Yazar:
Sine Ergün
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 16 dk.
Sayfa Sayısı:
80
Basım Tarihi:
Ekim 2021
Yayınevi:
Can Yayınları
ISBN:
9789750755378
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
"Gözünü açtı. Yatakta doğruldu. Kalktı. Odadan çıktı, basamakları indi. Yemek masası üstünde tabaklar, içinde yemek artıkları ile dün geceki gibi duruyordu. Tek ses yoktu. Salonu dolaştı.
Puan vermedi·80 syf.·
2022 254. kitabı
Yaşadığımız günün coğrafyasında herhangi bir bireyin, unutmak, anımsamak ve bellek üzerine kısa yorgun dolu bir metinde sistemin zorkayıcılığı karsısında unutmayı seçmiş birinin öyküsünü anlatıyor.. Okuruna Sine Ergün
Varoluşumuzun gerçek anlmınındaynağınınbizi birbirimize bağlayan görünmez ağlarda yattığını bunu koparmamk adına gecmişi nsüzgrçten gecırır sek bunun üstesinden geliriz dıye düşünüyorum acıkcası.
Adına, aslına uygun bir romanın kahramanıyla yolculuk ettik..
incecik durduğuna bakma, yoğun düşünülesi bir roman elimizdeki illaki okudun böylesi romanlardan, Bırde burdan okuman için yazılmış ohalde
#OKUYUN #OKUTUN Sine Ergün
Duvarlar...İnsan ve Duygular
Yine bir analiz grubum için seçilmiş oldukça değişik bir eser Kopuk...Yazar oldukça fazla metafor kullanarak oluşturmuş kurguyu ve zorlayıcı bir metin çıkmış ortaya...
Büyük bir patlama,ölen insanlar ve örülen duvarlar ...Olayı araştıran bir muhabir ve kopuk yaşantılar kopuk bir zaman...
Okurken zorlayan bir eser,olayları,kişileri oturtmanız zaman alıyor ama yinede analiz yaptığımızda sanırım daha iyi anlayacağım kısa fakat güzel bir kitap...
kopuk...1000Kitap
Unuttuklarımız ve anımsadıklarımız hem bireysel hem toplumsal kimliğimizi belirliyor.
Kısacık bir roman. Kopuk, 78 sayfadan oluşuyor. Ancak kalın bir romana bedel.
Kahramanların hiçbirinin ismi yok. Bazıları tek harfle anılıyor. Romanın en başında ana kahramanımız foto muhabirine, geldiği kentte ilk eşlik edenin Z olması gibi. Devleti yönetenlerin, hatta yaşamlarımızı yönetenlerin bile ismi yok.
Sine Ergün romanında ayrıca bir kelime yaratmış: kababa. Bir insan topluluğunun ismi ancak kimler olduğu yine okurun yorumuna bırakılmış.
Benim için okuması uzun sürse de bitirmiş olmanın haklı gururunu yaşıyorum.
Adına aslına çok uygun olmuş sanki, kopuk kopuk. Neresi rüya neresi gerçek, yükselen duvar metaforlari filan ben pek birşey anlamadım açıkçası. Beni çok zorlayan bir metin oldu. Öyle ufacık tefecik olduğuna bakmayın, kaçırdığım birşey mi var acaba diyerek kitabı bir çok bölümü 3-4 defa okumuş olabilirim. Ben sevmedim. Bana biraz ağır geldi.
Kopuk-Sine Ergün
İsmi bilinmeyen bir şehirde patlamalar olması üzerine ertesi günü şehre gelen yine ismi bilinmeyen aynı zamanda cinsiyeti de belirtilmeyen foto muhabirine Z isimli rehber eşlik eder. İkisi de konuşmazlar, zaten romana da bir sessizlik hakimdir.
Şehir duvarlarla çevrilidir ve açılıp kapanmaktadır. Duvar bir simgedir romanda ve geçmişi temsil etmektedir.
Muhabir geçmişle gelecek arasında gidip gelmektedir. Otelde olmayan yan odadan sesler duyar, ölümler, belleğinde yaşadığı sorunlar, aşamadığı içsel meseleler, varlık arayışı, susmayan belleği, anımsadığı geçmişi, acı veren hatırlamalar, kendi varlığını kaybedişi, ara ara hatırına gelen annesi ve teyzesi romanda karşımıza çıkan unsurlar.
Muhabir; var olmaktan kopuk yaşıyordu, her şeyden vazgeçerek, aykırı, kırılmış, dağınık, ilgisiz, kayıtsız ve en önemlisi kopuk bir karakter nereden geldiğini bilmeyen nereye gideceği konusunda fikri olmayan.
Romanda diyaloglar kısa, cümleler de kısa kısa. Bir tutukluk var, tökezleye tökezleye okuyorsunuz. Önce bir sarsıyor sonra bir şeyleri kaçırabilirim düşüncesiyle her satırı yoğunlaşarak okuyorsunuz. Bu tutukluk hâli de romana bir ritm katıyor.
Yazarın kahramanlarına isim vermemesi onları özneleştirmek veya özelleştirmek istemediğinden, herkes olabilir.
Unutmak, anımsamak, geçmiş, bellek, kayıtsızlık, duyarsızlık kavramları üzerine kurgulanmış roman.
Bir sis ve belirsizlik içerisinde anlatılmış, gerçekle düşün ayırt edilemediği bir yol hâli farklı mekanlar üzerinden sunulmuş ve birçok noktada yorumu okuyucuya bırakan romanı ben büyük keyif alarak okudum.
Sine Ergün'ün öyküde kullandığı "büyülü geçiş" tekniği farkını getiren özelliklerinden biri. Hikaye anlatılırken bir geçiş oluyor ve başlangıç ile bitiş arasında inanılmaz bir değişim oluşuyor. Bu geçişi anlamamak ise ilgi çekici bir durum oluşturuyor. Buna benzer bir "büyülü gerçeklik" ise Kopuk romanında yer alıyor. Duvar metaforuna yüklenen geri dönüş hikayesi gayet oturaklı duruyor. Anımsama konusundaki aktarılanlar da yerli yerinde. Fakat karakterin geri dönüş hikayesine kendimi veremedim. Çok havada kalmış geldi (ki bilinçli bir seçim muhtelemen). Asıl anlatılmak isteneni vermeyi tercih etmiş yazar.
Yazar Hakkında
Sine ErgünYazar · 4 kitap
1982’de Biga’da doğdu. Defne ve Notos Kitap Yayınevi’nde editör olarak çalıştı. Notos Öykü Dergisi’nin editörlüğünü üstlendi. Öykü, şiir, deneme ve çevirileri Kitap-lık, Notos, Özgür Edebiyat, Sözcükler, Sıcak Nal, Ğ, Patika, Sınır dergilerinde ve çeşitli derlemelerde yer aldı. İstanbul Bilgi Üniversitesi Kültür Yönetimi Bölümü’nde araştırma görevlisi olarak çalışıyor.
İlk öykü kitabı Burası Tekin Değil, 2010 yılında Yitik Ülke Yayınları tarafından yayınlandı. Bazen Hayat adlı ikinci öykü kitabıyla 2013 Sait Faik Hikâye Armağanına layık görüldü ve bu ödülü kazanan en genç yazar unvanının da sahibi oldu.
