Şişedeki Gemi
Murat ÖzsanYazar:
Murat Özsan
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Herkese Merhaba
Bugün sizlere Murat Özsan kaleminden 
Şişedeki Gemi kitabının yorumu ile geldim
Ekim ayının sıradaki kitabı 2025 yılı basımlı 330 sayfalık bir kitap 🩵
•Bu roman, sadece bir aile hikayesi değil; yıllar süren sessizliğin ve "unutulmak istenen acıların" bir kadının hayatını nasıl yeniden yazdığının psikolojik bir tahlilidir.
"Sarp gibiler cam şişelere hapsedilmiş gemilere benzer... Fırtınada diğer gemiler limana sığınabilirken, onların kaçabilecekleri bir yer yoktur."
•Kitap, tam da bu şişenin içinde sıkışıp kalmış ruhları anlatıyor. Peki o şişeyi kim kırdı, ya da kim kırmak zorunda kaldı?
•Her şey, Damla'nın annesinin kanser teşhisiyle başlıyor. Hastalık, bir nevi zorla gün yüzüne çıkarılan bir sırrın fitilini ateşliyor. Annenin son nefeste fısıldadığı o büyük sır, Damla'nın Cihangir'deki modern ve bağımsız yaşamını, annesinin Ankara'daki ataerkil geçmişiyle çarpıştırıyor ve Damla, annesinin geçmişindeki travmalarını ve susturulan acılarını aslında kendi bugününün temelini oluşturduğunu keşfedecektir.
•Sarp’ın hikayesi; konuşulmayan acıların, sadece psikolojiyi değil, bir bireyin tüm yaşamını nasıl bir cam fanusun içine hapsedebileceğini gösteren en dokunaklı tahlildir. Damla'nın kendi özgürleşme yolculuğu, bir yandan da Sarp'ı bu şişeden çıkarma çabasıdır.
•Damla'nın çıktığı bu yolculuk, sadece bir geçmişi öğrenme çabası değil; geçmişin sessizliklerini kırarak kendi geleceğini ve kimliğini yeniden inşa etme savaşıdır.
•Yazarın kalemini seviyorum. Bu eserde de üslubu akıcı, sade ama iç monologlarla birlikte yoğun bir psikolojik çözümleme sunuyor. Aile içi sessizliğin psikolojik etkilerini, modernleşme sancılarını ve bir kadının kökleriyle yüzleşerek kendini bulmasıyla sizi sessizliğin ve bastırılmış duyguların labirentinde bir yolculuğa çıkaracak.
Yazarımızın
Murat Özsan kaleminden Şişedeki Gemi kitabının yorumu ile geldim
Ekim ayının sıradaki kitabı 2025 yılı basımlı 330 sayfalık bir kitap 🩵
•Bu roman, sadece bir aile hikayesi değil; yıllar süren sessizliğin ve "unutulmak istenen acıların" bir kadının hayatını nasıl yeniden yazdığının psikolojik bir tahlilidir.
"Sarp gibiler cam şişelere hapsedilmiş gemilere benzer... Fırtınada diğer gemiler limana sığınabilirken, onların kaçabilecekleri bir yer yoktur."
•Kitap, tam da bu şişenin içinde sıkışıp kalmış ruhları anlatıyor. Peki o şişeyi kim kırdı, ya da kim kırmak zorunda kaldı?
•Her şey, Damla'nın annesinin kanser teşhisiyle başlıyor. Hastalık, bir nevi zorla gün yüzüne çıkarılan bir sırrın fitilini ateşliyor. Annenin son nefeste fısıldadığı o büyük sır, Damla'nın Cihangir'deki modern ve bağımsız yaşamını, annesinin Ankara'daki ataerkil geçmişiyle çarpıştırıyor ve Damla, annesinin geçmişindeki travmalarını ve susturulan acılarını aslında kendi bugününün temelini oluşturduğunu keşfedecektir.
