Yazar:
Stephen King
Tahmini Okuma Süresi:
33 sa. 33 dk.
Sayfa Sayısı:
1184
Basım Tarihi:
21 Temmuz 2011
İlk Yayın Tarihi:
1986
Yayınevi:
Hodder Books
Orijinal Adı:
It
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
ISBN:
9781444707861
Ülke:
Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Uzun bir maceranın sonuna gelmiş bulunmaktayım, Stephen King korku, gizem, gerilim olayların tasvirini biz okuyuculara çok güzel veriyor. Okurken öyle anlar oldu ki kendimi hikayenin içinde yaşarken buldum. Olumsuz söyleyeceğim çok fazla uzatmalara gitmiş betimlemeler ile ama bunu bilerek okursanız olumsuz bi durum bile değil. Tavsiye eder miyim eğer çok vaktiniz varsa ve kafa dağıtmaya ihtiyaç hissediyorsanız evet tavsiyemdir
Birazcık spoiler içerebilir:)
Kitap'a 7 puan verdim. Bunun sebebi biraz kişisel çünkü bana hem dili ağır geldi hem de betimlemeler çok fazla olduğu için biraz yorucuydu. Ama kitap sizi cidden içine çekiyor. Normalde günde 50 sayfa okurken bu kitapla beraber 100 lere ve 150 lere çıktım. Ayrıca kitap bence çocuklardaki hayal gücünü ve inancı çok güzel yansıtıyor. Korku ve gerilim duygusuda içinize işliyor adeta. Beğenmediğim kısımlara gelirsem;
Bill ile Beverly'nin ilişkisi ve bu ilişki'nin Ben'e etkisi fazla tatmin edici değildi.
Ben'in kişisel gelişimi çok hızlı atlanmış.
Beverly'nin hâlen eski hayatından kaçamayışı çok güzel işlenmiş ama bu durum Eddie de biraz atlanmış.
Başta da dediğim gibi bazı betimlemeler uzun ve bence gereksiz.
Bill Denbrough'a o kadar yer vermişler ki bazı karakterler geride kalmış.
Gibi şeyler. Ayrıca Henry'nin acımasızlığıda çok hoşuma gitmedi ama hikayeye çok güzel etki etmiş. Henry ile ilgili tek sorunum neden arkadaşları Pennywise tarafından öldürülmesine rağmen geri gitmek yerine ana karakterleri kovaladığı.
It
Film haline getirilen kitabın daha filmini izlemedim. Bende yarattığı duyguların hayal gücünün yok edeceğini düşünerek ne kadar iyi bı film olsa da izlemeyecegime kendime söz verdim. Kitap korkunun, arkadaşlığın ve fedakarlığın birleştirilmiş bir hali. Eskiden okuduğum için fazla yorum yapamıyorum lakin korku ve kurgu roman seviyorsanız tam size göre bir kitap
Son sayfalardaki hayal kırıklığı olmasaydı iyi kitaptı..
Nerden başlayayım bilemiyorum... Bu kitabı çocukken okuduğumu hatırlıyorum ama sanırım sonuna varmamisim çünkü çok büyük şoka uğradım son sayfalarda. son sayfalardaki hayal kırıklığı yaşanmamış olsaydı 6-7/10luk kitaptı,10 vermememin nedeni de gereksiz uzunluğu olurdu. Iki yüz - üç yüz sayfası olmasa da olurdu, gereksiz yere bazı cinayetleri ya da kitap boyunca hiçbir anlamlı katkısı olmayan karakterlerin ölmeden önceki sahnelerini okumamiza gerek yoktu. Pennywise karakterinin özü mechullugunu koruyor,yazar onun için uzaydan gelmiş başka bir yaratık olduğunu söylese de adı kaplumbaga olan başka bir gücün varlığından da bahsediyor. Ve bir de başka bir güç daha var. Bu kadar ama. Çok ayrıntıya girmiyor. Ve bana maalesef gülünç de geldi bu kaplumbağa zırvası. Yani bilinmeyen bir güç söz konusu ve ismi ve kendisi Kaplumbağa mi? Saçma sapan ot çekmiş gibi konuşmaları dışında da bir katkısı olmadı. Biraz wisdom beklerdim,sözde evreni yaratmış guya. Ki işte diyorum ya,gulunc.Kaplumbağa ortaya çıkana kadar bir kader örgüsünden bahsedildi durdu,önemli bir ogeydi,güzel işlenebilirdi. işte cocuklarin sayısının yedi olması,yedinin mistik gücü,karsilasmamalari gerekirken devamlı "tesadüflerin" onlari bir araya getirmesi falan filan. "iyi bir güç" ( kaplumbağa) uzaydan gelen bu pennywise'la savasmalari ve yenmeleri için bu çocukları bir araya getirmiş,desteklemiş (ama bir yandan son savaşlarında pek de desteklemedi,saçma sapan yaparsın edersinlere döndü olay)..güçlü bir sevgi bağı ile bağlanmış olan bu çocukların sahip olduğu bu olağanüstü şey ne? Sanırım yazarın argümanı sevginin gücü gibi bir şey. Ama bir yandan da aralarındaki sevgi biraz anlamsız geliyor okurken,okura şunu düşündürüyor,sevgi de bu öteki iyi güç tarafından bunlara verildi,ki bunlar savaşsın ve kötü gücü
10/10
Beğendi
·2017 33. kitabı
Okuma alışkanlığı kazanmama vesile olan bu kitaba inceleme yapmayı, bir borç değil de bir görev bilirim.
