Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 42 dk.
Sayfa Sayısı:
95
Basım Tarihi:
Nisan 2023
İlk Yayın Tarihi:
Kasım 1915
Yayınevi:
Tokyo Manga Yayınevi
Orijinal Adı:
羅生門 [Rashōmon]
Orijinal Dil:
Japonca
Orijinal Ülke:
Japonya
ISBN:
9786259966496
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
11 diğer baskı · Tümünü Göster
Raşomon
1.149 okunmaİthaki Yayınları · Aralık 2022 · 152 s.
Raşōmon
369 okunmaTokyo Manga Yayınevi · Nisan 2023 · 95 s.
Raşomon
268 okunmaFol Kitap · 2021 · 88 s.
Raşōmon ve Diğer Öyküler
210 okunmaBoğaziçi Üniversitesi Yayınevi · Ağustos 2010 · 239 s.
Raşōmon ve Diğer Öyküler
126 okunmaAlfa Yayınları · 17 Kasım 2021 · 276 s.
Raşomon
88 okunmaBilgi Yayınevi · 1966 · 111 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Raşomon Kapısı, sadece bir mekân değil; çökmüş düzenin ve kaybolan değerlerin simgesidir. Uşak, başlangıçta hırsızlığı ahlâksız bulur; ama açlık ve işsizlik bu yargıyı aşındırır. Yaşlı kadının, ölü bir kadının saçlarını “peruk yapılacak” diye yolması, kötülüğün nasıl gerekçelerle meşrulaştırıldığını gösterir. Kadın, ölü kadının da yaşarken insanları aldattığını söyleyerek kendini savunur.
Bu savunma, uşağın zihninde bir kırılma yaratır: Eğer herkes hayatta kalmak için başkalarını aldatıyorsa, onun da çalması suç sayılmaz. Böylece uşak, başta tiksindiği kadını soyup kaçarken, ahlâkın yerini çıplak hayatta kalma içgüdüsü alır. Akutagawa, Raşomonda insanın doğru ile yanlış arasındaki çizgiyi, koşullar değiştiğinde ne kadar kolay silebildiğini soğuk ve karanlık bir dille anlatır.
Raşōmon'u Okudum ve Ne düşünüyorum
Kitap çok akıcıydı. Basımın kapak tasarımı çok hoşuma gitti. Fakat hikaye çok yarım kalmış. Bence başrolün işlediği bir suç veya büyük bir günah var. Sürekli bir yanlız kalmanın peşinde. Karısı ve çocuklarının yanında olduğunda da genelde şüpheli şeyler söylüyordu zaten. Sürekli bir şeyler yazıyordu. Garipti yani. Yazar çok fazla alıntı yapmış. Kitaplardan, kitaplardaki karakterlerden. Ben çok kitap okumadığım için bazen bomboş baktım sayfalara. Benim düşüncelerim bu. Ama alıpta okuyabilirsiniz. (yazar intihar etmiş bu arada)
"Buralarda pek sakin..."
"Tokyo'dan daha sakin denebilir, evet."
"Buralarda da mı olaylar var yoksa?"
"𝖤𝗁, 𝗂𝗇𝗌𝖺𝗇ı𝗇 𝗈𝗅𝖽𝗎ğ𝗎 𝗁𝖾𝗋 𝗒𝖾𝗋 ö𝗒𝗅𝖾 𝖽𝖾ğ𝗂𝗅 𝗆𝗂?"
Akutagawa’nın en rahatsız edici tarafı şu:
Sana bir hikâye anlatmıyor gibi. Seni sessizce bir aynanın karşısına geçiriyor. “Aç kalsaydın ne yapardın? Hayatta kalmak için hangi sınırı aşardın?
Ahlak, gerçekten güçlü bir değer mi… yoksa rahat insanların lüksü mü?” Kitabı bitirdiğimde içimde kalan şey korkudan çok huzursuzluktu. Çünkü hikâyedeki karanlık sadece karakterlerde değil — hepimizin içinde olabilecek bir karanlık. Kitap ilerledikçe doğru ve yanlış arasındaki çizgi bulanıklaşıyor. İnsanların kötülüğü bazen açlıkla, korkuyla ya da çaresizlikle meşrulaştırdığını görüyoruz. Ve en rahatsız edici kısmı şu olur: karakterleri tamamen suçlayamazsınız.
