Puan
7.110 üzerinden
Tek başına büyümek durumunda kaldığında, hiç hasta olup yatağa düşmeden yetişkinliğe adım atabilen çocuklar vardır. Görünmez bir el korur onları.
Lakin tutunabilen çocukları çileli hayat erken olgunlaştırsa bile, rıza eşikleri geniş olduğundan, bela peşlerini kolay bırakmaz. Belî denmişse, ne diyelim, bazen de insanı öldürmeyen güçlendirir!
Maya adlı ilk romanımı 22 yıl evvel yetişkinler için ve yetişkinler dünyasında işte çileli ve yalnız büyümüş çocuklara bir örnek teşkil edebilir diye yazdım.
Dünya edebiyatında böyle çocukların kendi diliyle konuştuğu hikayeler romanlar vardır. Yani anlatıcı değildir onlar adına konuşan. Kendi dillerine kendileri ses olurlar.
Maya'nın acıklı serüvenini çocukluktan yetişkinliğe değişip dönüşen dilinde yaşadım, yazdım.
İlk romanlar genelde sonradan yazarını mahcup edecek acemiliklerle doludur. Maya ise benimle birlikte, yeni kuşakların elinde büyüdü, farklı geçmişlerden, kesimlerden, sınıflardan gelen okurların onunla hiç umulmadık özdeşlikler kurmasıyla benim de yıllar içinde ona olan bakışım değişmeye devam ediyor.
Ne zaman uzmanlar "eğitim ailede başlar" filan dese, ailesiz çocukları küstürmekten ve onların peşinen umutsuzluğa kapılmalarından çekinirim.
Benzer bir ailesizlikle büyümek durumunda kalan Maya'yı ve onu hamurunda yoğuran yetişkinleri içerden bilirim çünkü. Ve hemen savunmaya geçerek "ama kimi çocukların yalnızlık zekası ailesiz ortamda gelişir, zorluklarla başetmeyi erken öğrenerek ayaklarının üzerinde durabilirler" gibi şeyler gevelerim.
Nitekim Maya gibi çocukken onlara ders çalıştıracak bir velisi olmadan da sınıf birincisi olabilirler. İnsanın iç dünyası ve hikayesi biricik. Hiçbir sabit kural yazılamaz, genellemek için.
Ama sevilmeyi çocukken öğrenemeyenleri biraz olsun genelleştirebilir miyiz dersiniz! Zira
Yüzeysel
Maya kendi hikayesini, yalnızlığını, çaresizliğini, yokluğunu anlatıyor okuyucuya. Yazı boyutu ve ara boşluklarla 1 günde bitebilecek gerçek bir hikaye. Yazım dili, geçişler arası kopukluk ve son kısımlarda sürekli birbiri içine geçen imgeler kullandığı için beni tatmin etmedi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Anne babası tarafından sevilmeyen bir genç kızdı Maya, çocukluğundan yetişkinliğine kadar sevgisiz, kendi halinde büyümeye çalışan bir kızdı. Acılarıyla yoğrulup kendini güçlü göstermeye çalışıyordu. Labuslarıyla yüzleşmek zorunda kalıp kitabın sonunda yaptığı eylemin bedelini ödeyecekti Maya. Herkese iyi okumalar dilerim...
Yeryüzünde hiç bir çocuğun böyle bir hayatı yaşmamasini diliyorum.
güzel bir kitap .
maya'nın gerçekten "çocuk olamadan büyümesine" ve aileden yoksun olarak bir hayat yaşamasına ve dünya da bu kadar çok acılar içinde çocukluklarını geçiren ve ne yazık çocukluklarını yaşayamayan o kadar çok maya'lar olduğunu bilmek çok üzücü . özellikle ebeveynlerin okumasını tavsiye ediyorum.
Maya
Herkes bu dünyaya eşit şekilde gelmiyor ...
Kimisi bu dünyaya çok zengin olarak geliyor . Bu zenginlik para mal mülk de değil oysaki . Bu zenginlik bir annenin şefkatli kolları bir babanın eve getirdiği sıcak bir gulumseme ile beraber mis gibi bir ekmek . Bir kardeşin kucak dolusu sımsıkı sarılması olabiliyor. Fakirler ise kimi zaman kaderinde yazılan yetimlige ya da biri varken bile o yokluğa alışmak zorunda kalmasi ile oluyor . Maya da bu fakirlerden biri ...
Kimisi fakirliğine göğüs gerer ve çocuğuna zenginlik yaşatır kimisi ise fakirliğin içindeki o kara delikte tıkılıp kalır üstelik bu seçim de bizim elimizde değildir . Her yüreğin kendince bir ağırlığı vardır. Hangi yüreğin ne kadar ağırlık taşıyabileceği ise meçhuldür ...