2017 yılıydı. Her sene çıkan 
John Flanagan'ın kitaplarını okumak dışında kitap okumakla uzaktan yakından hiçbir alakam yoktu. Kardeşim vizyona giren bir korku filmi olduğunu söyledi ve benim de gelmem için ısrar etti. Uyarlama filmin adı ''O'' ve kitabın yazarı ise Stephen King... Stephen King ismini çok fazla duyuyordum; malum Yeşil Yol, Esaretin Bedeli, Medyum, Mahşer, Hayvan Mezarlığı gibi kitapları yazan adam olması ve bu kitapların çoğunun filme veya diziye uyarlanmasından dolayı aklımda yer etmiş. Merak ettim ve ''tamam, arkadaşları da alıp geliyorum'' dedim. Vardık salona bizimkiler bana en köşedeki yeri ayarladı. Sinema ve film çok izlemediğimden ilk başta sebebini anlayamadım ama 5 dakika sonra film başlayınca oturduğum yerin hoparlörün hemen altı olduğunu çok acı bir şekilde anladım. Tabi bunun yanı sıra filmin korku-gerilim türünden kaynaklı olmasından dolayı önümde ve arkamda da sevgililer vardı da o konulara girmiyorum, sonra inanılmaz düzeyde konudan sapıyorum.
Film başladı ve ben nedense Pennywise'a karşı inanılmaz düzeyde bir samimiyet duydum. Neden bilmiyorum, oldum olası palyaçolardan nefret etmişimdir ve Pennywise sayesinde bu nefret kat kat arttı; ama Pennywise'a karşı nefretten doğan bir sempati duydum. Filmin konusu da fena olmayınca ne yalan söyleyeyim çok hoşuma gitti ve 2019 yılında çıkacak olan devam filmine kadar kitabı okuma kararı aldım.
Yanlışlıkla aldığım en güzel karardır diyebilirim. Bir yerden kitap okumaya başladığınız an bahaneler çerçevesinde bu durum git gide ilerliyor; ama bu bahaneler sizi olumlu yönde ilerletiyor, nasıl mı ?
Aklımda sadece bu kitabı okumak vardı. Yakınlardaki bütün
John Flanagan'ın kitaplarını okumak dışında kitap okumakla uzaktan yakından hiçbir alakam yoktu. Kardeşim vizyona giren bir korku filmi olduğunu söyledi ve benim de gelmem için ısrar etti. Uyarlama filmin adı ''O'' ve kitabın yazarı ise Stephen King... Stephen King ismini çok fazla duyuyordum; malum Yeşil Yol, Esaretin Bedeli, Medyum, Mahşer, Hayvan Mezarlığı gibi kitapları yazan adam olması ve bu kitapların çoğunun filme veya diziye uyarlanmasından dolayı aklımda yer etmiş. Merak ettim ve ''tamam, arkadaşları da alıp geliyorum'' dedim. Vardık salona bizimkiler bana en köşedeki yeri ayarladı. Sinema ve film çok izlemediğimden ilk başta sebebini anlayamadım ama 5 dakika sonra film başlayınca oturduğum yerin hoparlörün hemen altı olduğunu çok acı bir şekilde anladım. Tabi bunun yanı sıra filmin korku-gerilim türünden kaynaklı olmasından dolayı önümde ve arkamda da sevgililer vardı da o konulara girmiyorum, sonra inanılmaz düzeyde konudan sapıyorum.
