Yazar:
Şehnaz Akkoç
Yorumlar ve İncelemeler
Kitap güzel bir köy romanı. Eskileri anımsatan, bizlere yaşatan cinsten. Takın arkadaşlar Ali, Yusuf, Zeynep ve Ova’nın başından geçen okuma telaşları, hayatın zorlukları, arkadaşlık, ilk aşk ve daha biçe duyguları barındırıyor romanınız.
Kitapla ilgili diyebileceğim bir başka düşünce, Süreyya ile olan anıları kısaca geçmek yerine evli olduğu 24 yılı birkaç sayfa daha okuyabilseydik
Yine de okumaya değer, kalemine sağlık arkadaşım
Yusuf, Zeynep ,Ova ve Ali… Saf, masum, merhametli, yüreklerinde sadece iyilik olan güzel çocuklar. Çukurova’da doğup büyümeseler farklı olur muydu hayatları?Coğrafya kader miydi hakikaten? Bu satırları size yazarken bile hala sıcacık içim ama bir yandan da sızım sızım sızlıyor. Öyle güzel bir roman okudum ki size, bana yaşattıklarını anlatabilecek miyim layıkıyla bilemiyorum. Öncelikle @sehnaz.akkoc ‘u tebrik etmek istiyorumBana çok sevdiğim #fakirbaykurt tadında bir okuma deneyimi sunduğu için.Samimi, doğal, içten, akıcı, kusursuz dili ile hepimizin içine işleyecek bir kurgu oluşturmuş. Ancak okurken de anlıyoruz anlattıklarının salt kurgu değil yöre insanın kaderi olduğunu.Yokluğa ,sefalete, kısıtlı imkanlara hatta imkansızlıklara rağmen, insanca yaşayıp hayattan hak ettiğini almaya çalışan güzel yürekli insanların hikayesi.Hikaye gibi okuduğumuz ama yok sayıp görmezden geldiğimiz gerçekler.Dört çocuğun köye gelen bir öğretmenle değişen hayatları.Amaçları uğruna çabalayan küçücük bedenleri yanında, olan bitenleri hem fark eden hem de akıl erdiremeyen çocuklar.Saf, temiz, masum, hakiki sevgi.Namuslu insanlar yanında olabildiğince alçalan, aşağılık olmanın kitabını yazan haris insanlar.Tam düze çıkıyor yolumuz derken ani bir virajda savrulan gençler.Mecburiyetler ve mecbur bırakan taş kalpliler. Iraz Ana, Sümüklü Necmi, Yaşar Öğretmen, Haydar Abi ,Suna, Refik Bey ve Süreyya. Bu kitabı mutlaka okuyun arkadaşlar. İzin verin olan biteni kendileri anlatsınlar size. Onlarla sevinin, mutlu olun, yüreğiniz ağzınıza gelsin, heyecandan eliniz ayağınıza dolansın, umudunuz hep içinizde pırpır ede dururken; kızın, öfkelenin, ağıtlar yakın, lanetler edin.Tüm olan biteni okuyunca siz karar verin.Suçlu kim?Niye bu yaşananlar?Kader mi sahi? Yoksa kader denen şey hep başkalarının
Bir Çukurova HikayesiNe Okusam
İnceleme
Uzun bir aradan sonra Şehnaz AKKOÇ’ın ilk kitabı olan Son Yazgı romanını incelemeye karar verdim. Kitap incelemesi yapmak güç bir iştir bunu baştan söyleyim. Kitabı sakin bir kafa ile okumak gerekir her şeyden önce. Dış etkilerden olabildiğince uzak durmak ise bence en önemlisi. Yazar Şehnaz AKKOÇ ile arkadaş olmam ve hatta aile dostumuz olması beni bu durumda biraz zorladığını itiraf edebilirim. Beni yakinen tanıyan insanlar söz konusu edebiyat olduğunda bu tür durumların yorumlarımı etkilemeyeceğini gayet iyi bilirler. Sözü daha fazla uzatmadan kitap hakkındaki değerlendirmelerime geçmek istiyorum.
Öncelikle kitabımız köy romanı türünde. Türü gereği yöresel ağız oldukça fazla kullanılmış. Birinci tekil şahıs ağzından yazılan eser başarılı bir anlatım sağlayabilmiş. Yer yer köylü – yer yer İstanbul ağzı karışmış olmakla beraber romanda tarihsel bir süreç işlediğinden okul gören köylü bir gencin haliyle konuşması da değişmiştir. Bunu kitabın ilk sayfasından son sayfasına kadar hissedebiliyorsunuz.
