Puan
8.210 üzerinden
Olaylar parça parça verildiği için pek bir şey anlaşılmıyor. Pek olay da yok aslında. Sürekli birilerinin kafalarından geçen düşünceleri ve kendi kendilerine konuşmaları... Kitabı yarım bırakmamak için hatırı sayılır bir uğraş verdim. Gerçekten anlamak ve devam etmek için çabaladım. Sonra dedim ki keşke böyle bir düşünce yapısına sahip olmasaydım. Olmayınca olmuyordur işte. Olmadığını kabullenmek ve olacak şeylere yönelmek gerekir.
“Avuçlayın, dopdolu insan yaşamını!”·296 syf.·Edebiyat
10/10
2020 21. kitabı
“Hayatı bir tragedya olarak yaşayanların ölümü de kahramanlar gibi olur.“
Kendileriyle Savaşanlar Hölderlin, Kleist, Nietzsche - Stefan Zweig
Faust, dünya edebiyatında yer edinmiş bir eserdir. Kitap şiirsel bir anlatıma yazarın, Johann Wolfgang von Goethe’nin 18 yaşında başlayıp 83 yaşında hayatının sonuna doğru bitirdiği bir eserdir. Akıcı bir eser olan Faust; akıl, hırs, insan ve düşünce arasında şeytanla beraber akıp giden bir eserdir ve kitaptaki karakterlerden Faust(baş karekter) ile Mefistofeles(Şeytan)’ın bir nevi birlikteliği birbirlerinin işlerini görmelerini konu ediniyor. PDF olarak okuduğum için kitabın içi yazım hataları, çeviri yanlışları, kelime yazım hatalarına biraz fazlaca rastladım lakin kitap gerçekten kendini okutuyor.
“Şeytani olan her zaman hayatın tehlikeleri ve hayati tehlikelerle dolu fırtınalı bir gökyüzünde dolaşır, trajik atmosferde, kaderin nefesiyle.”
Kendileriyle Savaşanlar Hölderlin, Kleist, Nietzsche - Stefan Zweig
Elde etmek istediklerimiz ve uymak istemediğimize uymamız, vesveselerle dolandığımız hayata dur demeli ve yaşamı, yaşamın kıyısından kendi halinde adımlayan bir inanç olarak sürdürmeli ve sonlandırmalıyız.
Yaşama dair; şeytanın kim olduğu ve kim olacağını belirleyebilen biz insan, tercihlerimizi genele, yaşanılabilir ve yaşatılabilir bir hayat atmosferine adımlamalı ve içimizdeki zihni karmaşık aptallıkları temize çekmeliyiz. Tıpkı şeytana yapmaktan kaçındığımız gibi bu seferde üzerine gitmeliyiz. “İyileştiremiyorsan, kirletme,” derler ve kirletme. Kitap ve merak kalınız, eğer bir merakınız varsa mola vermeyiniz. Mola verecek kadar bir şeyi de merak etmeyiniz. Yavaşlamak; kaybetmek ve başlamamış olmaya eştir. Keyifli okumalar. Keyifli ve sağlıklı düşünmeler dilerim.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
2/10
2006 10. kitabı
Çok sıkılarak okudum. Nerede bizim edebi ve ilahi edeble munakkaş eserlerimiz nerede bu eser. Yaradılışla alakalı konuları işliyor diyen bir arkadaşın tavsiyesi üzerine okudum, eser sizde hayret uyandırmali, hissettiginizi ve hissetmediğinizi vermeli, bana birşey vermedi.
Ruhuyla Savaşanlara
Faust, yalnızca bir tiyatro metni değil. Goethe bu eserle insanın en temel sorularına bir sahne kuruyor: Bilgi nedir, yetinir miyiz, ne uğruna yaşarız? İçimizdeki boşluğu neyle doldururuz? Tanrıyla mı, aşkla mı, yoksa şeytanla mı?
Goethe, karakterini önce ilimle donatır. Faust her şeyi bilmek ister. Fizik, metafizik, ilahiyat, simya… Ama neye elini atsa, aradığı cevaba ulaşamaz. Çünkü bilgi, soruları yok etmez; çoğaltır. Ve insan, ne kadar çok bilirse, tatminsizliği o kadar derinleşir. Bu yüzden Faust’un en büyük trajedisi cehaleti değil, doymayan bir bilme iştahıdır.
