Yazar:
Clifford D. Simak
Çevirmen:
Kemal Baran Özbek
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 3 dk.
Sayfa Sayısı:
390
Basım Tarihi:
Şubat 2003
Yayınevi:
İthaki Yayınları
Orijinal Adı:
City
ISBN:
9789758725137
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Dikkat spoiler içerir.
Oldukça farklı ve güzel bir bilim kurgu romanı. Dünya davalarından sonra kalan insanlar çok zengin olmuş ve kentleri terk etmeye başlamıştır. Evlerin yakılmasını isteyen valiyi Webster ailesinin üyesi, evsizler ile engeller ve her şey değişir. Webster ailesi köpekleri eğiterek ve konuşturarak farklı bir medeniyet kurmak ister. Robot Jenkins bu süreçte Jenkins sülalesinin hep yanında olacaktır. Juwain ayında bir filozof farklı bir görüş sunar ama Webster, Mars'a onu tedavi etmeye gitmez ve ölür. Joe adında bir adam bu metni bulur ve karıncaları eğitir. Bu arada insanlar Jüpiter'e gider ve orada farklı bir şey olur ama Webster ailesi bunu da engeller. 10000 yıl sonra çok az insan kalmış, her yer konulan köpekler ve robotlarla dolmuştur. Kimse kimseyi öldürmüyor, herkes rahatça yaşıyor. Ancak karıncalar büyük bir bina yıkmaya başlar. Kendini sonsuza kadar uyumak için kapatan Joe Webster, robot Jenkins tarzından ziyaret edilir. Acaba karıncalar için bir çözüm var mıdır? Köpeklerin kurduğu medeniyet nasıl devam edecektir? Ok ve yayı bulan ve bir kuşu öldüren Peter ne olacaktır? Keyifle bir solukta okunan bir roman.
İnsanın yeryüzünden silindiği, köpeklerin insan müdahalesi ile konuşma yetisi kazanıp, insan yok olduktan uzun zaman sonra insan hakkında efsaneler anlattığı çok uzun bir zaman dilimini hikayeler şeklinde okumak çok hoş bir edebiyat deneyimi idi. Ama evrimin, insanlığın yok oluşunun ötesine uzanması fikri çekici ve ürkütücü geldi içten içe. Simak'ı dilimizde diğer kitapları ile de okumayı isterdim.
Kitap, köpek düşünürleri tarafından köpeklere hitap ederek yazılmış. Mitolojilerindeki İnsan, Kent ve Savaş gibi kavramları ve ne derece gerçek olduklarını anlamaya çalışıyorlar. 8 öykü var ve hepsinin öncesinde köpek filozoflar bu metnin ne anlama gelebileceğini tartışıyorlar. Öyküler ise nesiller boyunca Webster ailesini takip ediyor, kademe kademe insanların ve köpeklerin bu duruma nasıl geldiğini anlatıyor.
Kent: Atomik enerji, topraksız tarım ve inşaattaki gelişmeler ile tüm tarım alanları yerleşmeye açılmış ve insanlar kentleri terk etmiş. Bunun doğurduğu sonuçları görüyoruz. Robotların getirdiği işsizlik kaygısı ve tarım turizmi gibi tanıdığımız fikirler de var. Başlangıç öyküleri şöyle:
Toplanma Yeri: Birkaç yüzyıl sonra, insanların birbirinden uzak yaşadığı, hizmetçilerin robot olduğu ve her etkileşimin kablolarla yapıldığı bir dünyada, bazı insanlarda gelişen evden ayrılma korkusunu anlatıyor. Daha bilgisayar veya internet yokken bunu öngörmesi ilginç.
Firar: Jüpiter’e hakim olmak isteyen insanlar, gezegen koşullarına uygun bir vücut geliştirirler ve zihinlerini ona aktarmaya çalışırlar. Fakat her deneme başarısız olur, Jüpiter’e gidenlerden bir daha haber alınmaz. Artık başkalarını ölüme göndermek istemeyen proje şefi, en sonunda kendi gönüllü olur.
Bunlardan sonraki öyküler ise insan medeniyetinin sonunu ve köpek medeniyetinin başlangıcını anlatan asıl etli kısım. Merak eden okuyup öğrensin.
Kısacası çok beğendim. Binlerce yılı kapsayan epik hikayesi ve sıra dışı fikirleriyle hafızama kazındı.
Spoil vermemeye çalıştım ama kitap hakkındaki hislerimi aktarmak için başka yol bulamadım.
Hikaye 
Maymunlar Gezegeni ' nin, Köpekler Cenneti versiyonu. Her ne
Maymunlar Gezegeni ' nin, Köpekler Cenneti versiyonu. Her ne
insanlar köpekleri eğittiler, onlara konuşmayı öğrettiler ve her şeyden sıkılıp buzdan mağaralarına döndüler. köpekler diğer hayvanlara konuşmayı öğrettiler ve diğer hayvanları da medenileştirdiler. bir başka yerde karıncalar kendi uygarlıklarını kurmaları için gerekli yardımı almışlardı. başkasından okuyamayacağınız ölçüde sağlam bir bilimkurgu
İnsanların mitlerde anlatılan varlıklar olduğu ve köpeklerin insanların yerini aldığı bir geleceğe götürüyor kitap bizi. Öyle bir gelecek ki hiçbir canlı birbirini öldürmüyor. Peki şiddetin unutulduğu bir toplumda insanlar var olabilir mi?