Hikâye sırasıyla Osmaniye’nin bir köyünde başlayıp Adana, Ankara gibi Anadolu şehirlerinde devam etmekte ve yine Osmaniye’de son bulmaktadır. Bu tür eserlere ben çember tabirini yakıştırıyorum. Başladığı yerde biten hikayeler kitap içerisinde nostalji hisleri uyandırması kaçınılmazdır. Yazar bu durumu çok iyi idare etmiş. Betimlemeler ile bu hissi yaşamanıza imkân sağlamış. Romanın orta bir temposu bulunmaktadır. Romanda çok hızlı zaman sıçrayışları bulunmamak ile beraber bu duruma ihtiyaçta bulunmamaktadır. Başkarakterin kişisel gelişimi güzelce işlenmiş olmakla ve yakın zamandaki halleri maalesef çok kısa bırakılmış. Bu durum beni biraz üzdü doğrusu. Çünkü geçmiş ayrıntılı ve başarılı işlenmiş olması hikâyeyi okur tarafından sahiplenme imkânı sağlarken yakın
1966 yılının Çukurova bölgesindeki bir köye misafir oldum. Yusuf’un penceresinden aile ve arkadaş ilişkilerine, imkansızlıkların getirdiği acılara, ayrılıklara, ölümlere ve daha birçok şeye tanık oldum. Kah gülümseyerek kah ağlayarak okudum. Yazarımız, ilk kitabı olmasına rağmen gerek anlatım tarzıyla gerek kurgusuyla mükemmel bir kitap yazmış. Sayfalar ne ara bitti anlayamadım. Tadı damağımda kaldı doğrusu. Bu güzel kitabı için yazarımıza @sehnaz.akkoc teşekkür ederim.
Fedakar ve sevgi dolu bir aileye sahip olan Yusuf ve Zeynep kardeştirler. En yakın arkadaşları da kardeş olan Ali ve Ova’dır. Ali ve Ova küçük yaşta babalarını ve büyük abileri Ömer’i kaybetmişler. Anneleri Iraz hanım ve abileri Haydar ile kendi yağlarında kavrulurlar. Iraz hanım zamanında eşinden çok zulüm görmüş, yeri geldiğinde köylüler kocasının elinden zor alırlarmış. Birgün muhtar köye öğretmen atandığını, okul çağına gelen çocukların artık okula gitmek için karşı köye gitmek zorunda olmadıklarının müjdesini vermiş. Iraz hanımın başlarda diretse de dayanamayıp okula gitmelerine izin verdiği Ali ve Ova’nın hayatlarında yeni bir sayfa açılmıştır. Bu dörtlü canla başla, kardır kıştır demeden hergün okula gidip çok başarılı çocuklar olmuşlardır. Ali ve Ova’nın abileri Haydar’ın gönül sevdası acı bir sonla bitince büyük bir darbe alırlar. Haydar dayanamayıp askere gider. Bir süre sonra da Haydar’ın şehit olduğu haberini duyan Iraz hanımın ikinci bir evladının kaybına dayanamayıp ölmesi ile yaprak misali dağılırlar. Yusuf burs alıp Ankara’ya okumaya, Ali ve Ova ise tek vasileri olan amcalarının yanına Adana’ya gitmek zorunda kalırlar. Yusuf ve Ova küçüklüklerinden beri birbirlerine hissettiklerini dile dökemezken ayrılık zamanında duygularını birbirlerine söylerler. Ayrılık zor olsa da mektuplarla
SON YAZGI-ŞEHNAZ AKKOÇRoman
Öncelikle yazarı başarısından dolayı tebrik ederim. Kitaba başladığımda bu denli büyük bir etki bırakacağını açıkçası hiç düşünmemiştim. Her okurun olduğu gibi her yazarında kendisine yakın gördüğü, karakter ile bütünleştiği bir kahraman vardır. Bu kitapta en sevdiğim karakterlerden biri benim için Ova oldu. Iraz kadını da söylemeden geçemem elbette, oğlunu elim bir kaza sonucunda kaybeden bu kadının acısını yüreğimde hissettim. Hikaye, okuyucuyu Anadolu’nun gerçek yüzüyle baş başa bırakıyor. Okudukça kendinizden, çevrenizden olaylar, insanlar geliyor aklınıza. Spoiler olmasın diye kitabın en yıkıcı etki bıraktığı sonunu elbette burada yazamıyorum ama bilmelisiniz ki son sayfalara geldiğinizde yaşadığınız derin acı, daha önce bir şekilde hissettiğiniz bir duygu olacak. Açıkçası benim içim paramparça oldu. Düşünsenize bir yazınız , bir yazgınız var ama bu son değil. Harika bir kitap okudum. Köyüme gittim. Anadolu’nun eşsiz insanları ile bir süre vakit geçirdim. Evlerine, sofralarına, köy kahvelerine misafir oldum. Çavdar tarlasında buğday kokladım. Yağmurların kokusunu çektim içime. Aşık oldum, ayrıldım, gururlandım, üzüldüm,sevindim, güldüm. Başkasının acılarına ortak oldum kitabı okurken. Şüphesiz çok güzel bir deneyimdi. Sevgili yazara ( Şehnaz Akkoç),( 
Şehnaz Akkoç)güzel kitabı için teşekkür ederim. Umarım başka bir kitabında tekrar buluşuruz. Şimdiden herkese iyi okumalar. Bu kitabı okuyun, okutturun.
