Yazar:
Deborah Levy
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 21 dk.
Sayfa Sayısı:
224
Basım Tarihi:
2017
Yayınevi:
Penguin
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9780241968031
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
İlk defa okuduğum bir yazardı Deborah Levy. Güney Afrika asıllı yazar, Sıcak Süt ile 2016 yılında Man Booker ödülünün finalisti olmuş. Yazarın tarzı biraz Virginia Woolf’u andırıyor, içerik olarak da hafif hafif Kafka esintileri var. Roman, eski Endülüs İspanyası, yani bugünün Güney İspanya sahilinde, yaz mevsiminde geçiyor. Yazarın atmosfer yaratımına bayıldım; soğuk bir kış günü okursanız bu kitabı, ısınacağınıza garanti veririm. Karası sıcak, denizi zehirli deniz anaları ile dolu bir yerdeyiz ama belki daha da önemlisi yazarın, bu tekinsiz hikâyeyi tekinsiz mitolojik öğelerle destekleme şekli: Medusa, Athena, Perseus, Pegasus romanda gerçek unsurlara dönüşmüş, bazılarının adı bile geçmiyor ama sembollerle çok zekice dahil edilmişler ve tabii beraberlerinde getirdikleri alt anlamlarla birlikte.
Romanın özü, kimlikleri birbirine karışmış bir anne-kızın hikâyesi; Sıcak Süt başlığı bu anlamda oldukça sembolik, şefkatin, anneliğin, sahiplenilmenin ve gözetilmenin sembolü gibi. Ama tabii ki bir şeyi ne kadar ön plana çıkarırsanız edebiyatta çoğu zaman o aslında yoktur. Ana karakter Sofia (ya da Sophie veya Zoffie) aile içi roller dışında hayattaki toplumsal, akademik, cinsel ve fiziksel olarak bütün kimliklerini karıştırmış bir genç kadın. İhmal edilmişliğin gölgesinde uzun süre kalan bu karakterin aslında tek isteği sadece sevilmek. Ben bu romanı merakla okudum; siz de eğer kesinlikle çizilmiş olay örgüsü ve detaylar olmayan romanları okumaktan zevk alırım, biraz da tekinsiz bir anlatımı olsun diyorsanız bu romana bir şans verebilirsiniz.
Hamiş: Benim elime İngilizce baskısı daha kolay geçti, onu okudum. Kitabın Türkçe baskısı Everest Yayınları’nda mevcut, hikayemde kapağını da paylaşırım; onun da en az orijinali kadar hoş bir kapak tasarımı var.
bence sadece çok da beğenmedim yazabilmeliyiz ama yazamıyoruz neyse bir de filmini izliyim de onu da beğenmemişler ki döeşdöeldş neyse sevdiğimiz bi abla oynuyo bakılsın
Bu kitabın ana karakteri kim bittikten sonra bile çözebilmiş değilim? Sofia mı ? Rose mu?
Mutsuz bir çocukluk sonrası evden kaçış için Yunanlı bir adamla evlenen Rose genç yaşta eşi tarafından terk edilince kızı Sofia’yi tek başına büyütmek zorunda kalmış hastalık hastası bir kadın.
Küçücük yaşında babası tarafından annesine bırakılan ve o yaşından itibaren hasta annesine bakıcılık yapmak zorunda kalan ve kendi için hiç yaşamamış genç bir kadın Sofia.
Bu iki yaralı kadın İspanya’da buldukları bir klinikte Rose’un hastalığını tedavi ettirmek için hayatlarını tepe taklak ederek küçük bir kasabaya taşınıyorlar ve hikayemiz burada başlıyor.
Ben çok sevdim bu kitabı ve çok gerçekçi buldum. Sevginin ne kadar hastalıklı olabileceğini, insan ilişkilerinde -bu anne kız bile olsa- mesafenin ve hayır demenin ne kadar önemli olduğunu, bir insanın tek başına ayakta durabilecek güce sahip olmasının ne kadar kıymetli olduğunu şahane anlatmış.
Kitapta en etkilediğim şey ise Sofia’nin annesi yürüyemediği için zaman zaman topallayarak yürümesiydi, insan beyninin ne menem bişey olduğunu düşündürdü kitap boyunca bu bana.
Kitabı bitirir bitirmez filmini de izledim ama filmi beni kitap kadar tatmin etmedi, pek çok duygu havada kalmış ve kitabı okumasaydım filmden hiç zevk almazdım. Kitabı okuduğum için boşlukları doldurmuşum gibi hissettim.
