Yazar:
Matt Haig
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 37 dk.
Sayfa Sayısı:
304
Basım Tarihi:
26 Mayıs 2026
Yayınevi:
Viking Publisher
Orijinal Adı:
The Midnight Train
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9780593833377
Dil:
İngilizce
Format:
Ciltli
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
GECE YARISI TRENİ-MATT HAIG-304 sayfa,
Hayatınız devam ederken kaçan bir treni yakalamak mümkün mü?
Yani hayatınız bir film şeridi gibi aksaydı, hangi sahnede durup (treni durdurup) o anı değiştirmek isterdiniz?
Gece Yarısı Treni ;hayatımızı, geçmişimizi, pişmanlıklarımızı, ikinci şansımız var mı? onları sorgulatıyor.
Ama bir kuralı var bu yolculuğun…
“Geçmişteki halinle asla konuşmayacaksın!”
(Bu kural ve geçmişe gitmek bana 
Kahve Soğumadan Önce serisini hatırlattı…)
Gece Yarısı Treni ,geçmişin gölgesinde yaşayan, "keşke"lerin çoğunlukta olduğu bir hayat yaşayan,yaşamında doğru olan şeylere öncelik verip vermediğini sorgulayan herkesin kendinden bir parça bulacağı (ki ben okurken hayatımda ne çok şeyler kaçırmışım dedim ) bir kitap …
Gece yarısı treninin amacı geçmişi değiştirmek değil,yaşlanmayı,kayıpları ve kayıp giden geçmişini görüp daha yakından bakmak için arada bir durman ve hayatın nasıl yaşandığını kabullenip muhasebesini yapmaktır.
Kitap karakterimiz Wilbur Budd yaşamının büyük bir bölümünü işine adamış,sahibi olduğu kitapçı zincirine odaklanmış,81 yaşına gelmiş,işkolikliği yüzünden büyük aşkı Maggie’yi ve dolayısıyla da hayatını çok ihmal etmiştir.Yıllar sonra bir gece hiç beklemediği birinden gelen telefonla hayatında bir umut ışığı doğmasını beklerken Wilbur gözünü bir ambulansta açar ama maalesef yaşam onu gizemli bir tren yolculuğuna çıkarmıştır.Bu trenle sonun başlangıcına,geçmişine ,hayatının o karanlık ve aynı zamanda da en parlak anlarına doğru ilerlemeye başlar.
Ama kural var;geçmişteki Wilbur ile asla konuşmayacak…
Wilbur bu yolculukta kurala mı uyacak yoksa her şeye rağmen başka bir hayat yaşamak için raydan mı çıkacak?
Siz olsanız tercihiniz ne olurdu???
Gece Yarısı Treni ;hayatımızı, geçmişimizi, pişmanlıklarımızı, ikinci şansımız var mı? onları sorgulatıyor.
Ama bir kuralı var bu yolculuğun…
“Geçmişteki halinle asla konuşmayacaksın!”
(Bu kural ve geçmişe gitmek bana Kahve Soğumadan Önce serisini hatırlattı…)
Gece Yarısı Treni ,geçmişin gölgesinde yaşayan, "keşke"lerin çoğunlukta olduğu bir hayat yaşayan,yaşamında doğru olan şeylere öncelik verip vermediğini sorgulayan herkesin kendinden bir parça bulacağı (ki ben okurken hayatımda ne çok şeyler kaçırmışım dedim ) bir kitap …
Gece yarısı treninin amacı geçmişi değiştirmek değil,yaşlanmayı,kayıpları ve kayıp giden geçmişini görüp daha yakından bakmak için arada bir durman ve hayatın nasıl yaşandığını kabullenip muhasebesini yapmaktır.
Kitap karakterimiz Wilbur Budd yaşamının büyük bir bölümünü işine adamış,sahibi olduğu kitapçı zincirine odaklanmış,81 yaşına gelmiş,işkolikliği yüzünden büyük aşkı Maggie’yi ve dolayısıyla da hayatını çok ihmal etmiştir.Yıllar sonra bir gece hiç beklemediği birinden gelen telefonla hayatında bir umut ışığı doğmasını beklerken Wilbur gözünü bir ambulansta açar ama maalesef yaşam onu gizemli bir tren yolculuğuna çıkarmıştır.Bu trenle sonun başlangıcına,geçmişine ,hayatının o karanlık ve aynı zamanda da en parlak anlarına doğru ilerlemeye başlar.
Ama kural var;geçmişteki Wilbur ile asla konuşmayacak…
Wilbur bu yolculukta kurala mı uyacak yoksa her şeye rağmen başka bir hayat yaşamak için raydan mı çıkacak?
Siz olsanız tercihiniz ne olurdu???
