Puan
7.210 üzerinden
Sorunlu anneler ve sorunlu çocuklarıPolisiye / Gerilim
"Korkulan biri olmak, sevilen biri olmaktan daha güvenli,"
Mi?
Dizisini izlemeden kitabını da okuyayım diyerek başladığım bir kitap oldu. Yazarın 
Kayıp Kız kitabını veya filmini hepimiz duymuşuzdur diye düşünüyorum. Ben de bu kitapla bir başlangıç yapmış oldum. Konusundan kısaca bahsedecek olursam:
Camille, bir gazetecidir ve yıllardır gitmediği kasabasına bir cinayet dizisini çözmek için gider. Ancak kasaba, Camille ve aile sorunları ile geçmişin karanlık sırlarını da su yüzüne çıkarır.
Genel olarak bir gerilim kitabı olmadığını düşünsem de beğendiğim bir kitap oldu. Katili tahmin etmiştim zaten. Yazar kitabın potansiyelini de güzel yönlendirmişti. Özellikle o geçmiş sahneleri benim bile canımı yaktı. Annesi ile arasındakiler...
Ve tabii ki sinir olduğum konular da var: Karakterler! Camille'in beni fazlasıyla deli eden çok davranışı vardı, John ile aradındakileri direkt örnek gösterebilirim buna. Richard eh işte bir karakterdi, bir sevdim bir sevemedim. Amma... Okurken sabır çektim, Adora da aynı biçimde.
*𝙨𝙥𝙤𝙞𝙡𝙚𝙧* Camille ve yara izleri beni bile çok üzdü, Adora'nın gördüğü zamanki tepkisi... Sakinim... sakinim... (öyle miyim?) *𝙨𝙥𝙤𝙞𝙡𝙚𝙧 𝙨𝙤𝙣𝙪*
Akıcı ve gerilim/polisiye tarzı bir kitap okumak istiyorsanız önerebileceğim bir kitap oldu. Ana hatlarıyla beğendim, katil bulma sürecini pek tahmin edemesem de katili buldum. Sıra dizisindee!!
Kitapların gölgesi hep üzerinizde olsun!
Kayıp Kız kitabını veya filmini hepimiz duymuşuzdur diye düşünüyorum. Ben de bu kitapla bir başlangıç yapmış oldum. Konusundan kısaca bahsedecek olursam:
Camille, bir gazetecidir ve yıllardır gitmediği kasabasına bir cinayet dizisini çözmek için gider. Ancak kasaba, Camille ve aile sorunları ile geçmişin karanlık sırlarını da su yüzüne çıkarır.
Genel olarak bir gerilim kitabı olmadığını düşünsem de beğendiğim bir kitap oldu. Katili tahmin etmiştim zaten. Yazar kitabın potansiyelini de güzel yönlendirmişti. Özellikle o geçmiş sahneleri benim bile canımı yaktı. Annesi ile arasındakiler...
Ve tabii ki sinir olduğum konular da var: Karakterler! Camille'in beni fazlasıyla deli eden çok davranışı vardı, John ile aradındakileri direkt örnek gösterebilirim buna. Richard eh işte bir karakterdi, bir sevdim bir sevemedim. Amma... Okurken sabır çektim, Adora da aynı biçimde.
*𝙨𝙥𝙤𝙞𝙡𝙚𝙧* Camille ve yara izleri beni bile çok üzdü, Adora'nın gördüğü zamanki tepkisi... Sakinim... sakinim... (öyle miyim?) *𝙨𝙥𝙤𝙞𝙡𝙚𝙧 𝙨𝙤𝙣𝙪*
Akıcı ve gerilim/polisiye tarzı bir kitap okumak istiyorsanız önerebileceğim bir kitap oldu. Ana hatlarıyla beğendim, katil bulma sürecini pek tahmin edemesem de katili buldum. Sıra dizisindee!!
Kitapların gölgesi hep üzerinizde olsun!“Sarsıcı Son: Keşkelerle, Ahlarla Dolu Bir Hikaye"
OKUNABİLİRLİK: Oldukça akıcı bir dil. Gerilim hattından psikolojik iç dünyaya geçişler tempoyu yer yer duraksatıyor.
FİKRİN DERİNLİĞİ: Anne–kız ilişkisi, travmalar ve beden üzerinden kurulan psikoloji güçlü.
KURGU: Cinayet sorgusu arka plana düşüyor. Finaldeki twist etkileyici olsa da hazırlık süreci, bazı okurlara bir şeyler eksik hissi uyandırabilir.
KARAKTER: Camille kırılgan, dürtüsel ve parçalı bir profil. Daha stratejik, daha “zihin oyunları” oynayan bir karakter olsaydı hikaye çok daha farklı olabilirdi.
GENEL ETKİ: Karanlık, rahatsız edici ve akılda kalıcı. Ayrıca hızlı okunabilir ve sürükleyici. Fakat karakter ve gerilim bağlamında tatmin etmiyor.