#deborahlevy #sıcaksüt #roman #afrikaedebiyatı #2026okuduklarimsedus @everestyayinlari @bizimbuyukchallengeimiz madde20
Bu yazarın diğer kitaplarını beğenmemiştim ama bu kitap o kadar içten o kadar güzeldi ki. Sofia seni unutmayacağım Yunan mitolojisindeki Medusa ve denizanasına Sofia’nın Medusa demesi de akıllarda kalacak.
İniş çıkışlarla dolu bir anne-kız ilişkisini anlatan keyifli bir hikaye. Bazen ne kadar kızsak da, sanırım şahit oldugumuz fedakarlıklarından dolayı, annemizle aramıda hep kuvvetli bir bağ oluyor. Woolf’un bilinç akışı tekniğinin izlerini gorebılıyorsunuz bu kıtapta—etkıleyıcı
Antropoloji doktorasını yarıda bırakıp annesiyle İspanya’ya giden Sofia’nın hikâyesi anlatılıyor. Sofia, hayatını tamamen annesine adarken, kendini yabancılardan ve kendi yaşamından uzaklaşmış buluyor. Annesinin hastalığını çözmeye çalışan Doktor Gómez ve yanındaki Hemşire gibi karakterlerle karşılaşması, onu hem fiziksel hem de duygusal bir yolculuğa sürüklüyor. Bu süreçte annesine duyduğu bağlılık, kendi kimliğini keşfetme arzusu ve hayatla hesaplaşması iç içe geçiyor.
Levy, romanında hayal gücü, şiirsellik, mizah ve sembollerle örülü bir dil kullanıyor. Kadın-erkek ilişkileri, cinsellik, öfke, modernite, anne-kız bağı ve bireysel özgürlük arayışı romanın merkezini oluşturuyor.
Kadınların yaşadığı kimlik çatışmalarını, annelik ve kızlık rollerini, modern dünyada aidiyet arayışını güçlü biçimde işliyor. Edebiyatın şiirselliğini sevenler için güçlü bir okuma deneyimi sunuyor. Ben sevdim.
Merhabalar
Sofie'nin babası Yunan, annesi İngiliz. Sofie beş yaşındayken anne babası ayrılır. O andan itibaren Sofie annesinin bakıcısına dönüşür.
Yıllar boyunca her türlü tetkik yapılmasına bir türlü yürüyemeyen (yani genellikle) annesinin ayağı olur, hizmetçisi olur, âdeta kendisinden başka her şey olur. Hatta yüksek lisans eğitimi bile yarım kalır.
Son bir umut, İspanya'da bir kliniğe gelirler. Doktorun yaklaşımı anneyi hiç memnun etmez ama Sofie hem doktorun hem de orada tanıştığı Ingrid'in yardımıyla daha cesur olmaya, kendini bulmaya başlar.
Üzücü bir anne-kız hikâyesi. Karakterler de ilginçti.
Okuyan kadinlar kulubu ile #birharfbirkitap etkinliğinde bu ay "S" harfiyle başlayan kitaplar okuyoruz.
Sevgiyle kalın
.
.
Okuyan kadinlar kulubu ile #birharfbirkitap etkinliğinde bu ay "S" harfiyle başlayan kitaplar okuyoruz.
Sevgiyle kalın
.
.
Puan vermedi·288 syf.·
2026 15. kitabı
Sıcak Süt’ü sevip sevmediğimden emin değilim; ama farklı bir bakış açısı kazandıran bir kitap oldu.
İsim, anlatım ve hikâyenin birbirini tamamlaması beni her zaman etkiler; burada da hakkını teslim etmem gerekiyor. “Süt” kelimesi anne-çocuk arasındaki kimsenin giremeyeceği o temel bağı çağrıştırıyor. “Sıcak” ise bende çocukken oynadığımız yakın-uzak oyununu hatırlatıyor. Bir yandan da sıcak süt belirli bir noktadan sonra can yakıcıdır; içilemez hâle gelir, hatta işkenceye dönüşebilir. Romanda anlatılan anne-kız arasındaki kopamayan bağın, besleyen değil yakan bir hâle dönüşmesi… Ayrılamayan ama sağlıklı da olmayan bir yakınlık. Benim zihnimde kitap adıyla hikâye bu noktada birleşti.
