Yazar:
Stephen King
Tahmini Okuma Süresi:
38 sa. 59 dk.
Sayfa Sayısı:
1376
Basım Tarihi:
2017
İlk Yayın Tarihi:
1986
Yayınevi:
Hodder
Orijinal Adı:
It
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
ISBN:
9781473666931
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
10/10
Beğendi
·2017 33. kitabı
Okuma alışkanlığı kazanmama vesile olan bu kitaba inceleme yapmayı, bir borç değil de bir görev bilirim.
2017 yılıydı. Her sene çıkan 
John Flanagan'ın kitaplarını okumak dışında kitap okumakla uzaktan yakından hiçbir alakam yoktu. Kardeşim vizyona giren bir korku filmi olduğunu söyledi ve benim de gelmem için ısrar etti. Uyarlama filmin adı ''O'' ve kitabın yazarı ise Stephen King... Stephen King ismini çok fazla duyuyordum; malum Yeşil Yol, Esaretin Bedeli, Medyum, Mahşer, Hayvan Mezarlığı gibi kitapları yazan adam olması ve bu kitapların çoğunun filme veya diziye uyarlanmasından dolayı aklımda yer etmiş. Merak ettim ve ''tamam, arkadaşları da alıp geliyorum'' dedim. Vardık salona bizimkiler bana en köşedeki yeri ayarladı. Sinema ve film çok izlemediğimden ilk başta sebebini anlayamadım ama 5 dakika sonra film başlayınca oturduğum yerin hoparlörün hemen altı olduğunu çok acı bir şekilde anladım. Tabi bunun yanı sıra filmin korku-gerilim türünden kaynaklı olmasından dolayı önümde ve arkamda da sevgililer vardı da o konulara girmiyorum, sonra inanılmaz düzeyde konudan sapıyorum.
Film başladı ve ben nedense Pennywise'a karşı inanılmaz düzeyde bir samimiyet duydum. Neden bilmiyorum, oldum olası palyaçolardan nefret etmişimdir ve Pennywise sayesinde bu nefret kat kat arttı; ama Pennywise'a karşı nefretten doğan bir sempati duydum. Filmin konusu da fena olmayınca ne yalan söyleyeyim çok hoşuma gitti ve 2019 yılında çıkacak olan devam filmine kadar kitabı okuma kararı aldım.
Yanlışlıkla aldığım en güzel karardır diyebilirim. Bir yerden kitap okumaya başladığınız an bahaneler çerçevesinde bu durum git gide ilerliyor; ama bu bahaneler sizi olumlu yönde ilerletiyor, nasıl mı ?
Aklımda sadece bu kitabı okumak vardı. Yakınlardaki bütün
John Flanagan'ın kitaplarını okumak dışında kitap okumakla uzaktan yakından hiçbir alakam yoktu. Kardeşim vizyona giren bir korku filmi olduğunu söyledi ve benim de gelmem için ısrar etti. Uyarlama filmin adı ''O'' ve kitabın yazarı ise Stephen King... Stephen King ismini çok fazla duyuyordum; malum Yeşil Yol, Esaretin Bedeli, Medyum, Mahşer, Hayvan Mezarlığı gibi kitapları yazan adam olması ve bu kitapların çoğunun filme veya diziye uyarlanmasından dolayı aklımda yer etmiş. Merak ettim ve ''tamam, arkadaşları da alıp geliyorum'' dedim. Vardık salona bizimkiler bana en köşedeki yeri ayarladı. Sinema ve film çok izlemediğimden ilk başta sebebini anlayamadım ama 5 dakika sonra film başlayınca oturduğum yerin hoparlörün hemen altı olduğunu çok acı bir şekilde anladım. Tabi bunun yanı sıra filmin korku-gerilim türünden kaynaklı olmasından dolayı önümde ve arkamda da sevgililer vardı da o konulara girmiyorum, sonra inanılmaz düzeyde konudan sapıyorum.
