Puan
7.910 üzerinden
~~~JorgeAmadoKülliyatı~~~Külliyat Okumalarım
Jubiabá, Brezilyalı yazar Jorge Amado'nun eleştirmenler tarafından alkışlanan Brezilya gerçeğinin durumlarını en iyi ifade ederek yine gözler önüne seren en doğal anlatımıdır. Yoksulluk, kadın-erkek ilişkileri ile, ırk ayrımı, siyasi göndermesi yazarın vazgeçilmez konuları olup ve büyüler muskalarla büyülü gerçekçiliğini epeyce hissettiğim kitabıdır. Camus un da taktir ettiği Jubiabá, yine severek okuduğum Amado kitapları arasında yerini almıştır.
Sömürü, kapitalist düzen içindeki vermek istediği mesajlarla da, alt sınıf insanlarla Afro-Brezilya kültürünü en iyi yansıtan yazar çok renkli yazım tarzıyla en sevdiklerim arasına girmiştir, hatta neden Nobel Ödülü almamış diye her okuduğumda da hayıflanıyorum, fazlasıyla Nobel Ödülünü hakeden yazardır. 2yıl önce külliyatını bitirmek istediğim Latin yazardı ne yazikki kitaplarının basımı olmayınca vazgeçmiştim fakat şimdi basımı ve PDF kitaplarını bulunca külliyatını bitirmek istediğim yazarlar arasında yerini almıştır :)))
Jubiabá, büyücü ve şifacı olup, Afro-Brezilyalı yetim Antonio Balduino'nun maceralarını anlatıyor, diğer kitapları kadar karmaşık olmadığı için tanışmak için uygun 1kitaptır ara ara daldan dala atlasa da, ki yazarın genel tarzıdır karmaşıklık, coğrafyadan olsa gerek :))) ve yine diyorum ki Mucizeler Dükkanı ni keşke yazarın tarzına alıştıktan sonra okusaydım, o kitabı harcadığımı düşünüyorum anlattığı büyülü durumları gerçekleri düşününce. Yazarı ve Brezilya yi yazarla daha çok sevmiş olabilirim tüm renkli haliyle :))) Herkese sağlıklı mutlu huzurlu keyifli okumalar dilerim...
"Ben yalnızca bir hikâye anlatıcısıyım." diye dile getiren Jorge Amado, Antonio Balduino isimli siyahi bir öksüzün hikayesini anlatır #jubiabá kitabında. Albert Camus'un kitabı çok sevmesi ve kitap ile ilgili yazdığı yazı da kitabı daha tanınır hale getirmiş. Camus kitap ile ilgili olarak;
"Harikulade ve müthiş bir kitap. Eğer gerçekten roman her şeyden önce eylemse, bu türünün tam bir örneği." demiş.
Sade bir anlatım ile ilerliyoruz kitabın sayfalarında. Öksüz Baldo'nun yaşadığı Bahia bölgesindeki yaşam koşulları, hayalleri, komşuları, dinlediği hikayelerden etkilenerek kendi abc'sini yazdırmak istemesi ve küçük yaşından beri özgürlüğüne düşkünlüğü aslında kitabın ana düşüncesini ilk sayfadan itibaren okura veriyor. Baldo atalarının kölelik zamanı hikayeleri ile büyüyor ve bu hikâyeler genç adamın zihninde özgürlük kavramını da şekillendiriyor. Köleliğin kalkmış olmasına rağmen, kurulan modern dünyada parası olmayan, fakirlik ile mücadele eden herkes sistemin kölesidir diyor Amado Baldo aracılığı ile. Baldo küçük yaşlarda şekillenen fikirleri ile özgürlüğünün peşinde hayatın içine atılsa da bir süre sonra herkes için bekleyen sistem onu da en zayıf noktasından yakalıyor ve bir liman işçisi olarak buluyor kendini. Tam bu sırada yapılan grev belki de çocukluğundan beri tohum halinde içinde bulunan fikirleri filizlendiriyor ve Baldo bir uyanış yaşıyor.
Öksüz bir çocukluktan, özgür bir gençliğe ve sonrasında sistemin parçası ve grev direnişçisi olan Baldo'nun hikayesi etkiledi beni.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Yazara büyük ün getiren Jubiaba kitabının dönemi içinde bu kadar popüler olmasında Albert Camus ‘ün etkiside varmış.. Ben cok sevdim hikayeyi. Baldino isimli Afro- Brezilyalı , siyahi, öksüz isyankar bir cocuğun ; çocukluktan serseriliğe, serserilikten boksörlüğe, denizciliğe ve greve uzanan dokunaklı hikayesi.. Latin Edebiyatı öğeleri seven ben denizi fazlasıyla mutlu etti. Irkçılık, hayata tutunma mücadelesi , yaşanılan yitirilen aşklar, işçi ve patron kesim çatışması ve bunların ortasında çapkın ve duygusal bir adam.. Tüm maceraların bölüm bölüm anlatıldıgı kitap ; hikayenin katıksızlığı ve karakterlerin elle tutunabilirlikleri açısından beni aldı götürdü. Amadoya son hız devam.
