Puan
8.610 üzerinden
Puan vermedi·904 syf.·
2024 66. kitabı
Her romanında içindeki cinleri birer birer kovar.
Rene Girard
Barındırdığı Siyasi kimliklerle 
Ecinniler , karakterleriyle okuduğum en siyasi roman. Okuduğum en iyi eseri olmasa bile en kapsamlı, toplumsal ahlak, nihilizm,ateizm, sosyalizm ideolojilerini çeşitli karakterlerin ruhunda işleyişiyle keyifli bir roman, çarpıcı diyalogları ve politik alt yapısıyla 
Fyodor Dostoyevski nihilizm öyle olmaz böyle olur diyor.
1869’da Sergey Nechaev isminde nihilist bir Rus gencin işlediği bir cinayetin akabinde bu olaydan etkilenen yazar, kitabı yazmaya başlayan muhâfazakâr Tavrını fazlasıyla ortaya koyuyor.
…izm’lerin topluma derin yaralar oluşturacak, uçuruma götüreceğini ahlaki bir çöküş eşiğindeki Rusya’yı ecinniler hikayesiyle birleşiyor.
Kitap adını İncil’deki bir bölümden alıyor ve Puşkin,in cinler şiiriyle başlıyor. Kitabın sonlarına doğru bu konuyla Rusya’yı bağdaştırıyor. İncil’deki
Stepan Trofimoviç’in dillendiği bu bölüm;
“Orada, çok büyük bir domuz sürüsü bayırda otlamaktaydı. Kötü ruhlar İsa’ya, ‘bizi domuzlara gönder de onların içine girelim’ diye yalvardılar. O da onlara izin verdi. Kötü ruhlar çıkıp domuzların içine girdiler. Sürü uçurumdan aşağı denize uçtu. Binlerce domuz boğuldu.’’
‘görüyorsun ya, aynı bizim Rusya’mız gibi … deliler gibi kayalıklardan denize atlayacağız ve hepimiz öleceğiz.’
Etkilendiği olay üzerine dönemin Rus Çar’ını devirmek ve devleti ele geçirmek isteyen siyasi bir örgütün içerisindeki aydınları derinlemesine işleyerek müthiş bir portre çiziyor.. ateizm, nihilizm, sosyalizm ve anarşistleri enfes diyaloglarla, betimlemelerle kaleme alıyor. Karakterleri cinleri gibi kovalıyor, içinden böyle dönüşümlü, değişkenliği yüksek çatışmalı karakterler çıkartması müthiş bir yazarlık, her okuduğum kitabında ayrı hayranlık
Rene Girard
Barındırdığı Siyasi kimliklerle Ecinniler , karakterleriyle okuduğum en siyasi roman. Okuduğum en iyi eseri olmasa bile en kapsamlı, toplumsal ahlak, nihilizm,ateizm, sosyalizm ideolojilerini çeşitli karakterlerin ruhunda işleyişiyle keyifli bir roman, çarpıcı diyalogları ve politik alt yapısıyla Fyodor Dostoyevski nihilizm öyle olmaz böyle olur diyor.
1869’da Sergey Nechaev isminde nihilist bir Rus gencin işlediği bir cinayetin akabinde bu olaydan etkilenen yazar, kitabı yazmaya başlayan muhâfazakâr Tavrını fazlasıyla ortaya koyuyor.
…izm’lerin topluma derin yaralar oluşturacak, uçuruma götüreceğini ahlaki bir çöküş eşiğindeki Rusya’yı ecinniler hikayesiyle birleşiyor.
Kitap adını İncil’deki bir bölümden alıyor ve Puşkin,in cinler şiiriyle başlıyor. Kitabın sonlarına doğru bu konuyla Rusya’yı bağdaştırıyor. İncil’deki
Stepan Trofimoviç’in dillendiği bu bölüm;
“Orada, çok büyük bir domuz sürüsü bayırda otlamaktaydı. Kötü ruhlar İsa’ya, ‘bizi domuzlara gönder de onların içine girelim’ diye yalvardılar. O da onlara izin verdi. Kötü ruhlar çıkıp domuzların içine girdiler. Sürü uçurumdan aşağı denize uçtu. Binlerce domuz boğuldu.’’
‘görüyorsun ya, aynı bizim Rusya’mız gibi … deliler gibi kayalıklardan denize atlayacağız ve hepimiz öleceğiz.’
