Puan
7.610 üzerinden
Önyargınızı sakince yere bırakın, tamam şimdi devam edelim
Bu kitap tam olarak fourth wing vol2.
Konu olarak alakaları yok belki evet ama sosyal medyayı sallamaları ve abartılmaları tam olarak aynı sebeplerden. İkisi de size sevilen bir kaç serinin ortaya toplaması olarak sunuluyo ve yazım dillerinin akıcılığı okuma sürecini kolaylaştırdığından kitaba daha rahat uyum sağlıyosunuz.(yalan yok harbiden çok sürükleyiciydi ikisi de )
Konu zaten arka kapağında gayet açıklayıcı yazıyo o yüzden ben yine kendi düşüncelerimden bahsedicem.
İlk olarak benzerliklerden konuşmak istiyorum:
Açlık Oyunları ; powerless inkar edilemeyecek düzeyde açlık oyunlarına benziyo ve hatta bi yorum görmüştüm bununla ilgili, 12 yaşında yazdığım açlık oyunları fanfictionu diye. Teknik olarak açlık oyunları distopik yerine fantastik olsaydı bu kitap olurdu diyebiliriz. Arena olayı geçince direk elimi alnıma vurup işte bu yüzden linçlendi bu" dedim yani. Sonrasında kast sistemi, verilen isimler farklı olsada düzey farklılıkları ve seçkinler de birbirine çok benziyodu. Peki bunlar rahatsız ediyo mu? Hayır. Yani en azından beni etmedi. Bu tür kitap okumayı sevdiğimden mi ya da açlık oyunlarını özlediğimden mi ne, hoşuma bile gitti.
Kızıl Kraliçe ; bu kitap serisini ben yarım yamalak okudum o yüzden tam hatırlamamakla beraber prenslerin çok benzediğini inkar edemem.(sırf bu benzerlik yüzünden hala kittin başrol olabileceğine dair bi his var içimde ) kızın iki prensi de çıkarları için kullanmaya çalışması ama son anda "durun lan bana böyle denmemişti" olayı da benzer sayılır bi de.
Bunları geçersek kitabın verdiği havayı genel olarak sevdim. Rsde falansanız alır götürür ama daha kaliteli bişey arıyosanız buna sadece gülersiniz, keyfiniz yerine gelir en azından.
Şimdi genel düşüncelerime geçiyorum:
Paedynin babasının olayı bence çok üstün körü geçmiş, hiç beğenmedim o kısmı.
Açlık Oyunları ; powerless inkar edilemeyecek düzeyde açlık oyunlarına benziyo ve hatta bi yorum görmüştüm bununla ilgili, 12 yaşında yazdığım açlık oyunları fanfictionu diye. Teknik olarak açlık oyunları distopik yerine fantastik olsaydı bu kitap olurdu diyebiliriz. Arena olayı geçince direk elimi alnıma vurup işte bu yüzden linçlendi bu" dedim yani. Sonrasında kast sistemi, verilen isimler farklı olsada düzey farklılıkları ve seçkinler de birbirine çok benziyodu. Peki bunlar rahatsız ediyo mu? Hayır. Yani en azından beni etmedi. Bu tür kitap okumayı sevdiğimden mi ya da açlık oyunlarını özlediğimden mi ne, hoşuma bile gitti.
Kızıl Kraliçe ; bu kitap serisini ben yarım yamalak okudum o yüzden tam hatırlamamakla beraber prenslerin çok benzediğini inkar edemem.(sırf bu benzerlik yüzünden hala kittin başrol olabileceğine dair bi his var içimde ) kızın iki prensi de çıkarları için kullanmaya çalışması ama son anda "durun lan bana böyle denmemişti" olayı da benzer sayılır bi de.
Bunları geçersek kitabın verdiği havayı genel olarak sevdim. Rsde falansanız alır götürür ama daha kaliteli bişey arıyosanız buna sadece gülersiniz, keyfiniz yerine gelir en azından.
