Yazar:
Mark Watson
Çevirmen:
Dost Körpe
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Okumaya başlamadan önce kafamı dağıtsın diye seçtiğim basit bir kitap gibi görüyordum. Ama sayfalar ilerledikçe kitap benim için çok daha farklı bir yere evrildi. Kitapta öyle dingin bir hava vardı ki çok huzur vericiydi bu ve sanki hayatın kendisini yaşatıyordu. Basit ama hoş, sıradan ama düşüncelere sevk eden bu hali hikayeye çok farklı bir şeyler katmıştı.
Ana karakter Xavier de bütün bunların merkezinde yer alan öylesine biriydi görünürde. O da bizim gibi diğer insan yığınının içinde yaşamaya çalışan biriydi. Yaptıkları, pişmanlıkları, istekleri, silmeye veya unutmaya çalıştıkları şeylerle hayata bir şekilde tutunmak istiyordu. Kendi gibi insanların hayatlarına dokunurken aslında fark etmediği önemli şeylere de sebep oluyordu. Aynı gerçek hayatta olduğu gibi bizlerin de fark etmediğimiz ama ister istemez hayatın her bir yanına etki etmemiz gibi. Yer yer keyifli şeyler olurken yer yer de hüzün hakim oluyordu. Bu da hayatın kaçınılmaz bir gerçeği gibiydi zaten. Bu bakımdan okurken kendi hayatımıza düşsel bir pencereden bakmış gibi hissettim. Bu da oldukça dinlendirici bir etki yarattı. Bu kitabın gündelik hayatın karmaşasından, saçmalıklarından, zorluklarından kaçmak için pek ideal bir seçim olduğunu düşünüyorum. Çünkü bazen sadece basit bir kitaba da ihtiyacımız oluyor.
Betimlemeleri ve kişiden kişiye geçişlerinde beni benden alan bir kitaptı. Keyif alarak okudum. Kitabı Kenara bıraktığımda karakterleri kafamda gezdirebiliyordum. Bir kitaptan beklenecek en net maddedir bence bu.
Üstelik verilmek istenen mesajı da çok doğru buluyorum. İki kelimeyle özetleyecek olursam “eyleme geçmek” diyebilirim. Bu kitapta eyleme geçmenin ve geçmemenin çıktılarını okuyoruz. Ama keyifle okuyoruz. Yani kıvrak bir dil bizi alıyor hikayenin tam orta yerine, kokuları bile duyabileceğimiz bir noktaya getiriyor. Seviyorsunuz.
Travmatik bir olayın ardından gelişen çözümlemeler ve psikolojik okumalar da mevcut tabi ki, hem de pek çok yerde. Lakin asla rahatsız edici bpyutta değil. Öyle olağan bir vaziyette.
Tam da hayatın içinden karakterlerle hayat gibi bir kitap!Edebiyat
Puan vermedi·272 syf.··
Beğendi
·2024 44. kitabı
·12 günde okudu
·Okunma: 21 Kasım 2024 19:19
Hayatın içinden sanki yaşıyorlarmış gibi bir dolu karakterin başına gelenleri merak ederek okudum diyebilirim. Kitabı okumadan önce böyle huzur verici ama zekice bir dille ve arka planı sağlam yere basan karakterlerle karşılaşacağımı düşünmemiştim. Beklentimin çok üstünde çıkan bir kitap oldu diyebilirim. Akıcı, bazen huzur bazen hüzün veren, iniş çıkışlarıyla tıpkı hayat gibi bir kitap okumak isterseniz tavsiye ederim.
Kitabın ana derdini de sevdim. Günümüz düzeninde yaşarken; hayata olabildiğince karışmadan, insanlara değmememeye çalışarak yüzeysel yaşamak daha kolay ya da ilerleyebilmek için daha işlevsel gibi geliyor. Ama yaptığımız veya yapmadığımız her eylem bir şekilde bir sonuç doğuruyor ve belki de farkında olmadan domino etkisi başlatıp duruyoruz. O sonuçlar hayattan hayata farklı tepkilerin/eylemlerin fitilini ateşliyor. Peki insanlara ve sorunlarına karşı pasif kalmak mı mantıklı olan yoksa dertlerini önemseyip harekete geçmek mi? Kitabın kafamda oluşturduğu soruları ve düşünceleri sevdim kesinlikle.
