Kabil'in Kitapçısı
Asne SeierstadYazar:
Asne Seierstad
Çevirmen:
Ayfer Erbaydar
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 4 dk.
Sayfa Sayısı:
320
Basım Tarihi:
2006
Yayınevi:
Alkım
Orijinal Adı:
Bokhandleren I Kabul
ISBN:
9789759920357
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·320 syf.·
2026 2. kitabı
Topluluklar, belli sınırlar içinde birlikte yaşamak zorunda kalan insanları ifade ederken aynı evin içerisinde bile insanlar birbirinden nasıl uzak yaşıyorun hikayesi ile dolu kitap. Yazar Avrupalı o yüzden bölgeyi başka birinin gözünden okumak diğer okuduklarımdan biraz farklı kılıyor. Savaş döneminde Afganistan'da bulunan bir yazarın çevresinde meşrebi nadir yeniliğe açık, çok fazla gelenekselci olmayan ve kendilerini liberal olarak gören bir eve misafir olması ile ailenin tüm fertlerinin kendi iç dünyalarını hikayesini okuyoruz. Şah yönetimde batı dünyası ile Radikal örgütler yönetimde buram buram baskı dünyası arasında sıkışmıp bir ailenin hikayesi. Göç, yoksulluk, baskı, şiddet, ölüm, trajedi... Doğu'da ne varsa kitapta bir parça kendisine yer bulmuş. Kısa süre içerisinde çok fazla yönetim değişikliği, çok fazla kurallar...
İnsanlarda ciddi bir zihin bulanıklığı ve yaşam kaygısı...
Kimsenin ne için yaşadığını, hangi değerler için öldüğünü bile bilmediği acı bir coğrafya...
Genel akıcı kitapları seviyor olmama rağmen bir kitap bir kültürü daha iyi yansıtamazdı diye düşünüyorum. Leyla karakteri için üzgünüm. Günümüzdeki çoğu kadının kaderi maalesef ki bu. Okuyacak listenizde daha cezbedici kitaplar yoksa ve Afgan kültürünü, Taliban rejimini öğrenmek istiyorsaniz okuyun derim.
norveç asıllı gazeteci yazar asne seierstad'ın 2002 yılında anı veya günlük tarzında yazdığı kitap.
yazar afganistan'ın trajedik ve hiç bitmeyecekmiş gibi gelen sorunlarını, kabilde bir kitapçı olan sultan han'ın ve ailesinin başından geçen olaylar üzerinden anlattığı güzel bir kitap olmuş. yönetimin sürekli el değiştirmesi,yasaklar,kadınların yaşadıkları baskı zulüm ve acılar, törelerin karmaşası, sefalet kitabın ana konusunu oluşturuyor. yaşanan sefaletin acıların betimlemeleri yer yer içimi karartsa da afganistan hakkında biraz bilgim olsun hem de roman okuyayım diyorsanız beğenebileceğiniz türden bir kitap
This was a tough read. If you care about women, it makes you want to cry out for them. A friend of mine from Ireland lent me his copy of this book and the first question I asked him was, was it good? He said, yes, and it is definitely thought-provoking. As soon as I finished reading another book for a book club, I picked this one up and finished it in four days. I literally could not put the book down. It is very well-written and tells a story of a man and his family in Afghanistan just after 9/11, during the Taliban times and after the fall of the Taliban. She claims she wrote it in a novel form based on true stories of what she heard told to her while living in Afghanistan. It definitely read as a novel, but I knew that it wasn't fiction from my experiences. I also knew that it's a very small representation of what goes on in Afghanistan in those areas as it is just one man and his family's story. It is also not a very flattering picture of that man's life and as for accuracy, I am assuming that it is accurate for that family, but not necessarily accurate for the entire society as a whole.