Film başladı ve ben nedense Pennywise'a karşı inanılmaz düzeyde bir samimiyet duydum. Neden bilmiyorum, oldum olası palyaçolardan nefret etmişimdir ve Pennywise sayesinde bu nefret kat kat arttı; ama Pennywise'a karşı nefretten doğan bir sempati duydum. Filmin konusu da fena olmayınca ne yalan söyleyeyim çok hoşuma gitti ve 2019 yılında çıkacak olan devam filmine kadar kitabı okuma kararı aldım.
Yanlışlıkla aldığım en güzel karardır diyebilirim. Bir yerden kitap okumaya başladığınız an bahaneler çerçevesinde bu durum git gide ilerliyor; ama bu bahaneler sizi olumlu yönde ilerletiyor, nasıl mı ?
Aklımda sadece bu kitabı okumak vardı. Yakınlardaki bütün
Derry’de Kırmızı Balon Görürsen Kaç! - OKorku-Gerilim
Haritada ismini bulmakta zorlandığımız bir Amerikan kasabası Derry… 
O Tüm dünya tarihini etkileyecek karanlık bir sırrın sahibi. Eğer kontrol edilseydi belki de tüm savaşların bitimi, ütopik bir aydınlanma çağı yaşatabilirdi. Ama o Pennywise’tı. Kimsenin sahip olamayacağı türde bir uzay yaratığı… Stephen King başımıza iş açtı.
O… Ve O’nun yaptığı en büyük hata 1958 yılında Derry’de sel felaketi olduğunda Georgie isminde su üzerinde kayığını yüzdürmek isteyen küçük bir çocuğu kandırarak öldürmesi oldu. Kendine öyle bir düşman edindi ki bu düşmanın adı Bill Denbrough. Ölen Georgie’nin abisi. Suda yüzdürmek istediği kayığını yapan abi. Kardeşini içten içe çok seven abi Bill. Bu ölümün doğal olmadığını çok iyi bilen Bill, arkadaşlarıyla Derry’de neler olup bittiğini araştırmaya başladılar. Adeta birer halka gibi oldular. Eddie bu halkanın üstüne en titrenen ailesinin çocuğu olarak zayıf görünse de kafası pusula gibiydi. Eddie ile asla kaybolmazdınız. Richie ise korkunç irlandalı polis taklidi yapan, espirili, eğlenceli ve her ortamda olmasını isteyeceğiniz; arkadaşlarının tabiri ile “geveze”. Beverly ise Kaybedenler’in tek kızı. Kızıl saçları ve derin bakışları ile hepsi ona hayran. Çok cesur çok savaşçı. Ben ise mimari ruhu oldukça gelişmiş, el becerisi olan ama okulda diğer aptalların kilosu ile alay ettiği bir dahi. Stanley yahudi bir ailenin oğlu. Titiz, temiz, ama arkadaşları söz konusu olduğunda ellerini kirletmekten çekinmez. Zekidir, öngörüldür. Mike’a gelirsek; ten rengi nedeni ile beyazların arasında bir siyah kaya parçası. Ama bana sorarsanız inci tanesi bir kalbi var. Araştırmacı ruhlu Mike sayesinde; katil, çocukların korkuları ile beslenen Pennywise ile mücadele ederken kaç sıfır geride olsalar da yine Mike sayesinde yıllar sonra bir araya
O Tüm dünya tarihini etkileyecek karanlık bir sırrın sahibi. Eğer kontrol edilseydi belki de tüm savaşların bitimi, ütopik bir aydınlanma çağı yaşatabilirdi. Ama o Pennywise’tı. Kimsenin sahip olamayacağı türde bir uzay yaratığı… Stephen King başımıza iş açtı.