•Sarp’ın hikayesi; konuşulmayan acıların, sadece psikolojiyi değil, bir bireyin tüm yaşamını nasıl bir cam fanusun içine hapsedebileceğini gösteren en dokunaklı tahlildir. Damla'nın kendi özgürleşme yolculuğu, bir yandan da Sarp'ı bu şişeden çıkarma çabasıdır.
•Damla'nın çıktığı bu yolculuk, sadece bir geçmişi öğrenme çabası değil; geçmişin sessizliklerini kırarak kendi geleceğini ve kimliğini yeniden inşa etme savaşıdır.
•Yazarın kalemini seviyorum. Bu eserde de üslubu akıcı, sade ama iç monologlarla birlikte yoğun bir psikolojik çözümleme sunuyor. Aile içi sessizliğin psikolojik etkilerini, modernleşme sancılarını ve bir kadının kökleriyle yüzleşerek kendini bulmasıyla sizi sessizliğin ve bastırılmış duyguların labirentinde bir yolculuğa çıkaracak.
Yazarımızın
Puan vermedi
Herkese merhaba arkadaşlar bugün sizlere Murat Özsan'dan Şişedeki Gemi kitabı ile geldim.
Bir annenin ölüm döşeğindeki büyük sırrı sizce Damla'nın hikayesini nasıl değiştirecek?
Damla annesinin pankreas kanser olmasının haberiyle sarsılmışken annesiyle babasının hastan gizlice konuşmalarına kulak misafiri olur.
Peki bu sır neydi ?
Damla'nın zihninde sürekli dönüp duran sorular, annesi ve babasının sırrı ne olabilir düşüncesi ve o anda aklına evlatlık mıyım düşüncesi gelir. Bu düşüncelerle artık baş edemeyen Damla annesine tüm cesaretini toplayarak sakladığınız şey ne diye sorar. Böylece Sertab'ın yıllardır gizlediği sırlar gün yüzüne çıkar.
Ayhan Sertap'ın ilk eşi değildir. Sertap daha önce İlhan adında biriyle evlenmiştir başlardaherşey çok güzeldi birbirlerini tutkuyla seven güzel bir çift olmuşlardı ve Sarp doğmuştu.Sarp problemli bir çocuk olmuştu sürekli ağlayan problem çıkaran okuldan da sürekli şikayetler gelince Sertap Sarp'ı doktora götürmeye karar verir ve Asperger Sendromu teşhisin konulur. Sertap ve İlhan'ın ilişkisi Sarp yüzünden yavaş yavaş tükenir ve İlhan'ın ihaneti son noktayı koyar.
Peki daha sonra ne oldu her şey bundan ibaret mi?
Sadece bir hikaye gibi gözükse de beni içine çeken bitirene kadar elimden düşürmediğim bir kitap oldu.
Başka kitaplarda buluşmak dileğiyle kitapla kalın...
Duygusu yüksek bir kitap
Şişedeki Gemi,kuşaklar arası travma aktarımını merkeze alan bir aile romanı.Görünüşte bireysel bir aile hikâyesi gibi ilerlerken,aslında belleğin kırılganlığını,unutmanın ve suskunluğun sonraki nesillere nasıl miras kaldığını derinlemesine irdeler.Damla,ailesinin yıllardır sakladığı,bastırdığı veya çarpıttığı geçmiş hikâyelerini yeniden inşa etmeye çalışır.Annesine kanser teşhisi konan Damla, iş,ev ve annesinin yanına hastaneye giderek günlerini geçirmektedir.Annesine gittiği bir gün babası ile annesi arasında geçen konuşmaya şahit olur ve bu konuyu öğrenmem için elinden geleni yapan Damla annesi ve konuya şahit olan herkesle konuşmaya ve gerçekleri öğrenmeye başlar.Yıllarca kendinden saklanan bu büyük sırlar gün yüzüne çıkmakla birlikte Damla'nın bütün hayatı değişmektedir.Annesinin ilk evliliğinden bir Sarp isminde abisinin olduğunu,abisine Asperger sendromu konduğu ve bu sebeple klinikte kaldığını,hatta bir ablasının daha olduğunu ancak küçük yaşta kaybettiğini öğrenen Damla şok üstüne şok geçirmektedir. Annesinin vefatından sonra ise abisini yattığı klinikten çıkaracak ve yanına alacaktır.