Sultan Khan is an educated man who loves his books more than anything in the world and he has high dreams of printing books and selling them to everyone. He is also the head of his family, one of thirteen children. His mother, three younger sisters, two wives, children all live with him in a tiny flat that used to be in middle class district of Kabul before it was destroyed by the Taliban and the bookseller, Sultan Khan, is a canny and shrewd business man, as well as a devout Muslim, who despite his love of books, seems to have learned little from the knowledge at his fingertips. He rules the roost like a patriarchal despot with a decidedly strict view of the role of women. In
Əfqanıstan hansısa dövrdə xaosu ilə qarşılaşmaq istədiyim ölkələrdən biridir. Oxuyanlar niyəsə Xalid hüseyn kitabları ilə eyniləşdirir. Ancaq mövzunun eyni ölkədə yazılmağından savayı heç bir oxşarlıq yoxdur. Jurnalist müharibəni görmək üçün Əfqanıstana gəlir və orada bir kitab mağazası ilə rastlaşır. Mağaza Sultan adlı bir kitab kolleksionerinindir. Uzun müddət Sultanın evində qalır və Sultanın ailəsinin fonundan bütün Əfqanıstandakı 1990-2000-ci illər Əfqanıstanını təsvir edir. Əfqanıstanın o illərini kəşf etmək üçün maraqlı kitabdır, doğurdan da heç vaxt eşitmədiyim və rastlaşmadığım qatı qaydalarla tanış olmaq oxucu olaraq çətin bir təcrübə oldu. Ancaq Xalid hüseyn kitablarından daha real təsvirlərlə qarşılaşmaq daha maraqlı idi)
Kitab haqda incələməm( Əfqanıstana sevmirdim, bu qərarının doğru olduğunu isbatladı) Fikrimcə Əfqanıstanda(Taliban) qədər dini kullanan və qadınlardan qorxan 2 cu ölkə və şəxslər yoxdu. Qadınların təhsili, belə onları narahat edirsə. Şəriət adı ilə qadağan etdikləri hər şeyi edib, digər insanlar edərkən daşlamaq vəs. Cəzaları istifadə etmək. Qadınların aşağılamaq, necə ola bilər ki sizin dünyaya gəlməyinə vasitə olan bir insanı aşağılamaq ona hökm etmək istəyəsiz? 
Kabil'in Kitapçısı
Kabil'in Kitapçısı
Norveçli xanım jurnalist Asne Seierstad tərəfindən onun real müşahidələrinə və araşdırdıqlarına əsasən yazılan "Kabildə bir kitabçı" indiyə kimi oxuduqlarım arasında ən yaxşılardan idi desəm, yanılmaram. Jurnalist 11 sentyabr hadisələri baş verdikdən 2 həftə sonra Əfqanıstana gəlmişdir, burdakı siyasi hadisələr və mədəniyyətlər arasındakı fərqi dərindən müşahidə edərək əsərini bir ailənin fonunda Əfqanıstanda baş verənləri xüsusilə də, təhsilin və qadınların cəmiyyətdəki rolunu ön plana çəkərək ərsəyə gətirib. Kitabı oxunaqlı və olduqca maraqlı edən tərəfi onun lakonik dili və hadisələri çox detala girmədən aydın izah etməsidir.
Xalid Hüseyninin prespektivindən baxdıqda Əfqanıstan parlaq bir ölkədir, lakin onu Taliban və onun timsalında Əl-Qaidə kimi terror təşkilatları məhv etmişdir, Amerika ölkəni yenidən dirçəltməyə çalışır və s. Asne'nin baxış bucağı isə tamamilə fərqlidir, Əfqanıstanda təhsilin vəziyyəti, dini etiqad məsələsinin ifrat dərəcəyə çatıdırılaraq öz məqsədindən qopması, poliqamiya, yüz illərdir davam edən patriarxal quruluş ölkəni süquta sürükləmişdir. 60-70-ci illərdə ölkədə qadınlara seçmə hüququ verən, burkanı qadağan edən və s. qərarlar qəbul olunsa da, evdə qadına mülkiyyəti kimi yanaşan kişilər evdən çölə çıxan, burka geyinməyən qızların üzünə sulfat turşusu atmağa, ayaqlarını qamçılamağa davam edirdi. Müvəqqəti sərbəstlik çox dar kəsim arasında idi. Hökümətin qərarları zehniyyətləri dəyişdirə bilməmişdi. Rusların sosializm siyasətinin bir çox mənada müsbət tərəfləri olsa da, məsələn: binaların, körpülərin tikintisi, şəhərlərin səliqəyə salınması, qadınların təhsilə cəlb edilməsi və s. - sosializm anlayışı da dindarlar arasında doğru qarşılanmırdı, onlar varlıların mülkünün əllərindən alınaraq yaradılan "bərabərlik" siyasətini oğurluq hesab
"Yeriyən burka"
Əsərdə mənə ən çox təsir edən söz bu oldu. Əfqanıstanın paytaxtı Kabilə gedən bir jurnalistin orada evində yaşadığı ailəni qələmə aldığı bu əsər Əfqanıstan haqqında yazılan digər əsərlər qədər ağrıverici idi. Qəlbimdə bir şeylər qıran əsərlərdən oldu. Qadına qarşı münasibətin necə olduğunu elə tək bir ifadə ilə bu qədər mükəmməl ifadə edilməsi. "Yeriyən burka". İnsan olaraq belə görülmür qadın. Cəmiyyətdə heç bir rolu yoxdur. Evdə olanda adları, həyatları, hekayələri olan bu qadınlar qapıdan çıxdıqları an kimliklərini itirirlər və yeriyən, danışan burkalara çevrilirlər. Kitabda göstərilən həyatların xəyal gücü ilə yazılan, fantastika, distopiya olmasını arzu edərdim. Amma təəssüf ki, doğrudur. Hətta deyəsən artıq qadınlar yeriyən və danışan yox sadəcə yeriyən burkalardırlar. Onlara danışmaq belə olmaz. Qısacasl bir qadın olaraq məni həqiqətən dərindən sarsan bir əsər idi.