Erken yaşta ayrılan ebeveynler ve çocuğun anneye bakıcı rolüne kayması, bunun yarattığı sıkışmışlık ama aynı zamanda o sıkışmışlığa bağımlı hâle gelme… Hayattan kopukluk, kendi hayatını kuramama ama yine de o bağdan vazgeçememe… Bunlar daha önce bu açıdan düşünmediğim, sivri ama gerçek noktalar oldu benim için.
Kitabın bir yerinde Sofia babasını eleştirirken otomatik bir ahlaki yargı kuruyor: “Kendi çıkarlarına ters bir şey yapmaz.” Babasının partnerinden gelen çok basit ama sarsıcı cevap ise şu: “Neden yapsın ki?”
Bu sahne beni özellikle durdurdu. Çünkü kitap boyunca gördüğümüz şey annesine bağımlı bir hayat, kendi sınırlarını kuramama ve pasif kalma hâli; ama bunun “zorunluluk” gibi yaşanması. Bence Sofia için kırılma anlarından biri bu küçük diyalog.
Sofia’nın zihninde “iyi insan = kendine rağmen davranan insan” gibi yerleşmiş bir şema var. Karşısındaki ise bunu sorguluyor: İnsanlar çoğu zaman çıkarlarıyla uyumlu davranır ve bu oldukça doğaldır. Ama Sofia için değil. O noktada ister istemez şu sorular ortaya çıkıyor:
Kendi çıkarlarımı gözeterek ne yaptım?
Kendi hayatım için
Yazarın okuduğum ilk romanı. Oldukça kolay ve akıcı bir dili var; dolambaçlı yollar açmaya çalışmış olsa da buna ‘çalışıldığı’ belli oluyor bana kalırsa. Ebeveynleri uğruna ve onların yüzünden ziyan olan ya da kendini böyle konumlandırmayı seçmiş 25 yaşında bir genç kızın yaşamı anlamlandırma çabasına tanık oluyoruz. Annenin uyguladığı psikolojik şiddet, babanın yokluğuyla harmanlanınca yara almamak mümkün değil elbette. Bakalım film uyarlaması nasıl olmuş :)
İspanya, 2015, Ağustos.Sofia ve annesi Rose buraya doktor Gomez için geldiler çünkü annesi bir türlü yürüyemiyor.Hayır felç değil, hayır bel fıtığı yok, hayır ağrısı veya acısı da yok.Sadece yürüyemiyor.Ayaklarını hissedebildiği halde hissedemediğini ve onları ampüte etmek istediğini söylüyor ama aslında gayet iyi.
Tüm acısını ise kızı Sofia’dan çıkarıyor. Sofia 25 yaşında, antropoloji doktorasını sırf annesinin rahatsızlığı sebebiyle onun yanında olabilmek için bırakmış.Son parasını da Doktor Gomez’in kliniği için harcıyor.Gomez ise bir sürü testler yapmasına rağmen bir türlü asıl bu yürüyememe durumundaki sebebi bir türlü bulamıyor.Rose’un bağımlısı hali geldiği ilaçları bir bir bıraktırıyor ve Sofia’ya daha çok kendi hayatına odaklanmasını öneriyor.
Sofia da öyle yapıyor ve hayatına bir anda İngrid, Juan, Julieta ve Matthew giriyor.Hatta yıllarca görüşmediği babasının yanına gidip yeni karısı ve kız kardeşiyle de tanışıyor ama annesi hala yürüyemiyor.Hala hastalık hastası.Annesi böyleyken kendi hayatını nasıl yeniden eline almaya cesaret edebilir ki?
Yine oldukça ilginç, alışılmadık ve şaşırtıcı bir konu ve yine hayran bırakan karakterler ve konuyla bezeli bir kitaptı.Rose ve Sofia arasındaki ilişki resmen diken üstünde tuttu sürekli.İlginç sonuyla da kitabı, hatta yazarın tüm kitaplarını okumuş ve bitirmiş bulundum.Geç tanıdığım bir yazar oldu Deborah, çokça da sevdim.Keşke daha çok Sıcak Süt gibi kitaplar yazsaymış.
Yazar Hakkında
Deborah LevyYazar · 5 kitap
Oyun yazarı, romancı ve şair Deborah Levy, 1959 yılında Güney Afrika’da doğdu. Eserleri Royal Shakespeare Company tarafından sahnelendi. Romanları arasında Swallowing Geography (1993), The Unloved (1994) ve 2012 yılında Man Booker Ödülü finalisti olan Eve Yüzerken (2011) bulunmaktadır.
