L.Sagu | Muvazene
“Yalnızdı,yapayalnız. Ve bu onun kaderiydi. Ait olmadığı bir yer, ait olmadığı bir bedende, ait olmadığı bir zamandaydı. Belki de zamanı gelmişti özgür olmanın. Ne demekti ki özgür olmak?”
Muvazene nedir? İlk dikkatimi çeken kitabın ismi olmuştu. Hemen anlamına baktım tabi. Muvazene; denge , eşitlik, uyum anlamlarına geliyormuş.
Muvazene, insanın kendisiyle yüzleşmesine davettir.
Kapak tasarımına aldanıp korku sanmayın sadece. Fantastik türünde yer alıyor ama sadece fantastik adı altında da sınırlandırılmamalı. Felsefe, korku, gerilim, fantastik , sosyoloji türlerini kapsıyor. Bu incecik kitaba hepsi sığar mı demeyin, sığmış.
Bir çırpıda okunan ama okuduktan sonra bir süre etkisinden çıkamayacağınız bir eser.
Aklınıza gelebilecek her şey belli bir denge üzerindedir. Bu dengeyi bozarak,kendi sonunu kendi elleriyle hazırlar insan. Hem doğaya hem kendi türüne ne kadar zarar verdiğini farkına varmaz.
Yazar bir suret üzerinden aktarmış bize hikayeyi. Bence çok da iyi olmuş. Okurken resmen içine çekiliyorsunuz hikayenin. Suret, gözünüzde canlanıyor. Her karakter, yaşamın içindeki değerlerin birer suretidir diyor yazarımız. Kaybedilenler, unutulanlar, ihanetler, vazgeçilen hayaller ve acımasız gerçekler…
Bu kitap bir varoluş hikayesi. İnsanın kendisiyle yüzleşmesinin hikayesi...
Yazarın kalemini çok sevdim. Akıcı ve yalın bir dili var. Hem okuyor, hem sorguluyorsunuz. Ben bu tür eserleri daha çok seviyorum. İnsanı düşünmeye teşvik eden eserleri. Sizlerde seviyorsanız, tavsiyemdir.