Şimdi genel düşüncelerime geçiyorum:
Paedynin babasının olayı bence çok üstün körü geçmiş, hiç beğenmedim o kısmı.
tek kelimeyle bayıldım!
bana okuduğumu unutturdu ve çok keyif aldım. kitaptan beklediğim ne varsa bana verdi. bazı yerlerde heyecandan okuyamadım. karakterlerin arasındaki iletişim o kadar hoşuma gitti ki! çığlık atarak okudum. ba-yıl-dım!! karakterlere âşık oldum <<özellikle de kai>> uzun zamandır bir kitabı okurken böyle hisler yaşamamıştım. ilerledikçe daha da güzelleşti. kitap tam bana göreydi, tam.bana.göre.
gözüme takılan, ufak tefek bazı şeyler vardı elbette. zaten serinin ilk kitabı bu. çok keyif aldığım için ben hiç takılmadım açıkçası, bana hissettirdiklerine odaklandım sadece.
ilgimi çeken tek şey karakterler de değildi. seçkinlerin yetenekleri, sınavlar, balolar, açlık oyunları benzerliği.. açlık oyunlarına aşığım, o yüzden açlık oyunlarını anımsatan her sahnede aşırı heyecanlandım. benzerlikler olmasına rağmen farklıydı da. okurken o benzerlikleri unutturdu ki sevdiğim kitaplara benzeyen kitapları severim!
kısaca konusundan bahsetmek istiyorum.
llya krallığında seçkinler, veba sayesinde güç kazanmış kişiler. hastalıktan kurtulduklarında her biri farklı bir yetenek kazanıyor. bir de sıradanlar var, vebadan kurtulanlar ama yetenekleri olmayanlar. ve kral, seçkinleri korumak için sıradanları sürgün etmeye karar veriyor. bir yeteneğiniz yoksa, bu bir suç. paedyn bir sıradan. yıllarca yeteneği varmış gibi davranarak ve hırsızlık yaparak hayatta kalıyor. prensi bilmeden kurtardığında ise kendisini seçkinlerin katıldığı ölümcül bir oyunun içinde buluyor.
bu kitapla birlikte kendinize yeni bir book boyfriend edinebilirsiniz, benden söylemesi. kai muhteşem bir karakterdi. komik, esprili, tatlı, yaralı.. âşık olmamak, favoriniz olmaması imkansız gibi. paedyn’i de çok sevdim ve güçlü bir kadın karakter olduğunu kesinlikle söyleyebilirim. ikilinin arasındaki
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Resmen sevmedim sevemedim. Bu yüzden sevenlerden dayak yemem diye umuyorum. Bir de utanmadan yarım bıraktım çünkü asla sarmadı.
Öncelikle evren HARİKAAAA!! Cidden evrene, güçlere ve hikayenin temel konusuna bayıldım. O yüzden aşırı ümitli başladım kitaba. Bence çıtayı çok yüksek yere koyarak başlamamın da etkisi olabilir sevmememde. Sonra iki ana karaktere ve hatta bazı yan karakterlere de bireysel olarak bayıldım. Aşırı potansiyelliydi hepsi. Şimdi bu kadar şeyini beğenip nasıl kitabı bitiremediğimi söylüyorum. Ben ikili arasındaki klişe romantizmi hiç sevmedim. Bakın enemies to loversa bayılırım. Bu ikilinin de düşman olmak için çok sebebi var o da tamam. Aslında güzel bile başladılar mevzuya. Ama sonra hiç sevmediğim iki şey oldu. Bir oğlan asla slow burn olmayan bir şekilde kıza aşırııııı düştü. Bu da karakterine değil tamamen tipine düştüğü izlenimi uyandırdı bende ve çok yüzeysel geldi. Neyse bu da önemli değil diyelim hadi. Aralarındaki diyaloglar öyle çiğ geldi ki bana. Bir ortamda denk geliyorlar laf sokarak flörtleşiyorlar. Hemen sonraki sahnede yemek yeniyor bunlar yine laf sokarak flörtleşiyor. Sonraki sahne dövüşürken laf sokarak flörtleşiyorlar. Asla olay olmuyor uzun bir süre ve bunlar sadece laf sokarak flörtleşiyorlar. Bir iki farklı sahnenin üstüne de değil bu söylediğim. Yemekten kalkıp odalarına giderken de hiç bir şey olmuyor, olaylar derinleşmiyor, konular, sırlar, güçler falan heyecanlı detaylar hiç yok. Bunlar sadece laf sokarak flört ediyor. 35.seferden sonra höhhh dedim yeter artık, okumayı bıraktım. Bence aşırı potansiyelli bir hikayeyi derinleştirmek yerine editlik bir ship yapıp geçeyim demiş gibiydi yazar. Kai birçok erkek ana karakter gibiydi. Haliyle havalı ve dayanılmazdı. Ama yine de esas kıza düşmesi için gözlerinin mavisine
Powerless Kitap İncelemesi1000k
Aslında kitabı ilk okumaya başladığımda hiç sarmadığı için yarım mı bıraksam acaba diye düşündüm ama son anda vazgeçtim alışkanlık olmasın diye (iyi ki) ama yine de sarmıyordu kitap çünkü çok tanıdıktı:) Bir şekilde devam ettim ve kitabın sonuna kadar kitaba 3, hatta 2 puan vermeyi düşünüyordum ama bitirince o kadar da kötü olmadığını fark ettim ve acaba 5 mı versem diye düşündüm ama sonra da o kadar İYİ OLMADIĞINI DA fark ettim ve 4'te karar kıldım nihayet.
