Çocuk denecek yaşta okuduğum kitap insana umut verip gülümseten çeşitli hikayelerden oluşuyor. Sevgi,aile,bağlılık çerçevesinde kişiye mutluluk ve huzur veren öyküler anlatılmış.
Yıllar önce okuduğum, içerisinde kısa ama gülümseten öykülerin bulunduğu hoş bir kitaptı. Dili sade, öyküler akıcı, konular ise genelde dostluk, aile, sevgi gibi kavramlar ağırlıklı olduğu için güzeldi.
Tavuk Suyuna Çorba, kalbin en yorgun yerlerine dokunan, insana umut aşılayan bir kitap. Her hikâyesinde farklı bir yaşam, farklı bir ders var ama hepsi ortak bir duyguda buluşuyor: insan olmak. Okurken bazen gülümsedim, bazen gözlerim doldu. Her satır bana, dünyada hâlâ iyiliklerin, fedakârlıkların ve küçük mucizelerin var olduğunu hatırlattı. Bazı hikâyelerde kendimi buldum, bazılarını ise sanki bana yazılmış gibi hissettim.
Bu kitap bana iyi geldi; hem kalbimi yumuşattı hem de hayatın karmaşası içinde durup nefes almayı hatırlattı. Gerçekten, ruhu besleyen bir çorba gibi…