Puan
8.910 üzerinden
Uzun bir maceranın sonuna gelmiş bulunmaktayım, Stephen King korku, gizem, gerilim olayların tasvirini biz okuyuculara çok güzel veriyor. Okurken öyle anlar oldu ki kendimi hikayenin içinde yaşarken buldum. Olumsuz söyleyeceğim çok fazla uzatmalara gitmiş betimlemeler ile ama bunu bilerek okursanız olumsuz bi durum bile değil. Tavsiye eder miyim eğer çok vaktiniz varsa ve kafa dağıtmaya ihtiyaç hissediyorsanız evet tavsiyemdir
Birazcık spoiler içerebilir:)
Kitap'a 7 puan verdim. Bunun sebebi biraz kişisel çünkü bana hem dili ağır geldi hem de betimlemeler çok fazla olduğu için biraz yorucuydu. Ama kitap sizi cidden içine çekiyor. Normalde günde 50 sayfa okurken bu kitapla beraber 100 lere ve 150 lere çıktım. Ayrıca kitap bence çocuklardaki hayal gücünü ve inancı çok güzel yansıtıyor. Korku ve gerilim duygusuda içinize işliyor adeta. Beğenmediğim kısımlara gelirsem;
Bill ile Beverly'nin ilişkisi ve bu ilişki'nin Ben'e etkisi fazla tatmin edici değildi.
Ben'in kişisel gelişimi çok hızlı atlanmış.
Beverly'nin hâlen eski hayatından kaçamayışı çok güzel işlenmiş ama bu durum Eddie de biraz atlanmış.
Başta da dediğim gibi bazı betimlemeler uzun ve bence gereksiz.
Bill Denbrough'a o kadar yer vermişler ki bazı karakterler geride kalmış.
Gibi şeyler. Ayrıca Henry'nin acımasızlığıda çok hoşuma gitmedi ama hikayeye çok güzel etki etmiş. Henry ile ilgili tek sorunum neden arkadaşları Pennywise tarafından öldürülmesine rağmen geri gitmek yerine ana karakterleri kovaladığı.
Reklam
It
Film haline getirilen kitabın daha filmini izlemedim. Bende yarattığı duyguların hayal gücünün yok edeceğini düşünerek ne kadar iyi bı film olsa da izlemeyecegime kendime söz verdim. Kitap korkunun, arkadaşlığın ve fedakarlığın birleştirilmiş bir hali. Eskiden okuduğum için fazla yorum yapamıyorum lakin korku ve kurgu roman seviyorsanız tam size göre bir kitap
Son sayfalardaki hayal kırıklığı olmasaydı iyi kitaptı..
Nerden başlayayım bilemiyorum... Bu kitabı çocukken okuduğumu hatırlıyorum ama sanırım sonuna varmamisim çünkü çok büyük şoka uğradım son sayfalarda. son sayfalardaki hayal kırıklığı yaşanmamış olsaydı 6-7/10luk kitaptı,10 vermememin nedeni de gereksiz uzunluğu olurdu. Iki yüz - üç yüz sayfası olmasa da olurdu, gereksiz yere bazı cinayetleri ya da kitap boyunca hiçbir anlamlı katkısı olmayan karakterlerin ölmeden önceki sahnelerini okumamiza gerek yoktu. Pennywise karakterinin özü mechullugunu koruyor,yazar onun için uzaydan gelmiş başka bir yaratık olduğunu söylese de adı kaplumbaga olan başka bir gücün varlığından da bahsediyor. Ve bir de başka bir güç daha var. Bu kadar ama. Çok ayrıntıya girmiyor. Ve bana maalesef gülünç de geldi bu kaplumbağa zırvası. Yani bilinmeyen bir güç söz konusu ve ismi ve kendisi Kaplumbağa mi? Saçma sapan ot çekmiş gibi konuşmaları dışında da bir katkısı olmadı. Biraz wisdom beklerdim,sözde evreni yaratmış guya. Ki işte diyorum ya,gulunc.Kaplumbağa ortaya çıkana kadar bir kader örgüsünden bahsedildi durdu,önemli bir ogeydi,güzel işlenebilirdi. işte cocuklarin sayısının yedi olması,yedinin mistik gücü,karsilasmamalari gerekirken devamlı "tesadüflerin" onlari bir araya getirmesi falan filan. "iyi bir güç" ( kaplumbağa) uzaydan gelen bu pennywise'la savasmalari ve yenmeleri için bu çocukları bir araya getirmiş,desteklemiş (ama bir yandan son savaşlarında pek de desteklemedi,saçma sapan yaparsın edersinlere döndü olay)..güçlü bir sevgi bağı ile bağlanmış olan bu çocukların sahip olduğu bu olağanüstü şey ne? Sanırım yazarın argümanı sevginin gücü gibi bir şey. Ama bir yandan da aralarındaki sevgi biraz anlamsız geliyor okurken,okura şunu düşündürüyor,sevgi de bu öteki iyi güç tarafından bunlara verildi,ki bunlar savaşsın ve kötü gücü
10/10
Beğendi
·2017 33. kitabı
Okuma alışkanlığı kazanmama vesile olan bu kitaba inceleme yapmayı, bir borç değil de bir görev bilirim.