Bu arada “Raşomon etkisi” diye bir kavram olduğunu da öğrendim bu hikâye sayesinde. Çünkü Akutagawa’nın başka bir öyküsü olan Korulukta ile birlikte düşünüldüğünde ortaya şu fikir çıkıyor:
Aynı olay, herkesin gözünde farklıdır.
Gerçek dediğimiz şey bile parçalanabilir.
Bu yüzden Raşomon, sadece bir hikâye değil; insan doğasına dair karanlık bir deney gibi.
Raşomon 9 hikayeden oluşmaktadır. Bu hikayelerde insanların içyüzünü ortaya çıkarıyor. Gösterdiğimiz, söylediğimiz benlikle içimizden geçenlerin bir olmaması… İnsanın gerçek yüzü…
Benim beğendiğim bir kitap oldu. Çok kısa ve vurucu hikayelerdi.
Raşōmon ilginç bir kitap. Bende mevcut olan Tokyo Klasik baskısında sadece 2 öykü bulunuyor. Raşōmon ve Dişli Çarklar. Raşōmon 
Ryunosuke Akutagava'nın ilk öykülerinden biri olduğu için çok anlamsız, kısa, gereksiz bir öykü. Dişli Çarklar ise Raşōmon'un aksine intihar edeceği döneme yakın yazdığı bir öykü olduğu için daha da anlamsız, karmakarışık bir öykü. Şikayetçi değilim açıkçası bu öyküden. O an zihninde mücadele ettiği karmaşıklığı çok başarılı bir şekilde aktarmış.
Ryunosuke Akutagava'nın öykülerine giriş yapmak için iyi bir seçenek olmadığını düşünüyorum bunu da ekleyeyim. Nedeni ise içerisindeki öykülerin dengesizliği ve çevirinin kalitesizliği diyebilirim. Diğer baskılar ne durumda bilmiyorum lakin Tokyo Klasik baskısı her ne kadar görüntü olarak hoş olsa da çeviri bakımından çok kötü.
Puan vermedi·95 syf.·
2024 724. kitabı
Japon edebiyatında kısa hikâyeciliğin temellerini atan Ryūnosuke Akutagawa, zekice kurguladığı olay örgüsüyle düşünce sınırlarını en uç noktasına kadar zorluyor. Yayımlandığı dönemlerde büyük ses getiren ve övgüyle karşılanan her iki hikâye, okurunu eşsiz bir yolculuğa çağırıyor. Raşōmon
Yazım dünyasında kalem oynatan bir zihin, kendi korkularıyla kaplanırsa ne olur? Ailesinin yaşadığı trajediyle hayatı değişen bir yazar, bu olayla birlikte gerçeklik ve hayal arasındaki ince çizgiden çıkar. Dişli Çarklar, benliğini yitirip delirmenin eşiğine ulaşan bir insanın içinden çıkamadığı karanlık evrendir..
Masadan kalkıp odanın içinde volta atmaya başladım.
Böyle zamanlarda megaloman birine dönüştüğümü hissediyordum. Bundan aldığım büyük hazla sanki annem, babam, karım veya çocuğum yokmuş, yalnızca ben ve kalemim varmışız gibi yaşıyordum.”
Korku unsurlarıyla zihinsel karmaşanın zekice kullanıldığı iki değerli başyapıt… Yaşamak için yanlış yola sapmak üzere olan bir adam, şahit olduğu tüyler ürpertici "bencillik” karşısında hangi yoldan gideceğine karar verir. Raşōmon, etkisi uzun süre bellekten silinmeyecek, doğru ve yanlışın iç içe girdiği bir kördüğümdür..
İyi okumalar olsun Raşōmon
Raşōmon
Yazım dünyasında kalem oynatan bir zihin, kendi korkularıyla kaplanırsa ne olur? Ailesinin yaşadığı trajediyle hayatı değişen bir yazar, bu olayla birlikte gerçeklik ve hayal arasındaki ince çizgiden çıkar. Dişli Çarklar, benliğini yitirip delirmenin eşiğine ulaşan bir insanın içinden çıkamadığı karanlık evrendir..
