Yazar:
Chloe Walsh
Tahmini Okuma Süresi:
21 sa. 56 dk.
Sayfa Sayısı:
774
Basım Tarihi:
22 Mart 2023
İlk Yayın Tarihi:
5 Şubat 2023
Yayınevi:
Independently published
ISBN:
9798388024497
Dil:
İngilizce
Türler:
Yorumlar ve İncelemeler
Bir kalp bir kere âşık oluyor be Joey...2025 Okuma Raporları
“Kim olduğunu biliyorum... Kayıp çocuğun ta kendisisin. Endişelenme, Peter Pan, ben senin Wendy'n olacağım.”
Kitap Aoife ve Joey'in 1999-2004 arası zamanlarını anlatıyor. Bu arada yazar akıcı yazımından hiçbir şey kaybetmemiş. Su gibi aktı, sıkıldığım tek bir nokta yok anlatımından. 1999'da Joey'in ağabeyi Darren'in okulun ilk günü onu derse bırakırken aslında onları terk ettiği yerden başlıyor. Bundan sonra fiziksel ve psikolojik şiddetin yanında bağımlı olması kaçınılmaz olan Joey'in hikâyesini detaylarıyla öğrenmiş oluyoruz. Hiç yaşanmamış çocukluğun ardında yıkılan bir gençliği olan Joey'in kurtarıcısı okulun ilk günü göz göze geldiği Aoife Molloy olabilirdi. Kendisi patronun kızı olmasaydı ve Joey kendini bu kadar yetersiz hissetmeseydi. Ama Aoife Joey'in uzaklaştırma çabalarını görmezden gelen inatçı bir kız olduğundan pes etmiyor. Peki asıl gerçeğin ağırlığını kaldıracak güçte mi?...Gibi şeyler söylemek isterdim ama ilk 2 kitabı okuyanlar zaten bunu biliyoruz. Bilmiyorsanız bundan sonrası spoi olabilir. Şimdi yorumuma geçeyimmmm!
Joey seni kendinden mi kurtarsak yoksa sözde "ailenden" mi bilemedim bebeğim:(
Gibsie'm de yoktu:(( Çok fazla tetikleyici kitaplar okurum ama psikolojik şiddete dayanamıyorum hele ki çocuklara... İlk başta öyle kahretti ki 13 yaşındaki çocuğun iç sesini okumak ve o iki canavardan bahsetmek bilr istemiyorum ya cehenneme kadar yolları var. Kavanagh ailesine bir kez daha minnet duydum. Aşka gelince ilk kitaplarda kendimi o kadar Shannon'ın yerine koymuşum ki Joey'i abim olarak kabul edince özel hayatının detayları beni çokta heyecanlandırmadı yani, olmadı. Sanırım lise kurgularında tatlılıktan bayılmaktan yanayım. Muzip Molloy kusura bakma canım. Evet Gibsie'nin o malum şakalarına da bayılan ben değildim zaten fkfkf. Ama Johnny
Tommen erkekleri serisi ilk iki kitapla tamamen bitmeliydi bana kalırsa. Çünkü bu kitap o kadar özensiz yazılmış ki tamamen boş içeriğe sahip bir kurguyla sadece aradan çıkartılmak istenmiş bir karakterin acıklı hikayesini anlatıyordu.
Bu sefer konusu ilk iki kitaptaki ana karakterimizin abisi Joey'i ele aldığı için olaylar ilk iki kitabın öncesindeki zaman diliminde geçiyordu. Başta çiftin eğlenceli atışmaları, agresif tavırları ve arkadaşlıklarını okumak güzel olsa da bu sadece iki yüz sayfa kadar devam edebildi. Sonrasındaysa hep bir kavga hep bir anlaşmazlık ya da saçma sapan kavgalar bütünlemesiydi.
'Joey korkunç kararlar veren iyi bir insandı.'
Evet korkunç kararlar veriyor ama dersini de asla almayan hırçın ve asi bir ergen. Yazarımız Joey'nin serseriliğinden başka yazacak şey bulamadığı için sürekli aynı hatayı ısıtıp ısıtıp yine yaptırmış ve alın size mükemmel bir kısır döngü! Kısacası asla akıllanmayan ve 'ben sana zarar veririm benden uzak dur' temalı depresiflik hikayesiydi. (-_-;)
Okurken ne kadar rahatsız olsam da bazı yerlerde verdiği mesajlar ve bana aşıladığı duygular elbette güzeldi bir derecede. Yine de karakterlerin çocuksu ve aşırı hormonlu tavırları yüzünden kitabın tüm duygusu yok oldu. Karakterlerle anlaşamadım bile hepsine ayrı bir sinir oldum. (─.─||）
Benim için Tommen serisi ilk iki kitapla bitmiştir. (◠‿◕)
Çok sevdiğim Tommen Erkekleri serisinin üçüncü kitabının yorumu ile geldim.Johnny ve Shannon ‘nın kitapları daha çok sevdim.Bu kitap da güzeldi ama eksikleri vardı .Spoi olmadan yorum yapamam o yüzden uyarımı baştan yapıyorum.
