Rölyefteki Aslan
Handan Acar YıldızYazar:
Handan Acar Yıldız
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
192
İlk Yayın Tarihi:
4 Nisan 2022
Yayınevi:
Ketebe Yayınevi
ISBN:
9786258094206
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Rölyefteki AslanEdebiyat
#RölyeftekiAslan
#HandanAcarYıldız
#KetebeYayınları
Rölyefteki Aslan, yazmaya öyküyle başlayan, roman ve incelemeleri de bulunan Handan Acar Yıldız'ın ikinci romanı.
Roman,insanlık tarihindeki ilk kadın yazar,prenses, rahibe Enheduanna'nın hikâyesi özelinde geçmişten bugüne birbirinden farklı kadınların hikâyelerine eklemlenerek ilerliyor.Yazar,kil tabletten,kâğıda;kâgıttan tablet bilgisayara kadar insanlığın yaşadığı değişim ve dönüşümleri,insanlık durumlarını, Doğu halklarının tarihi ve mitolojisiyle günümüz yaşantısı arasında gerçekleştirdiği ustaca geçişlerle, ironilerle anlatıyor.
Yazarın iki yıl süren çalışmayla, detaylı inceleme ve araştırmalarla kaleme aldığı bu güzel romanda, yazar ,okurlarını kendi gördüklerine ortak etmek amacıyla yer yer fotoğraflara,mağara resimlerine,haritalara da yer vermiş.
Ülkemizde ve dünyada geçmişten bu güne yaşanan pek çok sorunu tarihi,mitolojik,sosyolojik ve felsefi açılardan irdeleyen çok boyutlu,okura farklı bakış açıları sunan bu güzel romanı okumanızı,romanda adı geçen İranlı yönetmen Mecid Macidi'nin Serçelerin Şarkısı filmini de izlemenizi tavsiye ederim.
"...Batı Medeniyeti, aslında her şeyini aldığı Mezopotamya'yı sonradan geri kalmışlıkla suçlayacaktı.Kendine sürekli geri kaldığı söylenen Mezopotamya, öğrenilmiş çaresizlik sonucu geri kalmayı gerçekten kadere dönüştürecekti..."(s.41 )
"...Kaçılan kadar sık karşılaşılabilecek şey yoktu yeryüzünde..."(s.173)
Rölyefteki Aslan, farklı inançları ve zamanları yansıtan; yaşam döngüsünü anlatan modern bir anlatı. Eser; kurgu, zaman ve mekân bakımından tek bir düzlemde yürümüyor. Romanda parçalanmışlık söz konusu. Üst kurmaca, kolaj, ironi gibi postmodern özellikler kurguya hizmet ediyor. Sıra dışı biçimsel tekniklerin denendiği eserde sürekli bir değişim ve dönüşüm gözleniyor. Zaman, nehir, insanlar, bilgi ve kitaptaki birçok nesne bu dönüşümden nasibini alıyor. Fakat, bazı yazgılar aradan binlerce yıl geçse de değişmiyor. Hikâyenin merkezinde olan Enheduanna’nın kaderi gibi… Akad prensesi aynı zamanda rahibe ve şair. Bu bilge kadının yaşadığı sancılar günümüz kadınıyla benzer. Handan Acar Yıldız, kadim toprakların gelgitlerini anlatırken trajik bir anlatımdan kaçınıyor. Kavramlara verdiği ruh ve sözcüklere yüklediği anlamlar eseri edebî anlamda değerli kılıyor. Acının katık edilmiş şekli olarak sunulan “lotus çiçeği” ise eserde laytmotif olarak tekrarlanıyor.
Yazar, yaşam-ölüm, kadın-erkek, karanlık-aydınlık, suçlu-masum gibi hayatın içinde var olan zıtlıklardan ustaca yararlanıyor.
Tanrılar, mitolojik ögeler, kutsal kitaplardan ve şiirlerden alıntılar zenginlik katmış romana. Kitap boyunca aslan ve öküzün kaçma ve kovalama hâllerinin metaforik olduğunu düşünüyorum. Katmanlı romanda söylenecek söz çok…Bu derin; felsefi, mitolojik, tarihî eserin yazarı Handan Acar Yıldız’ı kutluyor; yüreğine, emeğine, dimağına sağlık diyorum. Okuru bol olsun.
Puan vermedi·192 syf.·
2025 390. kitabı
"Yeryüzünde lanet denilen şey varsa eğer, en büyük lanet; aynı anda hem çok zeki hem de köle olmaktı. Handan Acar Yıldız
"Rölyefteki aslan yıllar sonra kıpırdadı. Pençeleri sızlıyor ve kaşınıyordu. Pençelerinden sonra kalbini hatırladı. Taştan kalbi hatırlanınca atmaya ve kan pompalamaya başladı.