Domingo yayınlarının baskılarının hep sakin ve dinlendirici eserler olduğunu düşünüyorum.
On bir ; kader kavramına sakin bir dokunuş olmuş bir kitap. Yaşananların hep bir sebebi ve başka başka öngörülemez sonuçları olduğuna dair hikayenin hayatın o kadar içinden olması hoşuma gitti.
Tavsiye ederim.
Kitabın ana karakteri kendine Xavier adını vermiş olan bir radyo sunucusu. Kitap Xavier'ın, bir çocuğun dövülmesine olan tepkisizliği sonucunda bu durumun on bir hayatın birbiri üzerindeki etkisini bize gösterir.Adeta bir domino etkisi karşımıza çıkmakta.
Bu durum spoiler vermeden şöyle anlatılabilir: Patron, eşiyle kavga ettiği için çalışanına bağırır. Çalışan, eşine olumsuzluklar yüzünden bağırır. Eşi çocuğuna sinirlenir ve döver. Çocuk, yaşıtlarına karşı şiddete meyleder... Bu durum bir domino etkisidir. Kitapta da aslında birbirimizin hayatlarına istemeden de olsa ne kadar etki ettiğimizi bize göstermekte.
Kitabın özellikle sonlarını çok beğendim ve beni çok duygulandırdı kimi zaman da güldürdü.
.
Hayatta yolda birine çarpsanız ve onu sinirlendirseniz bu o andan sonra kaç kişinin hayatını değiştirebilir ? Kaç kişinin hayatı birbirine sıkı sıkıya bağlıdır ? Bu kitaptan sonra etrafımdaki insanlara aceba benim hayatımda bir rolleri var mı diye bakar oldum.
Durduk yere aklıma düştü kitap.1000Kitap
3 - 4 sene önce okudum ve nedense beni çok etkiledi.
Farkında olmadan kimlerin hayatını etkiledik ya da kimlerin etkisi oldu hayatımıza? Kim bilir.
Keyifli bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Xavier Ireland... Nam-ı değer Chris...
Sıkı bir Scrabble oyuncusu, boynuzun kulağı aşmasıyla, kendisini -bir anlamda- yetiştiren kişiyi solda sıfır bırakarak radyoculuk kariyerinde hızla ilerleyen bir kişi... Hiç istemiyor olsa da şöhret kapısını aralamak üzere... Ses tonu artık tanınabiliyor ve yakın gelecekte, gece geç saatlerde yaptığı radyo programını prime time'a taşıyabilir. Doğup büyüdüğü, okuduğu, ilk defa aşık olduğu memleketinden ayrılıp Londra'ya taşınmasının, orada bir apartman dairesinde tek başına yaşamasının ve mümkün mertebe insanlarla iletişim kurmamasının elbette bir sebebi var...
Kitap Kelebek Etkisini anlatıyor bana göre. Hem de çok güzel anlatıyor. Bir arkadaşına yapmak istediği iyiliğin hayatı boyunca başına açacağı dertlerden habersiz olan Xavier'in yaşamını, onunla bir biçimde iletişime geçen on bir insanın da Xavier ile bağlantılı hayatını okuyoruz.
Kitabın isminin ON BİR olmasının asıl sebebi anlatılan bu on bir kişi olmasına karşılık, bence, kitabın on bir bölümden oluşması ve ana karakterimizin isminin baş harflerinin de romen rakamları ile on biri (XI) işaret etmesi hoş bir kombinasyon olmuş.
Hiç sıkılmadan, aksine keyif alarak okuduğum, okurken içinde kaybolduğum güzel bir kitaptı.
Mutlaka okuyun derim...
Bir olaya karşı tepkisizligin etkilediği 11 farklı insanı eğlenceli bir biçimde anlatan bir kitap, açıkçası farklıydı, güzeldi, zaman zaman komikti benim hoşuma gitti :)
Bazı fobilerimi tetiklese de güzel bir kitap. Özellikle sonunu çok beğendim, vermek istediği mesajı pekiştirmiş bu muhteşem sonla ^^ Ana karakterin başına gelen olay çok dramatik ve herkesin başına çok kolay bir şekilde gelebilir. Siz siz olun kimsenin çocuğuna falan bakmayın, tutmayın, mümkünse dokunmayın bile...
