Puan
9.110 üzerinden
Bugün 450 milyondan fazla satmış, sayısız ödül almış, 8 sinema uyarlamasıyla gişe rekorları kırmış bir serinin, Harry Potter Serisi’nin, ilk kitabından bahsedeceğim: Harry Potter ve Felsefe Taşı. Kitabı tek kelimelik cümlelerle anlatmak gerekirse şöyle olurdu: Muhteşem. Olağanüstü. Harika. Süpper. Amazing. Magical vs.
Öncelikle Joanna Kathleen Rowling’den bahsetmek istiyorum. Harry Potter Serisi’nin ilk kitabını yazmadan önce boşanmış olması yanında bir de işsizliğe mahkûm olması onu derinden sarsmıştır. Oturduğu soğuk evinde kızı uyurken yazmaya başlamış bu seriyi. Ve ilk kitaptan sonra gelen o büyük başarı. Bu büyük başarının perde arkasında ne vardı peki? Kişi, mekân ve olay tasvirlerindeki yeteneği, kurgusundaki sağlamlıkla çocukları ve ilk gençlik çağlarındaki kişileri aşıp yetişkinlere de ulaşan anlatımı, en önemlisi tek başına kızına bakan bir anne olarak çocukların ne istediğini, onların hayal güçlerine neyin iyi geleceğini bilmesi bu başarının perde arkasında yatanları açıklayabilir. Altı yaşında kalemi eline almış yazmaya başlamış. Kendisi şöyle diyor bu konuyla ilgili: ″Hep yazmayı istedim, ama içimi kemiren bu tutkudan asla kimseye söz etmedim. Yaklaşık altı yaşında iken bir kitap yazdım. Bu basit hikâyeyi bitirdiğimde şu sözleri söylediğimi hatırlıyorum: ″Çok iyi, bu hikâye şimdi yayımlanabilir. Bu yaşta bile, sonuna kadar gitmeyi istiyordum.” Azim, kararlılık, yetenek, hayal gücü işte size Rowling.
Serinin ilk kitabını okumadan önce tüm filmlerini izlemiştim. Filmleri izledikten sonra açıkçası kitaplarını okumaya gerek görmemiştim. Ne büyük, ne kötü düşüncesizlikmiş benimkisi. Felsefe Taşı’nı da okuduktan sonra anladım ki kitap ayrı bir serüven, filmi ayrı bir serüven. Hayır, yanıltmasın sizi bu sözüm. Olaylar, kişiler, mekânlar %99 aynı. Ama Felsefe
Harry Potter’a farklı bir bakış! “Potterhead”ler için!Fantastik
Herkesin bir favori Harry Potter karakteri var, sizinki hangisi?
Birlikte konuşalım, birlikte tartışalım! Yorumuyla eşlik eden bir takipçime de Harry Potter ve Felsefe Taşı kitabı hediye edeyim. Daha çok okunsun, tüm kitaplıklarda yer bulsun!
Ne Harry Potter bir çocuk kitabı ne sizler birer çocuksunuz: Yalnızca güçsüz, zayıf, dünyayı değiştirmek isteyen ama buna gücü yetmeyen, hayatının iplerini elinde tutmaya çalışan ama başaramayan insanlarsınız! Hayır, alınmayın sakın söylediklerime! Hepimiz böyleyiz! Bundan gözlüklü, zayıf, çelimsiz bir çocuğu bu kadar çok sevmemiz. Bundan hayata bu kadar yenik başlayan bir karakterin ardı ardına kazandığı başarılara mutlu olmamız. Tüm zayıflığımızla, çelimsizliğimizle ve kimsesizliğimizle onda kendimizi buluyoruz çünkü! Yapamadığımızı yapıyor, değiştiremediğimizi değiştiriyor ve kimsesizliğimizi güçlü dostluklarla kapatıyor. Yaşayamadığımız hayatı yaşattığı için Harry Potter. Hepimiz birer Harry Potter’ız olanca yenikliğimizle!