Konusunu diğer kitaplardan tanıdığımız Joey ve Aoife’ nın hikayesi.Joey’nin şeytanlarla mücadelesini okuduk çoğunlukla. Onun için kalbim o kadar kırık ki..Shannon’un yaşadıkları hiçbir şeymiş onunkinin yanında. O çocukların hepsine hem annelik hem babalık yaptı. Resmen en küçük kardeşi Sean doğduktan sonra gece gündüz ona baktı. Aslında ilk başta haplarla tanışması yoğun hayatına adapte olmak içindi. Sonra babasının ve annesinin yaptıklarından kaçış oldu. Her ne kadar sonlarını bilsem de anne ve babasına hırsım hiçbir zaman geçmeyecek. Anneleri aslında diğer çocuklarını çarpık da olsa bir şekilde seviyor.Bir tek sevgisi Joey’e karşı yoktu.Aoife ile bir konuşmalarında, kıza sonunun kendisi gibi olacağını söyledi.Joey’in içlerinde babalarına en çok benzeyen olduğunu deyince delirdim resmen. Çünkü uzaktan yakından alakası yok. Bu kadar fedakar bir insan nasıl olup da bu kadar insanlık dışı muamele görür anlamıyorum. Madem babasını benzediği için onu sevmiyorsun o zaman niye o pislik adamdan çocuk doğurup duruyorsun be kadın!!! başlarına gelen her şeyi sonuna kadar hak ettiler. Anneleri denilen o kadın sonunda ne yaparsa yapsın affetmiyorum.
Aoife karakterini başlarda sevmemiştim. Bunun sebebi de kitap Joey ve Aoife’nin 12 yaşında halinden başlıyor. Ben diğer iki kitapta Aoife’yi çok sevmiştim. Ama burada ilk başlarda çok ergen ve şımarık bir kız olarak karşıma çıktı. Bir de ne kadar aklında hep Joey olsa da ,Paul ile bir ilişki yaşarken sürekli onu hem zihinle sonunda da bedenen aldattı.Joey’in ilişki istememesini anlıyorum çünkü o evde o kadar
8/10
2025 124. kitabı
Serinin ilk iki kitabını sevdiğim için Altıyı Kurtarmak kitabına da ayrı bir merakla başladım. Joey’in hikayesini okurken, onun yüklerini, hatalarını ve Aoife ile olan inişli çıkışlı ilişkisinde çokça sinirlendim ama daha çok üzüldüm. Aoife'nın kendini korumaya çalışması, Joey’in savrulması... Bazı yerlerde daha çok mücadele etmesini isterdim ama yine de güzel bir gelişim gördük. Önceki kitaplara göre daha az dram olmasına rağmen duygu geçişleri çok yerindeydi. İkinci kitabı merakla bekliyorum. 8/10 verdim.
Aʟᴛı'ʏı Kᴜʀᴛᴀʀᴍᴀᴋ
Chloe Walsh’un kaleminden çıkan her kitapta duygulara tutulmak gibi bir huyum var. Hele ki On Üç’ü bağlamak ve On üç’ü Saklamak gibi beni derinden sarsan, karakterleri gerçek hayattaymış gibi hissettiren hikâyelerden sonra Altı’yı Kurtarmak için beklentim çok büyüktü. Çünkü Joey Lynch... Daha ilk andan itibaren içimi acıtan bir karakterdi. Sadece bir abi, bir futbolcu, bir genç değil, kendini unutan, hep başkalarını kurtaran, ama kendi dibe battıkça kimseye ses etmeyen bir çocuktu o. Bu yüzden onun hikâyesi beni mahvedecek sanmıştım. Ama açık konuşmam gerekirse, aynı yoğunluğu ve çarpıcılığı hissedemedim.