Film başladı ve ben nedense Pennywise'a karşı inanılmaz düzeyde bir samimiyet duydum. Neden bilmiyorum, oldum olası palyaçolardan nefret etmişimdir ve Pennywise sayesinde bu nefret kat kat arttı; ama Pennywise'a karşı nefretten doğan bir sempati duydum. Filmin konusu da fena olmayınca ne yalan söyleyeyim çok hoşuma gitti ve 2019 yılında çıkacak olan devam filmine kadar kitabı okuma kararı aldım.
Yanlışlıkla aldığım en güzel karardır diyebilirim. Bir yerden kitap okumaya başladığınız an bahaneler çerçevesinde bu durum git gide ilerliyor; ama bu bahaneler sizi olumlu yönde ilerletiyor, nasıl mı ?
Aklımda sadece bu kitabı okumak vardı. Yakınlardaki bütün
Derry’de Kırmızı Balon Görürsen Kaç! - OKorku-Gerilim
Haritada ismini bulmakta zorlandığımız bir Amerikan kasabası Derry… 
O Tüm dünya tarihini etkileyecek karanlık bir sırrın sahibi. Eğer kontrol edilseydi belki de tüm savaşların bitimi, ütopik bir aydınlanma çağı yaşatabilirdi. Ama o Pennywise’tı. Kimsenin sahip olamayacağı türde bir uzay yaratığı… Stephen King başımıza iş açtı.
O… Ve O’nun yaptığı en büyük hata 1958 yılında Derry’de sel felaketi olduğunda Georgie isminde su üzerinde kayığını yüzdürmek isteyen küçük bir çocuğu kandırarak öldürmesi oldu. Kendine öyle bir düşman edindi ki bu düşmanın adı Bill Denbrough. Ölen Georgie’nin abisi. Suda yüzdürmek istediği kayığını yapan abi. Kardeşini içten içe çok seven abi Bill. Bu ölümün doğal olmadığını çok iyi bilen Bill, arkadaşlarıyla Derry’de neler olup bittiğini araştırmaya başladılar. Adeta birer halka gibi oldular. Eddie bu halkanın üstüne en titrenen ailesinin çocuğu olarak zayıf görünse de kafası pusula gibiydi. Eddie ile asla kaybolmazdınız. Richie ise korkunç irlandalı polis taklidi yapan, espirili, eğlenceli ve her ortamda olmasını isteyeceğiniz; arkadaşlarının tabiri ile “geveze”. Beverly ise Kaybedenler’in tek kızı. Kızıl saçları ve derin bakışları ile hepsi ona hayran. Çok cesur çok savaşçı. Ben ise mimari ruhu oldukça gelişmiş, el becerisi olan ama okulda diğer aptalların kilosu ile alay ettiği bir dahi. Stanley yahudi bir ailenin oğlu. Titiz, temiz, ama arkadaşları söz konusu olduğunda ellerini kirletmekten çekinmez. Zekidir, öngörüldür. Mike’a gelirsek; ten rengi nedeni ile beyazların arasında bir siyah kaya parçası. Ama bana sorarsanız inci tanesi bir kalbi var. Araştırmacı ruhlu Mike sayesinde; katil, çocukların korkuları ile beslenen Pennywise ile mücadele ederken kaç sıfır geride olsalar da yine Mike sayesinde yıllar sonra bir araya
O Tüm dünya tarihini etkileyecek karanlık bir sırrın sahibi. Eğer kontrol edilseydi belki de tüm savaşların bitimi, ütopik bir aydınlanma çağı yaşatabilirdi. Ama o Pennywise’tı. Kimsenin sahip olamayacağı türde bir uzay yaratığı… Stephen King başımıza iş açtı.
O… Ve O’nun yaptığı en büyük hata 1958 yılında Derry’de sel felaketi olduğunda Georgie isminde su üzerinde kayığını yüzdürmek isteyen küçük bir çocuğu kandırarak öldürmesi oldu. Kendine öyle bir düşman edindi ki bu düşmanın adı Bill Denbrough. Ölen Georgie’nin abisi. Suda yüzdürmek istediği kayığını yapan abi. Kardeşini içten içe çok seven abi Bill. Bu ölümün doğal olmadığını çok iyi bilen Bill, arkadaşlarıyla Derry’de neler olup bittiğini araştırmaya başladılar. Adeta birer halka gibi oldular. Eddie bu halkanın üstüne en titrenen ailesinin çocuğu olarak zayıf görünse de kafası pusula gibiydi. Eddie ile asla kaybolmazdınız. Richie ise korkunç irlandalı polis taklidi yapan, espirili, eğlenceli ve her ortamda olmasını isteyeceğiniz; arkadaşlarının tabiri ile “geveze”. Beverly ise Kaybedenler’in tek kızı. Kızıl saçları ve derin bakışları ile hepsi ona hayran. Çok cesur çok savaşçı. Ben ise mimari ruhu oldukça gelişmiş, el becerisi olan ama okulda diğer aptalların kilosu ile alay ettiği bir dahi. Stanley yahudi bir ailenin oğlu. Titiz, temiz, ama arkadaşları söz konusu olduğunda ellerini kirletmekten çekinmez. Zekidir, öngörüldür. Mike’a gelirsek; ten rengi nedeni ile beyazların arasında bir siyah kaya parçası. Ama bana sorarsanız inci tanesi bir kalbi var. Araştırmacı ruhlu Mike sayesinde; katil, çocukların korkuları ile beslenen Pennywise ile mücadele ederken kaç sıfır geride olsalar da yine Mike sayesinde yıllar sonra bir arayaBu incelemeyi bir çocuk yazmıştır!