Aile fertleri arasındaki sessizlikler sırların korunması bahanesiyle ertelenen gerçekler bir suçluluk zinciri yaratır.Dile getirilemeyen deneyimler (travmalar),sonraki kuşakta kaygı,boşluk hissi ve kimlik belirsizliği olarak yeniden doğar.Aile evinin boğucu sessizliği,İstanbul'un kültürel katmanlı sokakları ve hastane odalarının bekleyiş dolu mekânlarında hafızayı tetikleyen ipuçlarını takip eder. Murat Özsan Şişedeki Gemi
Murat Özsan Şişedeki Gemi
Puan vermedi
ŞİŞEDEKİ GEMİ
Bu kitabı okurken sanki biri geçmişimin tozlu raflarını sessizce açtı...
Öyle tanıdık izler vardı ki...
Şişedeki Gemi’de anlatılanlar yalnızca bir ailenin değil, hepimizin hikâyesi gibi.
Yazar,, öyle bir dil kurmuş ki, sayfalar ilerledikçe kelimeler değil duygular konuşmakta adeta.
Bir anne, bir kız... Aralarındaki görünmeyen mesafeler
Ve o mesafelerin ardına saklanmış yılların sessizliği.
Damla’nın annesinin hastalığıyla başlayan yolculuğu, aslında bir yüzleşme hikâyesi.
Bir teşhisten çok daha fazlası; bir kadının hem geçmişiyle hem kendiyle hesaplaşması.
Her cümlede biraz kırılmakta biraz da iyileşmekte insan.
Bazen bir bakışta, bazen bir suskunlukta o kadar çok şey gizli ki, yazar hiçbirini zorlamamakta sadece usulca anlatmakta
Okudukça düşünmemek elde degil açıkçası
Biz de bazen kendi içimizde bir şişedeki gemi gibi yaşamıyor muyuz zaten bir düşünün
Dışarıdan sakin görünürüz, ama içimizde kopan fırtınaları kimse bilmez.
Camın ardında sessizce duran o gemi, aslında içimizde hapsolmuş kelimeler gibidir aslında.
Kırılmadan denize açılamamakta ama o kırılma da bir kurtuluş bazen.
Ölüm Döşeğinde Bir Annenin Sırları...
Damla, annesinin kanser olduğunu öğrendiklerinde babasıyla birlikte hastane nöbetlerine başlıyor. Babasından nöbeti devralmaya geldiği bir gün, odanın kapısında anne ve babasının konuşmalarına tanık oluyor. O andan sonra duydukları Damla’nın zihninde dönüp duran sorulara dönüşüyor. Sonunda, annesi Sertap’a tüm cesaretini toplayarak sakladığınız şey ne diye soruyor. Böylece yıllardır gizlenen geçmiş bir bir önüne seriliyor.
Sertap’ın aslında ilk evliliği değildir bu; gençlik yıllarında ailesine karşı gelip büyük bir aşkla İlhan’la evlenmiştir. Her şey güzel giderken oğulları Sarp dünyaya gelir. Ancak Sarp’ın yaramazlığı zamanla farklı bir hal alır. Doktora götürülmesi gerektiğinde İlhan bunu kabullenemez, büyüyünce geçer der ama geçmez. Okulda da gelen sürekli şikayetler sonucu doktora götürülür ve Asperger Sendromu teşhisi konulur.
