Yazar:
Percy Bysshe Shelley
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 1 dk.
Sayfa Sayısı:
36
Basım Tarihi:
1999
Yayınevi:
Hoopoe Books
ISBN:
9789775325822
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·36 syf.·
2025 11. kitabı
Ozymandias'ı okurken gücün ve iktidarın aslında ne kadar geçici olduğunu fark ettim . Üniversitede İngiliz Dili üzerine yaptığım araştırmalar sonucunda denk geldiğim etkileyiciydi şiirlerden biriydi. Şiirde bir zamanlar çok güçlü olan bir hükümdarın geriye yalnızca yıkılmış bir heykelinin kalması dikkatimi çekici bir detay. Percy Bysshe Shelley, insanların ne kadar büyük ve güçlü görünürse görünsün zaman karşısında kalıcı olamayacağını etkileyici bir şekilde anlatmış. Kısa olmasına rağmen verdiği mesaj bakımından oldukça düşündürücü bir şiirdi. Tavsiye ederim.
Ölümlü dünyanın ölümsüz insanı krallar kralı Ozymandias'ı bize coşku dolu bir şiirle sunan Shelley'e derinden bir saygı duyuyorum, efsanevi bir şiir gerçekten
Ozymandias bir sonedir ve bana göre mükemmel bir başyapıttır diğer şiirler arasında. Geçiciliğe, faniliğe karşın ölümü unutarak yaşamayı temsil ediyor. Ölümlü şeylerin bir yönü olarak sonsuzluğa sahip değildir kimse, kral da o şekilde. Kelimenin tam anlamıyla, fani dünya yaşamının tarihindeki tüm yöneticilerin, en güçlü insanlar olsalar bile, diğer insanlardan farklı bir sonu yoktur. Fakat Ozymandias 'Benim adım kralların kralı Ozymandias'tır' der. Burada kibriyle, diğer hükümdarlar arasında en güçlü kral olduğunu insanlara telkin ettiği apaçık belli.
Kral Ozymandias tebaasından çok kendini seven dünyanın en büyük diktatörü olma fikrine kendini kaptırmış bir despottur. Mizacı olarak kendine takıntılı, bencil ve duyarsızdır. Shelley zamanla ağır hasar görmüş bir şeye atıfta bulunuyor; 'colossal' devasa anlamındadır ve 'wreack' kötü bir şekilde tahrip olmuş bir şey anlamına gelir yani aslında Kral Ozymandias’ın bedeni yapayalnızdır ve her şeyden önce 'dev' bir 'enkaz' olarak uçsuz bucaksız çölün ortasındadır. Bu sözler bize Ozymandias'ın büyük olduğunu ama cansız bedeniyle bir hiç olduğu gibi hiç de olmadığını gösteriyor.
Percy Bysshe Shelley tarafından 1818’de bir şiir yarışması için kaleme alınan bu eser, dünya edebiyatının en güçlü ironi örneklerinden biridir. Şiir, Antik Yunanca ismiyle Ozymandias olarak bilinen Mısır Firavunu II. Ramses’in çöle gömülmüş parçalanmış heykelini bir gezginin ağzından anlatır.
Şiirin kalbinde sarsıcı bir çelişki yatar: Heykelin kaidesinde "Eserlerime bak ki, bilesin haddini!" yazmaktadır; ancak bakılacak hiçbir eser kalmamış, her şey ıssız kumlar tarafından yutulmuştur. Shelley burada sadece bir kralın çöküşünü değil, insan hırsının zaman karşısındaki çaresizliğini işler.
İstediğin kadar en iyisi en büyüğü ol, ölünce elbet unutulursun demek istemis şair.
"Look on my Works, ye Mighty, and despair!”
“Nothing beside remains.”
“The lone and level sands stretch far away.”
A poem about legacies and deathŞiir
In the poem, the statue of Ozymandias, the king of kings, lies decaying in a distant desert. Only the pedestal, two upright legs and a face, remains of his statue; the rest is shattered and buried under lone and level sands. Netiher his mighty power as a king nor his statue, his legacy, could withstand the passage of merciless time.