Masadan kalkıp odanın içinde volta atmaya başladım.
Böyle zamanlarda megaloman birine dönüştüğümü hissediyordum. Bundan aldığım büyük hazla sanki annem, babam, karım veya çocuğum yokmuş, yalnızca ben ve kalemim varmışız gibi yaşıyordum.”
Korku unsurlarıyla zihinsel karmaşanın zekice kullanıldığı iki değerli başyapıt… Yaşamak için yanlış yola sapmak üzere olan bir adam, şahit olduğu tüyler ürpertici "bencillik” karşısında hangi yoldan gideceğine karar verir. Raşōmon, etkisi uzun süre bellekten silinmeyecek, doğru ve yanlışın iç içe girdiği bir kördüğümdür..
İyi okumalar olsun RaşōmonRaşomonAlıntı
Herkese merhaba. Daha önce Kappa kitabını okuyup kalemiyle tanıştığım Akutagawa' dan ve eseri raşomondan bahsedeceğim. Ben Kappa kitabını bu kitaba nazaran daha çok beğendim.
Modern japon edebiyatında iki önemli yazar vardır. Ogai Mori ve Natsume Soseki. Akutagawa ise Sosekinin öğrencisidir ve oldukça başarılıdır.
Raşomon kitabı iki öyküden oluşuyor; raşomon ve dişli çarklar.
Ben kapaktan ve raşomon isminden kaynaklı bir samurayı okuyacağımı sanmıştım ancak Raşomon, Kyoto ve Nara şehirlerinin anıtsal güney kapıları anlamına gelmekteymiş. Bu noktada biraz hayal kırıklığına uğradığımı söylemeden geçemeyeceğim.
Raşomon öyküsünde;Yaşamak için yanlış yolu tercih etmeyi düşünen kahramanımız tüyler ürpertici 'bencillik' karşısında hangi yolu tercih edeceğine karar verir.
Dişli çarklar öyküsünde delirme eşiğine ulaşan bir insanın içinden çıkamadığı karanlık evre anlatılır. Japon edebiyatı sevenlere şimdiden Keyifli okumalar diliyorum ^_^
Ryunosuke Akutagama / Raşomon / Dişli Çarklar
İçerisinde iki tane hikaye bulunduruyor. Birincisi Raşomon. Kısacık bir öykü diyebilirim. Birkaç sayfadan oluşuyor. Yaşamak için yanlış yola sapmak üzere olan bir adamın bencillik karşısında hangi yoldan gideceğine karar vermesini anlatıyor kısaca.
Bir diğeri Dişli Çarklar benim daha çok hoşuma gitti ve kitabın yüzde doksanını kapsamış. Bana kalırsa yanlış kitap ismi konmuş, kapakta Dişli Çarklar yazılması gerekliydi.
Ailesinin yaşadığı trajediyle hayatı değişen bir yazardan bahsediyor yazarımız. Gerçeklik ve hayal arasında kayboluyor kitap karakterimiz. Kendisini kaybedip delirmenin eşiğine geliyor. Arka kapakta şöyle diyor: Benliğini yitirip delirmenin eşiğine ulaşan bir insanın içinden çıkamadığı karanlık evredir Dişli Çarklar.
Bence iki hikaye okunmaya değerdi. Korkuyla beraber zihinsel karmaşa iki hikayede karşımıza güzel bir şekilde çıkıyor.
“Masadan kalkıp odanın içinde volta atmaya başladım. Böyle zamanlarda megaloman birine dönüştüğümü hissediyordum. Bundan aldığım büyük hazla sanki annem, babam, karım veya çocuğum yokmuş, yalnızca ben ve kalemim varmışız gibi yaşıyordum.”
Kitap aslında güzel tavsiye ederim...