Hayatınızı izleme şansınız olsaydı neyi değiştirmek isterdiniz?1000Kitap
Matt Haig'in Gece Yarısı Kütüphanesi ile aynı evrende geçen yeni romanı Gece Yarısı Treni, bizi 81 yaşındaki Wilbur Budd ile tanıştırıyor. Wilbur, eski eşinden gelen beklenmedik bir telefonun ardından kalp krizi geçirerek hayatını kaybediyor ve gözlerini kendi adını taşıyan gizemli bir istasyonda açıyor. Onu burada bir tren bekliyor. Ancak bu sıradan bir tren değil; Wilbur'un tüm hayatını yeniden yaşayacağı, geçmişinin duraklarında tek tek ineceği bir yolculuk.
Wilbur'un önünde çok önemli bir seçim var: Sonsuz yaşama doğru ilerlemek mi, yoksa genç halini uyarıp hayatının akışını değiştirmeye çalışmak mı? Üstelik bunu yapması hem imkânsız hem de yasak. Ama ya başarabilirse?
Bu kitabı okumak bana, kendimden çok daha yaşlı birinin çocukluğundan yaşlılığına kadar tüm hayat hikâyesini dinliyormuşum gibi hissettirdi. Kitap okumayı seven herkesin çocukluğunun bir noktada Wilbur'unkiyle kesişeceğini düşünüyorum. Çünkü bazı acılar, bazı pişmanlıklar ve bazı "ya şöyle olsaydı?" soruları hepimize tanıdık geliyor.
Ama bir anıyı sadece hatırlamakla, onun içine tekrar girip yaşamak arasında çok büyük bir fark var. Wilbur'un trende yaptığı şey tam olarak bu. Hayatındaki dönüm noktalarını yeniden ziyaret ederken kader, seçimler, pişmanlıklar ve kabulleniş üzerine düşündürüyor.
Gece Yarısı Kütüphanesi'ni bitirdiğimde bu evrenin daha da büyümesini istemiştim. Bu yüzden aynı evrende geçen yeni bir hikâye okumak beni çok heyecanlandırdı.
Bence Gece Yarısı Treni; pişmanlıklar, kaçırılan fırsatlar, yaşanan ve yaşanamayan hayatlar üzerine kurulmuş oldukça dokunaklı bir roman. Eğer Gece Yarısı Kütüphanesi'ni sevdiyseniz, zaman yolculuğu temalarından hoşlanıyorsanız ve okurken hayatınızı sorgulatan hikâyeleri seviyorsanız bu kitap tam size göre.
Gece Yarısı Kütüphanesi’nin yazarından yeni kitap falan filan. Balon. Bunun gibi yüzlerce kitap, film ya da dizi var. Matt Haig de şişirilmiş yazarlardan biri. Alır okursun çerez niyetine. Ama başarılı mı başaralı, bu kadar basit yazıp çok satması bir başarı.
Öğrenmenin tek yolu yaşamak...Edebiyat
Bu kez ölüm sonrasında yaşamın içinden geçen bir trenle, yaşanmış bir hayatı değerlendirip, yapılan yanlışları, gözden kaçanları ve asıl önemli olanları nasıl kaybettiğimizi gözlemliyoruz.
Gece Yarısı Kütüphanesi kitabını yaklaşık 5 yıl önce okumuştum, ve o dönem çok beğenmiştim vermeye çalıştığı mesajı. Bu kitabın verdiği mesajı da sevdim.
Gece Yarısı Kütüphanesi kitabını yaklaşık 5 yıl önce okumuştum, ve o dönem çok beğenmiştim vermeye çalıştığı mesajı. Bu kitabın verdiği mesajı da sevdim.
Puan vermedi
Beni bambaşka bir hayata götürdü ve finalde aldığı yere geri bıraktı bu tren. Daha iyi versiyonunu yaşamak adına bir ön gösteriydi wilbur için. 2. Şans eğer varsa ...
Hayatıımızı hep bir koşuşturma içerisinde yaşıyoruz. Bu koşuşturmacada aslında neyi nasıl yaşadığımızı çoğu zaman atlıyoruz. Geriye dönüp bakıldığında aslında o an farketmediğimiz bize önemsiz gibi gelen detayların aslında hayatımızda ne kadar önemli olduğunu ya da o an bizim için önemli anlamları olduğunu anlıyoruz. Geleceğimiz gösterilse şuan ki yaşamımızla mı devam ederdik yoksa daha farklı bir yol çizip hayatı daha anlamlı mı yaşardık? Kitabı okurken aslında hep bu soruyu sorguladım. Olay örgüsü aslında hepimizin hayatında kaçırdığı şeyleri oturup düşündürecek şekilde yazılmış ve Matt Haig kalemini yine konuşturmuş.
Ah Wilbur Bey ah, 81 yaşına gelmişsin ama insanın keşkeleri emekli olmuyormuş demek ki.
Matt Haig'in Gece Yarısı Treni kitabında Wilbur, geçmişinin önemli duraklarına uğrayıp hayatına yeniden bakma fırsatı buluyor. Tek bir kural var: Geçmişteki halinle konuşmak yok. Ama bizim Wilbur Bey kurallara pek bağlı kalamıyor.
