Puan
9.310 üzerinden
Emre Timur; kalemini ve hikaye örgülerini sevdiğim bir yazar. Yazarın kaleminden okuduğum 7.kitabı Tereddüt oldu. Tereddüt kitabı uzun süredir listemdeydi. Novella türünde yazılmış bu kitabı bir solukta okurken, kapağını kapattığınız vakit tadı dimağınızda kalıyor. Hülasa bu vesile ile kitap keşke hiç bitmeseydi derken buluyorsunuz kendinizi.
-Mutsuz evlilikler mutsuz çocuklar doğuruyor-
Dört çocuk babası hayat bilgisi öğretmeni bir babanın hikayesini okurken onun çaresizliği ile de yüz göz oluyoruz. Bir insan hangi durumda çaresiz kalır? Yazar bir insanın çaresizliğini en yalın haliyle anlatmış. Öğretmen maaş ile dört çocuklu bir ailenin geçimini kıt kanaat sağlamaya çalışırken kızının hastalığı sebebiyle derin sıkıntı içine düşer. İstemeden yapılmış bir evlilik, mutsuz bir yuva, sevgisizlikle büyümüş çocuklar (üstelik dördüncüsü kundakta), sürekli üzerine gelen bir hayat karşısında kendini vapura atan kahramanımız kaçıncı sefer karşıdan karşıya geçtiğini bile bilmez durumda düşüncelerinin girdabındadır. Vapurda karşılaşıp yakasını kurtaramadığı sarhoşun anlattıklarıyla hikaye daha bir derinliğe kavuşurken öğretmen ve sarhoş arasında dertlerin paylaşıldığı bir diyalog başlar. Öğretmenin derdi kendine yetmezmiş gibi bir de sarhoşun derdine maruz kalır. Sarhoşun teklifi ile tereddüte düşer. Sarhoşun kendi yapamadığı şeyi tüm emekli ikramiyesi karşılığında öğretmenden yapmasını ister. Öğretmen zaten çaresiz, köşeye sıkışmış vaziyettedir. Bir canın yaşaması için bir canın toprak olması gerekmesi öğretmeni oldukça düşündürür. Gelgelelim eşinin baskıları ve söylemleri sürekli zihnini meşgül eder. Hikayenin en can alıcı noktası da bu aşamadan sonra başlar. Sarhoşun teklifi nedir? Öğretmen teklifi kabul eder mi? Tereddütte kaldıkları ile mi yoksa tercihleri ile mi yoluna
Tereddütİnsan ve Duygular
Yazarımızın okuduğum ikinci kitabı #tereddüt . İlk kitabında olduğu gibi bu eserinde de duygu yüklü , benliği bulma , kendi ile mücadele etme , çevresel baskılar ve alışılmış duygular , kararsızlık, hayata tutunma ve yapılan hatalar , pişmanlıklar ... Daha bir çok insana dair bulguları bulabilirsiniz bu kısacık eserde .
Eseri kısa diyorum ama sayfa sayısı çok az önemli değil . Önemli olan içerdiği kurgu ya da mesajlar kısa öz cümle ve duygularla anlatılmış olmalı ki yazarımız bu eserin de buna çok iyi örnek vermiş . Sayfa sayısı az ama hayatı baştan aşağı sorgulatan bir kurgu sizi bekliyor .
Bir babanın çaresizliği ilk başta karşımıza çıkıyor. Öğretmen olan ve 4 çocuk sahibi baba yaşamak için zor mücadele verirken bir de kızının çok ciddi ve masraflı hastalığı ile karaları bağlarken, vapurda bir sarhoş karşısına çıkıyor. İlk başta sarhoş deyip yargılıyor ama bu sarhoş ona bir gece de bütün tereddütlerini yaşatacak .
Bir taraftan evladı için göze alınmış durumlar , bir taraftan yaşadığı benliğine uygun olmayan aşkı bulması bir taraftan da günah ya da haram diye tabir olunan durumlara gebe kalınmış olması...
Hayatına nasıl yön verecek , yaptığı büyük hatanın bedelini nasıl ödeyecek . Bir can alırken bir can kurtararak ben merhametliyim duygusu ile nasıl çelişkiye düşecek . Okuduğumuz bu kurgu hayattan çok kesitler barındırıyor. Barındırdığı için de bir nevi #tereddüt 'ü kendiniz de yaşıyorsunuz.
Bir ebeveyn olarak bakamayacaksa insanlar çocuk doğurmamalı. Yoksa kundaktaki bir bebeğe benim hatam benim yüzümden önündeki 70 yılı sıkıntı içinde geçireceksin diyerek kendi hayatı gibi çocuğunun da hayatını mahvetmemeli .
İyi ki okuduğum kitaplar arasında yerini aldı . Bu eseri bana öneren 
Serpil Meriç ile 
Seher Koyunlu teşekkür ediyorum.
#kitap41 okuma
Serpil Meriç ile Seher Koyunlu teşekkür ediyorum.