Belki bir süre. İnsanları bir kenara bırakıp canlıların birbirini öldürmediği bir dünya hayal etmek bile çok zor geldi bana. Tam da bu yüzden çok ilginç buldum kitabın konusunu. Bu yönüyle çok özgün bir eser olduğunu düşünüyorum. Ayrıca kitap 8 öyküden oluşuyor ancak ben bu anlatım tarzını pek sevdiğimi söyleyemem. Çok daha iyi olabilirdi.
Clifford D. Simak bilimkurgu camiası için önemli isimlerden biri olmasına rağmen dilimize çevrilen sadece bir kitabı var. Kent, ilk olarak 2003 yılında Kemal Baran Özbek çevirisiyle İthaki Yayınları tarafından dilimize kazandırılmış. Kitap 2020 yılında güncellenmiş baskısıyla bilimkurgu klasiklerine eklendi. İki baskı arasında bazı farklar var. Son baskıda bonus bir öykü daha var ve bu öyküyle kitap daha derli toplu bir şekilde sonlanıyor.
Kitap birbiriyle bağlantılı öykülerden oluşuyor. İnsanların savaşlardan bıkıp kentlerden kaçarak kırsala yayıldığı bir dönemde başlıyor. Zaman atlamalarıyla devam ediyor. Bu süreçte insanların toplumsal bilinçlerini yitirip bireyselleşmesi, robotların gelişimi, insanların değiştirdiği köpeklerin uygarlık kurması, evrimsel süreç, boyutlar arası geçiş, uzay yolculuğu gibi birçok konu işleniyor.
Kitabın anlattığı konular derin olsa da dili ağır değil. Farklı canlılar üzerinden insanlığın yükselişi ve gelişimini sağlayan faktörler güzel işlenmiş. Özellikle karıncaların anlatıldığı öyküleri okumak keyifliydi.
İthaki Bilimkurgu Klasikleri serisinden okuduğum 47. kitap oldu. Uluslararası Fantazi Ödülü'nü kazanan "Kent" isimli bu eser, Clifford Donald Simak'ın Türkçe'ye çevrilmiş tek
Büyük konuşarak diyorum ki bu yıl okuduğum en iyi kitaptı. Zaten fazla kitap okumadığım için bunu rahatlıkla söyleyebilirim sanırım. İnsan gelişimin sınır tanımazlığı ve aç gözlülügü kitapta o kadar iyi betimlenmiş ve bunu yaparken o kadar akıcı bir dil kullanılmış ki okurken sayfalarının nasıl akıp gittiğini nasıl son sayfalara geldiğimi anlayamadım. İthaki bilimkurgu serisine bu kitapla başlayarak çok doğru bir karar verdiğimi düşünüyorum.
İyi okumalar ♡♡
Kent, sekiz öyküden oluşan bir bilimkurgu kitabı. Öyküler, uzak bir gelecekte geçen efsaneler gibi sunuluyor. Öyküler arasında binlerce yıla uzanan zaman farkları var. Bu efsanelerde, insan uygarlığının nasıl sona erdiği, yerini köpeklerin nasıl aldığı ve şehirlerin neden terk edildiği anlatılıyor. İlginç olan nokta, hikâyelerin köpeklerin gözünden aktarılması. Onlar için insan denen varlık, geçmişten kalma belirsiz bir söylenti. Öyküler, insanların teknolojik ilerlemeyle birlikte şehir yaşamını bırakması, doğaya dönmesi ve sonunda ortadan kaybolmasına uzanan, hem melankolik hem de düşündürücü bir tablo çiziyor. Kent’teki hikayeler birbirine gevşek bağlarla tutunuyor ama her biri aynı büyük resmin farklı bir parçasını anlatıyor.
Kitapta medeniyet, ilerleme, insan-doğa ilişkisi üzerine sakin ama çarpıcı sorular soruluyor. Köpek efsaneleri çerçevesi, hikâyelere hem masalsı hem de antropolojik bir tat katıyor. İnsanlığın yavaş yavaş sahneden çekilmesi ve başka türlerin onun yerini alması okura melankolik duygular yaşatıyor. Ancak Kent, aksiyon bekleyen okur için fazla durağan olabilir. Öyküler arasındaki gevşek bağ, roman bütünlüğü arayanlar için kopukluk hissettirebilir.
Köpeklerin insan uygarlığının varlığını tartıştığı bir geleceği merkezine alan Kent, bilimkurgu türünde sıra dışı bir fikir bence. Özellikle Asimov’un mekanik düzenli evreninden ya da Clarke’ın kozmik bakış açısından farklı olarak, Simak burada daha insani ve doğa merkezli bir bilimkurgu yazmış. Asimov seven bir bilimkurgu okuyucusu olarak ben Kent’i nasıl daha önce okumamışım dedim doğrusu.
Yazar Hakkında
Clifford D. SimakYazar · 4 kitap
Amerikan bilimkurgu yazarı Clifford Donald Simak (3 Ağustos 1904 - 25 Nisan 1988) üç Hugo Ödülü sahibi ve bir Nebula Ödülü ile meslektaşları tarafından onurlandırıldı. Amerika Bilim Kurgu Yazarları onu üçüncü SFWA Büyük Üstadı yapmış ve Korku Yazarları Derneği onu Bram Stoker Yaşam Boyu Başarı Ödülünün üç açılış ödülünden birine layık görmüştür.