Bu kitapla çocuk olduğumu hatırladım ben. Çocuk olmak.. Ne kadar güzel bir hediye..
Hiç dönüp geriye baktınız mı, karanlıktan korktuğunuz zamanlara? O anlarda kalbim ne kadar hızlı çarpardı, bacaklarım sözüme bakmazdı, son hızla kapıya doğru koşardım ve varınca "Ohh.." diye seslenirdim içimden. Ama bazen savaşırdım. Şarkı söylerdim, mesela, canavarlar kaçsın diye. Evet, kaçarlardı. Çünkü ben buna inanıyordum. İşte o bazenlerdir, o içten gelen inanıştır çocuğu çocuk yapan.
Hadi bir az ileri gidelim, bisiklet sürmeği öğrendiğim zamanlara. Bisikletim küçüktü, sokağa çıkmak istemezdim onunla, ama yine de onu severdim. Sabahtan akşama kadar bahçede turlardım onunla. Benim de "Gümüş"üm oydu işte. Bir gün yine son hız ilerlerken, ayağım bir taşa takıldı, önce ne olduğunu anlamadım. Ayağım mı sıyrılmıştı? Bakayım diye eğildim, bir de ne göreyim?! Tırnağımın birisi kopmuş! O anda bir cesaret geldi bana, dedim ki, "Sen kahramansın, kahramanlar ağlamaz!" Evet, ağlamadan gittim eve. Eve gittim gitmesine de, işte o zaman başladım çığlıklarla ağlamaya! Ama şimdi bunları yazdığımda gülümsüyorum, çünkü acı da olsa bir zaferdi bu! Ben yaralanmıştım, ağlıyordum, ama bundan daha güzel bir şey olmuştu.. Bu yara bana bisiklete binmeyi öğretmişti, sadece bunu değil, inanmayı, pes etmemeği öğretmişti.
Kahraman derken aklınıza kim gelir? Herkül? Büyük İskender? Onlar en az bir kere tereddüt yaşamışlardır, ama çocuklar tereddüt etmez ve kazanırlar. İşte bu kitapta da çocukların nasıl kahramanlar olduğunu öğreneceksiniz. İncelememi kitaptan bir cümleyle bitirmek isterim: "Kaykayın üstünde dikkatli olamazsın, dostum!"
Keyifli okumalar!..
Kitap Derry isimli bir kasabada yaşayan “Kaybedenler” adındaki 7 kişilik arkadaş grubunun başından geçenleri, birbirlerine olan bağlılıklarını ve Pennywise adındaki palyaçonun (kitabın baş kötü karakteri) yaptıklarını anlatıyor. Ben daha öncesinde kitaptan uyarlanmış filmleri de izlemiş biri olarak kitabı çok sevdim, benim için tek eksisi biraz fazla detaylara girilmiş olmasıydı. Kitabın türü korku ve gerilim olarak geçiyor ama korkutucu bir kitap olduğunu söyleyemem. Hatta benim için en korkutucu kısmı tünel bölümüydü, o bölüm olmasaydı tam puan alırdı. Yazarın daha öncesinde 
Hayvan Mezarlığı eserini de okumuştum ve çok sevmiştim, o da çok farklı bir kitaptı. Sayfa sayısı gözünüzü korkutmasın, her ne kadar bir ara hiç bitmeyecek sansam bile kitabı okumaya başladığımda okumak bir şekilde akıcı hale geldi ve nasıl ilerlediğini fark etmedim bile. Eğer filmini sevdiyseniz ya da Stephen King’in eserlerini genel olarak seviyorsanız bence kitabına da şans verin.