This poem reminds me of the 76-77th stanzas of Hávámál, a collection of Old Norse poems about philosophy of life. However, these stanzas and Ozymandias are more like two sides of the same coin, they complete each other. They both give the message of "memento mori" (remember you are a mortal), and speak about leaving a legacy. Ozymandias does this by the statue of Ozymandias, the king of kings while 76-77th stanzas of Hávámál give this message through the experiences of common man; however, this time the speaker is Odin - the king of gods.
The message, along with memento mori, is that immortality is only achieved through a legacy: through the tales of the one who lived and died; through the reputation they leave behind. Man is the legacy he leaves behind. Nothing more, nothing less.
Although Hávámál presents legacies as more heroic, personally, I always thought about legacies similar to that of Ozymandias. Even the legacy, the statue, of King Ozymandias lies broken into pieces in a distant desert; forgotten and covered with sand. No matter how mighty and powerful you are, no matter what your title is, no matter how powerful your legacy is, time and death will erase everything.
In the end, good or bad, nothing matters. Everything is doomed to be swallowed by the sands of time.
5/5 Stars (%100/100)
My favourite poem of all time. I've read it hundreds of times and I LOVE IT. P.B. Shelley is a great poet and I really really enjoy his poems. However, "Ozymandias" is rather different than others. I believe poems are about feelings. You feel close to certain ones and this is why some people feel personal connection to poems. "Ozymandias" is my poem and I absolutely love it.
This is actually a picture book edition of the poem. The illustrations in the book are really beautiful and depict the scenes perfectly. If you like this poem, you should definitely check this one out.
Yazar Hakkında
Percy Bysshe ShelleyYazar · 17 kitap
(4 Ağustos 1792 - 8 Temmuz 1822), en önemli İngiliz Romantik şairlerinden biriydi ve bazıları tarafından İngilizce dilinde en iyi lirik şairler arasında ve en etkili olanlarından biri olarak kabul ediliyor. Şiirinde olduğu kadar politik ve sosyal görüşlerinde de radikal olan Shelley, yaşamı boyunca şöhret görmüyordu, ancak şiirinin tanınması ölümünden sonra istikrarlı bir şekilde arttı. Shelley, Lord Byron , Leigh Hunt , Thomas Love Peacock ve Frankenstein'ın yazarı olan ikinci karısı Mary Shelley'den oluşan yakın görüşlü şair ve yazarların yakın çevresinin önemli bir üyesiydi.
Shelley, Ozymandias , Batı Rüzgarı Ode , Bir Skylark , Müzik, Yumuşak Sesler Ölünce , Bulut ve Anarşinin Maske'si gibi klasik şiirler için belki de en iyisi . Onun diğer büyük eserleri arasında Çerkes (1819) ve Kraliçe Mab (daha sonra Dünya Daemonu olarak yeniden işlenmiş), Alastor , İslam'ın İsyanı , Adonaïs , Prometheus Unbound (1820) gibi uzun, vizyonel şiirler yer almaktadır. başyapıtı olduğu düşünülen Hellas: Bir Lirik Drama (1821) ve onun son, tamamlanmamış eseri , The Life of Triumph (1822).
Shelley'nin yakın arkadaş çevresi, kayınpederi, filozof William Godwin ve Leigh Hunt da dahil olmak üzere günün en önemli ilerici düşünürlerinden bazılarını içeriyordu. Shelley'in şiir ve düzyazı çıktısı yaşamı boyunca sabit kalmasına rağmen, çoğu yayıncı ve gazeteci eserini küfür ya da iğrenç bir tutuklanma korkusuyla yayınlamayı reddetti. Shelley'in şiirinde bazen gün boyunca sadece bir yeraltı okuyucusu vardı, ancak şiirsel başarıları günümüzde yaygın olarak tanınıyor, politik ve sosyal düşüncesi İngiltere'deki Chartist ve diğer hareketleri etkiledi ve günümüze kadar uzanıyordu. Shelley'in ekonomi ve ahlak teorileri, örneğin Karl Marx üzerinde derin bir etkiye sahipti; şiddetli direnişin ilk - belki de ilk - yazıları Leo Tolstoy'u etkiledi.
