Yazar:
Robin Hobb
Tahmini Okuma Süresi:
19 sa. 8 dk.
Sayfa Sayısı:
675
Basım Tarihi:
Kasım 2002
Yayınevi:
Spectra Books
Orijinal Adı:
Royal Assassin
ISBN:
9780553573411
Ülke:
Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·680 syf.·
Beğendi
·2021 88. kitabı
Ahh Fitz..
Entrika, entrika yine entrika..
Bir çocuk yetişkin olana kadar entrika içinde paramparça olur mu ya? Evet olur.
İlk kitaptan bu yana Fitz'i sanki ellerimde büyüttüm. Sevdim, merhamet edip başını okşadım. Ama bunu amcası Regal yapamadı. Regal, senden nefret ediyorum. Umarım kendin için çok kötü bir son hazırlarsın. Verity, Molly, Patience, Lacey, Kettricken, Burrich, Shrewd, Soytarı, Chade.. aslında her karakter kendi içinde bir ayrı dünya.
Verity.. lütfen, her şeyi bu kadar fazla göğüsleme. Valla ben yoruldum ya. Bir hayatın olsun. Patience, Kettricken ve Lacey harika bir kalbiniz var. Burrich, keşke bu kadar katı olduğun kadar merhametini de gösterebilseydin.. İzana neden bu kadar kafayı taktın ki. Shrewd senin en büyük suçun Regal gibi bir aptalı bu dünyaya salmak oldu. Soytarı, sen tüm seri içindeki en gizemli şeylerden birisin, gözüm üzerinde. Chade..keşke Fitz'i biraz daha sarıp sarmalasaydın. Kabarcıklı adamın sevgisi bu kadar olamaz.
İzan mı İrfan mı? Ya da her ikisi mi? Fitz bu gelgitlerde parcalanmamalıydı. Bu sizin eseriniz. Kitabın sonunda gerçekten içim parçalandı. Hissederek okuduğum nadir serilerden biri mi oldu ne? O zaman üçüncü kitapla kafamdaki soruları biraz daha azaltayım.
Ve unutmadan;
Verity, lütfen çabuk çık ortaya. Şu Regal bozuntusu her şeyi yeterince mahvetti.
Ben yine bahçedeyim, bahçelerden de çıkamayacağız gibi duruyor...Neyse seri okuma beceriksizliğimi herkes biliyor artık, geçenlerde itiraf etmiştim bu durumu... Ama bu kitabı daha fazla bekletemedim. Kendileri, Farseer Üçlemesi’nin ikinci kitabı bu arada.
Suikastçının Çırağı’ndan sonra bu kitap bana daha bi keyifli geldi. Çünkü birinciye göre dilini, akıcı ve sürükleyici buldum. Ayrıca daha çok şey yaşanıyor. Yazar resmen iki kitap arasında anlatım şeklini ve üslubunu geliştirmiş gibi görünüyor. Takdir edilesi bir durum bu... 680 sayfalık bu fantastik kurguda sizleri neler bekliyor peki?
Başına hep değişik olaylar gelen ve siyasi saray entrikaları içinde hapsolmuş Fitz’in olgunlaşma dönemindeyiz. Ergenliğin çılgın yönlerini bastırmak zorunda kalarak, soyu için önemli görevleri yüklenen Fitz’in fırtınalı bir süreçle imtihanını okuyoruz. Birinci kitapta aklım çok karışmış ve sorularla bitirmiştim. Kraliyet Suikastçısı’nda ise her şey yerine oturdu ve heyecan hiç peşimi bırakmadı.
GOT’u okumayıp sadece izleyen biri olarak, o dizinin tadını hissedebildim bu kitapta. Ölüm tehlikesi var, saray ve taht oyunları var, acımasız savaşlar var, garip büyüler ve zombimsi vakalar var... Fantastik kurguların en dikkat çekici kitaplarından biri olmayı da hak ediyor bence. Ülkemizde pek bilinmemesi ise çok üzücü. 
Alfa Kitap ‘ın bu seriyi daha fazla öne çıkarmasını ve reklamını yapmasını isterdim açıkçası. Bu tür kitaplar daha fazla okunmalı.
Bakalım diğer kitapta neler olacak? Çünkü sonu fena heyecanlı bitti...
Alfa Kitap ‘ın bu seriyi daha fazla öne çıkarmasını ve reklamını yapmasını isterdim açıkçası. Bu tür kitaplar daha fazla okunmalı.