Etkilendiği olay üzerine dönemin Rus Çar’ını devirmek ve devleti ele geçirmek isteyen siyasi bir örgütün içerisindeki aydınları derinlemesine işleyerek müthiş bir portre çiziyor.. ateizm, nihilizm, sosyalizm ve anarşistleri enfes diyaloglarla, betimlemelerle kaleme alıyor. Karakterleri cinleri gibi kovalıyor, içinden böyle dönüşümlü, değişkenliği yüksek çatışmalı karakterler çıkartması müthiş bir yazarlık, her okuduğum kitabında ayrı hayranlık
Uzun ve meşakkatli bir yoldu.. :)1000Kitap
42 gün sürmüş. Araya giren 3-4 kitap olsa da çok uzun zaman geçirdik birlikte. Kendisini özleyeceğim ama ona tekrar dönüp özlem gidermeyeceğim sanırım. :) Tadında bırakacağım. Yaşandı ve bitti. :))
Kitap ve karakterler üzerine ayrıntılı bir değerlendirme yapmayacağım. Yazmayı düşündüm ama düşünürken bile yoruldum. Altından kalkamam. Vazgeçtim o yüzden.
Benim de üzerine biraz okuma yapmam gerekiyor sanırım. Üşenmezsem tabi. Uzun olmasına rağmen yoğun da bir eser çünkü.
Az öz bir şeyler geveleyip bırakacağım. :)
Çok geniş bir karakter yelpazesine sahip. Her karakter kendi başına derinliğe sahip ayrı bir dünya diyebilirim. Biraz bunun etkisiyle biraz da dönemin sayfa başına para alma olayından dolayı olsa gerek oldukça uzun bir eser. Ama yine de keyifle okudum.
Yani okumamın uzun sürmesinden ötürü bir sıkılmışlık oldu sadece. Yoksa kitabın sıkıcı bir tarafı olmadı benim için.
Bu sebepten kitabı daha uzun sürecek bir boş vaktinizde okumanızı öneriyorum.
Bölününce hikayeden ve karakterlerden kopabiliyorsunuz.
(Böyle durumlarda da yapay zekadan faydalandım. Kim olduğunu unuttuğum karakterleri sordum, hızlıca hatırlattı. Bu yöntem de kullanılabilir bu tür kitaplarda, özellikle Rus klasiklerinde.)
Kesinlikle büyük bir eser. kalın harflerle söylüyorum. :) kesinlikle okunmalı.
Herkese keyifli okumalar :)
Reklam
Dostoyevski'ye, onun herhangi bir eserine nasıl inceleme yazılır, bilmiyorum. Daha önce hiç denemedim, çünkü genelde onun düşüncelerini ve eserlerini kendi içimde çözümlemeye ve özümsemeye çalışırım. Kitaplarındaki karakterleri hayatıma indirgerim ve itiraf ediyorum, her kitap karakteriyle hayatımdaki bir insanı özdeşleştiririm :) Okurken hem mutlu olduğum hem de huzursuz olduğum tek yazar diyebilirim şahsım adına. Zira, Cemal Süreya'ya söylettiği gibi bana da "Dostoyevski okuduğumdan beri huzurum yoktur." dedirtti :)
Biraz yanlış zamanda okumaya başladığım için uzun süre elimde dolaştı durdu. İyi ki de kapılıp kısa bir sürede okumamışım zaten, uzun birçok eserini okumuş olmamla beraber, en uzun soluklu okuduğum ve okurken kendimi kaybettiğim ilk eseri oldu belki de. Dolu dolu, oldukça doyurucu; sorgulamayla, düşünmeyle ve keyifle geçen bir yirmi günün sonunda tekrar Dostoyevski'ye hayran kaldığımı gördüm.
Karakterler, olay örgüsü ve biçem yine bildiğim gibiydi; tanıdığım, alışkın ve hayran olduğum Dostoyevski'nin kaleminden. Okurken içinde kayboluyorsunuz ve o dönemin Rusya'sını Dostoyevski'nin gözünden analiz edebiliyorsunuz. Aslında bizim Batı dünyası ve Batılı dünya görüşlerinin eleştirilerini içeren Tanzimat sonrası romanları gibi. Batının ideolojileri altında benliğini kaybetmeye başlayan Rus halkının yozlaşmasını ele almış Dostoyevski ve bence bunu ustalıkla başarmış. Dostoyevski'nin zaman içinde değişen düşüncelerini de kitapta hissetmek mümkün. Sanki daha milliyetçi, daha tutucu bir fikir dünyasında geçmiş; bunu fark etmek için diğer eserlerini de okumuş ve tahlil etmiş olmak gerekir diye düşünüyorum.