Yalnız çeviride hata var sanırım. Kitabın bir yerinde yazar "Gece Yarısı Yolculuğu" adında bir kitap okuduğundan bahsetmiş ve alta dipnot olarak bahsi geçen kitabın yazarı hakkında bilgi verilmiş. Yazarın adı Paul Auster ve eseri 1985' te yazmış. Oysa bizim yazarımız Akutagava 1927'de ölmüş. Nasıl oluyorda 1947'de doğmuş birinin kitabını okuyor. Şaşırtıcı gerçekten . Bundan sonraki dipnotlara dikkat etmedim artık.
"Bununla ilgili en ufak fikrim bile yok."Duygu ve Düşünce
Osamu Dazai'nin kitaplarından sonra farklı biraz daha iç açıcı bir şey beklemiştim. Beklediğimle kaldım. Bu Japon yazarlar neden depresif? Ne yaşıyorsunuz abi?
Bir oturuşta bitecek bir kitap. Ha ben bu kadar depresifliği kaldıramam derseniz yayarak da okuyabilirsiniz ama tavsiye etmem. Uzadıkça hevesiniz kaçabilir. Kitabın sonuna kadar "bu adam ne yaptı niye bu kadar karamsar neyin kafası bu kardeşim?" diye okudum. Kendisini Raskolnikov ile de bağdaştırdı bir ara bu yüzden cinayet işledi diye düşünüyorum. Çok büyük bir günah işlemiş ne olduğunu anlayamadım. Farklı işlerle uğraşırken bir yandan da okuyordum belki o kısmı kaçırmış da olabilirim biri beni aydınlatsın lütfen.
Ana karakter büyük bir zihinsel karmaşada ki kendisi bile söylüyor "Neydi bu ruh halimin nedeni? Bununla ilgili en ufak fikrim bile yok."
Raşōmon ile ilgili benim de düşüncem bu: en ufak fikrim bile yok...
Fatma Zuzu kuzucum sen ne dersin bu kitaba???
Fatma Zuzu kuzucum sen ne dersin bu kitaba???Yazar Hakkında
Ryunosuke AkutagavaYazar · 12 kitap
Akutagawa Ryūnosuke, takma adı Chōkōdō Shujin veya Gaki, (1 Mart 1892, Tokyo, Japonya - 24 Temmuz 1927, Tokyo), özellikle Japon geçmişindeki olaylara dayanan hikayeleri ve üslup virtüözlüğü ile tanınan üretken Japon yazardır.
Akutagawa çocukken hastalıklı ve aşırı duyarlıydı, ancak okulda başarılıydı ve açgözlü bir okuyucuydu. Edebiyat kariyerine 1913'ten 1916'ya kadar İngiliz edebiyatı okuduğu Tokyo İmparatorluk Üniversitesi'nde (şimdiki Tokyo Üniversitesi) devam ederken başladı.
Kısa öyküsü “Rashōmon”un 1915'te yayımlanması, onun günün seçkin Japon romancısı Natsume Sōseki ile tanışmasına yol açtı. Sōseki'nin teşvikiyle, büyük ölçüde 12. ve 13. yüzyıl Japon masal koleksiyonlarından türetilen, ancak modern psikolojinin ışığında ve oldukça bireysel bir tarzda yeniden anlatılan bir dizi hikaye yazmaya başladı. Öykülerinde, Çin'in, Japonya'nın Nagazaki'deki 16. yüzyıldaki Hıristiyan topluluğu ve 19. yüzyıl Japonya'sıyla Avrupalı temasları gibi birbirinden farklı kaynaklardan ilham aldı. Öykülerinin birçoğu, genellikle ürkütücü temalarına çok uygun olan ateşli bir yoğunluğa sahiptir.
1922'de otobiyografik kurguya yöneldi, ancak Akutagawa'nın modern yaşam hikayeleri, eski hikayelerinin egzotik ve bazen ürkütücü parıltısından yoksundur.
Akutagawa, tüm Japon yazarlar arasında en çok çevrilen yazarlardan biridir ve birçok öyküsü filme alınmıştır.
"Japon kısa hikayeciliğinin Babası" olarak kabul edilir ki Japon Edebiyatı'nın kayda değer ödüllerinden olan Akutagava Ödülleri onun adını taşımaktadır. Tokyo doğumlu olan yazar, 35 yaşındayken yine Tokyo'da yüksek dozda barbital alıp intihar ederek ölmüştür.
