Özsaygıyı edinebilmek bazen bizleri zorlasa da, onsuz kalmak daha da zorlayıcı ve yorucudur. Kişinin huzuru, özgüveni, başarısı, motivasyonu, gelişimi ve mutluluğu için gerekli olan en ama en önemli şeylerden biri, özsaygıdır. Bağışlamak, şefkatli olmak ve yeniliklere açık olmak da elbette bu süreçte oldukça önemlidir. Bu saydıklarımız olmadığı müddetçe mutlu bir insan olamayız, zaman zaman olduğumuz yanılgısına düşeriz sadece ve bu durum bizi depresyona sürükleyebilir.
Mükemmeliyetçi olup sürekli kendimizi suçlamak, bağışlamak yerine öfkeyi tercih edip hem kendimizi hem başkalarını incitmek, sosyal bir varlık olduğumuzu reddetmek, empati yapamamak, nezaketsizlik, olanla mutlu olamamak gibi örneklerini çoğaltabileceğimiz eylemler ve düşünceler hayattan keyif almamızı da önler dolayısıyla da özsaygımızın gelişmesine de ket vurur.
Kitapta; hem bu yukarıda bahsettiklerimden, hem de bu gibi olumsuzluklar karşısında nasıl davranmalı, ne yapmalı, düşünce tarzımızı ne yöne çevirmeli gibi önemli konulara değiniliyor. İşe tabii ki kendimizden başlamalı ve insanlara da bu iyiliği, güzelliği bulaştırmalıyız.
Günlük tutma önerileri, listeler, etkinlikler, meditasyon, olumlu düşünme, kabullenme, bağışlama, farkındalık kazanma, yararlı alışkanlıklar edinme ile ilgili (ve şuan aklıma gelmeyen daha başka) alıştırmalar da mevcut. Bu alıştırmalar kişinin kendi değerini görebilmesi için çok önemli ve faydalı bence. Başucu kitabı niteliğinde bir kitap, ara ara elimize alıp tekrar okumak bize çok iyi gelecek ve o süreçte hissettiğimiz güzel duyguları hatırlatacaktır. Çünkü malum insan olarak kötüleri değil ama iyi alışkanlıkları çabuk bırakmak gibi bir hobimiz var maalesef.
Okuyun, okutun ve tekrarlayın...
Keyifli Okumalar!