Yazar:
Nilüfer Çınar Gökkaya
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Nilüfer Çınar Gökkaya // Son BaharEdebiyat Hikaye Öykü
Merhaba Sevgili Kitapseverler
Bugün sizlere Nilüfer Çınar Gökkaya’nın yazdığı "Son _ Bahar " kitabının yorumu ile geldim. Bu kitapta anlatılanlar,yazarımızın hayat serüveninin bir noktasında yoluna çıkan ve çok etkilenerek kaleme almış olduğu gerçek bir hikaye. Kitabın daha giriş kısmını okurken içimde öyle sıcacık duygular hissettim ki... Kitabın sonundaki yaşanmışlık kokan nasihatler ise kesinlikle dersler çıkarılacak nitelikteydi.
Farklı evlerde , farklı coğrafyalarda büyümüş iki kadın: Dua ve Naz… Hani bazen bir insan arada kan bağı olmasa da size yol olur , yoldaş olur …En çok da dosttan öte bir yerlerde olur. İşte bu güçlü , daha doğrusu hayatın güçlü olmaya zorlağı, iki kadının yolları bir mucize misali kesişiyor. Her ikisinin de farklı yaraları olsa da bu yaralar onların arasında adeta görünmez bir bağ oluşturuyor.
Dua, Orta Karadeniz’de bir köyde; aile büyükleriyle birlikte yaşadıkları bir konakta dünyaya geliyor. Anne ve babası köyün ileri gelen varlıklı ailelerinden … Dua dünyaya gelmeden önce ailenin Savaş adında engelli bir bebekleri oluyor ancak Savaş ,hayat ile mücadelesini kazanamıyor ve vefat ediyor. Savaş’ dan sonra dünyaya gelen sağlıklı kız bebek Dua konağın göz bebeği oluyor. Çocukluk çağları geride kaldıkça Dua, gözünü uzaklara dikiyor ve üniversite okumak istiyor. Ancak aşk , hayallerinin önüne geçiyor. Köyde ailesinin küs olduğu ailenin torunu Murat’a aşık oluyor. Ve aileler onay vermeyince Murat ile beraber İstanbul’a kaçıyorlar. Sonrasında ailesinin hasretiyle yanıp tutuştuğu bir hayat sürüyor Dua. Aşık olduğu adam Murat da zamanla iş yoğunluğuyla ilgisizleşmeye başlıyor. Dua koca şehirde yapayalnız kalıyor. Başına her ne geldiyse sonbaharda oluvermesi de onu bu mevsime küstürüyor. Dua yaprak yaprak dökülürken, kader onu Naz ile
SON BAHAR
"Ömründe bir gün bile kalmış olsa sonsuzluğa huzurlu gitmek adına sevdiklerinden güç al, yapmak istediklerini yap, hayallerinden hiç vazgeçme. Yaptıkların bir yerlerden insanların ruhlarına dokunduğunda sen vedalaşmış bile olsan insanlar seni unutmayacak..."
“Senden nezaketle sadece Allah’ın selamını isteyen bir insandan onu esirgersen, zamanı gelince o küçük selam yerine, kapısına yüreğini bırakmak zorunda kalırsın.”
Dua ve Naz, iki kadının farklı coğrafyalarda büyüyen iki farklı kadının sürpriz bir şekilde karşılaşmaları ve en yakınının bile yapamayacağı şeyleri birbirine yapmaları, destek olmaları ne kadar güzel davranışlardı. Dua, hayallerini bir kenara bırakıp sevdasının peşinden gidip ailesini arkasına alması, Murat’ın ona karşı ilgisinin azalması, kendini aile içinde yapayalnız hissetmesi beni üzdü. Kız ailesini, her şeyini bırakıp sevdiği için büyük fedakarlık edip yanında olmuş ama sen ihmal et, sadece işinle gücünle uğraş... hak mı bu... Dua’nın kendisi için bir şeyler yapmasını sağlayan Naz’ı yürekten alkışlıyorum. Kitabın arka kapağında yazan alıntı ne kadar da doğru, “Hayat geç demez, bitti demez, vedalaşmaya az kaldı demez, her zaman son sözü söyler...” hiçbir şey için geç değildir. Dua’nın yaşadığı coğrafyada, koca konakta sadece dominant büyüklerin istedikleri şekilde bir yaşam olması, kişilerin kendine ait bireysel bir dünyaları olmaması ne kadar kötü. Birlikte yaşıyor olmak, birbirine bağlı büyük bir aile olmak tabi ki güzel ama evdeki küçüklerin kendi kararlarını verme yetkisi olmaması kötü bence. Doğrusu ile, yanlışı ile insan kendi kararlarını verip yaşamak ister. Naz içinde, ailesinin değer verdiklerinin yanında sönük kalması, yaptığı fedakarlıklarının takdir edilmemesi, ama en sonunda annesinin güvenmediği kızı ve torunu ile onu
sonbaharEdebiyat
Sonbahar ~ Nilüfer ÇINAR GÖKKAYA
‘’ Bir kadın bir insan isterse çabalarsa hayatın neresinde olursa olsun her şeyi başarır. bunun için ihtiyacı olan tek şey seni yoran şeylerden aranıp yola bakmak şüphesiz’’
Kitapta beni özetle en çok etkileyen ana fikri içeren bir alıntıyla başlamak istedim paylaşımıma. Kitapta herkesin kendinden bir çok şey bulacağına inanıyorum. Okurken zaman zaman üzüldüğüm zaman zaman sinirlendigim zaman zaman ne zaman artık bu kadının yüzü gülecek diye isyan ettiğim bir kitap oldu Sonbahar .