Yaşlı karakterlerin hayatlarına dönüp bakmaları bana her zaman daha dokunaklı gelir. Genç bir insanın "keşke"leri ile 81 yaşındaki bir insanın "keşke"leri aynı ağırlığı taşımıyor. Bu yüzden kitabın genç bir okurda bırakacağı etki ile bende bıraktığı etkinin aynı olmayacağını düşünüyorum. 81 yaşında olmasam da :) ister istemez kendi hayatımı da düşündüm. "Şunu farklı yapsaydım ne olurdu?" diye. Ama galiba önemli olan geçmişi değiştirmekten çok, onunla barışabilmek.
Kolay okunan, yer yer hüzünlendiren ama insanın içini karartmayan bir kitaptı.
Ben sevdim. Bazen tam da böyle, yormayan ama kalbe dokunan hikâyeler okumak iyi geliyor.
Bir solukta okunacak bir roman!
Hayatı ölmüş halinin bakış açısına göre yaşayabilme imkanı herkese nasip olacak bir şey değildir. Eğer Gece Yarısı Treni’ne binmemişsen!
Gelecekten gelip geçmişte yaptığın hataları görebilmek ne kadar mucizevi bir deneyim değil mi? Her zaman önünde sonsuz bir zaman varmış gibi yaşamak. Hep ertesi güne ertelemek ancak doğru zamanı asla denk getirememek.
Gece Yarısı Treni’ni bir film izlermişcesine içine müdahil olarak okudum. Ders çıkarılacak, kenara not edilecek öyle güzel sözler var ki içinde Ve David Bowie göndermelerine çok kalp
Bu kitap Gece Yarısı Kütüphanesi’nin devamı değil. Yazarın sözleriyle: “Bu roman geleneksel anlamda Gece Yarısı Kütüphanesi’nin devam kitabı değil. Aynı konsepti geliştiren bir kitap.”
“Zamanın içinde yaşarken, fırsatı varken, neden daha çok çabalamamıştı ki”
““Hayat ancak geriye doğru anlaşılabilir fakat ileri doğru yaşanmak zorundadır.” Bu tren buna bir çözüm sunuyor. Hayatı ileri doğru yeniden yaşatıyor.”
Gece Yarısı Treni — Matt HaigDuygu ve Düşünce
Matt Haig, Gece Yarısı Kütüphanesi ile bizi buluşturduğu o büyüleyici ve mistik evrene bu kez rayların üzerinde, gizemli bir tren kompartımanında devam ediyor. Ancak baştan belirtmek gerek: Bu kitap kesinlikle bir devam romanı değil; aynı evrende geçen ama bambaşka bir yolu tercih eden, kurgusu tamamen farklı bir eser.
Farklı Bir Odak: İlk kitapta Nora’nın seçmediği hayatlar üzerinden akan "keşkelerini" okumuştuk. Bu kitapta ise 81 yaşındaki Wilbur Budd’ın doğrudan "ölüm" anıyla sarsıcı bir yolculuğa çıkıyoruz.
Zaman Yolculuğunun Katı Kuralı: Wilbur’un bindiği bu mistik tren, onu hayatının en kritik anlarına (özellikle büyük aşkı Maggie ile olan geçmişine) götürürken önüne tek bir kural koyuyor: "Geçmişteki haline asla dokunma ve müdahale etme." İnsanın kendi hatalarını sadece bir izleyici olarak seyretmesinin ne kadar ağır ve şifalandırıcı bir yüzleşme olduğunu yazar harika aktarmış.
Kısa Özetim:
Yazarın insan psikolojisine dokunan o şifacı ve duru üslubunu zaten çok seviyorum. Ölüm ve pişmanlık gibi ağır temaları, kaçırılan ikinci şanslar üzerinden o kadar umut dolu ve akıcı işlemiş ki... Hikayeyi çok büyük bir beğeniyle, Wilbur'un hemen yanı başında seyahat ediyormuş gibi okudum. Üstelik satır aralarında eski bir dosta, Nora'ya rastlamak da harika bir sürpriz oldu.
Hayata, ölüme ve kaçırılan anların değerine dair sıcacık ama derin bir sorgulama arayan herkesin bu trene biletini almasını tavsiye ederim.
Gece Yarısı Treni Matt Haig
Gece Yarısı Treni Matt Haig
“Bu kitap sadece okuduğum bir hikâye olmadı; düşüncelerime karıştı, hayatıma dokundu. Bana, geri dönüşü olmayan bu hayatı yaşamak varken neden sürekli bir yerlere yetişmeye çalıştığımızı sorgulattı. Sonsuz olasılıklarla dolu bir dünyada, hayatın parmaklarımızın arasından kayıp gitmesine neden izin verdiğimizi düşündürdü. Bazı kitaplar bittiğinde raflara döner; bu kitap ise zihnimde yaşamaya devam edecek.”
Yazar Hakkında
Matt HaigYazar · 17 kitap
1975'te Sheffield'de doğan Matt Haig, edebiyat kariyerine 2004 yılında yayımlanan The Last Family in England'la başladı. Hamlet esinli The Dead Fathers Club romanı 2008 yılında Ölü Babalar Kulübü adıyla Türkçeleştirilmişti.
