Puan
8.210 üzerinden
Goethe’nin neredeyse tüm yaşamı boyunca yazarak tamamladığı bu kitap dünya klasikleri arasında yer almıştır. Şiirsel oyun şeklinde yazılan eserde; Goethe, insanoğlunun şeytanın zorlamasıyla değil de kendi rızasıyla nasıl kötülüklere yol açacağını güzel bir şekilde tasvir ediyor . Kâh kötülüklerin kâh iyiliklerin betimlendiği bu klasiği okumanız dileğiyle…
Kitabı ilk okumamla şimdiki okumam arasında neredeyse 20 yıl geçmiş. O zaman altını çizdigim cümleleri görmek beni gülümsetti, ve çizilmemis olsalar o cümlelerin altını cizerdim.
Kitaba gelecek olursak , neresini anlatsam... Muhteşem bir eser. Zamansız bir eser. Zamansız bir konu.
İnsan ve ezeli rakibi arasındaki amansız çatışmanın şahane anlatımı.
Genç, yaşlı demeden herkesin okuması gerektiğine inandığım eserlerden bir diğeri de bu kitap.
Keyifli okumalar :)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İnsanla Şeytanın Mücadelesi
10/10
Almanca “ Yumruk “ anlamı olan bu eser ile birlikte “Geothe nin Yumruğu “olması bu eserin zamanın romantik edebiyattan klasik edebiyata geçişin şok etkisidir.
Faust Geothe nin neredeyse tüm yaşamı boyunca, 60 yıl da yazarak tamamladığı eseridir.
Faust da evrensel bir insan tregetyası tiyatro oyunu şeklinde ele alınmakla birlikte bir çok derin ve karmaşık içeriği, zengin felsefi derinliği, insanın peşinden koştuğu; sonsuz aşk, sürekli güzellik, gençlik, bilgi , zenginlik ele alınmış.
Faust sadece edebi bir eser değil, aynı zamanda insan varoluşunun derin sorgulanmasıdır.
Okuyucuyu düşünmeye, sorgulamaya ve kendi hayatının anlamını aramaya teşvik ediyor.
Faust, yaşadığı çağın bütün bilimleri öğrenmeye çalışan, bilgi ihtirası içinde kıvranan karamsar bir kişidir. Nefsiyle onca uğraşmasına rağmen mutluluğu bulamamış olmanın ıstırabıyla kavrulmaktadır. Ancak şeytan Mefisto onu her türlü sapıklığa sürüklemesine ön ayak olur...
Ruhuyla Savaşanlara
Faust, yalnızca bir tiyatro metni değil. Goethe bu eserle insanın en temel sorularına bir sahne kuruyor: Bilgi nedir, yetinir miyiz, ne uğruna yaşarız? İçimizdeki boşluğu neyle doldururuz? Tanrıyla mı, aşkla mı, yoksa şeytanla mı?
Goethe, karakterini önce ilimle donatır. Faust her şeyi bilmek ister. Fizik, metafizik, ilahiyat, simya… Ama neye elini atsa, aradığı cevaba ulaşamaz. Çünkü bilgi, soruları yok etmez; çoğaltır. Ve insan, ne kadar çok bilirse, tatminsizliği o kadar derinleşir. Bu yüzden Faust’un en büyük trajedisi cehaleti değil, doymayan bir bilme iştahıdır.
Bu doyumsuzluk, onu Tanrı’dan uzaklaştırır. Faust artık dualarını göğe değil, arzularına yöneltir. Mefistofeles'in ironik tiratlarında yankılanan bu sapma, tutkunun ahlaki merkezden nasıl uzaklaştırıcı bir güç olduğunu çarpıcı biçimde gösterir. Aşk, burada bir tür düşüşe dönüşür. Arzunun eline geçmiş sevgi, şehvete bulanır. Faust artık sevmiyor; sahip olmak, tüketmek, hükmetmek istiyor. Ve her arzunun sonu, biraz daha yalnızlık oluyor.
Goethe bu çöküşü şiirle anlatır. Öyle ki bazen bir dizeyle tüm insanlık tarihi yankılanır:
“Eylemlerimiz de acılarımız gibi, hayatımızın ilerleyişini engelliyor.”
Acı, bizi içe kapatır. Eylemse çoğu zaman geçmişin yükünü taşır. İkisi arasında sıkışır kalırız.
Kitabın çevirisine de değinmek gerek. Daha önce incelediğim birkaç çeviri sonrası, çevirmenin bu metin üzerine yaptığı çalışmalar doğrultusunda bu baskıyı tercih ettim. Sadece dili değil, Goethe’nin dünyasını da Türkçeye taşıma konusundaki emeği hissediliyor. Metne düşülen notlar, kaynaklar ve açıklamalar da çevirmenin 
İclal Cankorel’in ne denli ciddi bir çalışmaya giriştiğini açıkça gösteriyor.
Faust, şiirsel, tiyatral ve yer yer destansı bir eser. Ancak bütün bu estetik katmanların altında insanı sürekli düşünmeye
İclal Cankorel’in ne denli ciddi bir çalışmaya giriştiğini açıkça gösteriyor.
Faust, şiirsel, tiyatral ve yer yer destansı bir eser. Ancak bütün bu estetik katmanların altında insanı sürekli düşünmeye