Bakalım diğer kitapta neler olacak? Çünkü sonu fena heyecanlı bitti...Royal AssassinFantastik
Zor zamanlar güçlü insanları; güçlü insanlar iyi zamanları; iyi zamanlar zayıf insanları; zayıf insanlar da zor zamanları yaratır!
İkinci kitap boyunca zihninde bu sözler tekrar ve tekrar geçti. Başka türlü kimse bana neden hiç kimsenin Regal’i öldürmediğini açıklayamaz.
Fitz’in bedensel olduğu kadar zihinsel de gelişimini takip etmek çok keyifliydi. Katalizatör olarak görevini yerine getirebilmesi için geçilmesi gereken yollar ve aşılması gereken zorluklar var. Soytarı bu düşüncemi destekleyen küçük ipuçlarını yine aralara ustalıkla serpiştiriyor. Verity ve çıktığı yolculuk bize üçüncü kitapta büyük sürprizler vaat ediyor ve daha birçok karakter Fitz’in hareketleri ve düşünceleri ekseninde şekillenmeye devam ediyor.
İkinci kitapla ilgili sayfalar geçtikçe bazı bazı kendimi fantastik bir eserden çok klasik bir eser okuyor havası içinde buldum. İntikam ve işkence olarak Monte Cristo Kontu, çekilen açılan Jean Valjean ( Sefiller ) ve bir babanın evlatları uğruna fedakarlıkla karışık körlüğü Goriot Baba… Yazar bu eşsiz eserlerden yer yer oldukça etkilenmiş ve bu kalemine zenginlik olarak geriye dönmüş.
Okurken keyif aldığım ve üçüncü kitaba anında başladığım “Suikastçının Arayışı” hiçbir zaman pişman etmiyor. Okumanın oldukça zorlaştığı bölümler var ama alınan keyif buna değiyor.
Okuduğunuz İçin teşekkürler. Robin Hobb
Robin Hobb
Farseer serisinin ikinci kitabı olan Kraliyet Suikastçısı beklentilerimi karşıladı, çok beğendim ve bu seriyi en sevdiğim fantastik seriler arasına şimdiden yerleştirdim. Fantastik seven herkesin kesinlikle Robin Hobb'u okuması gerektiğini düşünüyorum.
Kitap, ilkinden daha da güzeldi. İlk kitaptan daha kalın olmasına rağmen önceki kitabın yavaşlığı yoktu ve aksiyonun, merak unsurlarının işlenişi çok daha iyiydi.
Fitz'in yazımı ilk kitaptaki gibi gerçekçi ve harikaydı. Yine öyle şeyler çekti ki bazı kısımlarda gözlerim doldu, yaşadıklarına o dayandı, ben dayanamadım neredeyse.
Molly'i sevmediğimden kitabın ana aşkıyla olan kısımlar çok ilgimi çekemedi. Onun yerine Verity ve Kettricken'ın ilişkisini merakla okudum. Verity ilk kitaptan sevdiğim bir karakterdi zaten, bu kitapla beraber favorim oldu. Kettricken da bu kitapla beraber derinlik kazandı ve harika bir karakter olduğunu gösterdi. En güzel yazılmış kadın karakterlerden olduğunu düşünüyorum.
Kitapla ilgili tek sıkıntım büyü sisteminin hala karışık olmasıydı. En azından sisteme dair belirli birkaç kural olmasını isterdim, özellikle İrfan'ı bir türlü tam olarak anlayamadım.
Son olarak da söylemeden edemeyeceğim, Regal yüzünden sinir krizleri geçirecektim; en iğrenç, en itici karakterler arasındaydı resmen.
En Sevdiğim Karakterler: Verity, Kettricken, Fitz
İlk kitapta yaptığım o uzun değerlendirmenin bir benzerini yapacaktım ama korkmayın, yapmayacağım.
Öncelik öncesi, çok önemli bir şey belirtmem gerekiyor. Ben Alfa’nın yerinde olsaydım yan başlıkları farklı belirlerdim. Bakın ben söylemiyorum, asıl yayınevinin tercihine göre karakterin ‘‘Suikastçı’’ olarak tanıtılması, yani ana temanın bir suikast olarak gösterilmesi yayınevinin güçlü bir reklam taktiğinden kaynaklanıyor. Robin Hobb ismi kendisinin belirlemediğini vaktinde açıklamış. Yeni okuyacak arkadaşlar için dikkat edilmesi gereken en büyük husus bu. Ben bunu bilerek seriye başlamıştım ve gayet keyif alıyorum. Belki keyif almayan insanlar bu algıya aldandığı için kitabı beğenmiyor.