"Ölmeden Önce Okunacaklar" listemin başlarındaydı. Ölmeden önce okuyun, derim :)
Ecinniler - Fyodor Dostoyevski
Ecinniler - Fyodor Dostoyevski39 gün süren yolculuğun sonunda…
Puan vermedi·904 syf.·
2026 231. kitabı
Selamm…
Ecinniler, kısacası bir roman olmanın ötesinde, insanın içindeki o karanlık, anarşst ve hatta bazen sapkın dürtülerin sokağa dökülmüş haliydi.
Hele bir karakter var ki (Nikolay), hem nefret ediyo hem de herifin karizmasına kapılmaktan kendini alamıyorsunuz. :D
Bazı bölümlerde Bu kadr da olmaz dedirtiyo ama aslında o devirde Rusya’da kaynayan o kaosun, bugün bile bizim içimizde bir yerlerde pusuya yatmış olduğunu fark edince bir ürperti geliyor açıkçası…
Dostoyevski kitapta ideolojik bir tokat atmış bariz… fikirlere kapılan insanlar değil, fikirlerin kölesi olan cinliler diyor resmen.
İkinci perdeye geçtğinde ise mevzu sadece siyasetten çıkıp direkt ruhun derinliklerine dalıyor. Kirillov’un o kendi tanrısı olma kafası ya da Verhovenski’nin ortalığı birbirine katan sinsi planları derken, okuyanların kitaba neden bu kadar bayıldıklarını anladım.. :))
Dil ağır gelebilir ama o samimiyet, o insana dair en pis sırları bile şak diye masaya koyma hali okuyucuyu kitaba bağlıyor.
Velhasıl, bu kitap öyle çerezlik bir şey değil , sağlam kafa istiyor.. Fyodor Dostoyevski okumaya alışkın olanlar özellikle çok seveceklerdir :)
Vesselam..
Ecinniler, kısacası bir roman olmanın ötesinde, insanın içindeki o karanlık, anarşst ve hatta bazen sapkın dürtülerin sokağa dökülmüş haliydi.
Hele bir karakter var ki (Nikolay), hem nefret ediyo hem de herifin karizmasına kapılmaktan kendini alamıyorsunuz. :D
Bazı bölümlerde Bu kadr da olmaz dedirtiyo ama aslında o devirde Rusya’da kaynayan o kaosun, bugün bile bizim içimizde bir yerlerde pusuya yatmış olduğunu fark edince bir ürperti geliyor açıkçası…
Dostoyevski kitapta ideolojik bir tokat atmış bariz… fikirlere kapılan insanlar değil, fikirlerin kölesi olan cinliler diyor resmen.
İkinci perdeye geçtğinde ise mevzu sadece siyasetten çıkıp direkt ruhun derinliklerine dalıyor. Kirillov’un o kendi tanrısı olma kafası ya da Verhovenski’nin ortalığı birbirine katan sinsi planları derken, okuyanların kitaba neden bu kadar bayıldıklarını anladım.. :))
Dil ağır gelebilir ama o samimiyet, o insana dair en pis sırları bile şak diye masaya koyma hali okuyucuyu kitaba bağlıyor.
Velhasıl, bu kitap öyle çerezlik bir şey değil , sağlam kafa istiyor.. Fyodor Dostoyevski okumaya alışkın olanlar özellikle çok seveceklerdir :)
Vesselam..
Dostoyevski’nin 1872 yılında yayımlanan bu roman; ateizm, nihilizm gibi ideolojilerin Rusya ve halkı üzerinde etkilerini ele siyasi bir romandır.
Bu konuların yanı sıra kitapta; ahlak, din gibi konuları sorgulanırken yaşanan ve yarım kalan aşkları da bulmak mümkün.
900 sayfaya yakın olan kitap klasik Dostoyevski eserlerinde olan sürükleyecilik çok fazla işlememiş. Herkese keyifli okumalar:)
Reklam
Reklam