O… Ve O’nun yaptığı en büyük hata 1958 yılında Derry’de sel felaketi olduğunda Georgie isminde su üzerinde kayığını yüzdürmek isteyen küçük bir çocuğu kandırarak öldürmesi oldu. Kendine öyle bir düşman edindi ki bu düşmanın adı Bill Denbrough. Ölen Georgie’nin abisi. Suda yüzdürmek istediği kayığını yapan abi. Kardeşini içten içe çok seven abi Bill. Bu ölümün doğal olmadığını çok iyi bilen Bill, arkadaşlarıyla Derry’de neler olup bittiğini araştırmaya başladılar. Adeta birer halka gibi oldular. Eddie bu halkanın üstüne en titrenen ailesinin çocuğu olarak zayıf görünse de kafası pusula gibiydi. Eddie ile asla kaybolmazdınız. Richie ise korkunç irlandalı polis taklidi yapan, espirili, eğlenceli ve her ortamda olmasını isteyeceğiniz; arkadaşlarının tabiri ile “geveze”. Beverly ise Kaybedenler’in tek kızı. Kızıl saçları ve derin bakışları ile hepsi ona hayran. Çok cesur çok savaşçı. Ben ise mimari ruhu oldukça gelişmiş, el becerisi olan ama okulda diğer aptalların kilosu ile alay ettiği bir dahi. Stanley yahudi bir ailenin oğlu. Titiz, temiz, ama arkadaşları söz konusu olduğunda ellerini kirletmekten çekinmez. Zekidir, öngörüldür. Mike’a gelirsek; ten rengi nedeni ile beyazların arasında bir siyah kaya parçası. Ama bana sorarsanız inci tanesi bir kalbi var. Araştırmacı ruhlu Mike sayesinde; katil, çocukların korkuları ile beslenen Pennywise ile mücadele ederken kaç sıfır geride olsalar da yine Mike sayesinde yıllar sonra bir arayaBu incelemeyi bir çocuk yazmıştır!
Bu kitapla çocuk olduğumu hatırladım ben. Çocuk olmak.. Ne kadar güzel bir hediye..
Hiç dönüp geriye baktınız mı, karanlıktan korktuğunuz zamanlara? O anlarda kalbim ne kadar hızlı çarpardı, bacaklarım sözüme bakmazdı, son hızla kapıya doğru koşardım ve varınca "Ohh.." diye seslenirdim içimden. Ama bazen savaşırdım. Şarkı söylerdim, mesela, canavarlar kaçsın diye. Evet, kaçarlardı. Çünkü ben buna inanıyordum. İşte o bazenlerdir, o içten gelen inanıştır çocuğu çocuk yapan.
Hadi bir az ileri gidelim, bisiklet sürmeği öğrendiğim zamanlara. Bisikletim küçüktü, sokağa çıkmak istemezdim onunla, ama yine de onu severdim. Sabahtan akşama kadar bahçede turlardım onunla. Benim de "Gümüş"üm oydu işte. Bir gün yine son hız ilerlerken, ayağım bir taşa takıldı, önce ne olduğunu anlamadım. Ayağım mı sıyrılmıştı? Bakayım diye eğildim, bir de ne göreyim?! Tırnağımın birisi kopmuş! O anda bir cesaret geldi bana, dedim ki, "Sen kahramansın, kahramanlar ağlamaz!" Evet, ağlamadan gittim eve. Eve gittim gitmesine de, işte o zaman başladım çığlıklarla ağlamaya! Ama şimdi bunları yazdığımda gülümsüyorum, çünkü acı da olsa bir zaferdi bu! Ben yaralanmıştım, ağlıyordum, ama bundan daha güzel bir şey olmuştu.. Bu yara bana bisiklete binmeyi öğretmişti, sadece bunu değil, inanmayı, pes etmemeği öğretmişti.
Kahraman derken aklınıza kim gelir? Herkül? Büyük İskender? Onlar en az bir kere tereddüt yaşamışlardır, ama çocuklar tereddüt etmez ve kazanırlar. İşte bu kitapta da çocukların nasıl kahramanlar olduğunu öğreneceksiniz. İncelememi kitaptan bir cümleyle bitirmek isterim: "Kaykayın üstünde dikkatli olamazsın, dostum!"