2017 yılıydı. Her sene çıkan 
John Flanagan'ın kitaplarını okumak dışında kitap okumakla uzaktan yakından hiçbir alakam yoktu. Kardeşim vizyona giren bir korku filmi olduğunu söyledi ve benim de gelmem için ısrar etti. Uyarlama filmin adı ''O'' ve kitabın yazarı ise Stephen King... Stephen King ismini çok fazla duyuyordum; malum Yeşil Yol, Esaretin Bedeli, Medyum, Mahşer, Hayvan Mezarlığı gibi kitapları yazan adam olması ve bu kitapların çoğunun filme veya diziye uyarlanmasından dolayı aklımda yer etmiş. Merak ettim ve ''tamam, arkadaşları da alıp geliyorum'' dedim. Vardık salona bizimkiler bana en köşedeki yeri ayarladı. Sinema ve film çok izlemediğimden ilk başta sebebini anlayamadım ama 5 dakika sonra film başlayınca oturduğum yerin hoparlörün hemen altı olduğunu çok acı bir şekilde anladım. Tabi bunun yanı sıra filmin korku-gerilim türünden kaynaklı olmasından dolayı önümde ve arkamda da sevgililer vardı da o konulara girmiyorum, sonra inanılmaz düzeyde konudan sapıyorum.
Film başladı ve ben nedense Pennywise'a karşı inanılmaz düzeyde bir samimiyet duydum. Neden bilmiyorum, oldum olası palyaçolardan nefret etmişimdir ve Pennywise sayesinde bu nefret kat kat arttı; ama Pennywise'a karşı nefretten doğan bir sempati duydum. Filmin konusu da fena olmayınca ne yalan söyleyeyim çok hoşuma gitti ve 2019 yılında çıkacak olan devam filmine kadar kitabı okuma kararı aldım.
Yanlışlıkla aldığım en güzel karardır diyebilirim. Bir yerden kitap okumaya başladığınız an bahaneler çerçevesinde bu durum git gide ilerliyor; ama bu bahaneler sizi olumlu yönde ilerletiyor, nasıl mı ?
Aklımda sadece bu kitabı okumak vardı. Yakınlardaki bütün
John Flanagan'ın kitaplarını okumak dışında kitap okumakla uzaktan yakından hiçbir alakam yoktu. Kardeşim vizyona giren bir korku filmi olduğunu söyledi ve benim de gelmem için ısrar etti. Uyarlama filmin adı ''O'' ve kitabın yazarı ise Stephen King... Stephen King ismini çok fazla duyuyordum; malum Yeşil Yol, Esaretin Bedeli, Medyum, Mahşer, Hayvan Mezarlığı gibi kitapları yazan adam olması ve bu kitapların çoğunun filme veya diziye uyarlanmasından dolayı aklımda yer etmiş. Merak ettim ve ''tamam, arkadaşları da alıp geliyorum'' dedim. Vardık salona bizimkiler bana en köşedeki yeri ayarladı. Sinema ve film çok izlemediğimden ilk başta sebebini anlayamadım ama 5 dakika sonra film başlayınca oturduğum yerin hoparlörün hemen altı olduğunu çok acı bir şekilde anladım. Tabi bunun yanı sıra filmin korku-gerilim türünden kaynaklı olmasından dolayı önümde ve arkamda da sevgililer vardı da o konulara girmiyorum, sonra inanılmaz düzeyde konudan sapıyorum.
Film başladı ve ben nedense Pennywise'a karşı inanılmaz düzeyde bir samimiyet duydum. Neden bilmiyorum, oldum olası palyaçolardan nefret etmişimdir ve Pennywise sayesinde bu nefret kat kat arttı; ama Pennywise'a karşı nefretten doğan bir sempati duydum. Filmin konusu da fena olmayınca ne yalan söyleyeyim çok hoşuma gitti ve 2019 yılında çıkacak olan devam filmine kadar kitabı okuma kararı aldım.
Yanlışlıkla aldığım en güzel karardır diyebilirim. Bir yerden kitap okumaya başladığınız an bahaneler çerçevesinde bu durum git gide ilerliyor; ama bu bahaneler sizi olumlu yönde ilerletiyor, nasıl mı ?
Aklımda sadece bu kitabı okumak vardı. Yakınlardaki bütün
Reklam
Reklam