Sarp yüzünden Sertap ile İlhan’ın ilişkisi yavaş yavaş tükenir ve sonunda boşanırlar. Sarp için hiç bir çaba göstermeyişleri beni çıldırttı resmen. Yıllar sonra öğrendiğimiz üzere, Damla’nın bir ablası vardır küçük yaşta balkondan düşerek ölmüştür. İlhan ortadan kaybolur, Sertap yıkılır. Ve Sarp da bir bakım evine gönderilir. Ah Sarp bu hikayede en çok sen yandın.
Sonlara doğru öyle anlar gelir ki, okurken şok üstüne şok yaşadım. Damla, annesinin geçmişini anlamak için eski dostlarıyla görüşür, geçmişin gölgeleriyle yüzleşir. Kitapta aşk, ihanet, sanat ve sırlar iç içe geçmiştir her sayfası merakla okutuyor. Yazarımız kitabında ismini aldığı şişedeki gemiye benzetiyor Sarp'ı..
"Denize bırakıldığında suya temas edemezler. Bu yüzden dümenleri bir işe yaramaz. Dalgalar şişeyi nereye sürüklerse oraya giderler. Fırtınada diğer gemiler limana sığınabilirken, onların kaçabilecekleri bir yer yoktur. Açık deniz
Bazı kitaplar vardır, içine girersin ve bir daha aynı kişi olarak çıkamazsın. Şişedeki Gemi tam olarak öyle bir hikâye benim için.
Murat Özsan’ın bir önceki kitabını okuduğumda da çok etkilenmiştim, o duygular hâlâ aklımda. Yazarın sade ama derin anlatımı yine kalbime dokundu.
Damla’nın annesinin hastalığıyla başlayan o iç burkan süreç, sonra yavaş yavaş açılan sırlarla birlikte kocaman bir geçmişe, aşkın, affetmenin ve susmanın ağırlığına götürüyor insanı.
Okurken sanki ben de Damla’yla birlikte o gizli defterleri karıştırdım, eski mektupları okudum, kimi yerde boğazım düğümlendi, kimi yerde “keşke zamanında konuşulsaydı” dedim…
Murat Özsan’ın dili sade ama öyle duygulu ki, hikâyenin içindeymişsin gibi hissettiriyor. Özellikle anne-kız ilişkisine dair satırlar… ah o kısımlar, kalbimi bıraktım orada
Eğer derin duygular, geçmişle yüzleşme ve aile sırlarını konu alan romanları seviyorsan, bu kitap tam senlik.
Sessiz ama etkileyici, sade ama derin bir hikâye.
"ŞİŞEDEKİ GEMİ"
"Sarp gibiler cam şişelere hapsedilmiş gemilere benzer. Denize bırakıldığında suya temas edemezler. Bu yüzden dümenleri bir işe yaramaz. Dalgalar şişeyi nereye sürüklerse oraya giderler. Fırtınada diğer gemiler limana sığınabilirken, onların kaçabilecekleri bir yer yoktur. Açık deniz kaderleridir. Öte yandan, şişe seslerini duyurmalarını da engeller. Aynı şekilde, başka sesler de anlaşılmaz kelimelerdir onlar için."
Hayat bazen, en sarsıcı gerçekleri en savunmasız anlarımızda fısıldar kulağımıza.
"Şişedeki Gemi" de tam olarak bu fısıltıyla başlıyor. Bir kız çocuğu için annesi, dünyadaki en sağlam, en tanıdık limandır. Peki ya bu limanın derinliklerinde, dalgaların getirip kıyıya bıraktığı, hiç bilinmeyen bir sır saklıysa?
Eser, bizi bir aile hikâyesine, bir insanın kendi geçmişi ve duygusal sınırlarıyla yüzleşmesine götüren, derinlikli ve psikolojik açıdan yoğun bir roman.
Damla, annesi Sertap’ın pankreas kanseri teşhisiyle sarsılırken, hayatının temel taşlarını sarsacak bir sırrın varlığından habersizdir.