Keyifli okumalar!..
Kitap Derry isimli bir kasabada yaşayan “Kaybedenler” adındaki 7 kişilik arkadaş grubunun başından geçenleri, birbirlerine olan bağlılıklarını ve Pennywise adındaki palyaçonun (kitabın baş kötü karakteri) yaptıklarını anlatıyor. Ben daha öncesinde kitaptan uyarlanmış filmleri de izlemiş biri olarak kitabı çok sevdim, benim için tek eksisi biraz fazla detaylara girilmiş olmasıydı. Kitabın türü korku ve gerilim olarak geçiyor ama korkutucu bir kitap olduğunu söyleyemem. Hatta benim için en korkutucu kısmı tünel bölümüydü, o bölüm olmasaydı tam puan alırdı. Yazarın daha öncesinde 
Hayvan Mezarlığı eserini de okumuştum ve çok sevmiştim, o da çok farklı bir kitaptı. Sayfa sayısı gözünüzü korkutmasın, her ne kadar bir ara hiç bitmeyecek sansam bile kitabı okumaya başladığımda okumak bir şekilde akıcı hale geldi ve nasıl ilerlediğini fark etmedim bile. Eğer filmini sevdiyseniz ya da Stephen King’in eserlerini genel olarak seviyorsanız bence kitabına da şans verin.
Hayvan Mezarlığı eserini de okumuştum ve çok sevmiştim, o da çok farklı bir kitaptı. Sayfa sayısı gözünüzü korkutmasın, her ne kadar bir ara hiç bitmeyecek sansam bile kitabı okumaya başladığımda okumak bir şekilde akıcı hale geldi ve nasıl ilerlediğini fark etmedim bile. Eğer filmini sevdiyseniz ya da Stephen King’in eserlerini genel olarak seviyorsanız bence kitabına da şans verin.
9/10
2025 89. kitabı
Herkese selam. Senanın uzun zamandır okuyalım okuyalım diye direttiği İt kitabını sonunda okuduk. Aslında kızlarla başlamıştık Şevval ve Merve de vardı ama Mervenin yoğunluğu Şevval'in hem yoğunluk hem rs vurunca biz senayla birlikte bitirdik. (Senanın ikinci okuyusu )
Kitap korku gerilim kategorisine giriyor ama konu olarak bir korku unsuru yok. Olay olarakta yok aslında. Yazarın yaptığı tek şey yazdığı betimlemelerle okuyucuyu germek. Öyle buram buram bir gerilme beklemeyin evet 1200 sayfa kitap ne okuyacağız derseniz zaten konu ilgi çekici olduğu için bir şekilde akıp gidiyor sadece betimlemeleri anlamanız gerekiyor ve bu da aslında ayrı bir keyif veriyor insana. Korkarım diye düşünmeyin korkmazsiniz. 1200 sayfa nasıl biter demeyin 10 güne bölünce bitiyor. Sonuyla gerçekten kalbimi kıran bir kitap oldu benim... Stephen King'in bu kitabını kesinlikle okuyun.
Uzun soluklu bir okuma oldu sonunda bitirebildim. O kadar güzeldi karakterleri o kadar benimsedim ki sayfa sayısı bunun 2 katı olsa yine sıkılmadan okurdum. Olayların akışı, anlatım o kadar iyiydi ki her sayfayı ayrı bir heyecanla okudum. Kitaba öyle alıştım ki sonsuza kadar bitmeyecek sandım. En çok Millenium Serisi ve Harry Potter okurken böyle hissetmiştim.
Kitap>Film
Kitabı okuduktan sonra veya öncesinde filmi izlemeyi düşünenler için ; sakın izlemeyin koskoca pennywise’ı sopayla dövüyorlar
Kitap hakkında üzüldüğüm tek konu bitmiş olması. Kule serisinden sonra kaplumbağa reisi görmek hoş bir detay oldu.