Hayvan Mezarlığı eserini de okumuştum ve çok sevmiştim, o da çok farklı bir kitaptı. Sayfa sayısı gözünüzü korkutmasın, her ne kadar bir ara hiç bitmeyecek sansam bile kitabı okumaya başladığımda okumak bir şekilde akıcı hale geldi ve nasıl ilerlediğini fark etmedim bile. Eğer filmini sevdiyseniz ya da Stephen King’in eserlerini genel olarak seviyorsanız bence kitabına da şans verin.
9/10
2025 89. kitabı
Herkese selam. Senanın uzun zamandır okuyalım okuyalım diye direttiği İt kitabını sonunda okuduk. Aslında kızlarla başlamıştık Şevval ve Merve de vardı ama Mervenin yoğunluğu Şevval'in hem yoğunluk hem rs vurunca biz senayla birlikte bitirdik. (Senanın ikinci okuyusu )
Kitap korku gerilim kategorisine giriyor ama konu olarak bir korku unsuru yok. Olay olarakta yok aslında. Yazarın yaptığı tek şey yazdığı betimlemelerle okuyucuyu germek. Öyle buram buram bir gerilme beklemeyin evet 1200 sayfa kitap ne okuyacağız derseniz zaten konu ilgi çekici olduğu için bir şekilde akıp gidiyor sadece betimlemeleri anlamanız gerekiyor ve bu da aslında ayrı bir keyif veriyor insana. Korkarım diye düşünmeyin korkmazsiniz. 1200 sayfa nasıl biter demeyin 10 güne bölünce bitiyor. Sonuyla gerçekten kalbimi kıran bir kitap oldu benim... Stephen King'in bu kitabını kesinlikle okuyun.
Uzun soluklu bir okuma oldu sonunda bitirebildim. O kadar güzeldi karakterleri o kadar benimsedim ki sayfa sayısı bunun 2 katı olsa yine sıkılmadan okurdum. Olayların akışı, anlatım o kadar iyiydi ki her sayfayı ayrı bir heyecanla okudum. Kitaba öyle alıştım ki sonsuza kadar bitmeyecek sandım. En çok Millenium Serisi ve Harry Potter okurken böyle hissetmiştim.
Yazar Hakkında
Stephen KingYazar · 124 kitap
Stephen Edwin King (d. 21 Eylül 1947, Portland, Maine), korku, doğaüstü kurgu, gerilim, suç, bilimkurgu ve fantazya türlerinde eserler üreten Amerikalı yazar ve senarist. Kitapları toplam 350 milyon kopyadan fazla sattı ve çoğunun film, televizyon dizisi, mini dizi ve çizgi roman uyarlamaları yapıldı. Yedi tanesi Richard Bachman müstear ismiyle olmak üzere, 62 roman ve 5 kurgu dışı eser yayınladı. Ayrıca çoğu, kitap koleksiyonlarında yayınlanan 200 kadar öykü yazmıştır.
İlki 1987 yılında Sadist (Misery) romanı başta olmak üzere toplam 15 kez Bram Stoker Ödülü'ne layık görüldü. 2003 yılında Ulusal Kitap Vakfı (National Book Foundation) tarafından "Amerikan Edebiyatına Üstün Katkı Ulusal Madalyası" ile onurlandırıldı. 2004 yılında Dünya Fantazya Konvansiyonu (World Fantasy Convention) tarafından "Yaşam Boyu Başarı" ödülüne layık görüldü. 2007 yılında Amerikan Gizem Yazarları Organizasyonu (Mystery Writers of America) tarafından "Grand Master" ödülüne layık görüldü. Amerikan edebiyatına yaptığı katkılar nedeniyle, 2015 yılında Ulusal Sanat Vakfı (National Endowment for the Arts) tarafından "Ulusal Sanat Madalyası" ile onurlandırıldı.
İlk romanı Göz (Carrie) 1974 yılında yayımlanmıştır. Özellikle 1982 yılında başlayıp 2005 yılında sona erdirmiş olduğu Kara Kule (The Dark Tower) serisi ile ünlüdür. Yeşil Yol (The Green Mile), Esaretin Bedeli (the Man Who Loved Rita Hayworth aka the Shawshank Redemption) gibi pek çok kitabı senaryolaştırılıp beyaz perdeye aktarılmıştır. İlk profesyonel kısa öykü satışını The Glass Floor adlı öyküsüyle Starling Mystery Stories'e yapmıştır (1967). Kitaplarının çoğu memleketi Maine'de geçer.
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Stephen_King
