Gurnah’ ın okuduğum güzel kitaplarından biri daha. Kuşaklar boyunca devam eden bir aşkın hikayesi, tesadüflerin aşkları doğurduğu ve yine tesadüflerin aşkları bitirdiği, gururun, fedakarlığın, vazgeçilerin, imkansızlığın kol kola gezdiği aşk hikayelerini okuyoruz. Kültüler değerlerin, aile yapısının, eğitimin ve ekonominin bu duygunun önüne geçemediğini bir kez daha görüyoruz.
Terkediş
İnsanı alıp götüren bir roman... O kadar gerçekçi ve etkileyici ki. Kurgusuyla insanı içine alıp sarıp sarmalıyor adeta.Gurnah'ın kitaplarındaki tema, hala güncelliğini oldukça koruyan mülteci sorunu. O kadar güzel işlenmiş ki tema sizi hüzünlendirip, çokça düşündürüyor. Gurnah'ın okuduğum ikinci kitabı ve bir kez daha iyi ki okudum dedim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bir ülkenin altüst sürecinde yaşanan ve birbiriyle bağlanan üç aşk hikayesi. Duygu anlatımının çok güçlü olduğunu düşünüyorum, okurken yer yer aşıkların birbirlerine duydukları tutkuyu iliklerime kadar hissettim. Tabii arka plandaki Zanzibar’ın altüst oluş hikayesi, o kadar kültürlü, birikimli bir ülke iken elektriği ve suyu bile arada sırada verebilen bir ülke haline gelmesi, beni hem çok ürküttü, hem de çok düşündürdü.
Puan vermedi·331 syf.··
Beğendi
·2022 48. kitabı
·11 günde okudu
·Okunma: 05 Ekim 2022 12:50
2021 Nobel Edebiyat Ödülü alan Abdulrazak Gurnah'tan okuduğum ikinci kitap oldu. Daha önce Sessizliğe Hayranlık kitabını okudum. İki kitap arasında benzer noktalar var.
Terkediş kitabında birçok terkedişten söz edebiliriz. Azad ve Martin başta olmak üzere Rehana'ya terk edenler var. Amin'in Cemile'yi bedenen terk etmek zorunda kalışı. Cemile ve ailesinin terörden ötürü yaşadıkları yerleri terk etmeleri. Her şey bir yana Raşid'in okumak için hem ailesini hem de ülkesini terk edişi ana konuyu oluşturuyor. Farida her ne kadar "Bizi hiçbirzaman terk etmeyen Raşid" dese de.
Eserde Zanzibar'ın üç dönemi karşımıza çıkıyor. Birinci Dünya Savaşı öncesi İngiliz işgali yılları, savaş sonrası bağımsızlık dönemi ve ihtilal sonrası kargaşa dönemi. Bizler esareti yaşamasak da ülke yönetimine bakıldığında benzer yönlerimiz oldukça fazla.
Romanda Amin ile Cemile aşkına geniş yer ayrılmış. Olayları Raşid'in anlatımından öğreniyoruz. İngiltere'de mültecilere bakış açısı, memleketinden uzak olmanın verdiği hüzün, ailesi zor anlar yaşarken onların acısını paylaşamamanın verdiği üzüntü, ailesine ve memleketine karşı vefasızlık Raşid'in süzgecinden verilmiş. Memleketinden, doğup büyüdüğü kültürden uzak olanların daha fazla içselleştireceğini söyleyebilirim.
Zamanın akışı, ihtiyarlık döneminin dinginliği, geçmişle hesaplaşma okuyucuda bırakan izler olmuş.
Sessizliğe Hayranlık ile Terkediş'in ortak yönleri İngiltere'ye okumaya gitme, uzun yıllar memlekete dönmeme, sonradan memlekete dönme kararı alma, İngiliz bir kadınla birlikte yaşama, birlikte yaşadığı kişi tarafından terk edilme, Zanzibar'ın siyasi yapısındaki geçişler olarak sıralayabiliriz.
Gurnah'ın eserlerinde ilk başlar sıkılabilirsiniz. Kitabın ortalarından itibaren eser okuyucuyu içine alıyor. Son bölümlere
İç içe geçmiş hikayelerEdebiyat & Roman
Abdulrazak Gurnah maalesef Nobel Ödülü'nü almadan önce okumadığım bir yazardı. 
Kumdan Yürek ile okumaya başladığım kitaplarına bu ay Terkediş ile devam ettim ve yine başarılı bir roman ile karşılaştım.