Yanı başında duran öküzün üzerine atıldı. Havadayken omurgası yay gibi kıvrıldı, pençelerindeki kararlılık vücut kıvrımlarına taştı, öne uzattığı iki bacağı yaya gerili ok görünümü aldı. Şimdi hem bir aslan hem yay hem de oktu. Aslan gibi oktu ya da ok gibi aslandı ya da aslan gibi yaydı ya da yay gibi bir aslandı. Burada burçlardan bahsetmiyoruz. Bahsetseydik aslanın burcu en çok ikizlere yakın olusu,
"Aslan aslında vejetaryendi. İçinde bulunduğu toplumdan dışlanmamak, ileride çocuklarının alnına kara leke sürmemek için vejetaryen olduğunu bütün ormandan gizlemişti. Ele güne karşı avlanmış, boğazladığı ceylanları, geyik ve tavşanları gizlice fakirlere dağıtmıştı. Bu yüke dayanması kolay değildi. Vejetaryen olduğunu çıkıp bütün ormana haykırmak istiyordu zaman zaman. Ama krallık tacı elinden alınır diye korkuyordu.
Gerçeği açıklama içgüdüsünü bastırmak için sık sık kükrerdi. Kükremekten sesi kısılır, böyle zamanlarda kendine tabiatını hatırlatmak için daha fazla avlanırdı. Hırçınlığının nedeninin hassaslığı olduğunu kimse fark etmezdi ya da ormanın otoritesi sarsılmasın diye"
"Yaşadığı bu iç çatışma nedeniyle sonunda aslanın sanatçı ruhu gelişti. Günün birinde kendini rölyefin üzerinde buldu. Sanatçılık, ruhuna virüs gibi bulaşmıştı artık dönüşü yoktu. Yine iç çatışmaları devam etti. Etçil olmamasının, otlara düşkünlüğünün -sadece yenilen değil içilen otlara da düşkündü- sebebini bulmak için çocukluğuna inmeye çalıştı.
Lakin inemedi zira artık taşa oyulmuştu. Pençelerinin
Handan Acar Yıldız
"Rölyefteki aslan yıllar sonra kıpırdadı. Pençeleri sızlıyor ve kaşınıyordu. Pençelerinden sonra kalbini hatırladı. Taştan kalbi hatırlanınca atmaya ve kan pompalamaya başladı.
Yanı başında duran öküzün üzerine atıldı. Havadayken omurgası yay gibi kıvrıldı, pençelerindeki kararlılık vücut kıvrımlarına taştı, öne uzattığı iki bacağı yaya gerili ok görünümü aldı. Şimdi hem bir aslan hem yay hem de oktu. Aslan gibi oktu ya da ok gibi aslandı ya da aslan gibi yaydı ya da yay gibi bir aslandı. Burada burçlardan bahsetmiyoruz. Bahsetseydik aslanın burcu en çok ikizlere yakın olusu,
"Aslan aslında vejetaryendi. İçinde bulunduğu toplumdan dışlanmamak, ileride çocuklarının alnına kara leke sürmemek için vejetaryen olduğunu bütün ormandan gizlemişti. Ele güne karşı avlanmış, boğazladığı ceylanları, geyik ve tavşanları gizlice fakirlere dağıtmıştı. Bu yüke dayanması kolay değildi. Vejetaryen olduğunu çıkıp bütün ormana haykırmak istiyordu zaman zaman. Ama krallık tacı elinden alınır diye korkuyordu.
Gerçeği açıklama içgüdüsünü bastırmak için sık sık kükrerdi. Kükremekten sesi kısılır, böyle zamanlarda kendine tabiatını hatırlatmak için daha fazla avlanırdı. Hırçınlığının nedeninin hassaslığı olduğunu kimse fark etmezdi ya da ormanın otoritesi sarsılmasın diye"
"Yaşadığı bu iç çatışma nedeniyle sonunda aslanın sanatçı ruhu gelişti. Günün birinde kendini rölyefin üzerinde buldu. Sanatçılık, ruhuna virüs gibi bulaşmıştı artık dönüşü yoktu. Yine iç çatışmaları devam etti. Etçil olmamasının, otlara düşkünlüğünün -sadece yenilen değil içilen otlara da düşkündü- sebebini bulmak için çocukluğuna inmeye çalıştı.
Lakin inemedi zira artık taşa oyulmuştu. Pençelerinin
Kitap bir türlü beni sarmadı. Yarım bırakmamak için zorladım kendimi. Konular birbirinden kopuk geldi. Sürekli bağlantı kurmaya çalışmak beni yordu. Emeğe saygı duyuyorum ama benim tarzım değil.
Yeni yılın ilk kitabını bitirmiş oldum. Rölyefteki Aslan bildiğimiz romanlardan farklı bir tarzı var.
Tarih, mitoloji ve çağdaş hayatın iç içe girdiği bir eser olmuş. İsimlerin mitolojik oluşu anlatılanların çağımızda mı yoksa geçmişte mi olduğunun sorgusunu hep akılda tutuyor.
Romanın başlarında Fuat Sevimay tarzı ironilere sıkça rastlanan da sonlara doğru ironiye yer verilmemiş.
Yazar satır aralarına sosyal olguları ustaca serpiştirmiş. Roman içindeki konu çeşitliliği sonlarda birleştirilmiş. Bu çeşitlilik oldukça emek ister ki bu emeği dilde de görebiliyoruz.
Mezopotamya uygarlıkları, tarih, mitoloji, arkeoloji, filoloji, hiyeroglif bilgisi zengin olan okuyucuların daha fazla zevk alacağı bir kitap.