İlk kitaptakiyle ikinci kitap arasındaki dil konusunda gözle görülür bir fark var. Yazarın ikinci kitaptaki dili o kadar oturaklı ki, ilk kitabı onun gibi bir yazar için başarısız bulduğumu belirteyim. Eğer çevirisinde bir sorun yok ise yazar sadece bir yıl içerisinde kendisini iyi eğitmiş.
Serinin en güçlü yönlerinden ikisi olan gerçekçiliği ve biyografik akışı hala iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Olay örgüsü ağır akan romanı akıcı kılmak bir yazar başarısıdır. Daha önce de söylediğim gibi: Fitz’in insan gibi hissettirmesi serinin en güçlü yönü.
Yer yer gözlerimi doldurdu. Hatırladığım kadarıyla bunu bana yapabilen tek roman olabilir. Bence ikinci kitap, ilk kitapta gördüğümüz dramayı bir toz tabakasını süpürürcesine bir köşeye itelemiş. Serinin ikinci kitabı gerçekten hüzünlü, sert ve acımasız. Çokça kez Fitz’in hür düşünce ve davranışlarına şahit oluyoruz. Olgunlaştı. Artık bir birey gibi davranıyor; ergenliğin getirdiği, o kanı kaynatan çılgınlığı dizginlemeye çalışan, aklını kullanmak için çaba gösteren birisi.
Şöyle de bir şey belirtmek isterim: Seri Asoiaf sertliğinde
Kitap kalın olduğundan bu sefer birden abanmayayım, yayarak sakin sakin okuyayım dedim. Yanımda taşırsam yine kitabın gövdesi zarar görür diye de çekiniyordum bir yandan. Başlarda işe yaradı ama sonlara doğru kendime hakim olamadım, kaptırdım kendimi kurguya. Bir baktım bitmiş bile.
Kurgu klişe ile beklenmedik arasında gidip geliyor. Okuma seyrim boyunca derinlik dozunun biraz daha fazla olmasını dileyip durdum içten içe. Ana karakterimiz Fitz'den daha farklı hamleler bekledim ki kendisi de zekasını daha iyi göstermiş olsun ama istediğim dozda olmadı. Finaldeki hamle biraz fazla dolambaçlıydı. Bazılarınıza yeterli gelebilir tabii ama bana yapılana kılıf uydurmak gibi geldi biraz. Kitabı kötülemiyorum yanlış anlaşılmasın. Bana yetersiz gelen noktalardan bahsediyorum yalnızca.
Bir de içinizde 'bir karakter olsa da ağzıma geleni saysam' gibi bir dürtü varsa kesinlikle bu kitapta açlığınızı tamamen doyuracağınızı garanti ederim! Ben söve söve bir hâl oldum. Kitabın içine dalıp vurup kırıp parçalamak istedim! İntikam yakındır diye umut ediyorum şimdilik.
FitzChivalry, Chivalry’nin piçi. Kral Shrewd’ın torunu ancak ona hiç bir zaman bir torun, prens ve hatta kraliyet ailesinden biri gibi davranılmadı ama sahip çıkıldı..Chade, Burrich, Kral Shrewd, Soytarı, Verity, Patience, Kettricken ve daha niceleri.Böylelikle 15 yaşına geldi.
Kralın adamı oldu, suikastçısı ve kanında taşıdığı sihir ise hem faydalı hem zararlı oldu çünkü İrfan insan sihri ancak İzan hayvan sihriydi ve Fitz ne yazık ki ikisini de kullanabiliyordu.Ne yazık denmesinin sebebi ise İzan kullanıldığı zaman kendisi artık insan olmaktan çıkar ve hayvanlaşırdı.İşkencecisinden kurtardığı kurt yavrusu Gecegözleri ile kurduğu bağ, insanlığını güçleştiriyordu.
Amcası ve aynı zamanda veliaht Verity’nin yardımlarıyla irfanı kullanmayı, yeni kurdu Gecegözleri ile de izanı kullanmayı öğreniyor Fitz.Kral Shrewd’ın yaşadığı dayanılmaz acılarla kendisini çeşitli otlar, dumanlar ve çaylarla uyuşturması ve bunu üstüne bir de oğlu prens Regal’in intikam savaşlarında haddini iyice aşmasıyla hem saraydakiler hem de Altı Dükalık halkı için tehlike çanları çınlamaya başladı.