“Johanne Kathleen Rowling” nasıl bilirsiniz?
İlk ismini hiç duymuş muydunuz?
Duyamazsınız çünkü tüm dünyaya 
J. K. Rowling olarak lanse edildi! Kendisi kadındı ve kadın yazarlar okunmuyordu, bu nedenle kendisine isminin kısaltması kullandırıldı, kadın olduğu gizlendi. Trajikomik değil mi? Ve o “silik” kadın Harry Potter’ın ta kendisi! “Sıradan bir ailenin gözlüklü, çilli, her türlü sporif aktiviteden uzak çocuğu” En büyük kaybı annesi… Ailesini kaybeden bir çocuk anlatabilirdi ancak aile özlemi çeken bir çocuğu. “İnsanlar fotoğraflardan çekip gitmezler.” Bu nedenle belki de birçok yerde hareket eden fotoğraflar var.
Zor bir hayat yaşıyor Johanne Kathleen. Eşi kendisini terk eder ve çocuğuyla birlikte “bakım parasıyla” yaşamını devam ettirmektedir. Yardım istediğinde yetkililerden “doğururken düşünseydin,”
J. K. Rowling olarak lanse edildi! Kendisi kadındı ve kadın yazarlar okunmuyordu, bu nedenle kendisine isminin kısaltması kullandırıldı, kadın olduğu gizlendi. Trajikomik değil mi? Ve o “silik” kadın Harry Potter’ın ta kendisi! “Sıradan bir ailenin gözlüklü, çilli, her türlü sporif aktiviteden uzak çocuğu” En büyük kaybı annesi… Ailesini kaybeden bir çocuk anlatabilirdi ancak aile özlemi çeken bir çocuğu. “İnsanlar fotoğraflardan çekip gitmezler.” Bu nedenle belki de birçok yerde hareket eden fotoğraflar var.
Zor bir hayat yaşıyor Johanne Kathleen. Eşi kendisini terk eder ve çocuğuyla birlikte “bakım parasıyla” yaşamını devam ettirmektedir. Yardım istediğinde yetkililerden “doğururken düşünseydin,”Reklam
Herkese selam, direk konuya giriyorum, kitap çook güzeldi. Rowling'den okuduğum ikinci eserdi. İlk İckabog ile serüvenime başlamıştım. Ancak gerçekten kötü bir kitaptı. Bir çocuk kitabının içinde olmasını istemediğim ve saçma bulduğum konuları barındırıyordu. Ancak uzun bir aradan sonra, artık Harry Potter'a başlamam gerektiğini fark ettim. Önce filmini 500. kez izlemek üzere netflix'e koştum ancak kaldırıldığı için izleyemedim. Sonra neden kitabını almıyorum dedim ve böylelikle bu ünlü kurguya giriş maceramı başlatmış oldum. Kitaba başladığım gibi gülümsemeye başladım. Hali hazırda tanıdığım ve bayılarak, sıkılmadan yüzlerce kez izlediğim karakterleri okumak beni gerçekten çok mutlu etti. Kitap başından sonuna kadar akıcılığını ve temposunu hiç düşürmeden korudu. Gerçekten su gibi aktı, gitti. Açıkçası ilk kitabı okurken yaşadığım iki farklı şaşkınlığım var. Biri; yazarın anlatımı. Ben böyle kitabın biraz daha betimleyici ve daha ağır bir anlatıma sahip olacağını düşünüyordum. Ancak tam tersiydi. Çok net bir anlatımı sahipti. Bu beni şaşırttı açıkçası, bu kadar sade bir anlatıma sahip olacağını düşünmemiştim. Ancak istediğim detayları da bana verdi. İkinci şaşırdığım durum; kitap ve filmin uyumu. Şu zamana kadar filmi yapılmış kitaplardan hiçbirinin bu kadar uyumlu, eş değer gittiğini görmemiştim. Neredeyse her şeyin aynı olması beni çok şaşırttı ve mutlu etti. Bir de filmi yapanlara, emeği geçenlere karşı olan hayranlığım daha da arttı. Çünkü gerçekten üzerinden yıllar bile geçse unutulmayacak, tekrar tekrar izlenebilecek ve her izlendiğinde de aynı etkiyi yaratabilecek bir kurgu. Karakterlere geleyim; yani diyecek bir sözüm var mı? Yok! Hepsi çok tatlıydı. Özellikle benim favorilerim; Hagrid, Fred ve George, bir de Firenze oldu. Şey Kentaur'lara karşı bir zaafım var
J.K. Rowling kalemiyle ilk kez tanışmış olduk. Tabiki Harry Potter serisinin ilk kitabı olan Harry Potter ve Felsefe Taşı adlı eseriyle başladık.