Gillian Flynn’in Keskin Şeyler romanı, gazeteci Camille’in doğduğu kasaba Wind Gap’e iki genç kızın öldürülmesi üzerine haber yapmak için dönmesiyle başlıyor. Fakat hikâyenin asıl odağı, bu cinayetlerden çok Camille’in geçmişiyle, baskıcı annesi Adora ve asi üvey kardeşi Amma ile yüzleşmek zorunda kalması.
Yazarın hikâyeyi bir kadın karakterin gözünden anlatması ilk etapta dikkat çekici olsa da, Camille’in sürekli ergenvari cinsel düşüncelere kayması ve takıntılarının fazla yüzeysel işlenmesi beni biraz hayal kırıklığına uğrattı. Ben, geçmiş travmalarını zekice işleyen, psikolojik olarak daha güçlü ve ayakları yere sağlam basan bir karakter beklentisindeydim. Benim beklentim, geçmiş travmalarını ve yaşadıklarını zekice işleyip, güçlü bir şekilde hikayeyi yönlendiren bir karakterdi, fakat beklediğim gibi olmadı.
Romanın ilk bölümlerinde Camille’in kasabaya dönüşü, ailesiyle ilişkileri ve kasabanın polisiyle etkileşimi oldukça ilgi çekiciydi. Ancak cinayet çözme gerilimi ile Camille’in iç dünyasına yapılan ani dalışlar çoğu zaman paralel ilerlemediği için beni hikâyeden kopardı. Hikaye gerilim ve cinayet üzerine
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Son zamanlarda okuduğum en keyifli ve rahatsız edici kitaplardan birisiydi. Bayıldım. Küçük kız çocuklarını öldürüp dişlerini söken bir katil, munchausen by proxy sendromuna sahip bir anne, türüm türüm Southern-goth kokan bir kitap. İçimde kanayan bir yara artık bu kitap. Özellikle Camille'nin annesiyle ilgili kısımları okurken göğsüme bir bıçak saplandı.. Sadece kitabı almadan önce şunu bilmenizi istiyorum bu kitap başlı başına bir tetikleyici unsur, çok fazla hassas içeriğe sahip 18 yaş altına asla önermiyorum.
Kitapla ilgili kimse Munchausen by Proxy Sendromu'ndan bahsetmemiş sanırım, benim ilgimi bu kısmı çektiği için merak edip okumak istemiştim. Dizisi de varmış ama okumak daha rahat geldi oturup onca bölümü kim izleyecek allah aşkına. :)
"Munchausen by Proxy Sendromu (Bir Başkasına Yüklenen Yapay Bozukluk), çocuğun bakımından sorumlu olan yetişkinin çocukta hastalık belirti ve bulgularını yaratıp, çocuğu gereksiz tıbbi uygulamalara maruz bırakması olarak tanımlanan bir çocuk istismarı türüdür." İlgi manyaklığının bir başka çeşidi. Yanii "Aoooww tatlım ne kadar da cefakar iyi bir annesin." ile beslenmek.
Kitabımız ufak bir kasabada öldürülen kız çocuklarının cinayetleri ile başlıyor, bu kez kasabaya dönen kahramanımız genel kurgunun aksine kadın ve dedektif değil gazeteci.
Kahramanımızın cinayetlerden bir "yazı" peşinde koşmasını okurken aynı zamanda geçmişiyle, ailesiyle ve yaralarıyla yüzleşmesine tanıklık ediyoruz. Kitaba adını veren Keskin Şeyler aslında keskin kelimeler.
Kitabın sevdiğim yanı nazaran daha az değinilen "anne-kız" sorununa eğiliyor olması. (Oedipus bak işine kardeşim.) Annelerin sevgi, fedakarlık ve iyiliğini düşünmek görünümlü psikolojik şiddeti yeni yeni popüler olmaya başlayan bir konu.
Kitabın sevmediğim yanı çok kopuk olması, heyecanı gerilimi geçirememiş yazar bize. Sonunda bizi bekleyen şeyin ne olduğunu kestiriyoruz okurken ve sonuna kadar alakalı alakasız bir sürü şey var kitapta. Finaldeki sürprizi güzel de olsa kitabı kurtarmaya yetmemiş.
Yazarın Kayıp Kız kitabını okumamıştım filminde o şok etkisi yaratan sürprizi çok güzel yerleştirmişti örneğin.
Sonuç olarak güzel bir konu, kötü bir işleyiş. Pişman mıyım? Hayır.
Kayıp Kız kitabını okumamıştım filminde o şok etkisi yaratan sürprizi çok güzel yerleştirmişti örneğin.
Sonuç olarak güzel bir konu, kötü bir işleyiş. Pişman mıyım? Hayır.
Polisiye ve gerilim sevenlere tavsiye edebileceğim farklı bir kitap. Hasta ruhlu bir annenin yetiştirdiği korkunç bir çocukluk geçiren bir gazetecinin, cinayet araştırması için büyüdüğü kasabaya dönmesi ile başlayan ve sarsıcı sonla biten bir hikaye. Yazarı tanımadan kapak yorumlarını okuyarak almıştım fakat bütün övgüleri hak ediyor.