Puan
6.210 üzerinden
Hiç duymadığım bir yazarın hiç duymadığım bu kitabıyla rastgele bir kitapçıda karşılaşınca fazlasıyla ilgimi çekti. Pek bilinmeyen bir kitap olduğu için düşüncelerimi paylaşmak istedim. Oldukça yalın, anlaşılır bir dili olmasıyla beraber zaman zaman sürükleyiciliğiyle okuru etki altına alan bir hikayeydi. Okumadan önce konusuyla, kapak tasarımıyla fazlasıyla ilgimi çektiğinden ötürü beklentilerimi karşıladığını söyleyemesem de akıcı ve kolay okunan, sıkmadan ilerleyen bir hikaye olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim.
Kitap
Yalın anlatımı ve zihinde berraklaşan sahneleriyle dikkat çeken, etkileyici bir eser. Kitap beni derin bir içsel yolculuğa davet ederken, aynı zamanda güçlü bir görsellik ile sahnelerin gözümün önünde canlanmasını da sağladı. Özellikle kişilerin gündelik sorunları arasında ne kadar boğulabileceğini gerçekten herkesin bir derdi olabileceğini gözler önüne bence serebilen bir eser olmuş ki belki de bu yüzden bir kara roman/polisiye olarak adlandırabiliriz bu kitabı.
Kitap başlarda çok sıradan ve klişe diyebileceğimiz anlatı ve olaylarla ilerlese de elinizden yine de bırakamıyorsunuz. Ki kitabın giriş cümlesi de bence efsaneydi.
"Bir insanın bakışlarında bunca nefrete daha önce hiç rastlamamıştım."
Bu kitaba sıradan bir polisiye gözüyle bakarsanız kesinlikle çok daha iyilerini bulabilirsiniz. Bu kitabı bir varoluş yolcuğu, psikolojik bir roman olarak ele alırsanız d yine çok daha iyileri karşınıza çıkar. ancak bence bu kitabı gerçekten diğerlerinden ayıran özelliği: varoluş sancılarını ve yolculuğunu gündelik sıkıntıların arasında çok sıradan inanların bile başına gelebilecek bir polisiye şeklimde sunuyor olması. Bazı kitaplarda karakterlerin ulaşılamaz duruşundan ya da tanrılaşmasından uzak bir eser.
Kitabı tek bir türe göre sınıflandırmaya kalkarsanız tatsız tuzsuz bir yemeğe dönüşebillir. Ancak kitabı okurken akışa ayak uydurursanız farklı tatlar damağınızda patlayacaktır.
Keyifli okumalar
İsmi ilgimi çektiği için başladım ancak hayal kırıklığı ile bitirdim. Ne anlatıyor başı nere sonu nere diyebileceğim bir kitaptı. Michel Avantin kız kardeşi Elisabeth'in ölümünden sonra kendi kabuğuna çekilmiş bir senaryo yazarıdır. Sadece bir filmde başrolü oynamış ve film sinema camiası tarafından görmezden gelinmiş. Sevgilisi Lilliane'dan ayrıldıktan sonra evinden dışarı ufak tefek işler dışında pek çıkmayan işsiz bir adam olarak yaşamaya başlamış. Bir gün yaşadığı rahatsızlıklardan ötürü hastaneye (kız kardeşinin yattığı hastane) gidiyor ve kız kardeşinin yattığı 18 numaralı odada tuhaf bir adamın kendisine (parmağındaki şövalye yüzüğüne) nefretle baktığını görüyor. Zaten kitabın ilk sayfası da bu andan başlıyor. Bu tuhaf adam Michel'e bir mektup ve içerisinde sadece "6" rakamı olan bir mektup gönderiyor ve hastaneden kaçıyor. Olayın polisiye kısmı bu andan sonra başlıyor. Aynı zaman diliminde başka bir mektubu Evelyne Doublier adında avukat bir kadına daha gönderiyor. Kadına gönderdiği mektup aşk itirafından oluşuyor. Michel allem edip kallem edip bu mektupta ne yazıyor acaba kendisine yazılan "6" rakamı ile bir ilgisi var mı mantığında iz sürmeye çalışıyor. Açıkçası okurken hikaye bu gizemi çözmeyi anlatıyor sanıyordum. Ancak tekrar eden olayların (Michel'in parmağındaki yüzük, kız kardeşinin ölümü, tekrar eden sayılar ve günler vb.) birbirine bağlanmaması hayal kırıklığıydı. Cyril Mallier adındaki -ki gerçek adının bu olmadığı anlaşılan- adamın Michel ve Evelyne i neden hedef aldığı anlatılmamış. Eva Tircee adındaki hemşire kadının sonlara doğru ortaya çıkan günlüğü ve Michel'in başından geçenleri günlüğe yazması için Eva'ya anlatması bana saçma gelmişti.
Cyril Mallier'in kitap yazarı olduğu ve o kitapta yazanları kimse öğrenemeyecek demesi üzerine Michel'in
4/10
*baştan sona bir zihin karmaşası kitabın başıyla sonu arası bağlantı yok. Olay örgüsü güzel sürükleyici. Sanki film izliyormuş gibi hissettiriyor . Ama gerçeklikten uzak. Bence karakterin aldığı uyku ilacı etkisinde boğuştuğu zihinsel bunalımı anlatmış. Tavsiye etmeyeceğim ama en azından sonunu görebildiğime sevindiğim bir kitap.
Kitap
Kitap
Kitapla ilgili kimse bir şey yazmamış ben bir kaç cümle bir şeyler karalayayım dedim.
Genel olarak akıcı ve sürükleyici bir kitap, anlatımı sade, kafa yormuyor ve hızlı okuyanlar için 2 günde okunacak akıcılıkta.
İçerik olarak konu her ne kadar başlarda ilginç gelse de beni doyurmadı. Fransız Kültürünün kendine has özelliklerinden ya da bu kitap türüne çok alışık olmadığım için okurken zorlanmadığım ama okuduktan sonra "bu muydu yani" dediğim bir kitap oldu. Yazarı tanıma adına okuyun şansınızı deneyin derim. Parisi sokakları ve mekanları güzel anlatıyor.
İyi Şanslar :)