Tabi ki çocuk gibi demek haksızlık olur. Fantastik eser olan Harry Potter habersiz büyücü olmasıyla başlayan anne babasının öldürülüp kendisinin hayatta kalmasıyla ün salan bir dramatik hikayeyle başlıyor. Adalet, güç, iyi kötü vb. Kavramları ortadaki karakterlerle işlendiğini görüyoruz. Merak uyandıran başka başka sahnelerle dolu olduğundan akıcı olmaması zaten mümkün değil.
İkinci kitabının okumam uzun zaman alacak. Ama mutlaka bir gün alıp okuyacağım. Şimdi sırada hız kesmeden bir Ahmet Ümit eserleriyle başlamayı planlıyorum.
......Herkese Keyifli Okumalar Diliyorum.....
Kaçıncı kez okuduğumu artık sayamıyorum.Edebiyat
Ne okursam okuyayım, ne izlersem izleyeyim. Kitapları ayrı, filmleri ayrı bir şekilde gönlümde taht kurmuş olan o seri...
Artık ilk kitabını kaçıncı kez okuduğumu sayamıyorum, ona rağmen her defasında farklı bir ayrıntı yakalıyorum. Kitabı okuduktan sonra ya ben iyi ki tekrar okumuşum dedim. Unuttuğum o kadar fazla şey var ki...Kitabı okurken annem artık dedi ki, kaçıncı kez okuyorsun? Bende bilmiyorum anne. Bir an önce yeniden bitirmem lazım seriyi, tabii vakit bulabilirsem.
İncelemede, konudan da, olaylardan da bahsetmeyeceğim çünkü yıl olmuş 2025.
Öncelikle ben kesinlikle Harry'nin kötü bir ana karakter olduğunu düşünmüyorum. Hele altın üçlüde sadece Hermione'nin bir şeyler başardığına inanıyorsanız, sadece filmleri izlemişsinizdir. Çünkü filmler de Harry gerçekten de, pek bir işe yaramıyor.
Karakterleri, evreni her şeyi çok özlemişim.
(Daha Zümrüdüanka Yoldaşlığını izleyeli bir ay olmadı.)
Demem o ki, seriyi hâlâ okumadıysanız; zahmet olmazsa okuyun lütfen artık. Çocuk kitabı olduğunu da asla düşünmüyorum, hele son kitaplar asla bir çocuk kitabı olamaz.
Kitabı okuduğumda yine ve yeniden aynı duyguları hissedebilmek... Yuvama geri döndüm artık ve bir süre çıkamayacağım sanırım.
Harry Potter benim için çok ayrı bir seri, bir yaşam felsefesi.
Bir de küçük bir not eklemek istiyorum çeviriyle alakalı. Daha önce okuduğumda küçük yaşta olduğumdan olsa gerek çevirisi hiç dikkatimi çekmemişti ama çevirisi gerçekten çok güzeldi, özellikle Türkçe'si varken dilimize yerleşmiş arapça sözcüklerin vs. kullanılmaması hoşuma gitti. Kitaplarda buna genelde dikkat ederim. En basitinden 'ad' mı demiş 'isim' mi? Bu pek kitapla alakalı değildi ama hoşuma gittiğinden belirtmek istedim.
Son söz
Lütfen okur musunuz artık?
Reklam
Reklam