Əvvəla, onu qeyd edim ki, lap çoxdan kitabın adı diqqətimi cəlb etmişdi. Düzünü desəm, belə olacağını düşünmürdüm, daha fərqli məzmuna malik olduğunu təxmin edirdim...
Müəllif Kabildə kitab dükanı olan Sultan Xan adlı bir şəxsin evində uzun müddət yaşayır, onun, ailə üzvlərinin həyatı haqqında, eləcə də ümumi olaraq keçən əsrdə Əfqanıstanda baş verən siyasi hadisələr və bunun sadə xalqa təsirindən danışır. Sultan Xan özü ziddiyyətli obrazdır: o, ölkəsinin inkişafını, qadınların nazir olaraq çalışmalarını belə arzulayır, lakin "ailədə avtoritar bir patriarx" kimi çıxış edir, oğlanlarının, digər ailə üzvlərinin düşüncəsi onu maraqlandırmır. Ümumiyyətlə, haqqında danışılan, demək olar ki, bütün obrazlar ziddiyyətli xarakteri ilə seçilir... Mənə ən çox Leylanın, bir də dülgər Cəlaləddinin başına gələnlər təsir göstərdi. Leyla adətlərə görə ona aşiq olan birinin əvəzinə başqasına verilir. Cəlaləddin isə bir vaxtlar Sultanın dükanında usta kimi işləmiş, lakin kasıblığın ucbatından halalına haram qataraq oradan oğurluq edən yazıq biri idi... Sultan onu bağışlaya bilərdi, çünki Cəlaləddin həqiqətən kasıb idi, amma bunu etmədi, ustanı həbsə saldırdı...Bu da Sultana nifrətimi artırdı...
Kitab axıcı və maraqlı idi. Niyəsə bəzi yerlərdə müəllifin məsələlərə Qərb təfəkkürü ilə yanaşdığını hiss edirdim.
Beləliklə, dərhal, vacib oxunmalı bir kitab olmadığını qeyd etmək istəyirəm. Fikrimcə, "Və dağlardan səda gəldi" və ya "Mənim payım" kimi mənə eyni hisləri yaşadan kitablar daha qüvvətli idi.
Salam. Bu kitabla bağlı düşüncələrin çoxu Xalid Hüseyninin əsərləri ilə müqayisə edilir. Düzdür, onun romanlarındakı ab-havanı mən də axtarmadım deyə bilmərəm. Ancaq, bu romanda da Əfqan xalqının taleyi, qadınların cəmiyyətdən tədric olunması, Taliban rejiminin qəddarlığı, apardığı islahatlar, ölkənin necə sürətlə çökdüyünü görmək və dirçələ bilməyən Əfqanıstanın taleyinin müəmallı olması üzücü haldır.
Mövzusu Əfqanıstanın paytaxtı olan Kabildə yaşayan bir ailənin həyatından bəhs edir. Kabildə kitab mağazaları olan Sultan Xan və onun ailəsinin yaşadıqları hadisələri Amerikalı jurnalist roman halına gətirərək oxuculara təqdim edib. Kitabda o qədər məni əsəbləşdirən məqamlar var idi ki...
Sultan Xanın ailəsindəki qadınlara etinasız yanaşması, onların heç bir söz haqqı olmaması, qadınların əzilməsi və xor görülməsi heç də xoşa gələn məqamlar deyildi. Ən maraqlısı da, qadınların bu cəhallətdən çıxmaq istəyib də, çıxa bilməməsi, susmaları, qorxularına yenik düşmələri bir qadın olaraq mənə təsir etdi. Oxumaq olmaz, tək qalmaq olmaz, söz haqqı kimdədirsə yalnız onun dediyi olmalıdır, sevmək olmaz... Çox təəssüf ki, bu hallar bu gün də davam edir orada. Ümid edirəm ki, yaxın gələcəkdə o xalq bu cəhalətdən qurtulacaq. Oxuyun, Oxutduru. Kitabla qalın.