Terkediş, Doğu Afrika kıyısındaki isimsiz bir şehre çölden yaralı bir halde gelen Martin Pearce'ı yerli tüccarlardan Hasanali'nin bulması ile başlıyor. Pearce'ın Hasanali'nin kız kardeşi Rehana'ya aşık olması ile ise hikaye çok farklı bir yöne gidiyor. Rehana ve Pearce birbirlerine yakınlaşmadan Rehana'nın toplumsal dayatmalar nedeniyle trajik bir şekilde bitebilecek olan hikayesi anlatıcının "Böyle bir şeyin nasıl olabileceğini hiç bilmiyorum." diye başladığı bölümle neredeyse altmış yıl sonrasına sıçrıyor. Bu sıçramanın kitabın birinci kısmında tanıdığım karakterler adına beni biraz hayal kırıklığına uğrattığını söylemeliyim. Neyse ki yazar okurun ilgisini yeniden kitaba çekmekte gecikmiyor ve Amin ve Raşit'in hikayelerini trajik bir aşk hikayesi ile Doğu Afrika'nın sömürge tarihi ve terketme teması üzerinde birleştiriyor. Kitapta aynı zamanda Raşit'in gözünden göçmen olarak yeni bir ülkeye adapte olmanın sıkıntıları aktarılsa da yazarın diğer kitaplarına kıyasla bu konu bence biraz daha gölgede kalıyor. Romanı birinci kısım ile ikinci kısmın bağlanması açısından biraz kopuk buldum ama okuduktan sonra beğendiğimi söyleyebilirim.
Okuduğum kitapları üzerinden düşündüğümde yazarın benzer deneyimler yaşamış aynı kökenden gelen karakterler üzerinden farklı hikayeler anlatabilmesi gerçekten etkileyici. Bu hikayeleri yazarken de kendi ülkesinin yaşadığı adaletsizliklere değinse de bunu hiçbir zaman bir tarafı şeytanlaştırarak ya da gereksiz bir şekilde yücelterek yapmıyor. Sömürge yönetimi altında yaşanılan ırkçılık da yerel halkın zararlı adetleri de kitaplarında yer buluyor.
Kumdan Yürek ile okumaya başladığım kitaplarına bu ay Terkediş ile devam ettim ve yine başarılı bir roman ile karşılaştım.
Terkediş, Doğu Afrika kıyısındaki isimsiz bir şehre çölden yaralı bir halde gelen Martin Pearce'ı yerli tüccarlardan Hasanali'nin bulması ile başlıyor. Pearce'ın Hasanali'nin kız kardeşi Rehana'ya aşık olması ile ise hikaye çok farklı bir yöne gidiyor. Rehana ve Pearce birbirlerine yakınlaşmadan Rehana'nın toplumsal dayatmalar nedeniyle trajik bir şekilde bitebilecek olan hikayesi anlatıcının "Böyle bir şeyin nasıl olabileceğini hiç bilmiyorum." diye başladığı bölümle neredeyse altmış yıl sonrasına sıçrıyor. Bu sıçramanın kitabın birinci kısmında tanıdığım karakterler adına beni biraz hayal kırıklığına uğrattığını söylemeliyim. Neyse ki yazar okurun ilgisini yeniden kitaba çekmekte gecikmiyor ve Amin ve Raşit'in hikayelerini trajik bir aşk hikayesi ile Doğu Afrika'nın sömürge tarihi ve terketme teması üzerinde birleştiriyor. Kitapta aynı zamanda Raşit'in gözünden göçmen olarak yeni bir ülkeye adapte olmanın sıkıntıları aktarılsa da yazarın diğer kitaplarına kıyasla bu konu bence biraz daha gölgede kalıyor. Romanı birinci kısım ile ikinci kısmın bağlanması açısından biraz kopuk buldum ama okuduktan sonra beğendiğimi söyleyebilirim.
Okuduğum kitapları üzerinden düşündüğümde yazarın benzer deneyimler yaşamış aynı kökenden gelen karakterler üzerinden farklı hikayeler anlatabilmesi gerçekten etkileyici. Bu hikayeleri yazarken de kendi ülkesinin yaşadığı adaletsizliklere değinse de bunu hiçbir zaman bir tarafı şeytanlaştırarak ya da gereksiz bir şekilde yücelterek yapmıyor. Sömürge yönetimi altında yaşanılan ırkçılık da yerel halkın zararlı adetleri de kitaplarında yer buluyor.