Bir yandan ilk aşkı Molly ve Celerity.Bir yandan insanlığı için önemli olan irfan ve vahşi tarafını beslemekten vazgeçemeyen izan.Bir yandan kralına verdiği sözü tutmak zorunda olmak ancak Regal’in planlarıyla baş etmek için ölümden ve öldürmekten kaçamamak.Bir yanda kraliyet ailesinden olmak ancak piç olduğunun asla unutulamayacak olması.
Hep iki arada bir arada Fitz.Hep iki ucu boklu değnek anlayacağınız ama mücadelesi o kadar iyi ki, destekçilerinin onu ne olursa olsun bırakmaması, hep yanında olması o kadar muazzam ki.Son 200 sayfa anlatılmaz yaşanır hele o son..
Fitz’in hikayesini iyi ki okumaya karar vermişim çünkü bu kadar iyi bir şeyle karşılaşacağımı tahmin etmemiştim, bilseydim bu kadar
Bu serinin yavaş tempolu olduğunu bilerek başladım ama yine de verilmek istenen olaylar ve mesajlar için gereksiz uzunluktaydı. Hızlı tempolu, bol aksiyon isteyenler için bazen ağır gelebilir. Ama Nighteyes’la kurulan bağ… işte orası çok güzeldi. Kurt–insan bağlantısını ne kadar özlediğimi fark ettim O ilişki kitabın benim için en güçlü ve en keyifli tarafıydı.
İlk kitapta dünyaya giriş yaptıktan sonra, ikinci kitapta artık neredeyse bir yetişkin olmuş ve yeni yetenekler kazanmış bir ana karakterimiz vardı. Farseer, aralarda tek tük aksiyonlar yaşansa da yavaş ilerleyen, son 100-150 sayfasında ivme kazanan bir seri. Bu durum şimdiye kadar okuduğum kitaplarında hep aynıydı ve beni hiç rahatsız etmedi.
Her zamanki gibi Fitz ile beraber çıktığım maceradan çok keyif aldım. Kendisinin, saray halkıyla, kralıyla, yeni dostuyla, sevdiği kadınla, üvey annesiyle, yeni kraliçesiyle, mentorlarıyla ve hatta düşmanlarıyla olan ilişkisine, planlarına ortak olmak ayrı güzeldi. Güçlü anlarıyla beraber, zayıflıklarına, iç çatışmalarına ve kararsızlıklarına da şahit oldukça ana karakterle aramızdaki bağ gitgide güçlendi. Yazar ikinci kitapta ilkinin üzerine çıkmış diyebilirim. Üçüncü kitabın kapağı beni çok heyecanlandırdı olaylar her zamankinden daha da çok karışacak gibi. Not: Regal senden nefret ediyorum.
Farseer serisi 2.kitap ara ara durgunlaşmasına rağmen okuru hiç sıkmıyor diyebilirim. Fitz Chivalry zor ve sıkıntılı günler geçiriyor ve sıkıntıların kaynağı tahmin edilebileceği gibi Regal. Mücadele sırasında bir çok sır açığa çıkıyor ve bunların sonuçları oluyor elbette. 3.kitabı fazla ertelemeden okumayı istettirecek bir sonla ayrıldık.
Yazar Hakkında
Robin HobbYazar · 4 kitap
Robin Hobb, Margaret Astrid Lindholm Ogden isimli roman yazarının ikinci takma ismidir. 1952 yılında Kaliforniya'da doğan Robin Hobb, başlıca fantastik kurgu tarzında yazmasının yanında bilim kurgu tarzında yayınları bulunmaktadır.
1983 ila 1992 yılları arasında Megan Lindholm takman adıyla yazmıştır. Bu takma isimle azmış olduğu kitapları daha çok çağdaş fantastik kurgu tarzındadır. 1995'de, Robin Hobb takma adı ile yazmaya başladığı kitaplar ise epik geleneksel Ortaçağ Avrupa fantezisi tarzındadır. Şu anda her iki takma isimle de yazmaya devam etmekte ve Tacoma, Washington'da yaşamaktadır. 2003 itibarıyla Robin Hobb adıyla çıkartmış olduğu ilk dokuz kitabının satışları 1 milyonu geçmiştir
