Yazar:
Carmen Laforet
Çevirmen:
Edith Grossman
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 37 dk.
Sayfa Sayısı:
304
Basım Tarihi:
3 Eylül 2020
İlk Yayın Tarihi:
1944
Yayınevi:
Vintage Classics
Orijinal Adı:
Nada
ISBN:
9781784876210
Dil:
İngilizce
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Nasıl bir ev ? Nasıl bir atmosfer? Yaşayan ve nefes alan , sorgulayan sorgulatan, anlamından çok yaşatan. İçine çeken ama aynı zamanda kovan. Tüm karakterlerin önüne geçmiş , onları yaşatan ve öğüten. Sarkan örümcek ağları ile onları eve bağlayan. Psikolojik yoğunluğu ve melankolik yapısı ile zorlayan bir eser.
Peki , çaresizce orada bulunanlar ; o evde yaşayanlar yaşamlarını “bir yer” uğruna feda mı ediyorlar. Aykırı karakterler , yerini bulmamış deha , hayal ve hayat kırıklıkları , tesadüfler de cabası …
Savaş sonrası İspanya ‘sının durumunu yansıtan eserin kadın anlatıcı gözü ile aktarılması ; ayrıntıların daha belirgin olmasını sağlaması açısından çok önemli.
Kimlik mi, özgürlük arayışı mı? Özgür olmayanın kimliği olur mu?
Kısa ama etkileyici bir anlatı.
Size güzel kitaplar öneren arkadaşlarınız olsun.
Sevgiler
#1001kitap~~~Edebiyat
Carmen Laforet, İspanya İç Savaşı'ndan sonraki dönemde yazan önemli 1İspanyol yazar olup eserlerini VaroluşçuEdebiyat temelleri üzerine kurarak bu türe katkıda bulunmuştur ve ilk romanı
Bir kızın okumak için sehir merkezine zengin ve kültürlü dayılarınin teyzelerinin oturduğu eve giden bir kızın o evde bir yılda yaşadıklarını anlatan bir kitap.
Yazarın hayatina baktigimizda kitaptaki konunun aynısını yaşadığını farkediyoruz. Bu kitapla çok unlenen yazar edebiyata yönelmesine rağmen diğer eserlerinde pek begenilmemis.
Belki biraz spoiler olacak ama hepsinin tımarhaneliğe çoktan dönüştüğü bu evde yaşananlar ilginizi çekebilir ayrıca akıcı bir dil kullanılmış.
Bazı yerleri saçma olsada hepsini deliliğine veriyorsunuz. Karakterlerin neden öyle olduğu veya bazı önemli kararları neden aldıkları veya daha sonrasında ne oldukları maalesef hiç bahsedilmiyor. Bu da bize bu kitabın tamamen yaşananlar çerçevesinde oluşturulmuş bir kitap olduğu yani Yazarın iyi bir gözlemci olduğu ve tesadüfen ilgi çekici bir akraba topluluğu sayesinde guzel bir eser ortaya çıkardığını bundan dolayı diğer kitaplarda irdeliyecek değişik tipler olmadığından belki de begenilmedigini düşünüyorum.
‘.. devam eden her şey grileşiyor, yaşanarak mahvoluyordu. Ölüm gelip vücut bozuluncaya kadar hikayemizin bir sonu olmuyordu…’
.
Anne ve babasının ölümünden sonra Andrea büyükannesinin evine, Barcelona’ya gider. Ülkesi gibi savaşın izlerini taşır ev, yıkılmak üzere ancak hala ayakta.
Ev kalabalık ama Barcelona çok güzeldir.
Üniversite okuyacaktır Andrea, geride bıraktığı köyünden farklı bir dünya ayaklarının altındadır şimdi.
.
Carmen Laforet genç bir kızın heyecanlarıyla birlikte bir ailenin gizlerini döküyor ortalığa. Histeri krizleri, aile içi şiddet, aşk ve aşka oldukça yakın nefret.. Hepsini bir eve sığdırıyor.
Yazarının ölümünden sonra yeniden keşfedilen eserlerden Hiç. Olaylar Franko rejiminin başlangıcında geçse de silik bir şekilde duyumsuyoruz dönemi.
Daha çok içsel buhranlara dalıp gidiyoruz (Andrea’nın büyüme ve hayatta kalma telaşı, yengesi Gloria’nın arada kalmışlığı, teyzenin nefreti ve büyükannenin sinirleri geren sessizliği gibi )
Çok kısa sürede kendisini okutacak kadar akıcı bir eser olduğunu da söylemeliyim. Sonu ‘aceleye getirilmiş’ hissi uyandırmasaydı bende, daha fazla sevebilirdim bu kitabı.
.
Çeviride Zerrin Yanıkkaya yer alırken; kapak resmi Lucian Freud’un Geniş İçmekan adlı çalışmasından ..
Puan vermedi·256 syf.··
Beğendi
·2025 52. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 24 Mayıs 2025 01:27
Hiç…
Kısacık ama dopdolu bir kelime, yokluğa dair.
Carmen Laforet, İspanya İç Savaşı’ndan hemen sonra, genç bir kızken yazar Hiç romanını.1944 yılında da Nadal Ödülü’nü kazanır.
Öksüz kalan 18 yaşındaki Andrea, üniversite tahsili için, taşradan Barselona’ya gelir.Büyükannesi, dayıları ve teyzesiyle yaşamaya başlayan Andrea, âdeta bir deliler evine düşer.Savaş sırasında servetini kaybeden aile, yoksulukla mücadele etmektedir.
Juan, Ramon dayılar, Angustias teyze, Juan’ın karısı Gloria hepsi ayrı ayrı sorun yumağı.Anneanne gücü yettiğince koşturur ev halkı arasında.
