyle yatağından kalkmaya çalışır. Sanki kalkabilse işe bu halde gidebilecektir! Tam bir absürd durumla karşı karşıya olan okur şaşkındır ve saçma da olsa, Samsa'nın bir an önce yatağından kalkabilmesi için olduğu yerden "hadisene" demektedir. Bu esnada eve, iş yerinden bir yetkili gelir. Bu zamana dek bir gün bile işine geç gelmemiş
Dönüşüm bana en çok insanın yalnızlığını, yabancılaşmasını, kendini ifade edememesini ve zamanla nasıl bir çok şeyin yozlaşmaya başladığını anlattı.
Herkesin okumasada mutlaka duyduğu gibi, "Gregor Samsa", bir sabah uyandığında kendini bir böceğe dönüşmüş olarak bulur. Bu durum, onun hayatını tamamen değiştirir ve ailesiyle arasındaki ilişkiyi derinlemesine koparır.
Aslında 
Franz Kafka, gerçeküstü bir dünya ile beraber bir tür rüya dünyası sunar. Tekniğiyle sade ve nesnel bir dil kullanarak, gerçekliği yansıtmaktan çok her zaman yaptığı gibi onu yorumlamaya bırakır. Gregor'un ailesinin de ona karşı duyduğu çekinceler ve reddetme, insanın en temel duyguları olan sevgi ve bağlılıkla çelişir.
Dönüşüm, aynı zamanda bir toplum eleştirisi de içermektedir. Roman, Gregor'un dönüşümü sonrasında nasıl dışlandığı ve toplumun onunla nasıl bir bağ kurmaktan kaçındığına dair derin bir eleştiri sunar. Bu eleştiri, Franz Kafka'nın kendi zamanındaki toplumsal yapıya ve insanların yabancılaşmasına dair kaygılarını yansıtır.
Eğer bu kitabı tek bir cümle ile anlatmak isteseydim sanırım;
"Dönüşüm", insanın kendisini anlama çabasını, gerçeküstü ve sıra dışı bir hikayeyle anlatarak okuyucuyu derin düşüncelere sürükleyen bir başyapıttır. Derdim.
Bir sabah uyandım, kitaplığımda Kafka vardı. Ne ara girdi bilmiyorum ama o girdiyse, bir dönüşüm kaçınılmaz.
Dönüşüm öyle bir kitap ki, sayfa sayısına bakıp “Hallederim bir kahveyle” diyorsun, sonra o kahve soğuyor, sen ise kendine yabancılaşmış bir şekilde tavana bakıyorsun. Kısa ama içi dolu: Tıpkı cebindeki bozukluk gibi ses çıkarıyor, ama tam anlamadığın yerden.
Kafka burada bir şey anlatıyor ama ne? İşte mesele de bu. Herkes başka bir yerden yakalıyor. Kimisi "aile" diyor, kimisi "sistem", kimisi de "ben zaten hep böcektim".
Bir roman değil bu, ruhsal MR gibi. Okuyorsun, bitiyor ama sende bir şey başlıyor. En kötüsü de ne biliyor musun? Kimse dönüştüğünü fark etmiyor.