Şehnaz Akkoç),( Şehnaz Akkoç)güzel kitabı için teşekkür ederim. Umarım başka bir kitabında tekrar buluşuruz. Şimdiden herkese iyi okumalar. Bu kitabı okuyun, okutturun.Yazgı bir kez mi, çok kez mi yazılır sizce? .Edebiyat & Roman
Yazgı denen o yazı yöreye göre neden el değiştirmişçesine, kalem değiştirmişçesine başka başka olur ki? Neden başkaları da ona yazabilirdi ki?
.
Ali ile Ova; Yusuf ile Zeynep... Çukurova'nın o güzel mi güzel doğasında gözlerini açmış, yaşamları en saf, temiz biçimde başlamıştı. Yıllar geçtikçe büyümüşler, henüz çocuk yaşta denecek büyüklüğe geldiklerinde birbirleriyle arkadaş olmuşlardı. Ortam buram buram Anadolu kokuyordur. Mutlu günler denli kötü günler de yaşanmaktadır. Yaşam böyleydi sonuçta.
.
Yusuf, gitgide güzelleşen Ova'ya gönlünü kaptırır. Kendileri serpildikçe yürekleri de birbirine doğru sevgi tohumları serpermeye başlar. Bu dörtlü birlikte birçok güzel anılara iyedir. Ta ki bir gün Haydar, Suna'yı hiç ummadığı biçimde yitirene dek. Sonrasında Haydar'ın askere gitmesi, çocukların okula başlamaları, Iraz kadının geçmişten gelen korkularının tetiklemesi derken olaylar sarmalı başlar.
.
Ali ile Ova'nın yazgısı koyu kalemle yazılmış olacak ki gittikçe kararmaya başlamıştı yaşamları. Beklenemeyen gelişmeler onları yurdundan ayıracaktı. Yusuf'sa kuyulara atılmış gibiydi. Ama buna rağmen birbirlerine erişeceklerine söz vermişlerdi. Yıllar geçip de sınavlara girdiklerinde ister istemez başka illere gitmişlerdir. Okumak önemliydi. Sonunda yine kavuşurlardı nasılsa.
.
Olaylar öyle bir duruma vardı ki yazgının kendisi de artık nasıl yazıldığına şaşırıyordu. Kuru yaprak gibi savrulan yaşamlara yeniden ilkyaz gelecek miydi? Yusuf kör kuyulardan, Ova kor odalardan kurtulacak mıydı? Ya Ali; Ya Zeynep? Ya diğerleri? Yıllar sonra neler oluyor peki? Yazgı bir kez mi, çok kez mi yazılır sizce?
.
Bende kalıcı bir yer edinen Son Yazgı, çok güzel kaleme alınmış etkileyici sonuyla yeniden okunmayı hak ediyor. Yörenin, dönemin yansıtılması, şivenin kullanışı, kişiliklerin gelişimi,
Herkese merhaba
Bugün sizlere @b.e.t.i.k.e.v.i moderatörlüğünde okuduğumuz @odessa.yayinevi'nden çıkan @sehnaz.akkoc yazarımızın kaleme aldığı #sonyazgı kitabından bahsedeceğim.
