Puan
9.110 üzerinden
Aile bağlarıyla ilgili hoş bir çizgi romanÇizgi Roman
TÜYAP'ta tatlı dilli, hoşsohbet bir tezgâhtarın iknâsıyla satın aldığım ancak fizikî olarak küçük resim defteri gibi olmasının iticiliğiyle bir türlü okuyamaya başlayamadığım bu grafik romanın beni kendine bağlayacağını tahmin bile edemezdim. Kelimenin tam anlamıyla bir şâheser.
Bir sene önce kaybettikleri babalarının yazlığını satmak üzere orada buluşan üç kardeşin öyküsünü okurken aslında başrolünü babalarının oynadığı hâtıralarını da yoğun bir şekilde izliyoruz. Orta hâlli bir adamın şoförlük yaparak zar zor diktiği yazlığının doğuşunu seyrederken elbette her bir kardeşin mâzisinde yer eden yazlık anılarının nasıl tek tek gün yüzüne çıktığına da şâhitlik ediyoruz ve bu durum bizi de hatırlamaya dâvet ediyor. Tâdilatından tâmiratına, ağaç dikiminden unutulmaz sohbetlere birçok unsurda insan kendini görüyor ve çocukluğunu özlüyor. Aynı zamanda özlenen bir diğer şey, bir zamanlar hakîkaten güçlü olan fakat bir tabiat kanûnu olarak zayıflayan, bir noktada da kopan aile bağları. Bu açıdan kitabın geneline hâkim bir hüzünden de söz etmek lâzım. Yine de bun un bir mâtem havası taşımadığını söyleyeyim.
Bri çok yerde gözyaşı yataklarım yerinden oynadı, yer yer süzülüverdiler. Babanın ölümü, ölümden önceki görüşmezlikler, buluşmazlıklar ama ebeveynlerin evlatlarını bekleyişleri... Kitabın sonunda en vefâsız olduğunu düşündüğüm küçük oğulun babasının hayâlindeki çardağı yapmayı teklif etmesi gözlerimin dolmasına sebep oldu. Âferin dedim. Sanki bunu bekleyen dâima benmişim gibi.
Kurgunun çok iddiâlı bir yanı yok. Buna rağmen âile kavramına önem veren herkesin çok çok keyif alacağı bir anlatımı var. Sâde, akıcı ve fakat okur açısından muğlak bir son. Muğlak dediysem, "ev satılacak mı satılmayacak mı"ya endeksli bir merak. Fakat ben çok tatmin oldum sondan. Çünkü babaları
Hüzünlü, ama nefis bir grafik roman..Grafik Roman
Babalarının ölümünün ardından çocukluklarını geçirdikleri evi satmaya çalışan üç kardeş..Hepsinin kendine ait bir meşguliyeti, zorunluluğu var. Artık Baba’nın özenle ektiği bahçeyi ekecek, yıkılan duvarı onaracak, portakal ağacına, incire gereken özeni gösterecek vakitleri yok.
Satmadan önce birkaç tamir için bir araya geldiklerinde evin her yerinden anılar buharlaşmaya başlıyor. En çok mutlu anlar hücum ediyor. Küçük şeyler..Bir bidonun içine su doldurup serinledikleri gün gibi..
Ve sonra, acaba satmasak mı baloncukları..Romanın sonu belirsizliğe bağlanıyor. Bilemiyoruz ne yaptıklarını. Ama geriye insanın içine işleyen, kendi çocukluğuna, kendi küçük mutluluklarına, ev-aidiyet kavramlarına dair bir dolu düşünce koşarak geliyor. İlk meyvesini veren kayısı ağacını kutlayıp “kızım benim” diye seven babamın anısı gibi bir şeyler..Kerpiç ev kokusu gibi, sobanın üstündeki çorbanın kokusuna uyanmak gibi bir şeyler..Alacağın olsun Paco Roca:(
Nefis kitap. Hem metin güzel, hem de çizimler. Yürekten tavsiye.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
La casaMimarlık
Çok güzel bir çizgi roman. Mimarlık fakültesinden hocamız sırayla dolaştırarak okumamızı istemişti.
Çizimler, olay örgüsü, konu, mekanlar fevkaladeydi. Kitabın sonlarına doğru evin planını, bahçesini, odalarını kafanıza kazımış gibi oluyorsunuz. Kitapta bahsi geçen ev aslında bildiğimiz anneanne, babaannelerimizin evleri gibi sımsıcak, estetik kaygılardan çok fonksiyonuna odaklanılan evler gibi resmedilmiş. Okudukça içiniz ısınıyor adeta. Tavsiye ederim.
Ev üzerine1000Kitap
Söz konusu çizgi roman gördüğüm en iyi çizimlere sahip değil,lakin yeterli seviyede.Beni asıl tatmin eden diyaloglar ve karakterler.Nasıl ifade etsem; herşey çok gerçek hissettiriyor.Okuma sırasında bir gülümsedim bir üzüldüm.Tatlı bir aile draması arayan herkese tavsiye ederim.
Babalarının ölümü sonrasında bir araya gelip maziyi yad eden 3 kardeşin, kısa ve hoş bir hikayesi. Sanıyorum, yaşanmış bir şeylere işaret etmesinden olacak, ailenin uyumu beni daha çok esere yaklaştırdı. Okurken o evin bir parçası oldum. Hüzünlü bir huzur tasavvuratı, çünkü aile benim için huzur demek.
Çizimleriyle beraber sıcak ve aşina olmadığım bir deneyime sahip oldum. Bir sabah kahve eşliğinde okuyup bitirmelik, akılda güzel anlar bırakan kısacık bir eser. Paco Roca.
Keyifli okumalar.