Bu doyumsuzluk, onu Tanrı’dan uzaklaştırır. Faust artık dualarını göğe değil, arzularına yöneltir. Mefistofeles'in ironik tiratlarında yankılanan bu sapma, tutkunun ahlaki merkezden nasıl uzaklaştırıcı bir güç olduğunu çarpıcı biçimde gösterir. Aşk, burada bir tür düşüşe dönüşür. Arzunun eline geçmiş sevgi, şehvete bulanır. Faust artık sevmiyor; sahip olmak, tüketmek, hükmetmek istiyor. Ve her arzunun sonu, biraz daha yalnızlık oluyor.
Goethe bu çöküşü şiirle anlatır. Öyle ki bazen bir dizeyle tüm insanlık tarihi yankılanır:
“Eylemlerimiz de acılarımız gibi, hayatımızın ilerleyişini engelliyor.”
Acı, bizi içe kapatır. Eylemse çoğu zaman geçmişin yükünü taşır. İkisi arasında sıkışır kalırız.
Kitabın çevirisine de değinmek gerek. Daha önce incelediğim birkaç çeviri sonrası, çevirmenin bu metin üzerine yaptığı çalışmalar doğrultusunda bu baskıyı tercih ettim. Sadece dili değil, Goethe’nin dünyasını da Türkçeye taşıma konusundaki emeği hissediliyor. Metne düşülen notlar, kaynaklar ve açıklamalar da çevirmenin 
İclal Cankorel’in ne denli ciddi bir çalışmaya giriştiğini açıkça gösteriyor.
Faust, şiirsel, tiyatral ve yer yer destansı bir eser. Ancak bütün bu estetik katmanların altında insanı sürekli düşünmeye
İclal Cankorel’in ne denli ciddi bir çalışmaya giriştiğini açıkça gösteriyor.
Faust, şiirsel, tiyatral ve yer yer destansı bir eser. Ancak bütün bu estetik katmanların altında insanı sürekli düşünmeye
Goethe'nin bu eserini kimi yerlerde 18 yaşında kimi yerlerde ise 21 yaşında yazmaya başladığını okudum. Ölümünden bir yıl önce tamamlanmış. Ortalama 60 yılını yani ömürünün neredeyse tamamını bu esere adamış desek yeridir. Bu eser değişen, daha doğrusu, bir yandan değişmek için çaba harcayıp bir yandan da eskinin etkisinden bir türlü kurtulamayan kişilerin trajedisini sunuyor bizlere. Şeytanlar, tatlı cadıları ve bol bol yunan mitolojisini kullanarak keyifli bir eser yaratmış. Hatta o kadar çok yunan mitolojisinden bahsetmiş ki ben bir ara Faust'un değil de Helena'nın hikayesini okuduğumu düşündüm.
Aslında Faust çok bilinen bir Alman masalıymış. Ve Goethe'nin yarattığı Faust'tan çok daha kötü, hiçbir erdemi olmayan, şeytanımsı bir karaktermiş. Goethe Faust'a kötülüğün yanında erdemler eklemekle beraber, olumsuz yanlarının da bir çoğunu şeytana (Mefistofeles) aktarmıştır.
Goethe'nin Faust'u bilgiye aç bir karakter. Bilinmeyen her şeye ulaşmak isteyen, bir çok dalda başarı elde etmiş olmasına rağmen doymayan, hep daha fazlasını isteyen bir karakter. Mutlu olamıyor, huzursuz, hayatında kocaman eksiklerinin olduğunu düşünüyor. Şeytan karşısına çıkıp da onu ikna etmeye çalıştığında aslında o zaten çoktan ikna olmuştu. Şeytan da bunu biliyordu. "Daha ne kadar batabilir ki bir insan? Daha ne kadar gömülebilir ki? Uluşmak istediklerini sana sunayım, sen de bunun karşılığında ruhunu bana sat." gibisinden bir anlaşma sunuluyor. Hiçbir şeyden zevk almayan karakterimiz de tereddütsüz bunu kabul ediyor. Ve hikayemiz başlıyor. Kimi zaman evrensel, kimi zaman da bireysel isteklerini birbir sunuyor şeytana. Daha yaşanılır bir dünya yaratmaya ne kadar çabalasa da bunun da olmadığını görür. Aksine her şey çok daha kötüye gitmektedir. Elbette pişmanlık duyar fakat her şey için çok