Babasının nöbeti devralmak için gittiği gün, anne ve babasının geçmişine dair gizli bir konuşmaya tanık olur. Bu an, Damla’nın zihninde dönüp duran sorulara dönüşür ve annesine yıllardır sakladığı gerçeği sorduğunda, geçmişin gölgeleri bir bir ortaya çıkar. Sertap, gençliğinde büyük bir aşkla evlenmiş, ancak oğulları Sarp’ın Asperger Sendromu teşhisi ve yaşanan aile travmalarıyla hayatı tamamen değişmiştir.
Sarp, hikâyenin en kırılgan karakteri olarak karşımıza çıkar. Küçük yaşta ölen ablası, babasının ortadan kayboluşu ve annesinin yaşadığı yıkım, Sarp’ı bir bakım evine sürükler. Yazar, Sarp’ı “şişedeki gemi”ye benzetir:
Damla’nın yolculuğu ise sadece annesinin geçmişini öğrenmek değil; kendi kimliğini, özgürlüğünü ve geçmişin gölgeleriyle
Şişedeki gemi·Şişedeki Gemi
Murat Özsan
Şişedeki Gemi…
Selamlar, yine beni derinden etkileyen bir okuma sürecini paylaşmak istedim.
Aslında bir kadının yıllarca süregelen sessizliğinin bağ bozumu gibiydi…
Damla’nın annesine kanser teşhisi konur, bununla birlikte ortaya çıkan bir sır onun hayatına zincir atar adeta… Sadece annesinin geçmişindeki zorlukların, sessizliğe gömülen çoklukların hastalığa dönüştüğüne tanık olmuyoruz, ayrıca unutulmak istenilenlerin de kendini bir vücutta en acı şekilde gösterdiğini yavaş yavaş okuyoruz. Bir yanda Damla’nın serüveni diğer yandan Sarp’ın yaşadıkları. İçten içten yalnızlıkları… Sanki bir karakterin geçmişin zincirlerinden kurtulup hayatının dümenini yeniden eline alma mücadelesi ile psikolojik çözümlemelerin çatışmasını satırlara bürümüş yazarımız.
Pek çok hususun harmanlandığı güçlü akıcılığı ile sessizliğin psikolojik etkilerinden modern ve bağımsız yaşama doğru duygu dolu bir yolculuk hissi yakalıyoruz.
Son zamanlarda yüreğime işleyen bir kitap daha oldu. Ama Sarp beni çok etkiledi.
Peki annesinin bu sır ne dersiniz?
Bir annenin sırrı çocuğuna dert mi olur yoksa başka başka yaşanmışlıklara mı sevk eder?
Annesinin geçmişini anlamaya çalışan biri ilk nereden başlar?
Bu onun hayatını hangi yöne doğru savurur?
Daha nice sorularla okura ah bitti mi şimdi hissini veren bir kitap okumanın kıymetini bilen bilir
Keyifle okumanızı dilerim…
10/10
Beğendi
Şişedeki Gemi
Murat Özsan
Şişedeki Gemi…
Selamlar, yine beni derinden etkileyen bir okuma sürecini paylaşmak istedim.
Aslında bir kadının yıllarca süregelen sessizliğinin bağ bozumu gibiydi…
Damla’nın annesine kanser teşhisi konur, bununla birlikte ortaya çıkan bir sır onun hayatına zincir atar adeta… Sadece annesinin geçmişindeki zorlukların, sessizliğe gömülen çoklukların hastalığa dönüştüğüne tanık olmuyoruz, ayrıca unutulmak istenilenlerin de kendini bir vücutta en acı şekilde gösterdiğini yavaş yavaş okuyoruz. Bir yanda Damla’nın serüveni diğer yandan Sarp’ın yaşadıkları. İçten içten yalnızlıkları… Sanki bir karakterin geçmişin zincirlerinden kurtulup hayatının dümenini yeniden eline alma mücadelesi ile psikolojik çözümlemelerin çatışmasını satırlara bürümüş yazarımız.
