Felsefirastyon
Serdal ÖzdemirPuan
7.710 üzerinden
Durmak1000k
Durmak bazen iyi gelir.
Zamana karşı gelmek gibidir bir anlamda. Düşünebilmek için de çoğu zaman durmak gerekir.
Durduğunda fark edebilir insan mesela; duran şeyleri. Hareket etmeyen şeylerin de orada olduğunu. Orada olduğunu bildiğimiz ama görmediğimiz şeyleri görürüz durduğumuzda.
Şimdi durun bir dakika. Elinizi kolunuzu oynatmadan, gözünüzü kaçırmadan sadece durun.
Sesler durmasa da siz arada sırada durun, iyi gelir…
Öyle yoruldum ki son zamanlarda özellikle bu son yılda. Daha az okur, daha az konuşur, daha az yer, daha az uyur oldum. Endişe, yavaşlama kaygısı, bedenimdeki bu ağırlık. Yaşlanıyorum galiba, iyiden iyiye, dedim kendi kendime.
Hayat yoruyor yürüdükçe. Kimine göre çok uzun bir yol kimine göre de kısa.
Yürümekten yoruldum galiba.
Durdum…
Alâkasız kitaplar okumaya başladım. Şiiri hiç sevmem ama şiir okumaya başladım. Böyle nereye konulacağı bilinmeyen kitaplar işte. Felsefirastyon da bu kitaplardan biri. İkincisi de var, muhtemelen onu da okurum.
Oldukça spesifik, otobiyografik, ipe sapa gelmez bir kitap. Kitap bile denemeyecek bir tarzı var, süreli yayın gibi. Kuşe kağıt, sayfa boyu yazarın öznel illüstrasyonlarıyla bezenmiş yine oldukça öznel, karmakarışık fikirler dergisi denebilir.
Ana fikir yok, çatı yok, kaynakça koymuş ama olmamış, kahve muhabbeti gibi bir şey.
Aç oku ve dur.
Tek yaptığı şey durmanıza yardımcı olması.
Serdal Özdemir, sanırım sıkı bir Nietzsche hayranı. Her yazıya bir Nietzsche alıntısı düşmüş neredeyse.
Kitap vasat. Sıkıcı tekrarlar var ve yazıların çözüm bölümleri yarıda kesilmiş hissi veriyor. Bana kalsa daha şık cümleler kurabilseydin, derim. Bir şeyler anlatmaya çalışmışsın ama olmamış kanka; çok acemi duruyor.
Duruyor sonuçta. Kitap da orada öylece duruyor. İkinciyi de okuyacağım ama. O da duruyor masada.
Ben de duruyorum.
1/10
2022 120. kitabı
Ne Felsefe Ne Rastyon
Elime aldığım bir kitap, eğer bir düşünce eseri ise ve/veya alanı ne olursa olsun bilimsel bir içerik taşıyorsa hemen kaynakçasına, dipnot ve/veya son not kullanımına ve atıf sistemine bakarım; ve zaman zaman bu kitapta olduğu gibi hayal kırıklığına uğrarım. Yazarımızın emeğini taktir ediyorum elbette; ama malesef kaynakçası yetersiz ve yanlış oluşturulmuş, son derece gerekli olduğu halde atıf ve dipnot kullanılmamıştır. Kendisine ait olmayan (ki bu gayet doğaldır) fikir, örnek, istatistik, araştırma, esinlenme gibi pek çok dış kaynağın adı hakettikleri atıfları alamamıştır. Ayrıca yazarımız, aşırı genel ifadeler kullanırken bu görüşlerin desteklenmemiş olduğunu farkedememiş görünmektedir. Felsefede örneklerden yola çıktığında bu örneklerin bir anda çürütülebileceğini ve dolayısıyla "örneklerle ispat" yönteminin en azından tek başına günümüzde pek de rağbet görmediğini gözden kaçırmış görünmektedir. Bu sebepledir ki kitabın adının da bir gereği olan akıl yürütme ve mantık konusunda birtakım açmazlara düşmüştür. Diğer bir husus da yazarımızın sık sık "Demek istiyorum ki..., Burada anlatılan şu ki...," gibi okuyucuyu aşağılayan ifadeler kullanmış olmasıdır. Bırakınız bunları lutfen! Okuyucunun zekasını ve birikimini bu kadar küçümsemeyin! Bizler gayet güzel okuyabilir, anlayabilir ve anlatabiliriz! Bu tarz cümleleri -malesef sıradan demek zorundayım- sıradan okul kitaplarında gördüğümde ve öğretmenlerden duyduğumda da aynı tepkiyi veririm. Siz "gerektiği gibi yazın"; merak etmeyin bizler anlayabiliriz! Korkmayın! Siz "yani....." deyin gerisini bizlere bırakın. İnanın bunu yapabiliriz! O boşluğu gayet iyi tamamlayabiliriz ve dönütler aldıkça bu sizin de gelişmenizi sağlar inanın! Resim konusunda son derece yeteneksiz biri olduğumu itiraf ederek ama
Düşünce DevrimiFelsefe
Deneme tarzında yazılan kitabımız 141 başlık altında hayata ve düşünce dünyamıza dair birçok konuya temas etmiştir.