Shelley, Robert Browning ve Dante Gabriel Rossetti gibi önemli Victorian ve Pre-Raphaelite şairleri de dahil olmak üzere sonraki üç veya dört kuşak şaire bir mihenk taşı oldu. O Oscar Wilde , Thomas Hardy , George Bernard Shaw , Leo Tolstoy , Bertrand Russell , WB Yeats , Upton Sinclair ve Isadora Duncan tarafından hayran kalmıştı.
Henry David Thoreau'nun Sivil İtaatsizliği , Shelley'in protesto ve siyasi eylemde şiddet içermeyen yazı ve teorilerinden etkilenmişti. Shelley'in popülerliği ve etkisi çağdaş şiir çevrelerinde büyümeye devam etti.
Shelley, 4 Ağustos 1792'de İngiltere'nin Batı Sussex şehrinde, Horsham yakınlarındaki Broadbridge Heath'daki Field Place'de doğdu. Sör Timothy Shelley'nin (1753–1844) en büyük meşru oğlu, 1790–92'de Horsham için Parlamento Üyesi ve 1806-12 arası Shoreham ve eşi Elizabeth Pilfold (1763–1846), [4] Sussex arazi sahibi. Dört genç kız ve bir erkek kardeşi vardı. Erken eğitimini yakındaki Warnham'dan Reverend Evan Edwards'ın öğrettiği evde aldı. Yakınlarında yaşayan kuzeni ve yaşam boyu süren arkadaşı Thomas Medwin , erken çocukluğunu Percy Bysshe Shelley'deki Yaşamında anlattı. Büyük ölçüde balıkçılık ve avcılık gibi ülke içi uğraşlarında geçirilen mutlu ve mutlu bir çocukluktu.
1802'de Middlesex , Brentford Syon Evi Akademisine girdi. 1804'te, Shelley, Eton Koleji'ne girdi ve zayıf bir şekilde atlattı ve bu olayları “Shelley-yemler” olarak adlandırılan büyük oğlanlar tarafından öğle saatlerinde neredeyse günlük bir çete işkenceye maruz bırakıldı. Çevrilmişken, genç Shelley'in kitapları ellerinden kopardı ve kıyafetleri bir sesin yüksek tiz “çatlak soprano” ında çılgınca ağlayana kadar çekti ve yırtıldı. Bu günlük sefalet, Shelley'in sahtekarlığa katılmayı reddetmesi ve oyunlara ve diğer genç etkinliklere karşı gösterdiği ilgisizliğe bağlanabilir . Bu özellikleri nedeniyle "Mad Shelley" takma adını aldı. Shelley, Eton'da bilime büyük bir ilgi duydu, ki bu da genellikle mantıklı olduğu düşünülen bir oğlan için şaşırtıcı bir şekilde yaramazlık yapmaya neden olacaktı. Shelley, çoğu zaman arkadaşlarının eğlencesine, odasının kapı kolunu şarj etmek için bir sürtünmeli elektrikli makine kullanırdı. Onun beyefendi öğretmen, Bay onun arkadaşlar özellikle eğlendirdi Bethell, odasına girmeye çalışırken, Shelley'in en güzel protestasyonlarına rağmen, elektrik şoklarının gürültüsünde alarm verdi. [8] Yaramaz tarafı yine "okuldaki son yaramazlık" tarafından gösterildi. Bu, Eton Güney Çayırında barutla bir ağacı havaya uçurmaktı. Bu joker olaylara rağmen, Shelley, W. H. Merie, Shelley'in Eton'da hiç arkadaş edinmediğini hatırlattı;
10 Nisan 1810'da Oxford Üniversitesi Koleji'nde çalıştı. Efsane, Shelley'in Oxford'da sadece bir derse katıldığını, ancak günde on altı saati okuduklarını söylüyor. İlk yayını Gotik bir romaydı Zastrozzi (1810), Zastrozzi adlı kötü adam aracılığıyla ilk ateist dünya görüşünü körükledi; Bu yıl sonunda St Irvyne tarafından takip edildi ; ya da, Rosicrucian: Bir Romance (1811 tarihli). Aynı yıl, Shelley, kız kardeşi Elizabeth ile birlikte, Victor ve Cazire tarafından Orijinal Şiir yayınladı ve Oxford'da, ayetlerin bir dizi (görünüşte burlesk ama oldukça yıkıcı) yayınladı , Margaret Nicholson'un Posthumous Fragments, Thomas Jefferson Hogg .