#kitap41 okumaReklam
Bu kitabın kapağını, künyesini değiştirip verseler bana İstanbul’da geçen bir #rusklasiği okudum diyebilirdim rahatlıkla. Hani #emretimur ‘u tanımasam, rus klasiklerine öykünmüş yeni bir yazar bile diyebilirim kitabın yazarı için. Ama bu Emre Timur’dan okuduğum yedinci kitap ve zaten basılmış sekiz kitabı var yazarımızın. Okuduğum her kitabını ayrı sevdiğimi zaten her birinin yorumunda defaatle söyledim. Çünkü çok güzel bir kafası var Emre’nin ve özgün, sıra dışı ve korkusuz yazıyor. Ondan ötürü de her yazdığını hemen okumak huy oldu bende. Ancak tüm kitaplarından özür dileyerek ben tereddütü tereddütsüz bir numaraya koymak istiyorum. Emre senden de özür diliyorumBiliyorum sen evlat ayrımı yapmazsın hepsi senin evladın ama bende tereddütü okuduktan sonraki hissiyat bu. Peki neden diye soracak olursanız bir kere muazzam duru bir anlatım, durum ve duygu betimlemeleri çok başarılı, uzun uzun mekan tasvirleri yapmamasına rağmen o kadar tanıdık ki olayın geçtiği mekanlar adeta karakterlerin yanında hissediyorsunuz kendinizi. Ve gelelim bir rus klasiği okudum hissinin sebebine. Bilirsiniz Rus klasiklerinde berduş, mutsuz, kararsız, umutsuz, hayattan bezmiş, daran peran karakterler vardır. Ve gerek hareketleri gerek konuşmaları muazzam bir tiyatral edayla arzı endam ederler kurgunun içinde. Emre Timur da bu kitabında, ki hemen söyleyeyim Tereddüt bir #novella hepi topu üç karakter üzerinde inşaa ettiği kurgusuyla bana ustaca yazılmış bir Rus klasiği okuyorum hissini verdi. Hayat bilgisi öğretmeni kahramanımız kızının yakalandığı rahatsızlığın tedavisi için para bulamaz ve karısı gerekirse beni sat ve bul o parayı deyince çok kızar, evden sinirle çıkar okula da gitmeyip vapura biner. Vapurda karşılaştığı ayyaş adam ki işte benim Rus klasiği karakterim, bayıldım kendisine,
Emre Timur'un "Us" kitabındaydı zannedersem, "Doğruluk ile Gerçeklik" arasında muhteşem farkındalığı ve hakikati insanın idrakına işliyordu. Bu kitabını bitirince aklıma direk o fark geldi. İnsan kendi gerçekliğine nasıl da yine kendi doğruluğunu giydiriyor dedim. İnsan ne muhteşem bir hilkat, ne muhteşem bir vahşet ve ne muhteşem bir dehşet!
Kuklacı romanında da, aynı duyguyu hissetmiştim ama tereddüt bu duyguyu zirveye taşıyor. Kitabına uydurmada yeryüzünde insandan daha marifetli bir varlık yok. Bir çırpıda okuyacağınız novella tarzında yazılmış sade, yalın bir tereddüt!
Emre Timur
Emre Timur
Bir anne-baba olarak, çocuğunuz için yapabileceklerinizin sınırı var mıdır? Veya nedir bu sınır?
Yalan söyler misiniz mesela çocuğunuzun hayatı söz konusu olsa?
Dolandırıcılık yapar mısınız?
Peki ya hırsızlık?
Ya da çocuğunuzun canını kurtaracak parayı elde edebilmek adına başka bir insanın canına kıyar mısınız?
Birinin maşası olup yüklü bir para karşılığında hiç tanımadığınız bir kadını öldürmeyi kabul eder misiniz mesela?
4 çocuklu öğretmen bir baba, üçüncü çocuğu ve tek kızı çok hasta. Para lazım, hem de çok para.
Çaresiz atmış kendini dışarı.
Dayanılmaz ki evde durmaya, çocuklarının eşinin yüzüne bakıp elinden hiçbir şey gelmeden oturmaya.
"Deniz avutur beni" düşüncesiyle binmiş bir vapura.
Kim bilir kaçıncı karşıya geçişinde bir sarhoş yanaşıyor yanına.
Başından atmaya çalışıyor önce, ama yapışıyor sarhoş, kurtulamıyor baba.
Laf lafı açınca dökülüyor bizimkinin de derdi ortaya.
Sarhoşta bir çözüm var aslında. Niyetlenmiş kendini aldatan karısını öldürmeye, kaçıncıya cesaretini toplayıp girişiyor bu işe ama beceremiyor bir türlü.
Ve yapıyor teklifini sonunda,
"Öldür karımı al parayı, kurtar çocuğunun hayatını"
Hatta önce bankaya gidiyorlar, para bile peşin.
Babamızın sırtına yükleniyor bir yük daha.
Çaresizlik, umutsuzluk, parasızlık, üzüntü derken al sana bir de vicdan, ahlak ve tereddüt.
Bir elinde silah, bir elinde torba dolusu para...
Devamı mı? Devamı ise bir garip ters köşe ve plan içinde planla birlikte kitapta...
Emre Timur 'dan sayfaca kısa, anlamca ağır bir novella.
Şimdiye kadar ki kitapları arasında belki de en hızlı biteniydi benim için. Okurken içimde en çok hissettiğim kitaptı sanırım, her satırında gözümün önüne oğlum geldiği için galiba...
Ben ne yapardım ki acaba?
Empatiye inanmam ben. Başkasının acısını anlar insan, üzülür onun adına ama aynı
Emre Timur 'dan sayfaca kısa, anlamca ağır bir novella.
Şimdiye kadar ki kitapları arasında belki de en hızlı biteniydi benim için. Okurken içimde en çok hissettiğim kitaptı sanırım, her satırında gözümün önüne oğlum geldiği için galiba...
Ben ne yapardım ki acaba?
Empatiye inanmam ben. Başkasının acısını anlar insan, üzülür onun adına ama aynıReklam
Reklam