Puan
8.210 üzerinden
Puan vermedi
Bugün itibariyle hukuk fakültesinin son senesine geçerken derslerime daha fazla vakit ayırabilmek umuduyla başladığım sosyal medya ve bildirim perhizinin 1. senesini doldurmuş bulunmaktayım. Uzun süredir aklımda olan bu süreci başlatmamda Cal Newport’un Pürdikkat kitabının epey katkısı oldu. Esasen şimdiye dek beynimizin ödül mekanizması ve hormonlar ile alakalı pek çok makale ve kitap okumama rağmen daha önce konu özelinde bu derece başarılı bir somutlaştırma örneği görmemiştim. Ne kadar ilginç değil mi insanların her gün, ortalama 70 sene olan ömürlerinin 5 saatini, onların bağımlılıklarını körüklemek adına özel tekniklerle hazırlanmış (özellikle sosyal medya platformlarının keşfet ve story kısmı) bu mecralarda bildirime ve sürekli değişim hızına bağımlı halde geçirmeleri? Maalesef içine düştüğümüz durumun farkına varmak güç olsa da bu esnada beynimizin uğradığı tahribat, kalan ömrümüzdeki zihinsel performansımızı vasatın altına çekerek bizi değer yaratabilmekten aciz, tembel ve tüketim odaklı birer birey haline getiriyor. Kitabın hemen akabinde yazarın konferansları ve kişisel blog yazıları da irdelenirse çok faydalı olacağı kanaatindeyim.
Günümüz teknolojisi bize birçok imkan verdiği kadar aynı zamanda aldı da pür dikkat çalısma, teknopolün dayattığı internet- merkezci yaklaşımın karşısında yer alıyor zaten çoğumuz bu dertten muzdaribiz.
Newport, pür dikkat çalışma tekniğine “soyu tükenen” bir teknik diyor. çünkü günümüzdeki medya ve iletişim çılgınlığında, bırakın bir saat odaklanmayı on dakika boyunca basit bir sırada beklemeye dahi tahammülümüz yok. cebimizdeki telefonlar sağolsun hemen imdadımıza koşuyorlar.
Kitap odaklanmayı yeniden kazanma yollarını size sunmuş. Genel olarak çok beğendim ve uygulamaya geçtim tek sıkıntı şu; şirketler ve beyaz yakalıların çalışma sistemine katkısı daha fazla yine de içinden alacağımı aldım.
Zihnimiz yarım kalan işlerle o kadar hırpalanıyor ki bu yüzden sürekli kendimizi oyalayacak şeyler bulmaya çalıyoruz.
Kitabın ilk kısmında odaklanmak ve pür dikkat çalışmanın getirilerinden bahsediliyor
İkinci kısımda ise size yöntemler sunuyor; keşiş yaklaşımı, çift modlu yaklaşım ,ritmik yaklaşım, gazeteci yaklaşım vs. Son bölümde ise can sıkıntısının ne kadar kıymetli olduğu ve sosyal medyanın ne denli insanı yorduğuna vurgu yapıyor.
Covid döneminde herkes can sıkıntısından kaçmak ve iç dünyasıyla yüzleşmekten geri durduğu için, yeni şeyler üretmek, durmadan tüketmekle yine bastırılan duygulara zemin hazırladı. Halbuki can sıkıntısı içimize yapacağımız en derin ve kalıcı seyahat. Kaliteli derinleşme için canınızın sıkılmasına izin verin diyor yazar.
Kitabı okumadan evvel sosyal medyayı hayatımda azami ölçüde kullanmaya niyetlenmiştim bu vesileyle nasıl yapacağımı öğrenmiş oldum. Son olarak en önemlisi pür dikkat yaklaşımı ibadetlerle harmanlamak açısından da bir pencere açtı. Huşunun yolu da odaklanmaktan geçiyor bir nevi.
Hepinize iyi gelecek yanları var.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
cal newport, benim 2016’dan beri takip ettiğim ve dilimize çevrilmesini dört gözle beklediğim, çok sevdiğim bir yazar. nedenine gelecek olursak, hayatımdaki en büyük yol ayrımını, kendisinin ve onunkilere benzeyen yazıları keşfedince yaşadım. bana bu zorlu yolda çok emeği geçmiştir uzun lafın kısası.
neydi bu yol ayrımı? hayatımın dizginlerini tekrar ele almak; en azından büyük bir kısmını ve her şeyden önemlisi temiz bir başlangıç yapmak. yıllar yılı yıpranmış ve odaklanmaktan uzak beynimi, yavaş ve meşakkatli bir yapılanma sürecine sokup sırasıyla bunun meyvelerini topladım. halen daha üzerinden çalışıp, daha odaklanmış ve daha berrak bir zihne sahip olma çalışmaları yapıyorum. pürdikkat da tam zamanında imdadıma yetişti.
yazıyı çok dağıtmadan, newport’un türkçe olarak okuduğum bu ilk kitabına dönelim: “odaklanma becersini nasıl yitirdik, nasıl geri kazanabiliriz?”. kapaktaki bu cümle aslında bizleri nelerin beklediğini gösterip okuma isteğimizi daha da perçinliyor. tek seferde olmasa da iki ya da üç oturumda bitebilecek şekilde akıcı ve özenle yazılmış bir kitap, pürdikkat.
kitap iki ana kısım ve yedi ara bölümden oluşuyor. ilk kısım pürdikkat çalışmanın ne olduğu ve ne işe yaradığı gibi kavramlara odaklanırken, ikinci kısım bu alışkanlığı kazanmak için yapmamız gereken pratiklerden, rutinlerden bahsediyor.
kitaba, carl jung ve onun kendine, daha doğrusu odaklanması gereken zihnine ayırdığı herkesten uzak eviyle giriş yapıyoruz. akış haline ulaşmak ve çalışmalarını tamamlamak için düzenli olarak buraya gelen jung’un hikayesi, bize kurgu dışı değil de sanki sürükleyici bir romanın içindeymişiz hissi veriyor. derinlemesine çalışmanın zor bir şey olduğu ve aslında bu yüzden de az kişi tarafından layıkıyla uygulanabilen bir teknik, bir yaşam şekli olduğuna değiniyor
Ismi kadar etkileyici değil. Eckhart Tolle'un 'Şimdinin Gücü' kitabını okumuşsanız Bunu okumaya gerek yok. Buradaki anlatılan konu Beynimiz bir işi bitirmeden diğer bir işe başlarsak potansiyelimiz bölünür. Kendisinin çözümü ise alışkanlık edinmek ve kendimizi belli bir şeye koşullandırmak. Zaten bütün spiritüel kitaplarda temel başlı konu bu. Beynin işleyişi ve beyni nasıl programlandığı hakkında yazılan kitapların yanında bu çoğunlukla çocuk kitabı duruyor.
Angarya işlere ayırdığımız vakitleri, sosyal medya sörflerini, kısacası ancak zaman israfını bıraktığımız anda potansiyelimizi gerçekleştirebileceğimizi savunuyor yazar. Verimli çalışmak adına tavsiyeleri eksik bırakmıyor. Özellikle sosyal medyada harcadığımız vaktin havaya uçup gittiği konusunu acımasızca dile getiriyor. Sınava hazırlananlar, önemli bir projeye ya da mülakata hazırlananlar için arkadaş bir kitap. İlham verici.