Paylaşmak, kainatın insan ruhuna sunduğu en değerli hissiyat değil miydi? Elindekini paylaşırsın, vicdanın serinler. Kalbindekini, paylaşırsın yüreğin serinler. En nihayetinde paylaşmanın her türlüsü kıymetli
Evet, tüm umutlarımı adı 'hasret' olan bir gemiye yüklemişlerdi. O gemide ya yolcu olacaktım yada limanda mendil sallayarak geride kalanlardan biri olacaktım
Çukurova'nın bereketli topraklarında sevginin, mutluluğun ve hüznün öyküsünü dinlemek ister misiniz, o zaman sizi tanıştırmak istediğim çok güzel insanlar var. Yusuf, Zeynep,Ali,Ova ufacık yüreklerinde büyük hayaller kuran ve umut etmekten asla vazgeçmeyen dört yakın arkadaş. Yusuf ve Zeynep'in ailesi odunculuk yaparak ekmeklerini kazanırken sevdiklerine her daim kolkanat geren, sofralarında bir parça ekmek bile olsa paylaşan merhametli insanlar. Iraz kadın Ali ve Ova'nın annesi yaşadığı tüm acılara rağmen çocukları için her daim mücadele eden sevgi dolu bir kadın, Haydar Ova ve Ali'nin abisi, kardeşlerine hem babalık hemde abilik yapan ve yüreğinde yaşattığı öyle güzel bir sevdası var ki dillere destan. Yaşar Öğretmen, Refik bey, Suna, Süreyya ve daha bir sürü güzel insan var bu kitapta. Onların mutluluklarına, hüzünlerine ve acılarına ortak olmalı ve hepsiyle tanışmalısınız. Bu güzel eseri herkesin mutlaka okuması lazım, yazarımız öyle güzel anlatmış ki sanki kitabı okumuyorsunuz da bu güzel insanlarla beraber yaşıyormuşsunuz gibi hissedeceksiniz. Emeğinize sağlık yazarım kaleminiz daim olsun
Yeni yorumlarda görüşünceye kadar kitaplarla ve sevgiyle kalın
#livreperen #ki̇tapyorumu#keşfet #kıtaptavsiyesi #keşfetteyiz
#okudumbitti
#yorum
@sehnaz.akkoc
@odessa.yayinevi
#sonyazgı
@betikeviduzeltmenlik
@b.e.t.i.k.e.v.i
Baharda Çukurova'nın kokusunu her içime çektiğimde göğe doğru uzanan bir kavak ağacı olmak isterdim. Dallarım göğe uzansın yapraklarım rüzgarda savrularak göğe, bulutlara karışsın. #alinti
Oysa ki büyüklerin yaptığı en büyük hırsızlık, bir çocuğun hayallerini çalmaktır. #alinti
Paylaşmak kainatın insan ruhuna sunduğu en değerli hissiyat değil miydi? Elindekini paylaşırsın vicdanın serinler. Kalbindekini paylaşırsın yüreğin serinler. En nihayetinde paylaşmanın her türlü kıymetli. #alinti
Herkese merhabalar
Bir Adanalı olarak; doğduğum büyüdüğüm toprakların kokusunu aldığım bir kitap yorumuyla geldim.
Bu bir Çukurova öyküsü.
Geçmiş yıllarda Osmaniye henüz Adana'dan ayrılmadan önceki dönemde geçen bir öykü.
Genel anlamda henüz birer çocuk iken başlayan 4 kişinin etrafında şekillenen bir yazgının öyküsü..
Aynı köyde yaşayan Yusuf ile Zeynep, Ali ile Ova kardeştir.
Biz öyküyü Yusuf 'un anlatımıyla okuyoruz.
Çocukluktan başlayan ve ilerleyen yaşlarına kadar adım adım ağlarını ören kaderin, yazının, teslimiyetin, neşenin, azimin, acının, kederin öyküsü bu.
Ali ve Ova' nın kayıplarına karşı, Yusuf ile Zeynep'i sevgi dolu ailesinin öyküsü.
Spoiler vermeden kitabı yorumlamam biraz güç. O sebeple kişisel değerlendirme yapayım.
Yusuf, Zeynep, Ali, Ova çocukluğun getirmiş olduğu saf hislerle büyüyen gerçek bir dostluğun kahramanları.
Iraz, Haydar, Zahide ve Hasan ailenin önemini ve aile sevgisini iliklerime kadar hissettiren üyeler.
Yaşar Öğretmen, öğretmenliğin ne derece önemli bir meslek olduğunu bir kere daha gözler önüne seren ve ilkokul öğretmenimi sevgi ve saygıyla anmamı sağlayan erbab.
Refik Bey ve kızı Süreyya, insanlığın hala devam ettiğinin göstergesi.
...
Gerçek sevginin, insanlığın ve erdemin içimize işlediği; bana çocukluğumu ve çocukken yaşanılan saf duyguları hatırlatan şahane bir kitap okudum. Güldüm, ağladım, isyan ettim, gurur duydum, ikaz ettim, fakat en çok insanca yaşamanın önemini iliklerime kadar hissettim. Aile bağlarının ve aile içi yaşanılanların hayatımıza nasıl yön verdiğini, arkadaşlık ve dostluğun, birlik ve beraberliğin, en önemlisi de okumanın, kendimizi geliştirmenin nasıl değerli kavramlar olduğunu bir kere daha anladim.