“Bahia Brezilya’nın en yoksul eyaletlerinden biri. Salvadore de Bahai de başkenti. İşte Jubaiba da bu kent ve çevresinde geçiyor. Başkarakter Balduino fakir, karnını ve cinselliğini artık nerede nasıl doyurursa öyle yaşayıp giden olabildiğince maço, siyah bir genç. Başından geçen maceraları anlatıyor bu kitap.”
denip de geçilebilirdi. Ama bu roman o kadar basit değil; uzun uzun üzerine konuşulması gereken bir kitap. Yeri burası mı çok emin olmasam da…
Balduino bir lümpen proleter, yani ayaktakımından, yani ‘tehlikeli sınıf’tan. 
Karl Marx’a göre lümpen proletarya yasadışı işlerle hayatını sürdüren, özellikle kentlerdeki dışlanmış kimseleri, umutsuzluğa saplanmış sınıfı ifade eder: dilenciler, fahişeler, çete mensupları, düzenbazları, hırsızları, adi suçluları, serserileri, berduşları, bir türlü işgücüne dahil edilemeyenleri, yani sınıfsızları, yani yozlaşmışları kapsar. Sınıf bilincine sahip olmadıkları için dini ve ulusal duyguları kolayca maniple edilebilen, egemen sınıflara yaltaklanan karşı devrimci bir sınıftır.
Jubiaba’nın geçtiği atmosfer tam da budur. Balduino müthiş yoksul bir çevrede yaşayan, bir türlü düzen tutturamayan, çok da bunun eksikliğini duymayan, bazen dilencilikle, bazen çetecilikle, kimi zaman kumarla hayatta kalmaya çabalayan, tek derdi içmek ve seviştiği kadın listesine bir çentik daha atmak olan bir gençtir. Çektiği acıları veya içindeki sefil durumu çok da sorgulamaz. Ta ki çalışmaya mecbur kalıp limana işçi olarak girip bir grev sayesinde bilinç kazanıncaya kadar. Orada işçinin gücünün farkına varır ve isyan bayrağını açar.
Böyle kuru şekilde anlattığıma bakmayın, 
Jorge Amado’nun kitabı yazmayı bitirdiğinde 22 yaşında genç bir komünist olmasından kaynaklı bazen saf ajitasyona dönen satırlarına rağmen güzel bir kitap. İsteyen siyahi fakir bir
Karl Marx’a göre lümpen proletarya yasadışı işlerle hayatını sürdüren, özellikle kentlerdeki dışlanmış kimseleri, umutsuzluğa saplanmış sınıfı ifade eder: dilenciler, fahişeler, çete mensupları, düzenbazları, hırsızları, adi suçluları, serserileri, berduşları, bir türlü işgücüne dahil edilemeyenleri, yani sınıfsızları, yani yozlaşmışları kapsar. Sınıf bilincine sahip olmadıkları için dini ve ulusal duyguları kolayca maniple edilebilen, egemen sınıflara yaltaklanan karşı devrimci bir sınıftır.
Jubiaba’nın geçtiği atmosfer tam da budur. Balduino müthiş yoksul bir çevrede yaşayan, bir türlü düzen tutturamayan, çok da bunun eksikliğini duymayan, bazen dilencilikle, bazen çetecilikle, kimi zaman kumarla hayatta kalmaya çabalayan, tek derdi içmek ve seviştiği kadın listesine bir çentik daha atmak olan bir gençtir. Çektiği acıları veya içindeki sefil durumu çok da sorgulamaz. Ta ki çalışmaya mecbur kalıp limana işçi olarak girip bir grev sayesinde bilinç kazanıncaya kadar. Orada işçinin gücünün farkına varır ve isyan bayrağını açar.
Böyle kuru şekilde anlattığıma bakmayın, Jorge Amado’nun kitabı yazmayı bitirdiğinde 22 yaşında genç bir komünist olmasından kaynaklı bazen saf ajitasyona dönen satırlarına rağmen güzel bir kitap. İsteyen siyahi fakir bir
TÜYAP kitap fuarında Kırmızıkedi yayınevinin sahibi İbrahim Bey tarafından tanıştırıldığım yazarlardan birisi Jorge Amado. Sanırım bundan sonra her fuarda İbrahim Bey’i bulacağım.
Bazı kitaplar vardır sürükleyicidir ama bu bambaşka bir hikaye. Hem sürükleyici hem sizi hikayenin içine alıyor, Brezilya’daki zencilerden biri oluyorsunuz.
Kitaba başladığımda sokaklarda boş boş gezen, serserilik eden, amaçsız yaşayan bir ana karakterin hayatını okuyacağımı sanmıştım. Fakat sayfalar ilerledikçe fark ettim ki ana karakterimizin çok büyük bir amacı var: Özgürlük.
Özgürlüğünün ve haklarının peşinde koşan zencilerin ve yoksulların hayatını sadece okumuyoruz yaşıyoruz bu kitapla.