1811'de, Shelley, anonim olarak, üniversite yönetiminin dikkatine sunulan Ateizm Gerekliliği adlı bir kitapçık yayınladı ve Dean, George Rowley de dahil olmak üzere Kolej arkadaşlarından önce ortaya çıkmaya çağrıldı. Broşürün yazarlığını reddetmeyi reddetmesi, 25 yaşındaki Oxford'dan kovulmasıyla sonuçlandı. Hogg ile birlikte 1811 martı. 2006 yılının ortasında, Shelley'in uzun zamandır kaybettiği Şiirsel Denemesinin, şu anda University of London'ın bir centilmen tarafından Londra'da 1811'de Londra'da Crosby ve Company tarafından basılan uzun, strident anti-monarşik ve savaş karşıtı şiirleri üzerine yeniden keşfedilmesi. Oxford "ve Harriet Westbrook adanmış" - çıkarılması için Hogg'un politik motifleri ("parti meselesi") anlamını güçlendiren yeni bir boyut kazandırıyor.
Shelley, babasının müdahalesinin ardından geri döndürülmesi için seçilmesine karar verdi. Bunu yapmayı reddetmesi, babasıyla birlikte düşmesine yol açtı.
28 Ağustos 1811'de Oxford'dan gönderildikten dört ay sonra, 19 yaşındaki Shelley, 16 yaşındaki Harriet Westbrook'la birlikte İskoçya'ya göç etti ve aynı yatılı okulda , babasının yasakladığı Shelley'in kızkardeşleri gibi. Onu görmek için. Harriet Westbrook, okuldaki ve evdeki mutsuzluğu nedeniyle kendini öldürmekle tehdit eden tutkulu mektupları yazıyordu. Shelley, kuzeni Harriet Grove ile olan annesinin annesinin ve kız kardeşlerinden koparılmasının ardından kalbini yitirdi ve uzun yaşamamaya ikna edip, Westbrook'u kurtarmaya ve onun faydalanıcısını yapmaya karar verdi.Westbrook'ın Harriet'in çok yakın olduğu 28 yaşındaki kız kardeşi Eliza, genç kızın gelecekteki baronetiyle dalga geçmesini teşvik ediyor gibi görünüyor. Westbrooks, onaylamıyormuş gibi davrandı ama gizlice seçilmeyi teşvik etti. Ancak Efendim Timothy Shelley, oğlunun onun altında evlendiğini (Harriet'in babası bir tavernayı tutmuş olmasına rağmen) evlendiğini, Shelley'in ödeneğini iptal ettiğini ve çiftin Field Place'deki çiftini almayı reddettiğini söyledi. Harriet ayrıca, Shelley'den nefret eden kız kardeşi Eliza'nın onlarla yaşadığı konusunda da ısrar etti. Shelley arkadaşı Hogg'u paylaşmaya davet etti ama Hogg Harriet'e ilerlerken ayrılmasını istedi. Shelley aynı zamanda, 28 yaşındaki evli olmayan, ileri görüşlere sahip bir okul öğretmeni olan Elizabeth Hitchener ile yoğun bir platonik ilişki içerisindeydi. Shelley'nin “ruhumun kızkardeşini” ve “ikinci kendimi” dediği Hitchener, bir Ütopya alegorisi olan felsefi şiiri Kraliçe Mab'ın yazılmasında onun ilham ve özdünyası oldu.