.
Çukurova' nın bir köyünden Ankara' ya uzanan değerli bir hayattı yazılan. Betimlemeler, karakterler, vurgular; samimi,doğal ve akıcı bir kurguyla beni köyün bir damının altında yer yer soğuktan donarak, yer yer sıcaktan kavrularak fakat her daim bazlama arası taze soğan ve portakal çiçeği kokusu eşliğinde yaşamamı sağladı. Çok sevdim, çok...
Konusu ve işlenişi kadar, geliri Mehmetçiklerimize bağışlanacak olan kitap, bu anlamlı hizmet ile de kalplerimize dokunmaya devam etmiş oluyor.
Yusuf ile Ova nın yazgısı!
Kundura, onu istikbale taşıyacak olan bir yol arkadaşı .
Bu kitap 1960'li yıllardan başlayıp Çukurovalı minik Yusuf'un sevdiği insanların geçmişi ve kendi geleceği ve aşkı ile gireceği zorlu mücadelenin imtihanının hikayesi..
Yusuf anne ve babası ve yöre halkı tarafından çok sevilen bir çocuktur.
Köye öğretmen geldiğini öğrendiğinde kardeşi Zeynep ile birlikte ilkokula başlarlar.
Bu mutlu haberi en yakın arkadaşı Ali'ye vermeye gittiğinde Ali'nin kardeşi Ova'ya karşı minik kalbi ile ilk aşkı da ortaya çıkar.
Fakat Ali ve Ovanın annesi İraz hanım büyük oğlunu bir okul yolunda kaybetmistir.
Ve aynı kaderi çocuklarının yaşamasını istemez.
İkna çabaları sonuç verir ve çocuklar okula başlarlar.
Ali ve Ova'nin abisi Haydar ise köyün Ağası Hüsrev'in kızı Suna'ya delicesine aşıktır.
Fakat bir gün Suna'nın evlilik haberi köye çığ gibi düşer.
Haydar asker yoluna düştüğünde ise Suna'nın intihar haberi gelir.
Gel zaman git zaman Ali ve Ova önce abileri Haydar sonra da tek sığınakları annelerini kaybeder.
Ali ve Ova amcalarının yanına savrulurken Yusuf için ise kader ağlarını örmeye başlar.
Ankara'da kazandığı lise için gittiğinde ise ailesinden sonra en büyük destekcisi Refik bey ve kızı Süreyya olur.
Yusuf ile Ova kavusabildi mi?
Bir mektup ile başlayan yazgılar zinciri Yusuf'un hayatında nasıl etkiler gösterdi?
Ali'nin geçirdiği kaza iki sevdalının yazgısını nasıl etkiledi?
Çukurova da başlayıp Çukurova da biten bir imtihan hikayesi..
Hani böyle hüzünlü hikayeleri ruhu okşayarak kalbi yumusatarak naif bir kurguya dönüştüren kitaplar vardır ya yazarın üslubuna hayran bırakır insanı.
Hah tamda öyle bir kitap önerisi ile geldim.
Yusuf'un çocuk yaşta itibaren herkesten bir parça alarak ortaya döktüğü kitap gerçekten yöre hikayesi olarak baş köşeye koyulması gereken bir kitap.
Ana fikir belli herkesin bir yazgısı vardır bu hayatta ama
Reklam
Yazar Hakkında
Şehnaz AkkoçYazar · 1 kitap
Yazar, Osmaniye’de 23 haziran 1991 yılında doğmuştur. İlkokul öğrenim hayatını Mehmet Akif Ersoy İlköğretim Okulunda, ortaöğrenimi ise Saimbey İlköğretim okulunda tamamlamıştır. 2009 yılında Anadolu Ticaret Meslek Lisesinden derece ile mezun olmuştur. 2011 yılında Korkutata Üniversitesi MYO Bilgisayar Programcılığı, 2013 yılında Adalet bölümü, 2019 yılında ise İİBF Maliye bölümünden mezun olmuştur. 2015 yılında Erzincan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Bilgisayar ve Öğretim teknolojileri bölümü 3. Sınıftan ayrılarak TSK'de görev yapmaya başlamış ve halen görevine devam etmektedir. Yazar 17 yaşında kaleme aldığı Son Yazgı isimli eserde, kitapta geçen olayların etkisinde kalarak kitabı yarıda bırakması gerektiğini düşünmüş ve eserini 13 yıl sonra tamamlayarak okurseverlere sunmuştur.