Hem yazar hem de ressam olan müellifimiz iki sanatı da muhteşem denebilecek kalitede icra etmiştir.
Düşünce dünyamda yeni menfezler açan yazarımıza, bizlere böyle kaliteli bir eser sunduğu için canı gönülden şükranlarımı takdim ediyorum.
Kitapsever bütün arkadaşlarıma gönül rahatlığıyla tavsiye edebileceğim nitelikte bir eser...
Kitabımızın başından sonuna denemeler ve o denemeleri temsil eden alegoriler arasında kıyasıya bir kalite yarışı bulunmaktadır.
Kitabımızın muhteviyatıdan bir kesit ve birkaç alıntı paylaşarak sizleri yazarımız ile baş başa bırakıyorum;
----OKUMA VE YAZMAYA DAİR---
Bazı kitapları vardır, tek solukta biterler. Bunlar, tek solukluk yazarlardır. Yani gereksiz yazarlardır, çünkü gerçekten de kaliteli hiçbir kitabı tek solukta bitiremezsiniz. Bitirirseniz bile anlayamazsınız. Kısacası akıcılığı olan şeylerin, genelde kalıcılığı yoktur. Bazı yazarlar vardır. Okuyucuda ki domuzluğu hissederler.
Yani okuyucuya ne verirlerse, onu yiyeceğini bilirler. Bu yüzden bu tarz yazarlar, yapıtlarının niteliğini değil, niceliğini arttırırlar.
Yani, canı sıkıldıkça kitap yazan selüloz israfları...
Bazı yazarlar vardır, aptallıklarını akademik bir dilin arkasına gizlerler. Normalde yeni hiçbir şey söylememelerine rağmen kullandıkları bu dille bir farklılık havası yaratırlar.
Yani, sözlük kaşarları...
Bazı yazarlar vardır, sizleri sahip oldukları fikirlerin anlamlarına değil de anlamsızlığına ortak etmeye çalışırlar.
Yani, her şeyin altına imza atma gereği duyan mürekkep lekeleri...
Bazı yazarlar vardır ve bu yazarların fikirleri, bulundukları coğrafyanın dışında hiçbir anlam ifade etmezler. Bu yüzden aptallıklarını, bulundukları
Tekrar tekrar okunası
Kitabı biraz ilerletince yazar Serdal Özdemir’i merak ettim, internette ve sosyal medyada arattım ama bilgi bulamadım. Tanımak isterdim.
Son zamanlarda okuduğum iyi kitapların arasına ekledim. Hem çok eğlenceli hem düşündürücü hem şaşırtıcı bir kitap. Birçok güzellikler sunulmuş okurlara. Çevremdeki herkesin okumasını istedim.
Eleştiriler o kadar yerinde ve doğru ki tekrar tekrar okumak istedim birçok denemeyi. Felsefeye olan sevgimi de bir tık daha artırdı.
Kitabı okurken bölünmesin diye notlar almadan ilerledim. Bir kez bitirince tekrar okuyup alıntılamalar yaparım dedim. Kitap bitti ama ben kitabın üzerimdeki güzel etkisinin sürmesini istediğim için şuan kitabı tekrar açamıyorum
Tekrar görüşmek üzere
HarikaEdebiyat
Şimdiye kadar okuduğum felsefe kitapları içerisinde en akıcı en anlaşılabilir olan kitaptı Felsefirastyon. 
Yazarın gündelik olaylara dair sade bir dille kaleme aldığı yazılar bir sayfayı aşmamış ve her bir yazı için yan sayfada konu resmedilmiş. Bu fikre bayıldım desem yeridir. Soyut bir kavramın veya konunun resmedilerek algısal/betimsel niteliğinin arttırılması muazzam bir fikir!
Yazarın dili ve örneklemeleri o kadar başarılı ki, yaklaşık 300 sayfalık kitapta neredeyse, anlamadım diyeceğiniz herhangi bir felsefe karmaşası yer almıyor. Yazarın böylece sırf felsefe yapmak için felsefe yapanlara net bir gönderme yaptığını düşünüyorum. Başarıyı anlaşılamamakta bulan felsefe yazarlarının aksine,
yazarın bu eseri tam bir “anlaşılabilir felsefe manifestosu.”
Bazı konulara ilişkin o kadar vurucu ve bölünemez bölümler vardı ki içerisinden cümle seçip alıntılamam mümkün olmadı. En iyisi o bölümlerin tamamını okumak olacaktır.
Felsefe ile ilgisi olsun olmasın kesinlikle herkese rahatlıkla tavsiye edebileceğim bir eser.