“Burada hepimiz uçuyoruz
Sende uçacaksııın ”
Aslında palyaçolardan nefret ederim (Daha doğrusu korkarım haftada en az bir 2 kere kabuslar ama girip Beni öldürmeye çalışıyorlar. O’dan sonra daha fazla olacağına eminim ama Richie, Eddie ve Ben için değer :D) ama bu kitap ilgimi fazlasıyla çekti. Bunun başka sebepleri de filmlerine gelen övgüler. Ilmini daha önce izlememiştim neden kitabını Önce okuyup filmini de öyle izleyip karşılaştırmayayım ki dedim. Kitaba zaman zaman ara verip başka kitaplar okudum, bilmiyorum bir anda bitirirsem beni fazla etkileyeceğini düşündüm. O yüzden biraz geç bitti. Ara verip okusam da değişen bir şey olmadı fazlasıyla etkilendim. bu tür kitapları ve filmleri pek sevmem ama bu kitap ve film çok hoşuma gitti. Hatta O'yu bitirmeden yeni bir Stephen King kitabına başladım. Büyük bir Stephen King hayranı doğuyor sanırım :D. Yazış tarzını çok sevdim kitabın kısaltılmış halini okumama rağmen. Bazen kafamın karıştığı oldu çünkü bölümler bir küçüklük anılarıyla ilgiliydi bir de şimdiki halleriyle, o yüzden hangisi küçüklük anısı, hangisi şimdi olduğunu karıştırıyordum. Onun dışında çok güzel bir kitaptı. Karakterleri çok sevdim, en çokta Richie, Ben (aptal aşık :D) ve Eddie'yi. O'ya (pennywise) karşı bir ara sempati beslediğim oldu. Sırf bunun için kendimden nefret edebilirim :D. Bu kısacık hayatta okumamız gereken kitaplar arasında. Hayal gücüyle sürükleyen O'nun karanlık dünyasına herkesi bekleriz.
"Yardıma ihtiyacın varsa, bir balon alabilirsin. "
Kitaptan biraz bahsedeyim (sadece küçükken yaptıkları şeyleri anlatacağım) :
(Kitabı okuyacaksan burayı geç!)
'O’ milyarlarca yıl öncesinde uzaydan dünyaya gelmiş bir yaratıktır. Her 27 yılda bir uykusundan uyanıp beslenip uyuyor; beslendiği şey insan ve insanın korkusu. Çoğunlukla çocukları
Hepiniz bir gün uçacaksınız!
Kitabı yanlış zamanda okuduğumu düşünsem de Stephen King kitaplarından bahsederken bu kitap için en iyilerinden biri diyemeyeceğim maalesef.
Tam metin versiyonunu okudum.Ve çok sıkıldığım zamanlar oldu.Yani o kadar çok detay detay detay vardı ki ben niye bunu okuyorum şu an dediğim anlar çoktu.King bu sefer işi biraz abartmış.Aynı şeyi 
Kubbe'nin Altında kitabında da düşünmüştüm.Ben gerilim dolu,sayfalarını hem korkuyla hem de heyecanla çevireceğim,uykularımı kaçıracak türden bi kitap beklentisi ile başlamıştım.Daha fazla yanılamazdım sanırım.Çünkü korkuyla alakası yok.O kadar gereksiz şey vardı ki kitapta.Özellikle şu Henry ve yardakçıları (isimleri aklıma gelmedi şu an) beni bi süre sonra çıldırttı.Her yerden çıkıp çıkıp ya işi batırıyorlar ya da insanları yaralıyorlar.Bi noktadan sonra yıldım.O kadar ki Pennywise karakterini mi okuyacağım ben yoksa bunu mu diye sorgulamaya başladım.Gerçi sonra sebebi bir şeye bağlandı ama mazeret değil.Yine de hakkını veriyim.Bu kadar gerçekçi bi zorba karakter yaratmak kolay olmasa gerek.Bir diğer rahatsız edici şey ise o malum sahne.O kadar saçmaydı ki.Hayır bu chüd için yapılması gerekse falan hadi diyeceğim.Büyü müyü yapıyorlar sonuçta.Ama yok.Beverly’nin öyle birden aklına geliveriyor bu fikir ve herkes tamam diyor?!Çok saçma bulduğum bi sahneydi.