Kitapta Joey ile Aoife’nın ilişkisi oldukça ön plandaydı. Ve evet, aralarındaki bağ özel, kırılgan, saf... Ama bu kitapta ilişkileri o kadar merkeze alınmıştı ki, ben Joey’in kendi iç mücadelesini, karanlıkla olan savaşını, ailesiyle yüzleşmesini yeterince derin hissedemedim. Oysa bu çocuğun hikâyesi başlı başına bir enkaz. Sadece bir aşk hikâyesini indirgenemeyecek kadar ağır. Yine de yazar, bu ağırlığı zaman zaman yüzeyde bırakıp romantik etkileşimlere daha çok yer verdiğinde, hikâyeden biraz uzaklaştım. Kalbim hep “tamam, Aoife onu seviyor... ama Joey kendini sevebiliyor mu?” sorusunun cevabını aradı.
Bazı sayfalarda Joey’in düşüncelerini okumak boğazıma düğüm oldu. Özellikle yalnızlık hissi, çocukluğundan kalan kırılmalar, kendini hep ikinci plana atışı öyle tanıdık, öyle can acıtıcıydı ki... Ama bu derin duygular arasında, hikâyenin temposu zaman zaman yavaşladı. Bazı yerlerde ilişki çok fazla tekrar etti, duygu gelişimi yerine sadece “birbirlerine yetmeye çalışma” çabası okundum.
Aoife’yı sevmedim diyemem. Ama onun sevgisiyle Joey’in tüm yaralarının sarılması gerektiği fikri, bana biraz fazla iyimser geldi. Çünkü bazı acılar vardır, sadece
Joey zaten ilk kitapta beni mahvetmişti bu kitaptada aynı şekilde defalarca kalbim onun için kırıldıAofie çılgın inatçi ve müthiş özgüvenli bir genç hanımdı..onunda kendince travmaları vardı ama Joey olan sadakati arkadaşlığı desteği cidden taktire şayandı. Benim tek takıldığım nokta yazar çok fazla tekrara düşmüştü zira bu kitapta olan bir çok şeyi az çok ilk kitaptada görmüş ve okumuştuk bundan dolayı keşke yazar bu kadar geriden değilde şimdi ki zamandan başlayıp ara ara geçmişe dönüşler yapsaydı belki bu kadar tekrar hissi oluşmazdı.. ikinci kitapta günümüz itibariyle ilerleyecek ben onu daha çok merak ediyorum
İlmek ilmek işlenmiş....Roman-Edebiyat
Sorumlulukları altında kalan, dünyanın yükünü sırtında taşıyan Joey ile normalde hayatında olmaması gereken bir çocuğa aşık olup ona sonuna kadar destek olmaya çalışan Aoife. İlk görüşte aşk onların ki. Fakat Joey'in zaten berbat olan hayatı abisi Darren'in gidişi ile tamamen içinden çıkılmaz hale geliyor. Onüç yaşında diger kardeşlerinin sorumlulukları omuzlarına binen Joey'in kendini başka çıkmazlara sürüklemesi ve beş yıl boyunca Aoife ile olan arkadaşlıkla başlayan ve badirelerle dolu ilişkilerini günlük gibi okuyoruz.
Serinin ilk iki kitabından dolayı zaten sorumsuz bir anne, alkolik şiddet bağımlısı bir babadan dolayı kapana kısılmış kardeşlerin hikayesine hakimiz. Fakat Joey ile daha derine dalıyoruz. Neden ve nasıl kendini uyuşturucu kullandığını, ne zaman şiddete başvurduğunu okuyoruz. Kitabın yarısına kadar yavaş ama sorunlarla dolu ilerliyor hikaye. Daha sonra Joey'in yaşadıklarının yansımasını okuyoruz. Aslında tüm gidişat bizi o son sayfalara hazırlıyor.
Kitaptaki bazı sahneler olmasa okurken çok sıkılabilirdim ki ilk kitapları bir solukta okudum. Joey'in yaşadıkları beni boğdu okurken. Üzüldüm, kızdım, bazı sahnelerde gözyaşı döktüm. (Büyukbabasının hastane sahnesi gibi) Aoife ise hep dürten, zorlayan taraf oldu. O son sahnelerde içimi yaktı. Yine de pes etmemesi ile değerini kanıtladı bence. Özellikle Joey'in onsekiz yaşına bastığı sabah her açıdan trajikti. Çocukların Joey'e bakışları, ona tutunmaya çalışmaları, onun için ne kadar büyük bir yük diye düşündürttü.
Altı'yı Kurtarmak Chloe Walsh
Altı'yı Kurtarmak Chloe Walsh
Bu seriyle aramda love-hate ilişkisi var. Okuduğum için utanıyorum ama aşırı okumak da istiyorum. Garip. Ama devam edicem kitaplar çıktıkça aşırı merak ediyorum çünkü.
Spoiler!!