Şimdi kitaptan bahsedeyim biraz. Konudan az çok haberiniz vardır buraya ikinci kez yazmayacağım.
Kitabımız 2. bir Kızıl Kraliçe şeklinde başlıyor. Çatıdan çatıya atlayarak hırsızlık yapan kızımız, ama benzerlik bununla da sınırlı değil. Bu kızımız aynı zamanda Tanrısal güçleriyle evrene hükmeden Seçkinlerin (Gümüş Kanlar) gölgesinde yaşayan bir Sıradan (Kızıl Kanlar). Ama tek benzerlik Kızıl Kraliçe'den değil. Kitabı eğer sabredip bitirirseniz bugüne kadar okuduğunuz pek çok fantastik kitap, izlediğiniz dizi/filmler gözünüzde canlanacak. Mesela kızımızın yolu Kızıl Kraliçe'den Mare'nin de olduğu gibi bir şekilde saraya düşüyor ve sarayda Mare olmayı bırakıp bir anda 
Cam Şato dan Celaena oluyor. Ama o Celaena'yken Mare'nin tatlı sempatik muhafızı (adını unuttum) Celaena'nın gençleşmiş hizmetçisiyle (yine adını unuttum) flörtleşiyor ve kızımız da bu sırada Celaena gibi katılacağı yarışmada zorunluluk olan balolara kıyafet yetiştirmek ve prenslerle flörtleşmekle meşgul. Arka planda tabi bir aşk üçgeni de var. Kızıl Kraliçe'den Cal/Mare/Maven arasındaki aşk üçgeni burda Kai/Peadyn/Kitt arasında. Ve Kızıl Kraliçe okuyanların tahmin edebileceği gibi Kitt ve Kai üvey kardeşler. Keşke kızımız Celaena'yken Celaena'nın da yaptığı gibi katılacağı yarışmada gücü olmadığı için en azından bir avantajı olsun diye dövüş yeteneklerini
Kızıl Kraliçe şeklinde başlıyor. Çatıdan çatıya atlayarak hırsızlık yapan kızımız, ama benzerlik bununla da sınırlı değil. Bu kızımız aynı zamanda Tanrısal güçleriyle evrene hükmeden Seçkinlerin (Gümüş Kanlar) gölgesinde yaşayan bir Sıradan (Kızıl Kanlar). Ama tek benzerlik Kızıl Kraliçe'den değil. Kitabı eğer sabredip bitirirseniz bugüne kadar okuduğunuz pek çok fantastik kitap, izlediğiniz dizi/filmler gözünüzde canlanacak. Mesela kızımızın yolu Kızıl Kraliçe'den Mare'nin de olduğu gibi bir şekilde saraya düşüyor ve sarayda Mare olmayı bırakıp bir anda Cam Şato dan Celaena oluyor. Ama o Celaena'yken Mare'nin tatlı sempatik muhafızı (adını unuttum) Celaena'nın gençleşmiş hizmetçisiyle (yine adını unuttum) flörtleşiyor ve kızımız da bu sırada Celaena gibi katılacağı yarışmada zorunluluk olan balolara kıyafet yetiştirmek ve prenslerle flörtleşmekle meşgul. Arka planda tabi bir aşk üçgeni de var. Kızıl Kraliçe'den Cal/Mare/Maven arasındaki aşk üçgeni burda Kai/Peadyn/Kitt arasında. Ve Kızıl Kraliçe okuyanların tahmin edebileceği gibi Kitt ve Kai üvey kardeşler. Keşke kızımız Celaena'yken Celaena'nın da yaptığı gibi katılacağı yarışmada gücü olmadığı için en azından bir avantajı olsun diye dövüş yetenekleriniPowerless
Her seferinde aşk üçgeni görmek istemiyorum dedikten sonra tekrar ve tekrar salak saçma aşk üçgenlerine şahitlik ediyorum daha yeni okumayacağımı söylemiştim nasıl bu kadar çabuk evrenden cevap alabildim. Kitabın konusu,içeriği Açlık Oyunları Kızıl Kraliçe ve 
Küller ve Kor kitaplarının birleşimiydi. Sonu ise 
Köprü Krallığı sonuyla aynıydı.Kai ile Paedyn arasında olanları can çekişerek okudum yazarımız Slowburnu biraz abartmış ama yinede bence atfedildiği kadar kötü değildi.Diğer kitaplardan farklı olan şey sadece karakterler ve onların bazı özellikleriydi.Bazı karakterlerin ölümünü çok çabuk atlatıyorlardı tek önemli kişiler başrollermiş gibi (ve bence bu hiç etik değil her zaman kendi hikayenizin başrolü olamazsınız).