Bir süre sonra anladım ki bu kitap tamamen dostluk üzerine kurulu.Çocukluk ve masumiyet.İnanç ve mücadele üzerine.Pennywise ise bunların sadece başlama sebebi.O yüzden ne kadar beklentimi karşılamamış da olsa karakterlere tek laf edemem.Çünkü arkadaşlıkları çok güzel, çok gerçekçiydi.Stranger Things dizisindeki çocukları hatırlattı hep bana.Eğer bunun bilincinde başlarsanız bence daha fazla keyif alarak okursunuz.
Stephen King kitaplarından bahsederken bu kitap için en iyilerinden biri diyemeyeceğim maalesef.
Tam metin versiyonunu okudum.Ve çok sıkıldığım zamanlar oldu.Yani o kadar çok detay detay detay vardı ki ben niye bunu okuyorum şu an dediğim anlar çoktu.King bu sefer işi biraz abartmış.Aynı şeyi Kubbe'nin Altında kitabında da düşünmüştüm.Ben gerilim dolu,sayfalarını hem korkuyla hem de heyecanla çevireceğim,uykularımı kaçıracak türden bi kitap beklentisi ile başlamıştım.Daha fazla yanılamazdım sanırım.Çünkü korkuyla alakası yok.O kadar gereksiz şey vardı ki kitapta.Özellikle şu Henry ve yardakçıları (isimleri aklıma gelmedi şu an) beni bi süre sonra çıldırttı.Her yerden çıkıp çıkıp ya işi batırıyorlar ya da insanları yaralıyorlar.Bi noktadan sonra yıldım.O kadar ki Pennywise karakterini mi okuyacağım ben yoksa bunu mu diye sorgulamaya başladım.Gerçi sonra sebebi bir şeye bağlandı ama mazeret değil.Yine de hakkını veriyim.Bu kadar gerçekçi bi zorba karakter yaratmak kolay olmasa gerek.Bir diğer rahatsız edici şey ise o malum sahne.O kadar saçmaydı ki.Hayır bu chüd için yapılması gerekse falan hadi diyeceğim.Büyü müyü yapıyorlar sonuçta.Ama yok.Beverly’nin öyle birden aklına geliveriyor bu fikir ve herkes tamam diyor?!Çok saçma bulduğum bi sahneydi.
Bir süre sonra anladım ki bu kitap tamamen dostluk üzerine kurulu.Çocukluk ve masumiyet.İnanç ve mücadele üzerine.Pennywise ise bunların sadece başlama sebebi.O yüzden ne kadar beklentimi karşılamamış da olsa karakterlere tek laf edemem.Çünkü arkadaşlıkları çok güzel, çok gerçekçiydi.Stranger Things dizisindeki çocukları hatırlattı hep bana.Eğer bunun bilincinde başlarsanız bence daha fazla keyif alarak okursunuz.
O, ilk sayfada okuyucuları etkisi altına alan, 1216 sayfa boyunca etkisinde tutan, hatta kitap bittikten sonra da etkisinde kalmasına sebebiyet veren harika bir korku/gerilim romanı...
Kitabı, Mahşer'i okumamdan sonra sitedeki dostlarımın "O'yu da oku, literatürde çok kapıştırılır" demeleri ile okudum. Dolayısıyla öncelikle bu karşılaştırma hakkında bir kaç kelime edeyim. Kıyaslayamıyorum... İkisi de gerilimin had safhada aktarıldığı mükemmel edebiyat ürünleri ancak Mahşer her ne kadar gerçek olabilecek bir kurguysa, ve insanı aslında olabilirliği geriyorsa; O da bir o kadar imkansız bir hikaye (Ya da imkansız olduğunu düşünecek kadar yaşlı mıyım yoksa), ve doğa üstü varlıkların ve olayların korkusu hakim hikayeye... O yüzden ikisi de kendi kulvarlarında birer şaheser...