Andrea tüm bu karmaşanın içinde, yolunu bulmaya çalışır.
Kitabın, genel olarak karanlık, mizahi gücü kuvvetli atmosferini çok etkileyici buldum.
2004 yılında yazarı öldükten sonra kıymete binen ödüllü bir kitap Hiç. 1944 yılında Nadal ödülünü kazanmış. Ama işte alışık olduğumuz üzere yazarının ölümünün ardından yeniden keşfediliyor ve okurlarıyla buluşuyor.
İspanya İç Savaşı'nda anne ve babasını kaybeden on sekiz yaşındaki Andrea üniversite eğitimi için Barcelona'ya büyükannesinin ve dayılarının yanına geliyor. Ve bu gelişini şu cümleyle anlatıyor: "Elimde gençliğimden ve hevesli umutlarımdan aldığım güçle kendi başıma taşıdığım ağır mı ağır, neredeyse tamamı kitapla dolu, kocaman bir valiz vardı."
Andrea bu yolculuğa çıkarken onu bekleyen hayatla ilgili hayalleri vardı ama bir gece vakti kapısını çaldığı bu ev hiç ama hiç onun hayalleriyle örtüşmüyordu. Savaş onları da sefaletine sürüklemiş ve ellerinden servetlerini alırken beraberinde ruhsal sağlıklarını da almış. Andrea bu yıkıntının içinde ayakta kalmaya çalışırken aslında o da yavaş yavaş onlardan biri olmaya doğru sürüklenir.
Kitabın arka kapağını okuduğumda beklentilerim daha yüksekti. Pek çok eleştirmen tarafından yirminci yüzyılda Avrupa'da yayımlanan en önemli yapıtlar arasında sayılmış. Buna istinaden bende başlangıçta hissettiğim heyecanla olayların gidişatında belki biraz daha yükselmeyi bekledim. Ama olmadı. Sonunu da aceleye gelmiş gibi hissettim. Amaaaa yine de güzeldi. İyi ki okudum.
Bir genç kizin koyunden okumak icin anneannesi ve dayilariyla yasamaya baslamasin, onlarin hayatlarini, arkadaslarini , hayallerini ve hayal kırıklıklarıni anlatiyor .cumleler cok katmasik zevkle okudugumu soyleyemeyecegim malesef
Hiç, ismiyle müsemma bir kitap.. Yani ne okudum, sonuç nereye vardı gibi sorularımın cevapları sadece Hiç.. ️ Bu cümlemden kitabı beğenmediğim gibi bir anlam da çıkmasın tabi.. Sadece farklı
Yaşarken yaşama duyulan özlemi anlatıyor Hiç.
İspanya İç Savaşı'nın ertesinde Barselona'daki akrabalarının yanına taşınan Andrea orada üniversite egitimi almaya başlar. Bir yandan okuluna ayak uydurmaya çalışırken diger yandan da ailesinde yaşanan ilginç olaylara tanık olur.
Yürek burkan, çaresizliği ve yoksulluğu sonuna kadar hissettiren etkileyici hatta zaman zaman vurucu bir kitap.
Eser ayrıca 20. Yüzyılda Avrupa'da yayımlanan en önemli eserlerden biri olarak gösteriliyor.
Yazar Hakkında
Carmen LaforetYazar · 1 kitap
Genç yaşta yazdığı ve 20. yüzyıl İspanyol edebiyatının önemli klasiklerinden sayılan Hiç kitabıyla büyük etki uyandıran Laforet, 1921 yılında Barselona'da doğdu. Çocukluğunu Kanarya Adaları'nda geçirdi. 12 yaşında annesini kaybetti, babası yeniden evlenince 1939'da, İç Savaş'ın bitiminde, akrabalarının yanında kalmak üzere Barselona'ya geri döndü. Barselona Üniversitesi'nde başladığı felsefe ve edebiyat eğitimini yarım bırakıp 1942' de Madrid'e hukuk okumaya gitti. Ancak 1944'te okulu tümüyle bırakıp ilk romanı Hiç'i yazmaya yoğunlaştı. 1944'te yayımlanan romanı prestijli Nadal Ödülü'nü (1945) kazanınca ünlendi, 1948'de Fastenrath Ödülü'nü de aldı. 1946'da gazeteci ve edebiyat eleştirmeni Manuel Cerezales'le evlendi, Katolik inancıyla yakınlaştı, beş çocuğu oldu ve 70'li yıllarda eşinden ayrıldı.
Erken yaşta gelen ünün ağırlığı altında yazdığı diğer yapıtları –ikinci romanı La Isla y los demonios (Ada ve İblisler, 1950), öykü derlemesi La muerta (Ölüm, 1952), kısa roman derlemesi La llamada(Konuşma, 1954), romanı La mujer nueva (Yeni Kadın, 1955) ve bir üçlemenin ilk kitabı olarak tasarlanan La insolación (Güneş Çarpması, 1963)– eleştirmenlerce aynı ölçüde beğenilmedi. Bu nedenle edebiyattan uzaklaştı ama gazete ve dergilere yazmayı sürdürdü, gezi yazıları ve öykü derlemeleri yayımladı.
Hayatının son yirmi yılını edebi çevrelerden uzak geçiren Laforet 2004 yılında Madrid'de yaşamını yitirdi. Ölümünden sonra yapıtlarına ilgi ülkesinde ve tüm dünyada tekrar arttı. "Üçlemesini" tamamlayan ikinci romanı Al volver la esquina (Köşeyi Dönünce) ölümünün hemen ardından yayımlandı, üçlemenin son kitabı Jaque mate (Şah Mat) ise yayımlanmadı.