Türkiye gerçeğini büyük oranda yansıtan bu kitap ayrıca duygusal olarak etkiledi beni.
Yazarın sanki karşısındaki ile sohbet edercesine, bir arkadaşına bir hikayeyi anlatırcasına heyecanı yazısından belli olurcası anlatımı kitabı hızlıca okumanıza yardımcı oluyor. Belki çok uzun bir hikaye olmasa da kitap bize çok fazla şey anlatıyor ki bence yazar da az zaman çok şey anlatmak istemiş .
Kitapla ilgili çok fazla Spoiler vermek istememekle beraber ana karakterimiz Dua’nın problemli geçen hayatından sonra ayakları üzerinde duran bir kadına dönüşmesi tanıdığım bir kadının bir başarıyı elde etmesi gibi bir his oluşturdu içimde.
Yazarın ilk kitabı olan Sonbahar belli ki benim için son olmayacak. Ben de hayatımda yaşadığım kötü olayları ve bana iyi gelmeyen her şeyi bir köşede bırakarak sonbaharları affetmek istiyorum. Belli mi olur ? Belki bir gün ..
#nilüferçınargökkaya #sonbahar #azkitap #oasisbooks #ddilekblog
Son Bahar - Nilüfer Çınar Gökkaya
Merhaba arkadaşlar #sonbahar kitabıyla geldim.Dua ve Naz’ın hikayesine ortak olmaya hazır mısınız?Ben severek okudum tavsiyemdir.
Dua Orta Karadeniz’de kocaman bahçelerle dolu konakların olduğu bir köyde doğmuştu.Annesi Sultan da babası Ahmet de köyün ileri gelen ailelerinden geliyordu.Ve aileler evlenmelerine karar verilmişti.
Annesi Sultan el bebek gül bebek büyüdüğü Seyir Konak’tan Çeşmeli Konak’a gelin gitmişti.Günlerce düğün sürmüş kalabalık bir aileye gelin olmuştu.
Evliliklerinin üzerinden 5 yıl geçmiş nihayet bir oğlu olmuştu.Ama bebeğin doğuştan kolu ve parmakları yoktu.Sultan’dan başka kimse sevmiyordu.Adını Savaş koysalarda savaşamamış hastalanıp ölmüştü.
Aradan 1 yıl geçmiş Sultan hamile kalmış .Güzeller güzeli bir kızı olmuştu.Adını Dua koymuşlardı.Çok özel bir çocuktu.Tüm köyün sevgisini kazanmıştı.Sultan bile yanında kendini eksik hissederdi.Dua okumayı çok istiyordu.Ama dedesi ve babaannesinin planı onu evlendirmekti.
Muhtarın oğlunun düğününe gittiğinde Dua’nın gözleri onun içini yakan bir çift göz gördü.Bu küs oldukları ailenin oğlu Murat’tan başkası değildi.Murat’ta ondan hoşlanıyordu.İki acemi aşık Istanbul’a kaçmaya karar verdiler.Köy yangın yerine döndü.Hemen aileler İstanbul’a gitti.Dua babasına “gelmeyeceğim “ dedi ve ailesi onu sildi.
Peki Murat ailesini silmesine değecek miydi?
Dua kaynanasıgille aynı evde kalıyordu.Murat işte başarılı olunca aynı mahallede olsa da ayrı bir eve taşındılar.Dua ailesini çok özlüyordu.Derken hamile kaldı.Yaşadıklarından sonra kızı olsun istemiyordu oğlu olmalıydı.Kocası tam bir işkolik olmuştu.Çok sıkıldığı bir gün poğaça ve kek yaptı.Karşı kapısının kapısını çalıp poğaça ve kek verdi.Kadının adı Naz’dı.Dua çok az konuşmalarda onun da kendi gibi yanlız olduğunu anlamıştı.
Dua
Puan vermedi
Farklı yerlerde yetişmiş iki kadın. İkisinin hayatımda da zorluklar, keşkeler, pişmanlıklar, ayrılıklar yaşanmış. Hayatta kalmaya çalışırken yolları bir şekilde kesişir ve birbirlerine arkadaş olup yaralarını iyileştirmeye çalışırlar.
Okurken hem sizleri sarıp sarmalayacak hem de hüzünlendirecek.
'Bir kadın dibe vurunca oradan ya güçlenerek çıkar ya da orada sonsuza dek kalır.'