Gelelim O'ya... Hikaye, Derry isimli küçük bir kasabada iki farklı zamanda geçmekte.. 1958'de 7 küçük kahramanımızın 10- 12 yaşlarındaki haliyle başlamış ve tam 27 yıl sonra, 1985'de devam etmiştir. Derry, nehirler ve su kanallarıyla dolu şirin mi şirin ama bir o kadar da tehlikeli bir yerdir. Tehlikeyi yaratan da çoğu kişide "palyaço korkusu" yaratmış olan sevgili, sevimli, çocukların dostu Pennywise'dır...
(Sonrası spoiler:))
Pennywise biçimsizdir, kişinin korkusuyla beslenip şekillenir. En çok korktuğundur. Bu şekilde biçimsiz bir varlık yaratabilmek tam bir ustalık işi... Aynı paragrafta iki kişinin aynı şeye bakarak farklı şeyler görmesini hiç kafa karışıklığına sebebiyet vermeden aktarabilmek, Stephen King'in ustalığının basit bir işareti aslında...
Öte yandan 7 kahramanımıza gelelim... Kendilerine Kaybedenler Kulübü demiş bu 7 çocuğumuzun ortak özelliği, bir şekilde ve bir nedenden dışlanmış olmaları. Birinin aşırı kiloları, diğerinin teninin rengi, bir diğerinin dini inancı, bir diğerinin
Yazar Hakkında
Stephen KingYazar · 124 kitap
Stephen Edwin King (d. 21 Eylül 1947, Portland, Maine), korku, doğaüstü kurgu, gerilim, suç, bilimkurgu ve fantazya türlerinde eserler üreten Amerikalı yazar ve senarist. Kitapları toplam 350 milyon kopyadan fazla sattı ve çoğunun film, televizyon dizisi, mini dizi ve çizgi roman uyarlamaları yapıldı. Yedi tanesi Richard Bachman müstear ismiyle olmak üzere, 62 roman ve 5 kurgu dışı eser yayınladı. Ayrıca çoğu, kitap koleksiyonlarında yayınlanan 200 kadar öykü yazmıştır.
İlki 1987 yılında Sadist (Misery) romanı başta olmak üzere toplam 15 kez Bram Stoker Ödülü'ne layık görüldü. 2003 yılında Ulusal Kitap Vakfı (National Book Foundation) tarafından "Amerikan Edebiyatına Üstün Katkı Ulusal Madalyası" ile onurlandırıldı. 2004 yılında Dünya Fantazya Konvansiyonu (World Fantasy Convention) tarafından "Yaşam Boyu Başarı" ödülüne layık görüldü. 2007 yılında Amerikan Gizem Yazarları Organizasyonu (Mystery Writers of America) tarafından "Grand Master" ödülüne layık görüldü. Amerikan edebiyatına yaptığı katkılar nedeniyle, 2015 yılında Ulusal Sanat Vakfı (National Endowment for the Arts) tarafından "Ulusal Sanat Madalyası" ile onurlandırıldı.
İlk romanı Göz (Carrie) 1974 yılında yayımlanmıştır. Özellikle 1982 yılında başlayıp 2005 yılında sona erdirmiş olduğu Kara Kule (The Dark Tower) serisi ile ünlüdür. Yeşil Yol (The Green Mile), Esaretin Bedeli (the Man Who Loved Rita Hayworth aka the Shawshank Redemption) gibi pek çok kitabı senaryolaştırılıp beyaz perdeye aktarılmıştır. İlk profesyonel kısa öykü satışını The Glass Floor adlı öyküsüyle Starling Mystery Stories'e yapmıştır (1967). Kitaplarının çoğu memleketi Maine'de geçer.
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Stephen_King