Kitap sadece iki kişinin etrafında dönüyor ve bu çok can sıkıcı kitabı okurken evrenin değil sanki o iki kişinin arasına düşüyormuşuz gibi... Ama yine de bence sonu için okunur.
Kitabın incelemesi:
Veba yüzünden Ilyalılar diğer krallıklardan tecrit edilmiştir. Zamanla vebanın, krallıkta bulunan insanları mutasyona uğratıp farklı türde güçlere neden olduğu fark ediliyor.Fakat bu güçler bazen sekteye uğrayabiliyor ve bazı kişiler bu güçden mahrum olarak dünyaya gelebiliyor (bu kişilere sıradan deniyor)(geri kalan güçleri olan kişilere ise seçkinler deniyor). Sıradanların, baştaki kişilerce güçleri olanlara zarar verecekleri ve düzeni bozacakları idda edildiğinden dolayı çok uzun zaman önce sıradanlar sürgün ediliyor kalan sıradanlar ise idama mahkum ediliyor. Başrol kız bir sıradan (Paedyn). Başrol erkek ise sıradanları idam eden bir İnfazcı ve Paedynin babasını öldüren kralın(!) oğlu (Kai). Paedyn yaşadığı çöplükte hırsızlık yaparak ve bir seçkinmiş gibi rol yaparak hayatını devam ettiriyor. Bir gün yine hırsızlık yaparken prens Kaiyi kurtarmasından dolayı krallık tarafından
Açlık Oyunları Kızıl Kraliçe ve Küller ve Kor kitaplarının birleşimiydi. Sonu ise Köprü Krallığı sonuyla aynıydı.Kai ile Paedyn arasında olanları can çekişerek okudum yazarımız Slowburnu biraz abartmış ama yinede bence atfedildiği kadar kötü değildi.Diğer kitaplardan farklı olan şey sadece karakterler ve onların bazı özellikleriydi.Bazı karakterlerin ölümünü çok çabuk atlatıyorlardı tek önemli kişiler başrollermiş gibi (ve bence bu hiç etik değil her zaman kendi hikayenizin başrolü olamazsınız).
Kitap sadece iki kişinin etrafında dönüyor ve bu çok can sıkıcı kitabı okurken evrenin değil sanki o iki kişinin arasına düşüyormuşuz gibi... Ama yine de bence sonu için okunur.
Kitabın incelemesi:
Veba yüzünden Ilyalılar diğer krallıklardan tecrit edilmiştir. Zamanla vebanın, krallıkta bulunan insanları mutasyona uğratıp farklı türde güçlere neden olduğu fark ediliyor.Fakat bu güçler bazen sekteye uğrayabiliyor ve bazı kişiler bu güçden mahrum olarak dünyaya gelebiliyor (bu kişilere sıradan deniyor)(geri kalan güçleri olan kişilere ise seçkinler deniyor). Sıradanların, baştaki kişilerce güçleri olanlara zarar verecekleri ve düzeni bozacakları idda edildiğinden dolayı çok uzun zaman önce sıradanlar sürgün ediliyor kalan sıradanlar ise idama mahkum ediliyor. Başrol kız bir sıradan (Paedyn). Başrol erkek ise sıradanları idam eden bir İnfazcı ve Paedynin babasını öldüren kralın(!) oğlu (Kai). Paedyn yaşadığı çöplükte hırsızlık yaparak ve bir seçkinmiş gibi rol yaparak hayatını devam ettiriyor. Bir gün yine hırsızlık yaparken prens Kaiyi kurtarmasından dolayı krallık tarafından