Sonsuza Kadar

7,6/10  (14 Oy) · 
57 okunma  · 
10 beğeni  · 
1.149 gösterim
Kırılganlığımız güce, kader bilgeliğe, trajediler aşka, zifiri karanlık içsel aydınlığa dönüşebilir.
“Öyle bir an oldu ki, ikimizin minik taşları düzgün biçimde yan yana düştüler. Ben bir adım atıyordum, sen de aynı uzunlukta bir adım atıyordun. Ben seni bekliyordum, sen bana yetişiyordun, ben sana ulaşıyordum, sen beni bekliyordun. Sonsuza kadar böyle gideceğimizi sanıyorduk. Oysa ben şimdi ormanda yürüyorum ve ayak izlerimden başka iz yok. Kimse yürümüyor yanımda, kimse izlemiyor beni, ya da önümden gitmiyor...”
Matteo ve Nora... biri ateştir diğeri su, biri akıldır diğeri yürek, biri sürekli harekettir diğeriyse durgunluk ve huzur; biri düşüncedir diğeri sezgi, biri zamandır diğeriyse sonsuzluk...
Ancak bir gün bu mükemmel uyum dünyanın trajik yasaları karşısında dağılır gider... Matteo bir anda içinde dipsiz bir boşlukla tek başına kalır. Ama yollar onu asla bırakmaz ve hiçbir şekilde tahmin edemeyeceği bir geleceğe taşır.
Zamanla doğa yasalarının gizemini keşfeden Matteo, insanların kendilerini bulmak, hayatı tanımak için ziyaret ettiği bir tür keşiş olup çıkar. Hayatın ve aşkın gizeminin, Nora’nın ardında bıraktığı bu büyük soru işaretinde yattığını, Matteo bir gün anlayacaktır...
Sonsuza Kadar kimi zaman yok eden, kimi zaman da arındıran içimizdeki ateşi anlatıyor...
  • Baskı Tarihi:
    2011
  • Sayfa Sayısı:
    168
  • ISBN:
    9750713514
  • Orijinal Adı:
    Per Sempre
  • Çeviri:
    Eren Cendey
  • Yayınevi:
    Can Yayınları
  • Kitabın Türü:
Salih Çermik 
29 Oca 15:16 · Kitabı okudu · 2 günde · Beğendi · 7/10 puan

Dr. Matteo'nun hayatından anıların bulunduğu bir Susanna Tamaro romanı. Susanna Tamaro'nun roman türündeki okuduğum ikinci kitabı 'Sonsuza Kadar'. Sanırım yazarın roman konusundaki tarzı anısal roman. Dr. Matteo'nun hamile eşini ve çocuğunu bir trafik kazasında kaybetmesinin ardından, uzak ve yakın geçmişinde yaşadığı şeyleri yazmasını barındırıyor kitap. Bazen sitem, bazen özlem. Kitapta en çok dikkatimi çeken şey ise Matteo'nun ailesine, yaşama vs. dair sorduğu sorular. Bazı sorular gerçekten can alıcı ve insanı düşünmeye, yorumlamaya iten tarzda. Mutlaka okunmalı mı, bilemiyorum. Ancak okunduğunda da bir kayıp söz konusu olmaz.

NEŞE AYVAZ 
19 May 12:04 · Kitabı okudu · 8/10 puan

Matteo bir anda kendini yapayalnız bulur. İçinde kocaman bir boşluk vardır ve o boşluk git gide büyür. Sonra insanlara yardım eden ve danışılan insan haline gelir. Yüreğinin Götürdüğü yere git kitabından sonra okudum ve onun kadar etkilenmedim..

Irem 
12 Oca 2016 · Kitabı okudu · 8 günde · Puan vermedi

Hamile eşini ve oğlunu elim bir trafik kazasında kaybeden Matteo'nun bu kayıp sonrasındaki zaman diliminde yaşadığı içsel yolculuğu anlatıyor kitap. Bu yolculuğun başlangıcında utanacağı şeyler yapan Metteo sonraları iç huzurunu ve dengesini bulabilmek adına önce uzun bir yolculuğa çıkmış ardından da bir dağ kulubesinde inzivaya çekilmiştir. Kendisini ziyarete gelen yolcularsa onun geçmişinden bihaber neden inzivaya çekildiğini kendilerine has şekillerde sorgulamaktadırlar.