Shannon ve Johnny’nin kitabından önce çıksaydı eğer, genel olarak evrenle alakalı bambaşka görüşlerimin olacağı bir kitaptı kesinlikle. Shannon’un gözünden okuduğumda annesinin ölümünde bir tık üzülmüştüm. Fakat ilk bu kitabı okusaydım asla o kadar bile üzülmezdim. Çünkü ben kendisine bu kadar destek olan ona bu kadar değer veren oğluna karşı bu kadar kötü olan başka birini görmedim. Yani rezil bir kadındı gerçekten. Joe ve Aofie bu kitabımızın ana karakterleriydi zaten biz bu iki karakteri diğer kitaplarda görmüştük. Fakat bu defa onların hikayesini onların gözünden okuduk. Açıkçası ben bu iki karakteri diğer kitaplarda da çok fazla sevmiştim, sevgim değişmedi ama garip bulduğum kısımlar kesinlikle vardı. Aofie ile başlamak istiyorum. karakterlerin yaşları küçük olgunluklarını ona göre değerlendireceğim ama anlam veremedigim yerleri de kesinlikle soyleyecegim. İlk olarak Aofie’nin Paul takıntısı.. asla anlam veremedim. Onu sürekli ağzına gelen en kötü kelimeleri söyledi. Ve buna rağmen üç yıllık bir ilişki yaşadılar. Annesiyle babasının ilişkisinden dolayı böyle bir ilişkide olması bana çok mantıksız geldi, karakterin yaşının küçük olması bir yana değer görmediği bir ilişkiyi bu kadar devam ettirmesi çok saçmaydı. Ve bu hiçbir yerde açıklanmadı, kıskandırmak için miydi ? Yoksa başka bir şey mi vardı buna hiç değinmemişti yazar. Özellikle annesiyle mutfakta yaptığı konuşmadan sonra onun bu tarz bir ilişkiye bu kadar uzun devam etmesi bana çok saçma geldi. O kısım kesinlikle gereksiz uzatılmıştı sırf bekar kalmasın diye belki. Çünkü Aofie ve Joey ‘in ilişkisi çok sonra başladı ve sırf o kavga sahnesi yaşansın diye o ikilinin de ilişkisi uzatılmış gibi geldi bana. Joey’e gelirsek eğer, babası kesinlikle şerefsizin tekiydi. Ama annesi o annesinin nankörlüğü beni mahvetti.
Konu güzel fakat olaylar ciddi anlamda sürekli aynı sarmalda ilerledi. Aslında karakterleri tanımak açısından güzel bir süreçti. Ama bir yerden sonra bir şey oluyor oluyor sonrasında bir bakıyorsun karakter buhrana giriyor hop başa dönmüşüz. Böyle tam bir netice olmayınca haliyle hayalkırıklığı oluştu. Belki kronolojik olarak gidilip ilk kitap bu olsaydı aşinalıklar azaldıkça verilmek istenen duygu yükü daha ağır ve can alıcı olurdu. Joey'in yaşamakla yükümlü oldukları çok ağır farkındayım ama tüm kitap boyunca sonuçsuz kalan iç çatışmalarını okuduk. Kendini değersiz görüp zamanla bağımlılıklarına yenik düşüp bunlarla da çok yaşayamayacağını düşündükçe aklının bir köşesinde kaçma ve zorunlu yükümlülüğü olarak gördüğü kardeşleri için savaşma ikilemi de içinde. Molloy güçlü bir karakter ama gereksiz bir şekilde de pervasız. Her ikisi de bakıldığında fazla tutarsız ve bu açıdan birbirlerini tamamlıyorlar aslında. Her şeyi toz pembe beklemiyorum tabii ama yaratılmak istenen karanlık ruhtan ziyade yoğunluklu hastalıklı bir ilişki okutuldu. İlk kitapta her şey o kadar yavaş ama anlamlıydı ki; trajedi, aşk, travmalar, bekleyiş... O büyüden sonra zirveden boşluğa çakılmışım gibi oldu haliyle. Hikayelerinin daha devamı var ve 2. Kitaptan hatırladığım kadarıyla gideceğimiz gidişat da belli olduğundan beklentim biraz düşmüş durumda. Umarım yanılırım.
Reklam
Yazar Hakkında
Chloe WalshYazar · 2 kitap
Chloe Walsh, TikTok, Goodreads ve Amazon'da popülerlik patlaması yaşayan 'Tommen Erkekleri' serisinin çok satan yazarıdır. On yıldır yeni yetişkin ve yetişkinlere yönelik çağdaş romantizm yazıp yayınlıyor. Kitapları birçok dile çevrildi.