'Bir kadın, bir insan isterse ve çabalarsa hayatın neresinde olursa olsun herşeyi başarır. Bunun için ihtiyacı olan tek şey seni yoran şeylerden arınıp yola bakmak şüphesiz.'
Kader yolunu çizer ve sen sadece o yolda yürürsün. Doğduğun coğrafyanın kaderini yaşarken anne babam en büyük şansın ya da şansızlığın olur….
Farklı coğrafyalar da büyümüş iki kadının hikayesi ile geldim . Hayat onları güçlü olmaya zorlarken yolları kesişir ve bu iki kadın yaraları ile birlikte birbirlerine yoldaş olurlar. Kitap baştan sona yaşanmışlıklarla dolu. sanırım kitapta beni kendine en çok çeken yer Dua’nın abisinin dünyaya bedensel engelli olarak gelmesi ve annesi dışında tüm ailenin onu hor görmesi… özel gereksinimli çocuklarla bir arada vakit geçirdiğim içindir belki de bilemem ama beni en çok etkileyen kısım oldu diyebilirim … güçlü kadın karakterlerinin yer aldığı kitapların hastasıyım…
Kitapla kalın .
Baharınız Çiçekler AçsınEdebiyat
Sonbahar kimine aşkı, kimine hüznü, kimine vedaları hatırlatır. Dua içinse baharlar, hüzünle doluydu. Kayıplarını bir bahar sabahı yaşadı hep.
Kadın olmak neden bu kadar zordu. Bir tercih yapmak zorunda kalan Dua hayatı boyunca ailesini görememekle sınandı. Zorlu bir hayatla karşı karşıya kalan Dua 'ya farklı yaralarıyla hayat mücadelesi vermeye çalışan Naz destek olacak iki kadın dostluğunu çok güzel yaşayacaksınız.
Günümüzde gerçek dostluklara sahip olmak ne kadar zor diye düşünürken kitapta iki kadının birbirinin hayatını nasıl bahara çevirdiğini adeta bir film tadında yaşıyorsunuz.
Kitap kalbinize farklı bir baharı tattırıyor. Anneliği anne sevgisini o kadar kalpten yaşıyorsunuz ki bazı yerlerinde gözlerinizin dolmaması imkansız.
Yaşam mücadelesi vermeye çalışan tüm kadınlara benden çokca tavsiye Kitaplarla kalın..
Son Bahar Nilüfer Çınar Gökkaya
Son Bahar Nilüfer Çınar Gökkaya
Hayatta en çok ne yaralar bizi ? Bir ömre kaç pişmanlık sığar hiç düşündük mü ? Kendimizi en son ne zaman vicdan mahkememizde yargıladık ? Bütün bu sorular kitabı bitirdiğimde aklımda dönüp dolaşan soru işaretlerinden sadece birkaçı.
Kul plan yaparken kader ona gülermiş der hep büyüklerim. Kitabı okurken bu sözün gerçekliğine bir kez daha şahit oldum. Duayla birlikte pişmanlıklarına üzülüp, kazandığı güzelliklere sevindim.
Mutlulukla gelen hüznün, zorluklarla gelen kolaylığın, kayıplardan doğan kazançların be ölümlerin ardındaki başlangıçların içtenlikle yazıldığı bir eserdi.
Hayatta her şeyin bir çözümü olduğunu bütünüyle gözler önüne seren bu eseri gönül rahatlığıyla tavsiye ediyorum. Kitapla ve sevgiyle kalın
Kader yolunu çizer ve sen sadece o yolda yürürsün.
Doğduğun coğrafyanın kaderini yaşarken anne baban en büyük şansın veya şanssızlığın olur.
Yazarımızdan Dua ve Naz 'in hikayesini okurken bazı sayfalarda duygu yüklü anlar yaşayabilirsiniz.
Kitabın son satırlarında yazmanın insana verdiği huzur kaleme alınmış.
Yazmak, insanın ruhunu onarmasıdır.
Ne yazdığınız önemli değildir.
Kelimeler, sayfalara akarken ruhunuzun irinlerini
de akıtırlar.
Yazın.
Arkanızdan atlı kovalıyormuş gibi.
Sıcak, içten ve bir o kadarda bizden bir hikaye son bahar ..
Büyük bir Konak’ta geniş bir aile içinde büyükbaba, büyükanne, amca, yenge, anne ve babasıyla yaşayan büyüdüğünde ailesi tarafından onaylanmayan bir sevdaya düşen Dua’nın yaşam serüveni.
Sevdiği adam uğruna her şeyi ardında bırakarak eşiyle İstanbul’da yalnız bir yaşam sürerek orta yaşlarına kadar aile ve sıla hasretiyle geçen bir ömür.
Tek kızına hayatına adayan Dua’nın sonrasında küllerinden yeniden doğuşunu, geçmiş hesaplaşmalarından kurtuluşunu ve yeniden doğuşunu zorlukların üstesinden gelerek ortaya koyduğu başarının portresini gözler önüne sermiş yazarımız.
Sade ve akıcı yazım diliyle okurken içinizi sıcacık, saran bir konusu olan kitabı keyifle okudum.