Yazar Susanna Tamaro yine güzel bir hikayeyle karşımızda. Yazar betimlemelerini ve dilini çok iyi kullandığı için eserlerini zevkle okuyorum. Okuyucuyu sıkmadan güzel mesajlar veriyor. Kitaplarını önerebileceğim yazarlardan...


....Matteo ve Nora... Biri ateştir diğeri su,biri akıldır diğeri yürek,biri sürekli harekettir diğeriyse durgunluk ve huzur; biri düşüncedir diğeri sezgi, biri zamandır diğeriyse sonsuzluk...

Kitaptan 45 Alıntı

Salih Çermik 
29 Oca 15:25 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 7/10 puan

İnsanın kendine kavuşması için önce kendini yitirmesi gerekiyor.

Sonsuza Kadar, Susanna Tamaro (Sayfa 132 - Can Yayınları - 1. Baskı)Sonsuza Kadar, Susanna Tamaro (Sayfa 132 - Can Yayınları - 1. Baskı)

İlişkimiz süresince, bende ne bulduğunu sana hiç sormadım - beni seviyordun, seni seviyordum ve bu, diğer bütün soruları gereksiz kılıyordu.

Sonsuza Kadar, Susanna Tamaro (Sayfa 93)Sonsuza Kadar, Susanna Tamaro (Sayfa 93)

“Onu özlüyorsun, ne olduğunu bilmiyorsun ama yokluğunu hissediyorsun. İçinde bir boşluk var, büyük bir boşluk ve bunu nasıl dolduracağını bilmiyorsun. Belki aşık olmadan önce bunun olduğunu bilmiyordun ama şimdi artık eskisi gibi yaşayamazsın…”

Sonsuza Kadar, Susanna Tamaro (Sayfa 106)Sonsuza Kadar, Susanna Tamaro (Sayfa 106)

Bazı şeyler başa kakılınca, ilişkide artık iki değil üç kişi olunur: sen, ben ve ilişkimizi kemirmeye başlayan tahtakurdu. Yıllarca tüneller kazarlar ve birkaç küçük rahatsızlığın dışında hiçbir şeyin farkına bile varmazsın. Derken günün birinde masaya bir fincan koyarsın ve ahşap çöküverir; katı sandığın yüzey ansızın yumuşacık bir talaş yığınına dönüşür.

Sonsuza Kadar, Susanna Tamaro (Sayfa 100)Sonsuza Kadar, Susanna Tamaro (Sayfa 100)

Yaşlanınca bazı sözcüklerin ne denli ağır olduğunu, yüzeysellikten, bencillikten, acelecilikten elde edemediğimiz şeylerin yüreğimize nasıl ağırlık yaptığını hissediyoruz ama zaman uçup gitmiş oluyor ve bir daha asla geri gelmiyor.

Sonsuza Kadar, Susanna Tamaro (Sayfa 42)Sonsuza Kadar, Susanna Tamaro (Sayfa 42)

“Şiirler günlerimize minik pencereler açar,” diye yinelerdin, “günlerin kurşuni havası altında bize farklı bir gerçekliğin göz kamaştıran ışıltısını gösterirler. Teslim olmamaya yararlar.”

Sonsuza Kadar, Susanna Tamaro (Sayfa 66)Sonsuza Kadar, Susanna Tamaro (Sayfa 66)

Her trajedinin üzerine sağanak gibi bir “eğer” yağmuru yağar ve bu “eğer”ler trajediyi yaşayan kişinin ömür boyu sırtında taşıyacağı taş yüklü bir çantaya dönüşür.

Sonsuza Kadar, Susanna Tamaro (Sayfa 58)Sonsuza Kadar, Susanna Tamaro (Sayfa 58)
5 /