Pek çok hususun harmanlandığı güçlü akıcılığı ile sessizliğin psikolojik etkilerinden modern ve bağımsız yaşama doğru duygu dolu bir yolculuk hissi yakalıyoruz.
Son zamanlarda yüreğime işleyen bir kitap daha oldu. Ama Sarp beni çok etkiledi.
Peki annesinin bu sır ne dersiniz?
Bir annenin sırrı çocuğuna dert mi olur yoksa başka başka yaşanmışlıklara mı sevk eder?
Annesinin geçmişini anlamaya çalışan biri ilk nereden başlar?
Bu onun hayatını hangi yöne doğru savurur?
Daha nice sorularla okura ah bitti mi şimdi hissini veren bir kitap okumanın kıymetini bilen bilir
Keyifle okumanızı dilerim…
Merhabalar değerli kitapseverler!
Bugün sizlere Murat Özsan’ın kaleminden çıkan Şişedeki Gemi adlı kitabı tanıtmak istiyorum.
Damla, veteriner fakültesinden mezun olduktan sonra kendi kliniğini açıp ayrı bir eve çıkma fikrini ailesine açıyor. Ancak bu fikre annesi Sertap Hanım karşı çıkıyor. Ayhan Bey’in eşini ikna etmesi üzerine Damla, Cihangir’de kiralık bir eve yerleşiyor.
Damla’nın hayatında büyük hayalleri vardır. İleride bir Avrupa ülkesine yerleşip hayvanat bahçesinde hayvan bakıcılığı yapmak ve dünyanın farklı köşelerinde bu tarz işlerle uğraşmak istiyor. Ancak bu hayalleri, annesi Sertap Hanım’ın pankreas kanserine yakalandığını öğrenmesiyle yarıda kalıyor.
Damla, bir yandan işine devam ederken bir yandan da annesinin hastane süreciyle ilgilenmeye başlıyor. Bu dönemde Damla annesi ve babasının konuşmalarından kendisinden bir şeylerin gizlendiğini fark ediyor. Dayanamayıp annesine “Benden ne saklıyorsunuz?” diye sorduğunda, Sertap Hanım geçmişe dair acı bir gerçeği anlatmaya başlıyor.
Sertap Hanım, Ayhan Bey’le evlenmeden önce Devlet Opera ve Balesi’nde tenor olan İlhan Bey ile tanışıp evlendiğini ve bu evlilikten özel gereksinimli Sarp adında bir oğlu ve vefat eden Damla adında bir kızı olduğunu açıklıyor.
Kitabın ilerleyen bölümlerinde Damla, annesinden, anneannesinden ve Sertap Hanım’ın çevresindeki insanlardan geçmişe dair acı ama bir o kadar da duygusal gerçekleri öğrendiği sırada Sertap Hanım vefat ediyor.Damla, Sertap Hanım'ın vefatı sonrası Ayhan Bey’le birlikte yaşamına devam ederken kardeşi Sarp’ı bulmak için elinden geleni yapmaya başlıyor. Sonra neler mi oldu sonrası kitapta.
Ben özellikle Sarp karakterinin yaşadıklarına ve Sertap Hanım’ın geçmişine çok üzüldüm.
İlhan Bey karakterine oldukça sinirlendim, Ayhan Bey’in sevgisine ise hayran
Puan vermedi
Damla’nın hikâyesi, sadece bir ailenin gizimi değil; affetmenin, kabullenmenin ve özgürleşmenin ağırlığını anlatıyor.
Her sayfa biraz daha derine iniyor; suskun bir çocuğun, yorgun bir annenin ve eksik bir sevginin yankıları duyuluyor satırlarda.
Murat Özsan sade ama derin bir dille, kadınların kuşaklar boyunca taşıdığı sessizlikleri görünür kılıyor.
Kitabı okurken, “acaba benim içimde hangi gemi fırtınadan çıkmayı bekliyor?” diye sormadan edemiyorsun.
ee yazarın kalemi akıcı hikaye de derin olunca okura sefa sürmek düşüyor.
